Archief - Ouderlijke steun of niet?

Sinds wanneer is werken gelijk aan de waarde van het geld kennen trouwens? Ik weet er die bijverdienen en het dan via ramen en deuren buiten gooien en ikzelf heb nog geen zin om te gaan werken (ik zal het gedurende mijn leven al lang genoeg moeten doen) maar besef wel de waarde.

Karre zei:

Sinds wanneer is werken gelijk aan de waarde van het geld kennen trouwens? Ik weet er die bijverdienen en het dan via ramen en deuren buiten gooien en ikzelf heb nog geen zin om te gaan werken (ik zal het gedurende mijn leven al lang genoeg moeten doen) maar besef wel de waarde.

Klik om te vergroten...

Werken en/of de waarde van geld kennen, bedoelde ik eigenlijk.

Enfin, niet heel het topic gelezen.

2 punten waarop ik de aandacht zou willen vestigen:
1) We hebben het hier over een grote financiële steun vlak na de studies +-, right? Sorry, maar als uw kinderen tegen dan de waarde van geld nog niet kennen heb je gefaald in je opvoeding.
2) (dit is wat mijn grootouders zeiden tegen mijn ouders): Geef je liever met een levende of met een dode hand?

FuLcRuM zei:

Ik denk dat niemand tegenwoordig een huis of auto cash gaat betalen?


Ik wil maar zeggen dat dit perfect lukt zolang je niet boven uw stand leeft...
Veel jonge mensen zijn kortzichtig. Een klant van mij koopt zich een dikke Mercedes waar hij € 700,00 / maand voor moet afbetalen en hij heeft geen vast werk... Als daar iets misgaat...

Klik om te vergroten...

Automobiel cash - woning niet (meer dan twintig procent eigen inbreng echter)

Mijn mening is toch ook dat je een kind best niet teveel bederft met geld en cadeautjes. Je ziet dan ook een duidelijk verschillende levensstijl tussen kinderen die constant alles hebben gekregen wat ze wouden hebben en kinderen die dat niet hebben gehad. Vaak is het zelf zo dat de verwende kinderen totaal geen zin meer hebben om iets te presteren of zich te bewijzen, net omdat het hun allemaal zo makkelijk is gemaakt. Zo'n personen zijn dan ook een vogel voor de kat als ze ooit zelfstandig moeten leven want dan denken ze ook dat alles vanzelf komt.

Anderzijds, éénmaal volwassen en ze willen zelfstandig gaan wonen dan zou ik wel financieel steunen omdat zoiets uiteindelijk een groot deel van hun verder leven beïnvloedt, terwijl andere luxezaken dat allemaal niet doen.

Conqie zei:

Het meeste is hier al gezegd, voor mij komt het er op neer dat je onderscheid moet maken tussen steun voor hun plezier (tickets, reizen, etc) (laat hun dat zelf betalen).
En steun voor hun toekomst (bouwgrond, investeringen voor een zaak, etc).

Klik om te vergroten...

Ik zie niet goed in wat de zin is van dat onderscheid. In beide gevallen gaat het om steun van de ouders, waardoor de kinderen er zelf niet meer voor moeten werken.

Ik zou je kinderen zelf hun toekomst laten maken, zonder ze een bouwgrond kado te doen. Betaal hun studies en laat ze dan zelf hun geld verdienen.

Absurd trouwens hoe iedereen denkt dat je 'je eigen toekomst' niet kan maken als je een beetje financiële steun krijgt op het (fin) moeilijkste moment in je leven.

Zodat iedereen het goed begrijpt, dit topic gaat NIET over kinderen verwennen/wathever, het gaat over steun bij de aankoop van een eerste huis/grond/etc.

Wat wil je dan, dat geld geven aan je kinderen op het moment dat ze het helemaal niet meer nodig hebben? (aka: erfenis)

Als je de middelen hebt, waarom niet?
Waarom je geld oppotten en er niets mee doen? Dan kan je beter je kinderen helpen.
Niet verwennen in hun jeugd, maar gewoon als extra hulp als ze gaan bouwen ofzo.

BuBbA zei:

Ik vraag me eerder af waarom je het niet zou doen...

Als je de mogelijkheid hebt om je kinderen net dat extra duwtje in de rug te geven, waarom dan niet? De enige reden om het niet te doen is gewoon uit principe, en dat is nogal een flauwe reden.

