Archief - Je ergernissen van vandaag - deel 46
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Sneeuwstorm
Legacy Member
Ge hebt doelen nodig in het leven. Heb je dat niet dan blijf je doelloos rondjes draaien zoals Laki. Hij weet zo te zien niet waar hij naartoe wil, hij heeft geen richting.
Stel uzelf en doel en train om een marathon te lopen of de Marmotte te fietsen. En als je aan sport doet kom je vanzelf buiten en kom je in contact met andere mensen.
Stel uzelf en doel en train om een marathon te lopen of de Marmotte te fietsen. En als je aan sport doet kom je vanzelf buiten en kom je in contact met andere mensen.
Lakigigar
Legacy Member
Ik heb al professionele hulp gehad hoor, meermaals en echt veel. Het enige wat ik nog niet gedaan heb, maar wat ik niet zie zitten is opname (en geloof me dat ga me ook niet helpen). Maar psychologen die aan huis komen, al enorm veel gehad. Zelfs nu komen er nog altijd mensen langs. Medicatie heb ik ook al geprobeerd, maar ik heb het nooit doorgezet (je moet het langer dan 1 maand nemen ofzo, en ik stopte na twee weken, omdat ik me afvroeg waarom ik dat deed, en er gewoon niet meer in geloofde). En ik wil bijvoorbeeld heel graag gaan lopen, maar dan houdt mijn sociale angst me wel tegen. Het is altijd wel iets.
Lakigigar
Legacy Member
MrSoeplepel zei:
Ja, ik ben het niet 100% zeker. En ja als je een diagnose doet wanneer ik een IQ van 48 heb, dan ben ik misschien wel alles. Als ik alle stoornissen lees op het internet, dan voldoe ik eigenlijk aan iedere stoornis, of psychologische/psychiatrische ziekte, ook al omdat de verbanden of de "% grotere kans op ... " ook weer meespeelt. Neem je alles letterlijk, dan heb ik niets. Ik heb recent een uitkering gevraagd op aanraden van ... voor een inkomen voor gehandicapten, maar ik kwam niet in aanmerking omdat ik niet voldoende punten had. De voorwaarde om leefloon te blijven krijgen, was dat ik in beroep ging... en dat er weer iemand om de zoveel tijd een uurtje langskomt. Ik had niet gedacht dat ik opnieuw leefloon zou krijgen, omdat ik rekeningsuittreksels moest afgeven, waar mijn gokuitgaven- en -inkomsten op stonden, en dat zijn ook al absurde bedragen... .
Lakigigar
Legacy Member
Dus als ik zeg: "ik weet het niet meer", dan is het ook omdat ik het niet meer weet. En andere hulpverleners weten het ook niet meer, of zeggen eigenlijk letterlijk hetzelfde als wat jullie zeggen, en die zijn daar dan voor opgeleid. En again, ge moogt mijn leven hebben. Ik heb de pleasure gehad van drie jaar niet te gaan werken, maar ge moogt het echt hebben.
Tonerider
Legacy Member
Lakigigar zei:
ja, als ge uw medicatie opgeeft na 2 weken ga je er niet geraken. Dat heeft minstens 6 weken nodig wil het je gaan helpen.
Ge gaat dat echt moeten doen, want het is dat wat u juist een duwtje in de rug kan geven om dingen wel aan te pakken.
En om te lopen moet ge geen sociale angst hebben? Dat is nu toch net een sport die je op uw eentje kan doen? En als ge schrik hebt dat ze u zien, dan loop je na 20.00: dan is het donker.
Ik vind het wel erg voor u dat ge zo gemakkelijk de moed laat zakken. Maar zolang je niet meewerkt met de psychologische begeleiding gaat ge er niet geraken.
Als je je echt zo voelt, is dat het enige waar je je nu op moet concentreren, want daar ligt de wortel van je probleem.
Wil je werk vinden en houden, wil je in jezelf gaan geloven, dan ga je eerst meoten doorzetten met die medicatie. Dus maak daar nu gewoon up prioriteit van en laat al die andere dingen maar even in de kast liggen.
Laat u begeleiden, neem uw medicatie en mettertijd gaat ge dan die andere zaken zoals werken en reizen of eenders wat, wel zien zitten.
Een opname zou interessant voor u kunnen zijn, omdat ze je daar gaan begeleiden met therapiën zoals muziek therapie, atelier, of sport en dan ga je ook facetten ontdekken van jezelf waar je goed in bent. En je wordt verplicht je medicatie te nemen, waardoor je niet na 2 weken kan stoppen. Dus als ik u was zou ik dat zeker overwegen.
