Lavake
Legacy Member
Godver, R4H, onnozelaar.
Hier mijn reply zonder de quotes:
Ik ben niet emotioneel over dat collega's al dan niet komen naar een teambuilding, ik zou dat perfect begrijpen als er mensen niet willen komen.
Ik trek het mij WEL aan als ik vind dat mensen onbeleefd tegen mij zijn of de taken die ik doe "onrespectvol" behandelen, door dus bv niet eens fatsoenlijk hun agenda na te kijken alvorens toe te zeggen OF eerst toezeggen en dan achteraf allerlei dingen zitten plannen op die dag die ook op andere dagen konden. Ik vind dat niet cool. Ik doe dat ook niet bij andere mensen.
(over dat ik eens bij collega's kan vragen of ze de teambuildings wel leuk vinden)
Dat zou ik kunnen doen en dat doe ik ook af en toe. Maar langs de andere kant: de personen die niet naar teambuildings willen komen, maar wel toezeggen en er nadien met allerlei toeren onderuit proberen muizen, zouden misschien ook volwassen, collegiaal en respectvol genoeg kunnen zijn om mij dat gewoon te zeggen.
Los daarvan, is dat bij deze twee collega's niet het geval. Zij hadden echt gewoon hun agenda's niet nagekeken en/of hadden nadien slordig geweest met andere afspraken te plannen. Dat had niks te maken met de teambuildings niet tof vinden, daar ben ik bij deze twee wel zeker van
.
Conclusie: het gaat er mij echt niet om dat sommigen niet zouden willen meegaan. Dat is perfect ok, en mijn collega’s weten dat ze dat tegen mij kunnen zeggen. Wat ik NIET apprecieer, is als ze toezeggen, mij dingen laten vastleggen en plannen (en zoals glashelder zegt, reserveren) etc, om dan vervolgens af te zeggen om een heel onnozele reden. Persoon A heeft wel altijd sorry gezegd en er zijn echt geen hard feelings, maar ik bracht het nu boven omdat ik mij dus wel erger aan dat mensen precies helemaal hun agenda’s niet meer kunnen bijhouden en vanalles dubbelboeken zonder rekening te houden met anderen.
Het werk is slechts een voorbeeld, maar ook in de privésfeer ergert mij zulk gedrag, zoals mac-bc voorheeft.
Hier mijn reply zonder de quotes:
Ik ben niet emotioneel over dat collega's al dan niet komen naar een teambuilding, ik zou dat perfect begrijpen als er mensen niet willen komen.
Ik trek het mij WEL aan als ik vind dat mensen onbeleefd tegen mij zijn of de taken die ik doe "onrespectvol" behandelen, door dus bv niet eens fatsoenlijk hun agenda na te kijken alvorens toe te zeggen OF eerst toezeggen en dan achteraf allerlei dingen zitten plannen op die dag die ook op andere dagen konden. Ik vind dat niet cool. Ik doe dat ook niet bij andere mensen.
(over dat ik eens bij collega's kan vragen of ze de teambuildings wel leuk vinden)
Dat zou ik kunnen doen en dat doe ik ook af en toe. Maar langs de andere kant: de personen die niet naar teambuildings willen komen, maar wel toezeggen en er nadien met allerlei toeren onderuit proberen muizen, zouden misschien ook volwassen, collegiaal en respectvol genoeg kunnen zijn om mij dat gewoon te zeggen.
Los daarvan, is dat bij deze twee collega's niet het geval. Zij hadden echt gewoon hun agenda's niet nagekeken en/of hadden nadien slordig geweest met andere afspraken te plannen. Dat had niks te maken met de teambuildings niet tof vinden, daar ben ik bij deze twee wel zeker van
.Conclusie: het gaat er mij echt niet om dat sommigen niet zouden willen meegaan. Dat is perfect ok, en mijn collega’s weten dat ze dat tegen mij kunnen zeggen. Wat ik NIET apprecieer, is als ze toezeggen, mij dingen laten vastleggen en plannen (en zoals glashelder zegt, reserveren) etc, om dan vervolgens af te zeggen om een heel onnozele reden. Persoon A heeft wel altijd sorry gezegd en er zijn echt geen hard feelings, maar ik bracht het nu boven omdat ik mij dus wel erger aan dat mensen precies helemaal hun agenda’s niet meer kunnen bijhouden en vanalles dubbelboeken zonder rekening te houden met anderen.
Het werk is slechts een voorbeeld, maar ook in de privésfeer ergert mij zulk gedrag, zoals mac-bc voorheeft.
). Kwestie van dingen te kunnen aanduiden die echt volledig nutteloos zijn.
", je moet zelfs niet eens meer bellen of het in zijn gezicht zeggen.