BlazeMusic
Legacy Member
Heel kort gezegd: ik zit met een heel vervelend probleem en ik hoop dat er hier mensen zijn met enige advies want ik weet mij geen raad meer.
Bij mij op school zit er een meisje in 1 van mijn lessen die bekend staat als een aandachtshoer (en dat is dan nog heel sympathiek benoemd in haar geval). Ze komt soms nogal wilde verhalen vertellen waarvan ik de helft van de tijd niet weet of ze waar zijn of gewoon verzonnen om een beetje medelijden te krijgen.
Wall of text:
Bij mij op school zit er een meisje in 1 van mijn lessen die bekend staat als een aandachtshoer (en dat is dan nog heel sympathiek benoemd in haar geval). Ze komt soms nogal wilde verhalen vertellen waarvan ik de helft van de tijd niet weet of ze waar zijn of gewoon verzonnen om een beetje medelijden te krijgen.
Wall of text:
Onder andere:
Bij 1 van de lessen van psychologie hadden we een groepsgesprek met alle studenten. De bedoeling was emotionele ontlading. Opdrachten met een doorschuif systeem waarbij we telkens 1 medeleerling een minuut in de ogen moesten kijken, zeggen hoe een persoon op je overkwam gebaseerd op uiterlijk, beetje filosoferen,... Met de deontologische afspraak dat alle gesprekken binnen de 4 klasmuren zouden blijven en we elkaar zouden respecteren, maar je zeker niet verplicht was om iets te zeggen (ik voelde de bom al hangen...). En daar is ze natuurlijk direct opgesprongen. Ze begon te zeggen dat ze zich slecht voelde, en dat er wel een reden voor was, maar dat ze hierdoor zo gebroken is dat ze het nooit over haar lippen zou krijgen. De prof zei dat hij dit respecteerde en ging door naar de volgende persoon.
Een halfuur voor het einde van de les wilde ze dan ineens wel haar verhaal doen en toen zei ze snikkende dat ze kanker heeft. Maagkanker om precies te zijn en dat ze hier heel erg onder leed. Dat ze bestralingen krijgt en af en toe naar het ziekenhuis moet.
Het leek mij heel ongeloofwaardig, en enkele studenten hebben toen ook aangegeven dat ze haar niet beschuldigden van iets, maar dat ze het een beetje vreemd vonden (vooral omdat ze nog gewoon naar school gaat, wel vaker vreemde dingen vertelt en nooit moe lijkt te zijn terwijl dat bij bestralingen toch wel het geval is...). Ze is daar serieus furieus om geworden en de dag nadien stond ze ineens met een document voor onze neus, met het logo van 't Gastenhuisberg (UZ Leuven) op. Het was een document dat ze door een aantal mensen had laten lezen, waardoor die mensen hun excuses hebben aangeboden en nu elk moment van de dag voor haar springen in de hoop dat ze het hen niet kwalijk meer neemt.
Ik heb dat papiertje ook in mijn handen gehad. Op dat document stond haar leeftijd, maar niet haar geboortedatum. Achter elke opsomming stond een punt (dit hoort toch niet volgens de schriftelijke normen?), het logo was maar 3/4 afgeprint, het leek zo'n heel oud lettertype (precies van een typmachine, een beetje hoekig),...
Het document moest een brief voorstellen van 1 van haar dokters naar een andere dokter, waarin hij verklaarde dat zijn "patiënte" binnenkort genezen verklaard zou worden (mogen dokters dit al beloven tegenwoordig?).
Ik wil niet de boeman uithangen, maar volgens mij is het dikke zever wat ze allemaal verteld, en weet ze dat goed genoeg, daarom dat ze misschien met deze leugen gewacht heeft tot ze zeker wist dat studenten deze niet konden verder vertellen? (deontologische regels) Ik zou het enorm ziek vinden als dit inderdaad waar was en dan vind ik het zeker erg dat ze andere mensen dit wijsmaakt en die mensen ook nog eens vanalles voor haar doen (samenvattingen van vakken doorsturen als ze hier om vraagt, helpen met taken maken,...).
Dit is eigenlijk mijn zaak niet, maar ik kan dit nogal moeilijk verkroppen omdat er veel mensen echt de poten vanonder hun lijf lopen voor dat mens, en we al eerder op leugens zijn uitgekomen.
1 van mijn medestudenten kent haar nicht, en heeft die dus ook opgebeld om te vragen wat er waar van is. Die nicht is compleet uit de lucht gevallen en zei dat het waarschijnlijk pure bullshit was. Zij is familie, dus ze heeft dan ook naar het ziekenhuis gebeld om te vragen wanneer ze voor de laatste keer opgenomen was (want er is niks zo pijnlijk als iemand beschuldigen van kanker en dan ontdekken dat het waar is...). Enkele jaren geleden voor een longontsteking. That's it. Dat meisje zit dus op een heel ziekelijke manier aandacht te zoeken en iedereen danst naar haar pijpen.
