Archief - Peuterleerkracht zwaait met term 'autisme'

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

vishnusixclix

Legacy Member
Bibiciwan zei:
Mijn zoontje is net 3 jaar en gaat sinds een paar weken (nu een week of 8 min twee weken ziek) halve dagen naar de peuterklas. Er zitten naast hem nog 32 kindjes in deze klas.
Persoonlijk had ik hem liever pas in september zien gaan omdat ik niet vind dat hij echt al klaar is. Hij is op sommige vlakken, motorisch bijv. erg snel maar op taalvlak kan hij bijvoorbeeld wel liedjes zingen maar zijn gewone conversatie is nog brabbelen. Hij is wel erg koppig en kan serieus van zijn neus maken als je hem onderbreekt omdat er iets anders gedaan zal worden, hij doet liefst zijn eigen ding, maar kan daar heel slim en inventief uit de hoek komen.
Doordat hij dus zwaar kan beginnen huilen bij het onderbreken van zijn gekozen bezigheid en omdat hij af en toe zijn hoofdje stoot, moet ik nu donderdag naar de school om over 'zijn autisme' te praten. Hij heeft nooit creche gehad (te duur) dus loopt misschien sociaal wat achter en met zijn koppigheid is hij geen makkelijk kindje maar ik merk nu al dat de leerkrachten hem 'anders' behandelen. Het is 'maar' dat 'autistisch' ventje. Dat het een moeilijk element is met 32 andere kindjes snap ik. Maar hij is nu precies afgeschreven en ik vind dat toch heel jong en heel snel. Een forum als dit is niet ideaal, weet ik, maar ik hoop dat er misschien toch iemand wat input heeft?

Toevallig ben ik professioneel met jongeren met autisme bezig. Dit forum is goed om te ventileren of ideeën op te doen, maar je gaat té weinig echt goede tips krijgen.

Ga naar professionele sites zoals autismecentraal.com . Daar kan je allerlei uitstekende voorbeelden vinden, je kan er hulp vragen. De mensen mailen je altijd terug of zijn bereid je in de juiste richting te sturen.

Succes :)

Kenneke10

Legacy Member
Bibiciwan zei:
Mijn zoontje is net 3 jaar en gaat sinds een paar weken (nu een week of 8 min twee weken ziek) halve dagen naar de peuterklas. Er zitten naast hem nog 32 kindjes in deze klas.
Persoonlijk had ik hem liever pas in september zien gaan omdat ik niet vind dat hij echt al klaar is. Hij is op sommige vlakken, motorisch bijv. erg snel maar op taalvlak kan hij bijvoorbeeld wel liedjes zingen maar zijn gewone conversatie is nog brabbelen. Hij is wel erg koppig en kan serieus van zijn neus maken als je hem onderbreekt omdat er iets anders gedaan zal worden, hij doet liefst zijn eigen ding, maar kan daar heel slim en inventief uit de hoek komen.
Doordat hij dus zwaar kan beginnen huilen bij het onderbreken van zijn gekozen bezigheid en omdat hij af en toe zijn hoofdje stoot, moet ik nu donderdag naar de school om over 'zijn autisme' te praten. Hij heeft nooit creche gehad (te duur) dus loopt misschien sociaal wat achter en met zijn koppigheid is hij geen makkelijk kindje maar ik merk nu al dat de leerkrachten hem 'anders' behandelen. Het is 'maar' dat 'autistisch' ventje. Dat het een moeilijk element is met 32 andere kindjes snap ik. Maar hij is nu precies afgeschreven en ik vind dat toch heel jong en heel snel. Een forum als dit is niet ideaal, weet ik, maar ik hoop dat er misschien toch iemand wat input heeft?

Je moet wel rekening houden dat 32 kinderen heel veel zijn en leerkrachten soms ook het moeilijk hebben om elk kind afzonderlijk te zien dan in groep.Ik zou nu nog nie te veel zorgen maken mijn zoon krijgt al jaren begeleiding en het etiket autisme heeft hij ook maar 2 jaar ( autisme is ook een heel breed spectrum ).

