In de veronderstelling dat die planeet geschikt is voor menselijk leven (landbouw mogelijk, water aanwezig, liefst eetbare dieren):
Kijk terug in de geschiedenis (of zelfs nog hier en daar in de huidige tijd) naar een samenleving van beperkte grootte die zichtzelf in staat kan houden met geen of weinig contact met de buitenwereld.
Waarschijnlijk een agrarische samenleving dus.
Door de technische kennis maar het ontbreken van mankracht kan er in versneld tempo overgegaan worden naar een meer geavanceerde samenleving eens het aantal mensen begint toe te nemen.
De mensen moeten dus polyvalent zijn: Een aantal basiszaken die iedereen kan leren moeten ze allemaal kennen (bvb de basisprincipes van landbouw, constructie,...) en verder moeten ze allemaal gespecialiseerd zijn in iets om zo'n samenleving in stand te houden en versnelde groei toe te laten: Ingenieurs, dokters, een pastoor/psycholoog of iets vergelijkbaars, wetenschappers, biologen, eventueel een econoom, ...
De vraag is natuurlijk of ze deze kennis gaan kunnen doorgeven aan de op hen volgende generaties die er dan pas iets mee gaan zijn.
Maar ik denk dat die samenleving sowieso zal moeten aanvaarden dat het heel wat generaties zal duren voor ze eenzelfde technologische en geïndustrialiseerde niveau bereiken dan op aarde.
Als je begint met een té technologische samenleving kan je dat nooit in stand houden met 100 mensen... Bepaalde zaken kunnen natuurlijk wel mee, zoals bvb generatoren. Tegen dat ze zo'n ruimteschip kunnen bouwen zal er wel vanalles beschikbaar zijn dat compact genoeg is en lang genoeg meegaat.
Overigens, ieder 100kg persoonlijke zaken laten meenemen is totaal onrealistisch, met dat gewicht kunnen ze beter iedereen 20 kg laten meenemen en 100 extra mensen meesturen.