Lakigigar
Legacy Member
Dat deed ik ook. Ik heb een tijd gelopen. Ik heb altijd gelopen vroeger om 3u-4u. Ik heb ooit eens de politie gezien die me tegenkwam en te vragen wat ik nog deed, en ik zei dat ik gewoon niet kon slapen en één ging gaan roken. En omdat ik geen fiets of auto heb, en de busregeling extreem slecht is, loop ik heel dikwijls (ongepland). Waarom denk je ook dat ik een nachtritme heb, dat is het enige moment op een dag dat ik geen stress ervaar, en ik hou gewoon van de nacht. Boodschappen doen, doe ik ook op de kalmste momenten van de dag. Ofwel vlak voor sluitingsuur, ofwel vlak na openingsuur maar meestal (doordat ik niet werk) rond 12/1/2 uur, omdat het anders niet te doen is voor ik. Dat is ook een probleem mocht ik werken.
Sneeuwstorm
Legacy Member
Tonerider zei:
Of oortjes in en gaan. Lopen kan je zowel alleen als in groep doen. Alleen al eens buiten 4 muren te komen kan je goed doen, zelfs al heb je geen contact met andere mensen.
Fitnessen is trouwens een behoorlijk autistische bezigheid. De meeste mensen die naar de fitness gaan zitten met hun oortjes in en zitten toch in hun eigen wereld. Enfin ik ga zelf niet fitnessen want ik loop en fiets al, geen nood dus om nog eens een duur fitnessabonnement te nemen. Lopen heeft nog een lage instapdrempel, je hebt enkel een paar goede loopschoenen nodig en je kan beginnen.
Sneeuwstorm
Legacy Member
Lakigigar zei:
Een mens heeft toch daglicht nodig ook om mentaal gezond te kunnen zijn.
Ge werkt niet dus ge hebt te weinig structuur in uw leven en ge hebt nog nauwelijks een dag-en-nachtritme. Het eerste wat ze doen in de psychiatrie is de mensen structuur aanbrengen.
Guazala
Legacy Member
Lakigigar zei:
Maar ge beseft zelf ook dat uw buitenland verhaal niet realistisch is, zowel in de zin dat het praktisch niet haalbaar is, als dat je de dingen idealiseert en het daar echt niet zoveel beter is.
Dus laat dat gewoon los en probeer iets te doen met de dingen die wel kunnen.
Ge hoeft dat ook niet allemaal ineens te doen. Focus of op een opleiding of op werk. En als 1 ding lukt, op naar het volgende.
En laat u daar in begeleiden. Er zijn echt opties. Je moet ze gewoon vinden.
Waar ik vrijwilligerswerk doe in het weekend werken ze door de week met voornamelijk autistische jongeren die door hun begeleiders allerhande daar naartoe geleid worden. Heel vaak zijn daar ook meerdere problematieken en is werken een te grote stap en kunnen ze via vrijwilligerswerk geleidelijk opbouwen, ervaring opdoen, sociale vaardigheden oefenen, een normaal dagritme opbouwen...
Er is daar een zwaar autistische jongen die bij zijn start bij alles bij het handje genomen moest worden. Nu een paar jaar later werkt hij daar 5 namiddagen per week ipv de initiële 2. Kan hij de boel daar alleen draaiende houden en is hij degene die vaak nieuwe vrijwilligers opleidt.
Het is allemaal niet zo uitzichtloos als je denkt. Maar alleen gaat ge dat niet kunnen. Dus laat die mensen die dergelijke trajecten kennen u daarin begeleiden. Ge hebt er niks mee te verliezen.
Lakigigar
Legacy Member
Sneeuwstorm zei:
Ik weet het niet, ik voel me meestal beter in de nacht, en er zijn echt dagen (nu valt het mee), maar ik heb er echt al veel over geklaagd in een ander slaaptopic (wanneer slaap je of hoelang slaap je - topic in vrije tijd waar ik grafieken plaatste), en soms gebeurt het gewoon dat ik gewoon s'morgens ga gaan slapen, en dan s'avonds wakker wordt. Het is nu een tikkeltje beter dan vroeger, maar... het is eigenlijk al drie jaar ontregeld dus, en met momenten is het gewoon erg. Ik las ook geregeld een nachtje door in omdat ik iedere nacht later en later ga gaan slapen. En dan ben ik eventjes normaal ritme, dan 10 u, dan 12 u, dan 2u, dan 4u, dat blijft een hele tijd rond 4u en dan verlaat het weer naar 6u, 8u, 10u en daarna doe blijf ik gewoon de hele dag wakker (terwijl ik echt extreem moe ben, dus soms kan ik het niet en ga ik om 2 uur in de middag gaan slapen), en dan om 6 uur. Ik heb de enige jobaanbieding die ik tot nu toe heb gehad mede moeten afbellen daarom. (en ook omdat ik in de morgen nog het contract moest tekenen, en nog een afspraak had), en de hele middag en avond heb ik geslapen, omdat ik gewoon niet wakker kon blijven (stel je voor dat ik had gewerkt). Ik had me de hele nacht zitten opjagen omwille van allerlei dingen... .