Iemand enig idee hoe ik dit kan stoppen? Kan moeilijk zeggen "ze hebben voor u naar het ziekenhuis gebeld, zottin, guess what?". Maar aan de andere kant wil ik dit mijn klasgenoten besparen omdat die echt belachelijk veel moeite doen momenteel en zich ook schuldig voelen. Ik durf ergens ook niet, want mensen die zoiets verzinnen komen niet al te stabiel over en labiele personen geven mij nog altijd de kriebels... Dit is echt een shitty situatie...
Edit: hoop dat ik hier bepaalde mensen nu geen slecht gevoel geef, of overkom als een bitch ofzo, maar ik durf mijn kop er om verwedden dat het inderdaad allemaal gezever is. Ik wil gewoon de mensen die erbij betrokken worden, die ze dingen wijsmaakt, wegtrekken uit dat verhaaltje, maar ik ben bang voor hun negatieve reacties... Niet iedereen zat bij ons in de psychologie les en de mensen daarnaast zijn dus nog volledig met haar verhaal weg. 1 iemand had mij onlangs gezegd dat ze dat meisje respecteerde, omdat sommige mensen op de hoogte waren van haar "zware strijd" maar ze die steun weigerde om geen last te zijn. Ik heb er niet op doorgevraagd omdat ik niet zo'n fan ben van aandachtshoeren en ik schrik had weer een mailtje te krijgen...
Ik denk dat ze haar verhaaltje dus niet enkel in de psychologie les is komen vertellen.
- alle proffen hebben een "pik" op haar, daardoor gaan haar examens zo slecht (ik doe dezelfde richting, dezelfde vakken en ik vlieg erdoor, onze richting is geen rocket science ofzo...) Ze spreekt hier dan ook voortdurend andere medestudenten op aan vanaf ze weten dat die een slecht examen hebben afgelegd ("Och ja, die prof heeft een pik op mij, misschien ook op u, wilt ge erover praten?")
- vanaf ze weet dat iemand iets ergs heeft meegemaakt, of ergens mee zit, gaat ze daar direct naar toe om die uit te horen en advies te geven, om achteraf dan te zeggen tegen de rest hoe goed ze die persoon geholpen heeft en hoe goed ze naar problemen kan luisteren. Mijn ouders zitten momenteel in een (v)echt scheiding en ze is al meerdere keren komen vragen of ik erover wilde praten (ook al had ik aangegeven dat ik er liever niet over doorzeik omdat ik er gewoon geen behoefte aan heb). Ze vond het na enkele afwijzingen toch nodig om mij een mail te sturen (ze had mijn gegevens van de klaslijst gehaald) met goed bedoeld "advies" en een hele reeks van haar problemen in, omdat zij "weet" wat ik doormaak en zij het ook niet gemakkelijk heeft (volgens haar). Ik heb hier niet op gereageerd, gewoonweg omdat ik er ook niet om gevraagd heb en ik al aangegeven heb dat ik het er echt niet over wil hebben
- op school komt ze verkondigen dat ze soms niets eet, omdat ze zichzelf veel te dik vindt en ze denkt dat dit haar gaat helpen. Na veel discussie met mijn klasgenoten gaat er dan uiteindelijk iemand voor haar eten halen en komen ze naast haar zitten in de refter, om te zeggen dat ze zich niet slecht mag voelen en ze er best mag zijn qua uiterlijk. Uiteraard pinkt ze hier dan de nodige traan bij weg en kan ze onder de middagpauze weer volop over haar persoonlijke problemen praten terwijl er mensen luisteren naar elk woord dat ze zegt
Bij 1 van de lessen van psychologie hadden we een groepsgesprek met alle studenten. De bedoeling was emotionele ontlading. Opdrachten met een doorschuif systeem waarbij we telkens 1 medeleerling een minuut in de ogen moesten kijken, zeggen hoe een persoon op je overkwam gebaseerd op uiterlijk, beetje filosoferen,... Met de deontologische afspraak dat alle gesprekken binnen de 4 klasmuren zouden blijven en we elkaar zouden respecteren, maar je zeker niet verplicht was om iets te zeggen (ik voelde de bom al hangen...). En daar is ze natuurlijk direct opgesprongen. Ze begon te zeggen dat ze zich slecht voelde, en dat er wel een reden voor was, maar dat ze hierdoor zo gebroken is dat ze het nooit over haar lippen zou krijgen. De prof zei dat hij dit respecteerde en ging door naar de volgende persoon.