Er is natuurlijk wel een groot verschil tussen ze zomaar geld geven om alles te kopen wat ze willen, of ze te steunen bij belangrijke momenten in hun leven. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het kopen van een huis of iets dergelijks.

Klik om te vergroten...

²

Straddle zei:

Ik zie niet goed in wat de zin is van dat onderscheid. In beide gevallen gaat het om steun van de ouders, waardoor de kinderen er zelf niet meer voor moeten werken.

Ik zou je kinderen zelf hun toekomst laten maken, zonder ze een bouwgrond kado te doen. Betaal hun studies en laat ze dan zelf hun geld verdienen.

Klik om te vergroten...

Ja want met steun bedoel ik dat ze op hun lui gat moeten gaan zitten, als je de middelen hebt kan je toch wel steunen zeker, en als hun kinderen nu gemotiveerd zijn en een zaak willen starten, en door financiele hulp (renteloze lening en what not), vijf jaar eerder er aan kunnen beginnen, waarom zou je hun die "luxe" niet gunnen, jaloezie?

Smiles_ zei:

Ach, studeren is niet duur en wie het niet breed heeft krijgt toch een mooie studiebeurs en korting op inschrijfgeld? Het is het leven rond het studeren dat duur kan zijn, maar dat heb je zelf in de hand. En als je een vakantiejob doet plus het kindergeld dat je ouders dan nog krijgen, dan moet dat allemaal goed te doen zijn.

Dat studeren duur is, is een fabeltje.

Klik om te vergroten...

Studeren duur een fabeltje? Kot, boeken, inschrijfgelden (niet elke beurs geeft die volledig terug), eten & drinken voor 24 weken + examens, achterstallige gas/water/elektriciteitsrekeningen, internet. Uw prehistorische attitude dat je het zelf in de hand hebt is belachelijk. Zelf al beknip je op vele zaken, en leef je als een ouderwetse pater, dan nog is studeren een dure grap, zeker als je meerdere kinderen mag financieren, zoals in ons geval voor 3.

Mijn ouders gaan meer dan tevreden zijn als het voorbij is. Als je denkt dat studeren niet duur is, praat maar even met hen, dan zal je wel snel uit uw vooroordelen komen. Het is blijkbaar 'in' om te bashen op een leeftijdscategorie of levensstijl waartoe men korte tijd geleden behoorde door het hanteren van een jaren 50 attitude.

Studeren is idd niet echt "niet duur" te noemen zoals Starrk hier aanhaalt.
Bij mij thuis zijn we met 3 dus dat is 500€ x3 aan inschrijvingsgeld alleen al. Als je er uw cursussen erbij optelt (of uw printkosten) zit je toch bij ons gemiddeld aan € 300 pp.
Dat is dan al 2400 euro om het jaar te kunnen beginnen voor ons 3.
Maar dan zijn we alleens nog niet op ons school. Wij hebben nog de 'luxe' te kunnen pendelen. Ook dit kost een 300 (afgerond) per persoon.
==> 3100 euro (1030 pp)

Goedkoop is dat echt niet. Nu, relatief in wat ze in de VS e.d. betalen is het hier wel goedkoop ja.. Maar dat is appelen met peren vergelijken.

Net zoals de attitude dat een kot een luxe zou zijn. Ik heb 1 jaar gependeld, maar dit is niet meer haalbaar met de talloze practicasessies (laat staan een stage met wisselvallige uren) die ik momenteel heb.

Op het vlak van studeren lijkt het me wel toepasselijk om pas bij slagen terug te betalen. Kind betaalt zijn opleiding met een vakantiejob, is hij geslaagd betaal je hem zijn kosten terug.

Time zei:

Op het vlak van studeren lijkt het me wel toepasselijk om pas bij slagen terug te betalen. Kind betaalt zijn opleiding met een vakantiejob, is hij geslaagd betaal je hem zijn kosten terug.

Klik om te vergroten...

Dat is inderdaad zo slecht nog niet. Maar wat is dan precies geslaagd?
Herexamens, vakken meenemen, ...