Mijn zoon zit nu in een groepje van ongeveer 6 kinderen en pas nu kunnen ze iets of wat mee hem werken.

Lakigigar

Legacy Member
Kijk, ik heb ook de stempel autisme gekregen en ik ben ervan overtuigd dat dat het laatste is wat ik heb. Ik denk wel dat ik indertijd effectief autistisch gedrag vertoonde, maar daar was een andere reden toe (kinderverwaarlozing). Al ben ik natuurlijk ook niet zeker, het ligt ook heel complex hier.

Hoe verloopt zo een test eigenlijk, weet iemand dat?

Lakigigar

Legacy Member
Würzel zei:
Bedoel je dat hij zichzelf moedwillig pijn doet?

Ik ken de titel van het boek niet meer van buiten, maar het was iets in de aard van 'jeugd en autisme', toen ik het las stelde ik vast dat het gedrag van mijn zoon daarin in grote mate letterlijk beschreven werd.

En ja, eens de stempel autisme er op staat wordt uw kind anders behandeld, zelfs door mensen die hem goed kennen, al was het maar omdat de gemiddelde mens geen enkel idee heeft.

Ja dat klopt, als kind had ik dat niet door, wel bij leerkrachten want ik werd op de lagere school apart gezet met houten planken (nu vind ik dat schandalig) en dan krijg je ook zo "begeleiding". En dan maak je ook planningen (ik weet niet waarom). Ik heb er nooit één kunnen volgen, en als ik de intentie had was ik na 1 dag of 2 dagen uitgeput en kon ik het toch niet opvolgen. Ik kan dat gewoon niet, wat ik ook doe.

De mensen die het dichtst bij je staan, zijn de eersten die u anders behandelen. Niet de kinderen op school, wel uw eigen ouders en eigen familie, alsof je één of andere besmettelijke ziekte hebt. Of ik had toch dat idee. Natuurlijk zijn ze wel vriendelijk, maar je hebt nooit het gevoel dat je erbij hoort afgezien van de elementaire beleefdheid of iemand wat geeft om wie je bent. Het zijn in die subtiele details dat je dat ziet, net zoals als je een ***** bent en je in België rondloopt. (= nu was mijn familie ook niet bloedverwant, dat speelt ook zeker een rol en mijn echte familie ken ik niet goed genoeg, dus daar heb je dat ook. Met andere woorden: familie ja, vrienden neen. Bij mijn ouders heb ik dat ook (bij mijn echte niet). Je voelt dat gewoon in die subtiele details, en je gaat dat ook zien dat mensen niet goed gaan weten hoe ze jouw kind moeten benaderen indien autistisch. Gelukkig dat ik nooit gekozen had om te vertellen dat ik autistisch was (zoals vaak voorgesteld). Het voordeel van beter begrepen te worden weegt daar absoluut niet tegen op. Ik werd dan ook normaal behandeld, zeker in de late jaren. Op een gegeven moment zat ik zelfs liever op school.

Kenneke10

Legacy Member
Autisme hebben ze bij mijn zoon echt vastgesteld na jaren begeleiding, naar wat kijken ze hoe zijn sociale vaardigheden zijn mensen aan kijken of net niet durven, focus van het kind etc. dit met slechte spraak motoriek.

Lakigigar

Legacy Member
Ik weet het gewoon niet, bij mij doen ze daar heel geheimzinnig over, ook op de rechtbank alsof ik geen inzagerecht heb, of het recht niet heb meer te weten. Ik weet toen ik 6 was dat ik nog geen 5 woorden kon uitspreken, bedplaste, en er gezegd werd dat ik te dom was voor bijzonder onderwijs (en naar een speciaal internaat of speciale school moest in het eerste leerjaar, ik deed twee IQ-testen (ik had een IQ van 48 en een keer een in de 50), en ik heb amper herinneringen uit die tijd. De juf verstond niet hoe ik de klok al kon lezen ondanks die resultaten en ik amper kon spreken.