glashelder
Legacy Member
Mwoa, ik ben al enorm ver gekomen in mijn angsten en gedoe, maar sporten/lopen als andere mensen het kunnen zien, blijft toch wel een dingetjeTonerider zei:
Ook fitnessen of dansen of zo. 'k Heb dan altijd schrik dat ze mij gaan zien en denken dat ik raar loop/dans/fitness, dat ik mij belachelijk ga maken, er raar ga uitzien,... 't Slaat echt nergens op en dat begint nu pas wat weg te gaan (dit weekend gedanst op een concert zonder dat ik zat was ). Dus lopen is ook echt iets dat ik nooit zou gedaan hebben, in strakke kleren mij moe en zweterig maken waar iedereen kan zien hoe een slechte conditie ik wel niet heb en dan gaan ze allemaal over mij oordelen en oh nee, ik blijf wel gewoon binnen!Sneeuwstorm
Legacy Member
Vreemd, als ik aan het lopen of fietsen ben dan heb ik geen sociale angst meer. Ik ben dan iets concreet aan het doen ook, maar zomaar smalltalk zonder doel daar heb ik wel problemen mee. Ik zal niet zomaar een café binnenstappen en tegen gelijk wie een gesprek beginnen.
Lakigigar
Legacy Member
glashelder zei:Mwoa, ik ben al enorm ver gekomen in mijn angsten en gedoe, maar sporten/lopen als andere mensen het kunnen zien, blijft toch wel een dingetje
Ook een reden waarom ik niet uitga. Ik ben bang omdat ik niet weet hoe me te gedragen (want hoe dansen, of hoe uitgaan of ja ... idk)
Ik versta nooit andere mensen wanneer ze iets zeggen
En ik ben bang dat "vrienden" mij alleen laten, en dan zit je daar.
En meestal heb ik geen mensen om normaal uit te gaan. Als ik dan toch een zeldzame keer uitga, dan is het zoals de marginalen, omdat mijn "vrienden" zo zijn.
Ik heb ooit zelfs een keer een soort epilepsie-aanval gehad (of ik weet het niet wat het was), maar ik weet het nog. Het was een match van Belgie en Nicolas Lombaerts viel geblesseerd uit en ik vond het zo erg voor hem, en kort erachter moest ik echt gaan zitten omdat het echt zwart voor mijn ogen werd (het gevoel van flauw te vallen, maar het echt tegen houden met alle kracht), en dan sta je gewoon met je ogen dicht recht, gewoon heel eng. Je lichaam valt half uit, maar niet helemaal. En later die nacht had ik het opnieuw in een tent, dan begon ik onwillekeurige bewegingen te maken toen ik te lang naar de discolichten had gekeken en er slecht van werd (en weer dat half flauw vallen) en hebben ze me uit de tent gehaald, maar ik verloor het bewustzijn niet. En ik weet nog altijd niet wat het was. Epilepsie is blijkbaar anders (want ik had geen schuim).
Allemaal dingen die bijdragen aan de angst voor uitgaan.
Tonerider
Legacy Member
daarom dat je beter opgenomen wordt. Dan moet je je pilletje gaan halen bij de verplegingspost en dan moet je dat daar te plekken in nemen. Kan je niets opsparen en heb je nooit meer dan 1 pilletje ter beschikking.Lakigigar zei:
Maar daar straks zei je dat je ze 2 weken hebt genomen en nu zeg je dat je geen kreeg? Trouwens dat zou een belachelijke reden zijn waarom ze u geen geven. Ge kunt u op duizend manieren van kant maken, dus dat is geen reden waarom ze u geen medicijnen zouden geven. Dan zouden ze die aan geen enkele depressieve mens geven, want die kunnen dat allemaal doen.
Tonerider
Legacy Member
glashelder zei:Mwoa, ik ben al enorm ver gekomen in mijn angsten en gedoe, maar sporten/lopen als andere mensen het kunnen zien, blijft toch wel een dingetje
Sneeuwstorm zei:
Persoonlijk ben ik ook niet zo sociaal. En ben een tijdje gelede begonnen met start to run (wat ik welgeteld 3 weken heb volgehouden
) en ik vond het ook maar niets om overdag te lopen. Daarom dat ik, zoals ik hier voorstelde, na 20h00 liep. Is het goed donker. Enkel zorgen dat ge een fluo frakje aan doet of op een verlaten voetbal veld lopen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.