Ik had graag mijn ergernissen van de voorbije weken even gebundeld. Waarom bundelen? Omdat één van mijn ergernissen bestaat uit het feit dat alle ergernissen op een hoop komen.

Sorry voor de wall of text.
Dan wil je van 2020 eens uw grand cru jaar maken met een huwelijk, een verbouwing en nieuw leven op komst en dan komt de Corona-crisis:
- huwelijk uitgesteld en binnenkort wellicht een tweede keer. Wellicht nu een opsplitsing tussen officieel gedeelte en feest.
- Verbouwplannen moeten uitstellen en constant aanpassen. Met ook alle kleinere ongemakken tot gevolg: niet tijdig aan materiaal geraakt voor afbraak, onzekerheid over eigen leveringen, onzekerheid over leveringen bij aannemers, onzekerheid over planning aannemers, ...
- Door uitstel van de vergunning door de Vlaamse Overheid begonnen de kosten van het huurappartement al te lopen zonder te mogen starten met de werken
- Daardoor ook onzekerheid over einddatum van huurappartement.
- Het huurappartement was vrij krap berekend, enkel op eten en slapen. Nu moeten we er ook beiden de ganse dag werken, in een straat vol mensen die niets te doen hebben en hun verveelde kinderen allerlei luidruchtig speelgoed cadeau doen (te begrijpen), luide muziek draaien (minder te begrijpen), ...
- Zelf veroorzaken we ook lawaai in de straat waar we verbouwingen doen (te begrijpen?) terwijl velen van thuis moet werken. Dat vind ik geen prettige gedachte.
- Enkele aannemers moeten aanstellen zonder plaatsbezoek, zonder persoonlijk contact. Als dat maar goed komt.
- Showrooms waren gesloten dus ook enkele materialen moeten bestellen zonder te bezichtigen.
- Dan start je eens een verbouwing van + 120 000 euro, om bij de start ervan (dus plannen zijn niet meer te wijzigen) te moeten horen van onze buren dat ze volgend jaar óók een verbouwing doen waarbij alles maximaal dichtgebouwd zal worden waar onze ramen op uitgeven.
- Dan wil je daar misschien eens iets van zeggen maar dan zit je in een extreem zwakke positie omdat er door de Vlaamse Overheid werd beslist dat door de Corona crisis de beroepstermijn (voor onbepaalde termijn) blijft doorlopen terwijl je al gestart bent met de werken. Daardoor kunnen de buren met één simpele brief onze werf op eender welk moment voor maanden stil leggen.
- Onze straat ligt er al jàren bij in heel slechte staat. Er waren wegenwerken gepland, maar uitgesteld door Corona. Ondanks wekelijkse telefoongesprekken met Stad Gent en bevoegde aannemer om onze werken maximaal op elkaar af te stemmen werd daar geen enkel gehoor aan gegeven ondanks eerdere beloftes. Gisteren per brief in de bus te weten gekomen dat de start van de straatwerken uitgerekend werd ingepland op... Jawel, de eerste dag dat er ook een container voor ons huis moet staan. Zouden ze erom gedaan hebben?
- Op die containers worden belastingen geheven voor inname openbare ruimte, behalve voor de eerste 14 dagen. Nu discussie met Stad Gent om die 14 dagen te recupereren want vergunning werd al toegekend vóór de timing van de straatwerken. Deze ambtenaren (net als vele andere ambtenaren) zijn door Corona crisis niet telefonisch te bereiken, alles dus uittypen via mail en dagenlang wachten op antwoord terwijl de situatie zich in minder dan een week al voordoet.
- Het is de gewoonte in onze vriendenkring dat we elkaar wat helpen met elkaars afbraakwerken. Vrienden mochten nu in deze cruciale periode niet afkomen om mee te helpen met de afbraak omwille van de Corona-crisis waardoor heel veel zelf moeten doen en een stuk moeten uitbesteden, wat opnieuw extra kosten met zich meebrengt.
- De afbraakwerken konden slechts duren tot uitgerekend aanstaande zaterdag. Wanneer worden de maatregelen versoepeld en zouden vrienden terug mogen helpen? Uitgerekend op aanstaande zondag. Fantastische timing opnieuw. :ironic:
- Reken daar nog eens bij: alle administratieve en coördinerende shit die verbouwingen ook in normale omstandigheden met zich meebrengen.
- Ook op professioneel gezien blijft mijn workload op 100% terwijl mijn baas zit te doen alsof de workload "nu toch wel fel verminderd moet zijn met de Corona-crisis" en continu aanstuurt op economische werkloosheid. In conflict gekomen daarover. Ook door eerdere dwaze uitspattingen van mijn baas en zijn ernstig gebrek aan vertrouwen in zijn werknemers, wil ik dus veranderen van job. Maar dat is natuurlijk niet evident in deze periode en dan kan ik straks ook geen ouderschapsverlof meer opnemen.
- Dan komt er nog een factuur binnen die ik moet aanvechten.
- Niet meekunnen naar gynaecoloog maar ook in het algemeen mijn onvoldoende betrokkenheid bij alles wat ermee te maken heeft. Er niet voldoende in slagen om hoogzwangere verloofde te proberen afschermen van alle stress.
- Alles heeft een versterkend effect op elkaar want je kan ook niet eens deftig ventileren tussen pot en pint bij vrienden. Evenwicht zoeken tussen ventileren bij mijn hoogzwangere verloofde bij wie ik de laatste 6 weken 24/24 en 7/7 in quarantaine zit, zonder de relatie onder druk te zetten.
Long story short: het gevoel dat ik momenteel op 20 fronten tegelijkertijd moet vechten. En nu moet ik dringend voortdoen daarmee, of het worden 21 fronten.