En ik denk dat in die tijd het werd vastgesteld, alleen ik ben lang verwaarloosd en mishandeld geweest. In welke zin ben ik dan autistisch?

vishnusixclix

Legacy Member
Als je geen deftige opleiding genoten hebt, herken je het moeilijk. Zelfs de professionelen moeten een hele tijd observeren om tot genoeg kenmerken te komen om een diagnose te stellen. Erover lullen op een forum haalt niet veel uit. Ik ken er genoeg die zeer veel kenmerken vertonen die ook bijna elke dag hun diagnose ontkennen. Dat is erg, je kunt pas omgaan met berperkingen of stoornissen als je ze accepteert.

Los daarvan. Om autisme vast te stellen zijn er 4 criteria uit 2 domeinen waaraan MOET voldaan worden. Zie onderstaande kader.

Code:
Protocol diagnostiek bij gedrags-en/of emotionele problemen en het vermoeden van een (ontwikkelings)stoornis 
Implementatieversie 2014
1
Bijlage 25:  Autismespectrumstoornis in DSM-5 (voorlopige Nederlandse vertaling)


Moet voldoen aan de criteria A, B, C en D
A.
Aanhoudende tekorten in sociale communicatie en sociale interactie in meerdere 
contexten,  zich manifesterend  in  alle  volgende, 
momenteel of  door  geschiedenis 
(voorbeelden zijn illustratief, niet exhaustief):
1.
tekorten in de sociaal-emotionele wederkerigheid; variërend van, bijvoorbeeld: abnormale   sociale   toenadering   en   het   falen   in   normale   heen-en-weer gesprekken tot het verminderddelen van interesses, emoties of affect; tot falen 
om sociale interacties te initiëren of beantwoorden
2.
tekorten  in  non-verbaal  communicatieve  gedragingen  welke  gebruikt  worden voor  sociale  interactie;  variërend  van,  bijvoorbeeld:  slecht  geïntegreerde verbale   en   non-verbale   communicatie   tot   afwijkingen   in   oogcontact   en 
lichaamstaal  of  tekorten  in  het  begrijpen  en  gebruiken  van  gebaren;  tot  een totaal gebrek aan gezichtsuitdrukkingen en non-verbale communicatie
3.
tekorten in het ontwikkelen, onderhouden en begrijpen van relaties; variërend van,  bijvoorbeeld:  moeilijkheden  om  gedrag  aan  te  passen  aan  verschillende sociale contexten tot moeilijkheden in het delen van fantasierijk spel of in het maken van vrienden; tot afwezigheid van interesse in leeftijdsgenoten.
Specifieer   huidige   ernst:   ernst   is   gebaseerd   op   beperkingen   in   sociale communicatie en beperkte, repetitieve patronen van gedrag (zie tabel)
B.
Beperkte,   repetitieve   patronen   van   gedrag,   interesses   of   activiteiten   zich manifesterend   in   ten   minste   twee   van 
de   volgende,   momenteel   of   door geschiedenis  (voorbeelden zijn illustratief, niet exhaustief):
1.
stereotiepe of repetitieve motorische bewegingen, gebruik van voorwerpen of spraak,   bijvoorbeeld:   eenvoudige   bewegingsstereotypieën,   oplijnen   van speelgoed of draaien van voorwerpen, echolalie, idiosyncratische zinnen
2.
aandringen op gelijkheid, inflexibel vasthouden aan routines of geritualiseerde patronen van verbaal of non-verbaal gedrag, bijvoorbeeld:  extreme onrust bij kleine  veranderingen,  moeilijkheden  met overgangen,  rigide  denkpatronen, begroetingsrituelen,  nood  om  dezelfde  route  te  nemen  of  elke  dag  hetzelfde voedsel te eten
3.
zeer beperkte, gefixeerde interesses die abnormaal zijn in intensiteit of focus, bijvoorbeeld:   sterke   gehechtheid   aan   of   preoccupatie   met   ongewone voorwerpen, overdreven omschreven of persevererende interesses
4.
hyper-of  hypo-reactiviteit  op  sensorische  input  of  ongewone  interesse  in zintuiglijke aspecten in de omgeving, bijvoorbeeld: schijnbare onverschilligheid 