Een halfuur voor het einde van de les wilde ze dan ineens wel haar verhaal doen en toen zei ze snikkende dat ze kanker heeft. Maagkanker om precies te zijn en dat ze hier heel erg onder leed. Dat ze bestralingen krijgt en af en toe naar het ziekenhuis moet.
Het leek mij heel ongeloofwaardig, en enkele studenten hebben toen ook aangegeven dat ze haar niet beschuldigden van iets, maar dat ze het een beetje vreemd vonden (vooral omdat ze nog gewoon naar school gaat, wel vaker vreemde dingen vertelt en nooit moe lijkt te zijn terwijl dat bij bestralingen toch wel het geval is...). Ze is daar serieus furieus om geworden en de dag nadien stond ze ineens met een document voor onze neus, met het logo van 't Gastenhuisberg (UZ Leuven) op. Het was een document dat ze door een aantal mensen had laten lezen, waardoor die mensen hun excuses hebben aangeboden en nu elk moment van de dag voor haar springen in de hoop dat ze het hen niet kwalijk meer neemt.
Ik heb dat papiertje ook in mijn handen gehad. Op dat document stond haar leeftijd, maar niet haar geboortedatum. Achter elke opsomming stond een punt (dit hoort toch niet volgens de schriftelijke normen?), het logo was maar 3/4 afgeprint, het leek zo'n heel oud lettertype (precies van een typmachine, een beetje hoekig),...
Het document moest een brief voorstellen van 1 van haar dokters naar een andere dokter, waarin hij verklaarde dat zijn "patiënte" binnenkort genezen verklaard zou worden (mogen dokters dit al beloven tegenwoordig?).
Ik wil niet de boeman uithangen, maar volgens mij is het dikke zever wat ze allemaal verteld, en weet ze dat goed genoeg, daarom dat ze misschien met deze leugen gewacht heeft tot ze zeker wist dat studenten deze niet konden verder vertellen? (deontologische regels) Ik zou het enorm ziek vinden als dit inderdaad waar was en dan vind ik het zeker erg dat ze andere mensen dit wijsmaakt en die mensen ook nog eens vanalles voor haar doen (samenvattingen van vakken doorsturen als ze hier om vraagt, helpen met taken maken,...).
Dit is eigenlijk mijn zaak niet, maar ik kan dit nogal moeilijk verkroppen omdat er veel mensen echt de poten vanonder hun lijf lopen voor dat mens, en we al eerder op leugens zijn uitgekomen.
1 van mijn medestudenten kent haar nicht, en heeft die dus ook opgebeld om te vragen wat er waar van is. Die nicht is compleet uit de lucht gevallen en zei dat het waarschijnlijk pure bullshit was. Zij is familie, dus ze heeft dan ook naar het ziekenhuis gebeld om te vragen wanneer ze voor de laatste keer opgenomen was (want er is niks zo pijnlijk als iemand beschuldigen van kanker en dan ontdekken dat het waar is...). Enkele jaren geleden voor een longontsteking. That's it. Dat meisje zit dus op een heel ziekelijke manier aandacht te zoeken en iedereen danst naar haar pijpen.
Iemand enig idee hoe ik dit kan stoppen? Kan moeilijk zeggen "ze hebben voor u naar het ziekenhuis gebeld, zottin, guess what?". Maar aan de andere kant wil ik dit mijn klasgenoten besparen omdat die echt belachelijk veel moeite doen momenteel en zich ook schuldig voelen. Ik durf ergens ook niet, want mensen die zoiets verzinnen komen niet al te stabiel over en labiele personen geven mij nog altijd de kriebels... Dit is echt een shitty situatie...

Edit: hoop dat ik hier bepaalde mensen nu geen slecht gevoel geef, of overkom als een bitch ofzo, maar ik durf mijn kop er om verwedden dat het inderdaad allemaal gezever is. Ik wil gewoon de mensen die erbij betrokken worden, die ze dingen wijsmaakt, wegtrekken uit dat verhaaltje, maar ik ben bang voor hun negatieve reacties... Niet iedereen zat bij ons in de psychologie les en de mensen daarnaast zijn dus nog volledig met haar verhaal weg. 1 iemand had mij onlangs gezegd dat ze dat meisje respecteerde, omdat sommige mensen op de hoogte waren van haar "zware strijd" maar ze die steun weigerde om geen last te zijn. Ik heb er niet op doorgevraagd omdat ik niet zo'n fan ben van aandachtshoeren en ik schrik had weer een mailtje te krijgen...
Ik denk dat ze haar verhaaltje dus niet enkel in de psychologie les is komen vertellen.



(toepasselijk woordgrapje als student...). Ik kan misschien gewoon hopen dat ze zichzelf er tegen juni uitfiltert omdat haar credits op zijn... 't is niet bepaald een hoogvlieger op school.