dat is echt onzin hé.
Het is niet omdat je ervoor kiest om geen kinderen hebben dat je plots voor drie moet leven. Het milieuprobleem herleiden tot een bevolkingsprobleem is in principe ook egoistisch, want dat komt erop neer dat je het probleem verlegt naar Afrika waar men veel meer kinderen per gezin, en dat terwijl een Afrikaans gezin gemiddeld gezin een kleinere ecologische voetafdruk heeft dan de gemiddelde Belg. Het overstappen, aanmoedigen en aanleren van een andere levenswijze is een betere methode, en daarnaast ga ik er wel mee akkoord dat er maatregelen genomen worden om de bevolkingstoename in derde werelddelen een halt toe te roepen, maar één van de manieren om dat aan te pakken is door de welvaart te verhogen van die mensen, en dat ligt niet altijd in onze handen, maar vaak in de overheden en wereldleiders van daar die daar nog meer corrupt zijn dan onze politici. Maar Afrika moet meer focussen op onderwijs, gezondheidszorg, seksuele voorlichting en een betere voedselbedeling. Zolang dat niet goed loopt, zal het bevolkingsprobleem niet opgelost worden, en zal men daar blijven te maken hebben met voedsel- en watertekorten. Dat betekent echter niet dat een Belg geen recht heeft om twee kinderen op de wereld te zetten.
Twee kinderen vind ik trouwens ideaal. Het balanceert tegenover de mensen die geen kinderen willen hebben (en die toenemende zijn), en je zoon / dochter leert sociale vaardigheden doordat het een zus / broer heeft van ongeveer zijn leeftijd, en dat is een vriend voor het leven. Ik zou een moord willen plegen om in zo een situatie terecht te komen, waarbij ik ook een zus / broer had gehad. Daarom dat ik ofwel nul ofwel twee kinderen wil. Maar nooit één kind (tenzij het door bepaalde redenen echt niet anders kan: gezondheidsredenen of als ik pas heel laat mijn eerste kind heb). Ik wil mijn kind dat echt niet aan doen om een alleenstaand kind te zijn, want zelf vind ik dat vreselijk. [Nu hadden we sowieso wel gescheiden geweest zijn van elkaar, en misschien in andere pleeggezinnen opgegroeid, als het wel zo was, en dat is nu ook niet echt wat je wenst.]
Met zo een attitude valt het milieu inderdaad niet meer te redden. Nu, de waarheid ligt hem in het midden. Er is schade die onherstelbaar is, en waar toekomstige generaties mee zullen moeten leven of oplossingen voor zullen moeten vinden (vernieuwende technologie). Het klimaat warmt op, en is enorm opgewarmd. Dat (deels) terugdraaien is misschien zelfs niet gewenst omdat je daarmee weer nieuwe problemen veroorzaakt (geen gelijkaardige verdeling van de afkoeling die je dan inzet) en toch nooit naar het oorspronkelijk klimaat kan gaan. Maar het gaat er wel om om de gemiddelde opwarming te beperken. De huidige doelstelling is 1,5 of 2 graden, en laten we meteen eerlijk zijn. Beide doelstellingen zijn absoluut niet haalbaar, zeker met onze houding en de houding van regeringen. Als liberalen het blijven voor het zeggen hebben, dan zal het er zeker niet van komen. Om de opwarming tot twee graden te beperken zijn drastische maatregelen nodig en een drastische verandering in onze levenswijze. Dat zie ik op dit moment niet. En dat zal ook niet veranderen, als van vandaag tot morgen zeven miljard van deze planeet verdwijnt, en de 1 miljard rijksten overblijven. Daarnaast is klimaatverandering niet het enige probleem waarmee we kampen. Namelijk milieuproblemen die onrechtstreeks een gevolg zijn van klimaatverandering: de toestand van onze oceanen en de circulatie die uit balans is, en ook mee gepaardgaande verzuring en het zuurstofgehalte van de oceanen die afneemt, of het koraal dat afsterft. Maar andere problemen zijn ook dat de menselijke beschaving overal zichtbaar wordt, zelfs op de meest afgelegen plaatsen op deze planeet, ga maar naar eens een willekeurig eiland in de Grote Oceaan, en het zit daar vol aangespoelde vuiligheid van onze menselijke beschaving (plastic flesjes enzovoort). Je zou daar nog van verschieten. Sommige onbewoonde eilanden zijn letterlijk een stort van alles van wat daar is aangespoeld. Gelukkig zijn er bepaalde mensen die daar wel iets proberen tegen te doen (zoals die Hollander), maar in het algemeen is de rust en de omgeving van de dieren en het wilde leven al ernstig verstoord, en waar ik in geloof is dat mensen bewust migreren naar stedelijke agglomeraties, en dan met name naar steden die nu al bewoond zijn terwijl afgelegen gebieden quasi volledig verlaten worden en grote wilde nationale parken worden, waar menselijke aanwezigheid quasi verboden is, op mensen na die daar zitten voor wetenschap, filmen (BBC voor bvb hun docu's), en vooral mensen die zich bezig houden met conservatie van de natuur en die daar ook voor instaan.