5, 
American Psychiatric Association, Arlington, 2013
Protocol diagnostiek bij gedrags-en/of emotionele problemen en het vermoeden van een (ontwikkelings)stoornis 
Implementatieversie 2014
2
voor  pijn/temperatuur, vijandige  reactie  op  specifieke  geluiden  of  texturen, overmatige  ruiken  of  aanraken  van  voorwerpen,  fascinatie  voor  lichten  of beweging
Specifieer  huidige  ernst:    ernst  is  gebaseerd  op  beperkingen  in  sociale 
communicatie en beperkte, repetitieve patronen van gedrag (zie tabel)
C.
De symptomen moeten aanwezig zijn in de vroege kindertijd (maar kunnen soms 
pas merkbaar worden wanneer sociale eisen de beperkte capaciteit overstijgen of 
gemaskeerd worden door aangeleerde strategieën in het latere leven)
D.
De   symptomen   leiden   tot   klinisch   significante   beperkingen   in   het   sociaal, 
beroepsmatig   functioneren   of   andere   belangrijke   terreinen   van   het   huidig 
functioneren. 
E.
De   stoornissen   worden   niet   beter   verklaard   door   verstandelijke   beperking 
(intellectuele    ontwikkelingsstoornis)    of    algemene    ontwikkelingsvertraging. 
Verstandelijke  beperking  en  ASS  komen  frequent  samen  voor.  Om  comorbide 
diagnoses  van  ASS  en  verstandelijke  handicap  te  maken,  moet  de  sociale 
communicatie lager zijn dan te verwachten voor het algemeen ontwikkelingsniveau. 
Noot:  Individuen  met  een    bevestigd  DSM-IV  diagnose  van  autistische  stoornis, 
stoornis    van    Asperger    of    pervasieve    ontwikkelingsstoornis    niet    anderszins 
omschreven moeten de diagnoses ASS krijgen. Individuen die gemarkeerde tekorten 
hebben in sociale  communicatie, maar bij wie de symptomen anderszins niet voldoen 
aan  de  criteria  voor  ASS,  moeten  geëvalueerd  worden  voor  Sociaal  (pragmatische) 
Communicatie Stoornis.
Specifieer indien:
- met of zonder begeleidende intellectuele beperkingen
- met of zonder begeleidende beperkingen in de taal
- geassocieerd   met   een   gekende   medische   of   genetische   conditie   of 
omgevingsfactor
- geassocieerd   met   een   andere   neuro-ontwikkelingsstoornis,   mentale   of 
gedragsstoornis
- met catatonia

http://www.prodiagnostiek.be/materi... DSM-5 (voorlopige Nederlandse vertaling).pdf

Mot

Legacy Member
met alle respect, maar hoe kan een leerkracht nu bepalen of een kind wel of niet een bepaalde stoornis zou hebben? dat is toch werk voor een psycholoog (en zelfs psychologen slaan de bal al eens mis)? het is toch niet omdat een kind iets of wat afwijkend gedrag vertoont dat er daarom iets mis met hem/haar is? ikzelf ben 37 jaar, ben in december 2016 na een opleiding in een garage beginnen werken als hulpmechanieker en dat duurde bij mij ook een paar maanden (ja maanden) voor ik mij er echt goed bij voelde. een nieuwe omgeving, nieuwe mensen, nieuwe manier van werken... ik maakte in de eerste maanden amper contact met mijn baas of collega's, als er klanten iets aan mij vroegen sloeg ik tilt. maar dat was daarvoor ook zo, toen ik in de bouw werkt of in het fabriek, of daarvoor nog op school zat. mss dat ik ook een vorm van autisme heb of aspergers, maar ondanks alles kan ik mijn plan wel trekken. ik wil hiermee niet zeggen dat elk kind de foute diagnose krijgt, integendeel. er zijn wel degelijk kinderen die extra hulp nodig hebben maar soms heb ik het gevoel dat men van een mug een olifant maakt en dat kind in kwestie gewoon wat meer tijd nodig heeft dan een ander om te wennen aan een nieuwe situatie.

