Archief - Je glimlach van vandaag
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Preske
Legacy Member
Lakigigar zei:Wellicht niet constructief bedoeld, maar als het voor 10% anders is, dan ben ik er zeker van dat ik bij die 10% hoor.
Dank je wel. Ik weet van mezelf dat ik het onconventionele moet volgen. In het conventionele kan ik me niet schikken, en als ik sommige reacties van hierboven bekijk wil ik dat totaal ook niet. Alsof er mensen echt van genieten, om me echt neer te sabelen omdat ik niet productief of efficiënt ben. Ik weet van mezelf dat ik me moet optrekken aan de kleine dingen, en dat ik daarom kleine haalbare doelen voor me heb (zoals die examens, en ieder examen dat ik afleg of waar ik door voor ben dat een overwinning voor mezelf is). Maar er zijn er hier een paar die hier genieten bij elke post die ik maak die wat negatief zijn... Dat soort mensen ga ik hun pleziertje niet gevenMaar er zitten er hier wel een paar tussen die zich hardop mogen schamen.
Maar met dromen alleen betaal je de rekeningen niet.
Je kan perfect een job hebben, en toch niet deelnemen aan het jachtige leven. Maar dan ga je keuzes moeten maken. Je levensstandaard een beetje aanpassen.
Mulan
Legacy Member
Preske zei:
Je slaat de nagel op de kop!
Zelfs met een deeltijdse job zou je al meer hebben dan van het leefloon alleen.
Zo doen wij het ook, geen moment spijt van! Maar dan van sommige mensen wel verzuurde reacties... "ik heb de luxe niet om blablabla" tuurlijk wel ! Alleen kies je er niet voor en beslis je dat je ènkel de positieve kant wil zien van de keuzes van anderen.. En zo blijft de wereld vol gefrustreerde en bittere mensen lopen, omdat ze schrik hebben om keuzes te maken, omdat ze niet verder willen/kunnen kijken dan "wat wordt verwacht"...
Deze week nog "niet iedereen heeft die luxe om deeltijds te gaan werken hoor!" mogen horen van een andere moeder. Tja... Ze heeft wél die luxe maar zou dan wel bescheidener moeten gaan wonen en de nieuwe auto zou ze ook niet meer kunnen (af?)betalen...
Sylverscythe
Legacy Member
Preske zei:
Er zijn genoeg van zo'n jobs, maar waarschijnlijk hebben die wel meer dan genoeg kandidaten. Een vriend van mij werk bij de Vlaamse overheid, 3x per week thuiswerk en de overige 2 dagen de trein naar Brussel voor de nodige vergaderingen. Die heeft ook weinig zin in de ratrace en voelt zich daar dus geweldig bij. Ik kan mij inbeelden dat bij een lokale overheid, zoals de gemeente, er ook wel een paar comfortabele jobs te vinden zijn. De bedienden van het lokale postkantoor zullen ook wel gelukkig zijn denk ik. Uiteindelijk is dat een keuze hé, een minder ambitieuze job, mogelijk halftijds, en dan tijd genoeg voor hobbies en dergelijke. Als ik Lakigigar dan hoor spreken over het jachtige leven lijkt mij dat meer een doembeeld te zijn dat hij zichzelf voorhoudt. Niet iedereen wil/moet carrière maken bij Mckinsey ofzo toch?
Het punt is wel dat daarvoor een hogere studie veelal noodzakelijk is.
Sylverscythe
Legacy Member
eniac zei:Ja, je kan ook in een doos onder een brug wonen. Dan kan je je zelfs veroorloven om niet te werken
Ik denk dat Mulan het wel wat extremer opvat dan de meerderheid, maar ze heeft wel een punt toch?
Een collega van mij heeft van die kleine dipjes waarin hij existentiële vragen begint te stellen (don't we all), en die kwam tot zowat dezelfde conclusie. Uiteindelijk zijn veel mensen, zeker met kinderen, lange dagen aan het trekken om alles te kunnen bolwerken. Terwijl er misschien ook veel kosten wegvallen wanneer iemand minder gaat werken, waardoor de financiële slagkracht minder tegenvalt dan verwacht, en dan is er misschien ook meer tijd om te genieten. Uiteindelijk vind ik dat zowat de maatschappij waarin we leven: we moeten altijd maar hoger mikken en onzelf "ontplooien", met als resultaat veel ongelukkige mensen. Ik kan mij inbeelden dat iemand met een simpel jobje bij de groendienst, op 15 min fietsen van zijn woning, al fluitend naar zijn werk gaat. Als zijn/haar eventuele partner thuisblijft bij de kinderen gaat het dan om een bescheiden inkomen, zonder bv. kosten aan opvang. Veel mensen zullen dat koppel gek verklaren en erop neerkijken, terwijl die mogelijk perfect gelukkig zijn.