Dus met name ruimtelijke ordening op een mondiale schaal, want hoewel maar 2% van de wereld bevolkt is, kan je zeggen dat er lintbebouwing is overal op deze planeet. In de grootste nationale parken die worden toegewezen en bijna 50% van het Aardoppervlak moeten omvatten (en al zeker een groot deel van Afrika, of bvb. het volledige Amazoneregenwoudgebied) moet zeer streng opgetreden worden tegen niet-rechtmatige aanwezigheid van mensen (dus met name wie geen vergunning heeft, of geen deel uitmaakt van groepen van inboorlingen) met monsterboetes en gevangenisstraffen. Op die manier zal je het stropen ook hard kunnen aanpakken door iedereen die onrechtmatig aanwezig is in die grootse nationale parken ook als een stroper te behandelen.
Het enige wat je kan zeggen is dat het de vrijheid (fundamentele vrijheid) v/d mens aantast, maar als dit schaadt met onze natuur, en als die regels er nodig zijn als we onze natuur willen beschermen zullen die regulaties nu éénmaal nodig zijn. Er zijn ook wetten die ons ervoor moeten verhinderen om iedereen die we niet graag hebben af te knallen, dus de wetgeving zal wel in die richting moeten uitgaan.
Om het milieu te redden moet je dus: 1) deels aanvaarden dat er al enorm veel onherstelbare schade is en daar aan aanpassen en mee leren leven 2) inzetten op technologie die het mogelijk maakt om het milieu proper, draagbaar en aangenaam te houden, en deels met de gevolgen van 1 om te gaan, en 3) zullen we op een drastische manier onze levenshouding, -opvattingen en -wijze moeten veranderen, wat de verantwoordelijkheid vooral van toekomstige generaties zullen zijn, en waar ik ook wel vertrouwen in heb dat het de goede kant uitgaat. De jeugd is heel toekomstgericht, en er zijn er velen die beseffen met welke last wij achter zullen blijven. Een pak van de jeugd zal morgen gaan spijbelen in Brussel voor het klimaat, dus bij een groot deel van hen zal het qua waardes wel goed zitten. Voor de rest zullen we de afval van onverantwoordelijke babyboomers enzovoort wel opruimen, en zal de wetgeving er vroeg of laat wel komen, om ervoor te zorgen dat mensen als Tonerider aan bepaalde regels onderworpen zullen moeten worden, net zoals er ook een gedragscode op de weg is bijvoorbeeld. Moet je daarom van vandaag tot op morgen op een extreme manier jouw leven veranderen. Neen, dat niet. Gewoon geleidelijk aan en kleine beetjes kunnen ook wel helpen, en maken het draagbaarder voor iedereen (zoals de plastic zakken weigeren, of eens wat meer kip ipv rund eten, en een keer wat meer de auto laten staan, en al wat meer dankbaar zijn voor de planeet waar wij op leven -> spirituele waarden tellen ook), maar het is nu niet omdat we wat meer ecologisch bewust moeten zijn dat je daarom je vliegvakantie moet laten schieten, geen vlees meer mag eten of geen kinderen op de wereld meer mag zetten. Alleen misschien realiseren dat het wat meer met mate mag, en dat zaken als vlees niet vanzelfsprekend zijn zoals sommigen wel denken.
Bewuster betekent ook niet altijd beter geïnformeerd, aangezien ik bij veel hippie-achtige mens (vergeef me de uitdrukking) ook keuzes zie op basis van foute info (bijv. dat een microgolfoven uw eten kapot maakt), maar ze zijn er wel mee bezig.