ik herinner mij nog goed mijn eerste dag op de middelbare school, een totaal nieuwe omgeving met nieuwe leerkrachten en nieuwe klasgenoten. dat ik les wiskunde kreeg van een leerkracht die het abnormaal vond dat ik op een simpele vraag niet binnen de x aantal seconden (want zo voelde dat aan) een antwoord kon geven, terwijl ik na een beetje langer nadenken het antwoord wel wist maar hij toen net op die moment zelf zuchtte en het antwoord zelf gaf en tijdens de pauze naar mij kwam en nogal overdreven bezorgd was over mij en zei letterlijk "amai, ik stel u een simpele vraag en je weet het antwoord niet, hebben ze u daar ooit voor getest jongen? dat is toch niet normaal? had je beter niet uw laatste jaar van de lagere school over gedaan?"
en als men zo'n dingen zegt begin je, toch zeker op zo'n jonge leeftijd en dan nog als verlegen jongen aan jezelf te twijfelen. want "de leraar weet het altijd beter" en mijn moeder maakte er ook een sport van om mij van psycholoog naar psycholoog te sturen omdat zij dacht dat er "iets" mis wat met mij. en "moeder heeft ook altijd gelijk". pas toen mijn moeder op sterven lag begon ik te beseffen dat ik niet zo abnormaal was, maar dat is niet de moment om dat uw moeder kwalijk te nemen.

enfin, ik wil maar zeggen, pas een beetje op met mensen die een etiquette willen kleven op uw kind. ze kunnen mss gelijk hebben maar ze kunnen soms ook fel overdrijven hoor..

Kenneke10

Legacy Member
Wij krijgen sinds vorig jaar extra kinder toelage, zijn bij een arts moeten gaan met veel vaststellingen en onderzoeken en dit ging met terugwerkende kracht van drie of vier jaar ( hebben toen 6000€ gekregen ). Maar geloof me je hebt het nodig ook niet alles komt de ziekte verzekering tussen. Zij operatie aan zijn oor hebben we ook flink moeten opleggen idem voor specialisten etc
Hij is nog steeds niet zindelijk dus wij draaien hier wat pampers door per dag, vanaf volgende week krijgt hij een bakje om met plakker om zijn spieren te stimuleren ( kost ons ook 125€ drie maand huur )...

Bibiciwan

Legacy Member
Straks gaan we op gesprek, CLB is deze ochtend gaan observeren.

vishnusixclix

Legacy Member
Mot zei:
met alle respect, maar hoe kan een leerkracht nu bepalen of een kind wel of niet een bepaalde stoornis zou hebben? dat is toch werk voor een psycholoog (en zelfs psychologen slaan de bal al eens mis)? het is toch niet omdat een kind iets of wat afwijkend gedrag vertoont dat er daarom iets mis met hem/haar is?

Het is een verplichting bij je job als leerkracht om signalen te herkennen en tijdig door te verwijzen. In recente tijden zit er een groot deel van in de opleiding. Goede scholen laten hun leerkrachten ook regelmatig ook bijscholen om op de hoogte te zijn van bepaalde stoornissen, zodat er gepast kan gereageerd worden en tijdelijk dingen kunnen opgemerkt worden, waarna men het CLB kan vragen om dit op te nemen en daarna eventueel de ouders door te verwijzen naar een specialist.

Het is toch perfect logisch? Leerkrachten zien in sommige gevallen je kind meer dan jezelf en ze zijn, in principe, opgeleid en gevoelig aan bepaalde afwijkingen. "etiquetten kleven" kan een persoonlijke visie zijn, terwijl het een hele andere bedoeling kan hebben aan de andere kant.

