Een keer staken is voor mij prima, maar dit is belachelijk en kan voor mij echt niet meer. Misschien moeten we het stakingsrecht maar eens grondig inperken, want de enigen die we ons pijn doen is ons eigen landje en onze eigen bevolking en de eersten die het zullen voelen wanneer een economie niet loopt zijn de armen, en dus de treinbestuurders zelfs. Ze zullen enkel in hun eigen handen snijden, en dat van hun medeburgers.
Voor mij liggen die stakingen door privé-omstandigheden bovendien ook nog eens gevoelig, want ik heb ooit al door een treinstaking iets meegemaakt wat vrij ernstig was, dus ik ben hier wel wat kwaad op (zoals je kan zien in mijn reacties). Ook al omdat na de stakingen van de hete herfst van vorig, en van de zomer tijdens de weekends, en wellicht nog wat stakingen die ik zelfs gemist heb, het er weeral van dat is.
En ik durf te wedden dat de helft van de treinbestuurders zelf voor dat beleid dat nu aan de macht is gestemd heeft, en sterker nog zal stemmen (en VB).