Langs de andere kant kan je dan het risico lopen dat uw zoon/dochter een studierichting kiest en achteraf beseft dat het eigenlijk niet iets voor hen is en ze liever iets anders zouden doen. Dan bestaat de kans dat ze de richting doorzetten wegens financiële redenen en zo uiteindelijk een diploma haalt terwijl men gelukkiger zou geweest zijn met een ander...

Achja

Welke 18-19-jarige heeft niet de middelen om op eigen kosten van richting te veranderen? Spreekt voor zich dat ik dan alles zou terugbetalen he.
En wat is geslaagd? Jah, als hij het volgende jaar mag aanvangen, een vak meenemen is het einde van de wereld niet.

Ik zal altijd de persoon zijn die zijn kind pusht om te doen wat hij of zij wil doen, zonder om te kijken naar de financiële context. Da's ook een vorm van ouderlijke steun.

Starrk zei:

Net zoals de attitude dat een kot een luxe zou zijn. Ik heb 1 jaar gependeld, maar dit is niet meer haalbaar met de talloze practicasessies (laat staan een stage met wisselvallige uren) die ik momenteel heb.

Klik om te vergroten...

voor sommige is een half uur al niet meer "haalbaar" dusja, 't is ma hoe ge het bekijkt eh

Carrion zei:

voor sommige is een half uur al niet meer "haalbaar" dusja, 't is ma hoe ge het bekijkt eh

Klik om te vergroten...

Dat is dan een half uur onderweg. Als je dan met wat grotere springuren zit (waar Starrk o.a. ook op doelde) wordt het best lastiger.
Les van half 9 tot 10, les van 12 tot 2, les van 5 tot 7. Die springuren zijn verschrikkelijk als je dan niet op kot zou zitten en uiteraard is heen & weer pendelen geen optie.

TheFallen zei:

Dat is dan een half uur onderweg. Als je dan met wat grotere springuren zit (waar Starrk o.a. ook op doelde) wordt het best lastiger.
Les van half 9 tot 10, les van 12 tot 2, les van 5 tot 7. Die springuren zijn verschrikkelijk als je dan niet op kot zou zitten en uiteraard is heen & weer pendelen geen optie.

Klik om te vergroten...

ze zijn ampetant ma nie onoverkomelijk

Een beetje zakgeld geven, meer moet je imo niet doen. Ik krijg momenteel (ben er nu 22) 75 euro zakgeld in de maand. Voorts krijg ik 40 euro per week voor m'n eten op kot (wat ze ook betalen, 250 huur/maand). Wat betreft zakgeld en leefgeld zijn dit geen zotte bedragen. Zonder overdrijven ken ik mensen die het dubbele krijgen en dan nog meer op souperen.

Imo moet je je kinderen niet te veel geld toe stoppen. Mijn spaarboek bedraagt momenteel 300 euro, nu ik eindelijk weer een studentenjobje heb. Ik soupeer altijd op wat ik heb, maar moet het dus ook wel allemaal zelf verdienen. Volgend jaar wil ik alleen gaan wonen, maar nu komt het besef van "kak, ik heb niets gespaard". Dit is imo een betere levensles dan gewoon altijd maar geld toegestopt krijgen.

Als ik ooit kinderen heb, zou dit mijn plan zijn: bij de geboorte een spaarrekening openen met een maandelijkse (kleine, bv 10€) overschrijving. Op de 18e verjaardag krijgen ze dat geld. 10*12*18 + intrest is al geen onnaardig bedrag
Dan is het aan hen om te kiezen wat ze er mee doen: verbrossen ze het, of sparen ze het.
Ik zou m'n kinderen veel vrijheid geven ivm geld, gelijk m'n ouders mij vrijheid gegeven hebben om te doen wat ik wil.

Wat ik wel anders zou doen, is ze geen toegang geven (of die toch moeilijker maken) tot hun spaarrekening. Of ze verplichten om een bestendige opdracht te starten op hun spaarrekening. Ik heb m'n spaarrekening altijd beschouwd als een tweede lopende rekening en dat geld gewoon opgedaan vanaf er iets op stond (nieuwe pc, skireizen, elektrische gitaar, pc upgrade, dure gsm...). Daar heb ik nu echt spijt van, dat ik nooit heb leren sparen en ook nooit deftig heb uitgelegd gekregen waarom ik zou moeten sparen.

Maar da's dus gewoon mijn mening.