Wat je hele persoonlijke verhaal betreft. Dat is jouw verhaal, hoe je het beleefd hebt. Jammer genoeg zijn er ook slechte of sociaal minder (of on)gevoelige mensen aan het werk. Dat is in elke job zo.

straight_six

Legacy Member
Wij hadden zelf initiatief genomen om te gaan naar een psycholoog en nu komt het.

Toen was hij 4 jaar en had hij zeker geen autisme. Een klein jaar later worden we van het clb gestuurd naar een psycholoog (we hadden niks verteld over dat wij al zelf geweest hadden). Het toeval wil dat we bij dezelfde psycholoog terecht komen en dan had hij plots wel autisme..

Die testen zijn volgens mij toch ook verre van waterdicht. Dat is een momentopname en als ze juist geen zin hebben in iets heb je het vlaggen.

Verstuurd vanaf mijn ONE E1003 met Tapatalk

falc.be

Legacy Member
VishnuSixDix zei:
Als je geen deftige opleiding genoten hebt, herken je het moeilijk. Zelfs de professionelen moeten een hele tijd observeren om tot genoeg kenmerken te komen om een diagnose te stellen. Erover lullen op een forum haalt niet veel uit. Ik ken er genoeg die zeer veel kenmerken vertonen die ook bijna elke dag hun diagnose ontkennen. Dat is erg, je kunt pas omgaan met berperkingen of stoornissen als je ze accepteert.

Los daarvan. Om autisme vast te stellen zijn er 4 criteria uit 2 domeinen waaraan MOET voldaan worden. Zie onderstaande kader.

Code:
Protocol diagnostiek bij gedrags-en/of emotionele problemen en het vermoeden van een (ontwikkelings)stoornis 
Implementatieversie 2014
1
Bijlage 25:  Autismespectrumstoornis in DSM-5 (voorlopige Nederlandse vertaling)


Moet voldoen aan de criteria A, B, C en D
A.
Aanhoudende tekorten in sociale communicatie en sociale interactie in meerdere 
contexten,  zich manifesterend  in  alle  volgende, 
momenteel of  door  geschiedenis 
(voorbeelden zijn illustratief, niet exhaustief):
1.
tekorten in de sociaal-emotionele wederkerigheid; variërend van, bijvoorbeeld: abnormale   sociale   toenadering   en   het   falen   in   normale   heen-en-weer gesprekken tot het verminderddelen van interesses, emoties of affect; tot falen 
om sociale interacties te initiëren of beantwoorden
2.
tekorten  in  non-verbaal  communicatieve  gedragingen  welke  gebruikt  worden voor  sociale  interactie;  variërend  van,  bijvoorbeeld:  slecht  geïntegreerde verbale   en   non-verbale   communicatie   tot   afwijkingen   in   oogcontact   en 
lichaamstaal  of  tekorten  in  het  begrijpen  en  gebruiken  van  gebaren;  tot  een totaal gebrek aan gezichtsuitdrukkingen en non-verbale communicatie
3.
tekorten in het ontwikkelen, onderhouden en begrijpen van relaties; variërend van,  bijvoorbeeld:  moeilijkheden  om  gedrag  aan  te  passen  aan  verschillende sociale contexten tot moeilijkheden in het delen van fantasierijk spel of in het maken van vrienden; tot afwezigheid van interesse in leeftijdsgenoten.
Specifieer   huidige   ernst:   ernst   is   gebaseerd   op   beperkingen   in   sociale communicatie en beperkte, repetitieve patronen van gedrag (zie tabel)
B.
Beperkte,   repetitieve   patronen   van   gedrag,   interesses   of   activiteiten   zich manifesterend   in   ten   minste   twee   van 
de   volgende,   momenteel   of   door geschiedenis  (voorbeelden zijn illustratief, niet exhaustief):
1.
stereotiepe of repetitieve motorische bewegingen, gebruik van voorwerpen of spraak,   bijvoorbeeld:   eenvoudige   bewegingsstereotypieën,   oplijnen   van speelgoed of draaien van voorwerpen, echolalie, idiosyncratische zinnen
2.
aandringen op gelijkheid, inflexibel vasthouden aan routines of geritualiseerde patronen van verbaal of non-verbaal gedrag, bijvoorbeeld:  extreme onrust bij kleine  veranderingen,  moeilijkheden  met overgangen,  rigide  denkpatronen, begroetingsrituelen,  nood  om  dezelfde  route  te  nemen  of  elke  dag  hetzelfde voedsel te eten
3.
zeer beperkte, gefixeerde interesses die abnormaal zijn in intensiteit of focus, bijvoorbeeld:   sterke   gehechtheid   aan   of   preoccupatie   met   ongewone voorwerpen, overdreven omschreven of persevererende interesses
4.
hyper-of  hypo-reactiviteit  op  sensorische  input  of  ongewone  interesse  in zintuiglijke aspecten in de omgeving, bijvoorbeeld: schijnbare onverschilligheid 

