Het ergste qua pijn en irritatie dat ik heb gehad was op mijn 13 of 14. Het klinkt misschien gek maar toen het zomer was ben ik eens in volle zon een paar uur gaan zwemmen zonder in te smeren. Gevolg: serieus verbrand, maar dan ook echt serieus. De eerstkomende dagen deed heel mijn lichaam pijn met natuurlijk jeuk als gevolg. Ik kon toen gewoon niet stil zitten of liggen. Sindsdien smeer ik mij altijd heel goed in want zoiets wil ik echt niet meer. Af en toe ben ik nog wel eens (licht) verbrand, maar dat is geen probleem.
Voor het overige:
Als kleuter van de schommel gevallen en mijn sleutelbeen gebroken, maar qua pijn herinner ik me daar weinig van
Als kleuter heeft iemand eens per ongeluk een baksteen op mijn hoofd laten vallen, maar ook daar herinner ik me niet zo veel van. Hoofd laten hechten
Eens serieus gevallen met de fiets op mijn 16e of zo, deed eigenlijk vooral op de moment zelf redelijk veel pijn
Tijdens een fuif eens een slag op mijn gezicht had, maar ik bewoog totaal niet en toen mijn vrienden erbij kwamen was die kerel direct weg
Toen mijn pols werd getatoeëerd ook serieus afgezien, pijnlijk plekske

Een kleine tien maanden geleden geslagen geweest in Leuven door een zatlap met een bierglas, liters bloed verloren en heel de nacht in het ziekenhuis doorgebracht om me te laten hechten. Dat hechten deed meer pijn dan de slag zelf. Littekens nog altijd zichtbaar jammer genoeg. Dat ik toen niet ben flauwgevallen snap ik nog altijd niet.
De grootste mentale pijn die ik dan weer heb gehad is de breuk met mijn eerste vriendin. Daar heb ik wel een maand of 3/4 serieus van afgezien. Lange dagen, korte nachten. Gelukkig op tijd mijn leven op tijd kunnen herpakken. Sindsdien eigenlijk nooit meer hetzelfde gevoeld voor iemand anders. Een van mijn beste kameraden heeft mij eens gevraagd of ik sindsdien mijn gevoelens ben verloren. Een vraag waar ik het antwoord niet op weet.
Zijn de eerste dingen die in me op komen...