Geen probleem hoor! En ik geef ook graag even het verhaal mee. Het lucht wat op om af en toe eens het verhaal te kunnen vertellen/typen...
Hij is na een nachtje stappen (zonder alcohol of drugs, even voor de duidelijkheid, dit werd direct onderzocht, en daar zijn we zeker van), om te vieren dat hij zijn diploma die avond mocht gaan halen, op een gegeven moment onwel geworden. Dit ergens in een Gentse uitgaansbuurt.
Hij voelde zich niet goed, ging even naar buiten, en is gaan zitten. Dan is hij stijl achterover in slaap gevallen, maar met zijn ogen open. Hij maakte even een snurkend geluid (volgens zijn vrienden). Direct zou de ambulance gebeld zijn. Daar het een uitgaansbuurt is hadden ze vrij veel moeilijkheden om tot daar te geraken, en naar het schijnt zou de dispatcher gezegd hebben dat het om alcohol ging tegen de ambulanciers, waardoor dan ook tijd verloren kan zijn. Maar goed, dat is geen zekerheid, we horen veel...
Ze hebben hem (blijkbaar omdat dat moet) 2 keer een schok gegeven, en de verplegers waren er nadien zelf van aangedaan dat mijn broer zijn hart terug op gang kwam. Toen wisten ze blijkbaar al dat we in dikke problemen zaten. (Dat is achteraf door een huilende medewerker verteld)
Een van de eerste vragen toen wij de allereerste dag de allereerste keer binnenkwamen, was of ze zijn organen mochten hebben... Zijn leven zou geen 24u duren meer duren... Daarna geen 72 uur... ondertussen dus meer dan 2500 uur...
Hij heeft dan 1.5 maand (ongeveer) op intensieve gelegen. Wat echt wel heel lang is... Vanaf dag 1 ook zware stuipen, en daar heeft hij al die tijd (zware) medicijnen voor moeten nemen, nu ook nog, anders is het gewoon niet te doen. Dat zouden dan iedere keer ook "kortsluitingen" zijn in zijn hersenen... De eerste dag waren die stuipen onmenselijk (precies of ze smeten hem met enkele mensen in de lucht...), en het heeft even geduurd voor ze medicijnen vonden die het konden bedwingen... Dan spreek ik dus over meerdere dagen... Ook heel lang zware koorts, ijsdeken op hem etc...
Scans wezen toen al aan dat hij eigenlijk hersendood is (nuja, hij had amper de activiteit van een plant.) Beademing heeft lang aangestaan, en controle hart etc... Maar al vrij snel werd duidelijk dat hij echt sterk is. Vrij vlug werd voorspeld dat hij zelfstandig zou kunnen ademen, en dat het dan nog een groot probleem zou worden... Hij was in coma, dat werd langzaamaan een vegetatieve toestand.
En dan duurt het blijkbaar 3 maanden voor er een test gedaan kan worden om te zien of hij effectief nog in coma is... In deze situatie is het na 3 maanden niet ontwaken bijna 0 kans dat hij zelfs maar zou wakker worden. Iets wat eigenlijk al zo was (naar onze mening) toen ze wisten dat hij waarschijnlijk 20 minuten dood is geweest).
Eerst was het 100% zeker zijn hart... Dan 100% zeker epilepsie. Dan 100% zeker zijn hart... Maar op al die tijd is er nooit een probleem geconstateerd met zijn hart aan de machines. Integendeel, we hebben nog zware testen op hem laten doen (hart heel zwaar belasten etc.), om te zien of het dat was, en eventueel iets erfelijks. Niets gevonden, en we gaan het waarschijnlijk nooit weten. Het kan natuurlijk nog altijd zijn hart geweest zijn, maar ik denk dat niemand dat zeker weet.
Wij nemen niemand iets kwalijk. Als ik er zelf was als omstaander, en ik zou (wel) wat gedronken hebben, ik zou zelf eerder op een ambulance wachten dan zelf misschien iets verkeerd doen. En de vrienden dachten echt wel dat hij nog ademde... Ja er zijn fouten geweest, hij had niet opnieuw tot leven gewekt mogen worden na zo een lange tijd, ze hadden hem moeten koelen in het ziekenhuis vanaf dag 1 (de hersenen, het ijsdeken was pas na een week ofzo voor zijn koorts),etc... maar dat zijn vijgen na pasen. Iedereen zal zo goed mogelijk zijn best gedaan hebben, dat weten wij ook.
Maar goed, de laatste test, uitgevoerd door artsen van het UZ Gent, toont aan dat hij amper activiteit in de hersenen heeft (als een plant, dus zoals dag 1, en toen was al gezegd dat de kans op beterschap eigenlijk nihil was...), dat hij nog in een coma is, maar er 99.99% nooit zal uitgeraken, dat als hij er uitgeraakt er verschrikkelijk aan toe zal zijn. Alle mogelijke hersendelen zijn kapot volgens de laatste scan. Je kan niet zeggen "hij zal nog dit of dat kunnen, want dat deel is niet aangetast" of "dat deel van de hersenen is goed, en kan nog taken leren van een andere deel"... Zoals een arts het zei (echt waar...) het is 1 grote puree in zijn hoofd.
Maar dat is dus al sinds dag 1, en nu moet hij een langzame, en naar onze mening mensonwaardige en laffe dood tegemoet gaan.
EDIT:
MAAR, langs de andere kant... Je kan natuurlijk ook moeilijk reeds na 2 weken "de stekker uittrekken", en dan de rest van je leven met twijfels rondlopen... Nu is er wel zekerheid, maar de manier waarop hij moet gaan...
En ik dacht onmiddelijk aan dit boek.
Veel sterkte!