5, 
American Psychiatric Association, Arlington, 2013
Protocol diagnostiek bij gedrags-en/of emotionele problemen en het vermoeden van een (ontwikkelings)stoornis 
Implementatieversie 2014
2
voor  pijn/temperatuur, vijandige  reactie  op  specifieke  geluiden  of  texturen, overmatige  ruiken  of  aanraken  van  voorwerpen,  fascinatie  voor  lichten  of beweging
Specifieer  huidige  ernst:    ernst  is  gebaseerd  op  beperkingen  in  sociale 
communicatie en beperkte, repetitieve patronen van gedrag (zie tabel)
C.
De symptomen moeten aanwezig zijn in de vroege kindertijd (maar kunnen soms 
pas merkbaar worden wanneer sociale eisen de beperkte capaciteit overstijgen of 
gemaskeerd worden door aangeleerde strategieën in het latere leven)
D.
De   symptomen   leiden   tot   klinisch   significante   beperkingen   in   het   sociaal, 
beroepsmatig   functioneren   of   andere   belangrijke   terreinen   van   het   huidig 
functioneren. 
E.
De   stoornissen   worden   niet   beter   verklaard   door   verstandelijke   beperking 
(intellectuele    ontwikkelingsstoornis)    of    algemene    ontwikkelingsvertraging. 
Verstandelijke  beperking  en  ASS  komen  frequent  samen  voor.  Om  comorbide 
diagnoses  van  ASS  en  verstandelijke  handicap  te  maken,  moet  de  sociale 
communicatie lager zijn dan te verwachten voor het algemeen ontwikkelingsniveau. 
Noot:  Individuen  met  een    bevestigd  DSM-IV  diagnose  van  autistische  stoornis, 
stoornis    van    Asperger    of    pervasieve    ontwikkelingsstoornis    niet    anderszins 
omschreven moeten de diagnoses ASS krijgen. Individuen die gemarkeerde tekorten 
hebben in sociale  communicatie, maar bij wie de symptomen anderszins niet voldoen 
aan  de  criteria  voor  ASS,  moeten  geëvalueerd  worden  voor  Sociaal  (pragmatische) 
Communicatie Stoornis.
Specifieer indien:
- met of zonder begeleidende intellectuele beperkingen
- met of zonder begeleidende beperkingen in de taal
- geassocieerd   met   een   gekende   medische   of   genetische   conditie   of 
omgevingsfactor
- geassocieerd   met   een   andere   neuro-ontwikkelingsstoornis,   mentale   of 
gedragsstoornis
- met catatonia

http://www.prodiagnostiek.be/materi... DSM-5 (voorlopige Nederlandse vertaling).pdf

Crap denk dak autistisch ben :unsure:

Würzel

Legacy Member
straight_six zei:
Wij hadden zelf initiatief genomen om te gaan naar een psycholoog en nu komt het.