Een "vriendin" van mij moest ook per sé een huis hebben als alleenstaande. Dat was krabben tot en met en hulp krijgen van de ouders, met een huis van bedenkelijke kwaliteit tot gevolg. En maar zagen en stressen. Ik zat dan op mijn appartementje dat voor mij groot genoeg was, ondanks dat ik meer verdien. Op die manier kon ik blijven afbetalen tijdens mijn jaar in de VS (waar ik dus ook huur moest betalen). Wel die heeft mij dus eens uitgelachen met mijn kleine badkamer
Mulan
Legacy Member
Sylverscythe zei:Ik denk dat Mulan het wel wat extremer opvat dan de meerderheid, maar ze heeft wel een punt toch?
Een collega van mij heeft van die kleine dipjes waarin hij existentiële vragen begint te stellen (don't we all), en die kwam tot zowat dezelfde conclusie. Uiteindelijk zijn veel mensen, zeker met kinderen, lange dagen aan het trekken om alles te kunnen bolwerken. Terwijl er misschien ook veel kosten wegvallen wanneer iemand minder gaat werken, waardoor de financiële slagkracht minder tegenvalt dan verwacht, en dan is er misschien ook meer tijd om te genieten. Uiteindelijk vind ik dat zowat de maatschappij waarin we leven: we moeten altijd maar hoger mikken en onzelf "ontplooien", met als resultaat veel ongelukkige mensen. Ik kan mij inbeelden dat iemand met een simpel jobje bij de groendienst, op 15 min fietsen van zijn woning, al fluitend naar zijn werk gaat. Als zijn/haar eventuele partner thuisblijft bij de kinderen gaat het dan om een bescheiden inkomen, zonder bv. kosten aan opvang. Veel mensen zullen dat koppel gek verklaren en erop neerkijken, terwijl die mogelijk perfect gelukkig zijn.
Een "vriendin" van mij moest ook per sé een huis hebben als alleenstaande. Dat was krabben tot en met en hulp krijgen van de ouders, met een huis van bedenkelijke kwaliteit tot gevolg. En maar zagen en stressen. Ik zat dan op mijn appartementje dat voor mij groot genoeg was, ondanks dat ik meer verdien. Op die manier kon ik blijven afbetalen tijdens mijn jaar in de VS (waar ik dus ook huur moest betalen). Wel die heeft mij dus eens uitgelachen met mijn kleine badkamer
eniac zei:
Deze specifieke moeder zou zelfs niet eens moeten verhuizen want ze kocht haar huis toen ze nog single was, dus met 1.5 inkomen kunnen ze de hypotheek ook probleemloos aan. Maar niet in combinatie met frequent uit eten gaan en op reis gaan en de nieuwe wagen. Keuzes maken dus
Mijn nicht woont nu anderhalf jaar in een open bebouwing, nieuwbouw "we moesten verhuizen omdat we te weinig slaapkamers hebben". Zij is gelukkig wél nuchter genoeg om te weten dat net die keuze er voor zorgt dat ze voltijds moet werken want het verschil tussen haar loon en mijn loon is exact het verschil tussen haar hypotheek en mijn hypotheek van mijn rijhuis met exact even veel slaapkamers
Mij ga je zeker niet horen zeggen dat het makkelijk is om met veel minder rond te komen als je plots je inkomen significant laat zakken. Wij zijn ook van 2 voltijdse lonen naar veel minder gegaan (bijna 1000 euro minder maar wel een auto meer te betalen dan toen) maar vroeger vertrokken we om 6u (hij) en 6u20 (ik) om rond 18u terug thuis te komen. Nu werk ik enkel in de namiddag en vertrekt hij om 8u. Qua levenskwaliteit is het voor ons absoluut een gigantische stap voorwaarts. Die vooral in het begin heel veel creativiteit, opzoekwerk, stress,... Heeft gevraagd.
eniac
Legacy Member
Sylverscythe zei:
Tot op een bepaald niveau wel. Mijn punt is dat je ook kan vasthangen aan keuzes die je in het verleden gemaakt hebt toen je pakweg 10j jonger en kinderloos was. Beginnen aan de verkoop van je huis en aankoop van een nieuw huis vind ik gewoon een geldige reden om te zeggen dat je niet de vrijheid hebt (in deze fase van je leven) om parttime te gaan werken.
Klopt allemaal wel, sommigen nemen vast en zeker teveel hooi op de vork met allerhande negatieve gevolgen. Anderen halen er dan weer veel energie uit.
Ivm je laatste voorbeeld: voor degenen die op die manier door het leven gaan en ook echt tevreden zijn: top! Voor degenen die zo door het leven gaan en op FB en HLN zitten af te geven tegen degenen die de andere keuze maken en zich meer kunnen veroorloven... Minder top.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.