Tonerider zei:
voor een groot deel heb je gelijk. Langs de andere kant is het zo dat bij mensen met kinderen de erfenis naar kinderen gaat (met kleine winst voor de staat); bij alleenstaande gaat ofwel alles naar de staat (indien geen familie) ofwel naar verdere familie (met grote winst voor de staat).
Bovendien moet je er vanuit gaan dat iemand die kinderen krijgt, ten eerste gezonde kinderen krijgt want kinderen met een handicap zijn heel hun leven een kost voor de staat. En ten tweede moeten deze gezonde kinderen ook werk vinden of willen werken. Feit is dat een gezin met veel kinderen dikwijls arme gezinnen zijn en waarvan meerdere kinderen dus meestal ook in het sukkelstraatje belanden.
Ik vraag me eigenlijk af wat de werkelijke winst is die ze behalen. Hoeveel minder kinderen zouden er geboren worden als ze geen geld gaven of geen belastingvoordeel? De mensen die ik ken, kiezen voor kinderen omdat ze dat wensen of vanuit een moedergevoel. Ik ken er geen een die het doet voor het geld.
De enige die dus zouden verminderen is degene die het doen voor het geld. En dat zij zouden stoppen is dan ook geen slechte zaak, want zoals gezegd zijn dit toch maar de marginalen waarvan de kinderen voor de staat meer kosten gaan opleveren dan baten.
Echter zijn kinderen met een handicap nog steeds de uitzondering op de gezonde kinderen en is nog altijd het merendeel van de actieve bevolking aan het werk. Je hebt altijd uitzonderingen uiteraard maar we moeten ons richten op de normale situatie en ons wapenen tegen de uitzonderingen. Daarnaast is het absoluut geen gegeven dat kinderen uit arme gezinnen geen goede toekomst kunnen hebben. In België is er al een geluk een deftig onderwijssysteem dat ook die arme kinderen een goede kans hebben om succesvol te zijn. De meeste mensen zullen, denk ik, ook geen kinderen nemen voor het geld.
Om duidelijk te zijn, ik vind dat de veranderingen goed zijn en dat het huidig systeem compleet verkeerd is waardoor zoveel mogelijk kinderen hebben winstgevend is. De kost van kinderen daalt juist naarmate je meer kinderen hebt, niet vermeerderen. Logischer zou zijn dat kindergeld dus daalt naarmate meer kinderen maar dit is alleszins al een goede stap.
En ja, erfenissen is een heel scheefgetrokken systeem dat rechtgetrokken mag worden. Ik ben er zelf echter nog niet uit welk systeem wel rechtvaardig zou zijn... Ik ben geen fan van alles af te geven maar ik snap dat je ongelijkheid blijft behouden als rijke gezinnen veel kunnen erven en arme kinderen niets kunnen erven..
Chilliewillie88 zei:
Pertinent onjuist.
Singles hebben in verhouding net véél meer kosten dan koppels/gehuwden. Als je maar alleen bent hoef je maar voor één persoon eten te kopen. Maar je kan niet een half appartement/woning kopen of huren, je kan niet een half abonnement op internet/tv nemen, je kan niet maar de helft van de verwarmingskosten betalen,...
De prijs van een appartement/woning is afhankelijk van de grootte van desbetreffende pand. Als je echt wil kan je gerust goedkoper wonen, ik heb single vrienden die een appartement hebben laten bouwen in hun 20-er jaren maar dat dan ook beperkt is qua oppervlakte. Dit is volledig vraag/aanbod en als jij als alleenstaande iets groot wil hebben dan moet je er logischer wijze ook meer voor betalen. Verwarming ligt rechtstreeks in dezelfde lijn: hoe groter je oppervlakte, hoe meer je moet verwarmen. Internet/TV is per domicilie en heeft niets te maken of je single bent of niet, niets houdt je tegen als je op een appartement woont om er 1 te delen met je buur, toch? Pas op, ik snap echt wel wat je wil zeggen maar het heeft alles te maken met wat je wil want je kan het als single veel goedkoper houden. Veel kosten zijn gelinkt aan een eigendom en als je met meerdere woont op een eigendom kan je die kosten delen maar dat moeten niet noodzakelijk gezinnen met kinderen zijn, singles kunnen ook samen een huis kopen. En huizen/appartementen zullen altijd gericht zijn op gezinnen omdat het vraag/aanbod is. Enfin, dat kan een lange discussie zijn en ik denk dat veel afhangt van de persoon zelf en de wensen van de persoon naar hoe duur zijn levensstijl is.
We zitten hier in een kantoorgebouw zonder cafetaria of zoiets. En dan zitten er hier heel veel docenten die lesgeven een paar gebouwen verder, dus die moeten ook naar buiten. En verder loopt iedereen hier constant binnen en buiten omdat ze naar een extern overleg moeten, een interview moeten gaan afnemen, een voordracht moeten geven,... We mogelijk ook altijd thuiswerken dus het is hier echt geen cultuur van verplicht aanwezig zijn van maandag tot vrijdag van 9u tot 17u of zo. Van mijn team zijn we vandaag bijvoorbeeld met twee 