Toen was hij 4 jaar en had hij zeker geen autisme. Een klein jaar later worden we van het clb gestuurd naar een psycholoog (we hadden niks verteld over dat wij al zelf geweest hadden). Het toeval wil dat we bij dezelfde psycholoog terecht komen en dan had hij plots wel autisme..

Die testen zijn volgens mij toch ook verre van waterdicht. Dat is een momentopname en als ze juist geen zin hebben in iets heb je het vlaggen.

Verstuurd vanaf mijn ONE E1003 met Tapatalk

Ik kan u alleen maar aanraden om bij een kinderpsychiater te gaan in plaats van de psycholoog.

straight_six

Legacy Member
Würzel zei:
Ik kan u alleen maar aanraden om bij een kinderpsychiater te gaan in plaats van de psycholoog.
Ja zal wel een kinderpsychiater geweest zijn, ken eigenlijk het verschil daar niet direct tussen :)

Verstuurd vanaf mijn ONE E1003 met Tapatalk

Würzel

Legacy Member
falc.be zei:
Crap denk dak autistisch ben :unsure:

Als je volwassen bent moet je enkel een tijdje nadenken over het antwoord op de vraag:

'hoeveel duizend keer heb je in je leven al gedacht, waarom trekt die persoon nu zo'n gezicht?'

Als je antwoord, 'enkele duizendtallen' is, dan wordt het tijd om langs een psychiater te gaan voor een klinische diagnose.

Als je antwoord daarentegen, 'nog nooit', is, dan zou ik me geen zorgen maken, je bent geen autist.

Würzel

Legacy Member
straight_six zei:
Ja zal wel een kinderpsychiater geweest zijn, ken eigenlijk het verschil daar niet direct tussen :)

Verstuurd vanaf mijn ONE E1003 met Tapatalk

Het verschil is dat de psychiater een dokter is die daarna nog zes jaar specialisatie psychiatrie en een jaar neurologie gedaan heeft. De psycholoog is zelfs geen gewone dokter.

Ik heb de indruk dat je wat het ernstiger moeten nemen meen ik (met alle respect), neem zelf initiatief, autisme is niet om mee te lachen.

Edit: er is ook het gegeven dat ASS erfelijk is, kijk eens rond naar uw familie qua gedrag.

straight_six

Legacy Member
Würzel zei:
Het verschil is dat de psychiater een dokter is die daarna nog zes jaar specialisatie psychiatrie en een jaar neurologie gedaan heeft. De psycholoog is zelfs geen gewone dokter.

Ik heb de indruk dat je wat het ernstiger moeten nemen meen ik (met alle respect), neem zelf initiatief, autisme is niet om mee te lachen.
Lees mijn andere posts eens, ondertussen is mijn zoon al 5 jaar verder en heeft goeie punten op een normale school, vrienden, speelt in een basket ploeg. Heeft gon begeleiding gekregen.

Toen bleek dat hij adhd had en krijgt hij relatine. Sindsdien zijn alle problemen weg en zei de gon begeleider zelf dat hij nog nooit zo een verandering gezien had met relatine en dus geen begeleiding meer nodig vond.

Adhd icm autisme komt zelden voor. Volgens mij hebben ze de foute diagnose gesteld en had hij gewoon adhd want ik zie niks van sociale stoornis bij hem. Relatine verhelpt ook autisme niet dusja..

Hij had concentratieproblemen, kon zijn beurt niet afwachten,.. Allemaal symptomen van adhd dat ik al veel eerder aangekaart had maar dat konden ze pas vanaf 6 jaar testen.

Ze hebben die diagnose veel te vroeg gesteld. Hij was die dag moe van school en de helft van de antwoorden die hij op die test gaf waren dingen dat hij wel kon en daar plots niet.

En we zijn 3 jaar naar de klinker geweest om aan dingen te werken die moeilijk liepen in het kleuter.

School zei dat ze respect hebben voor wat we allemaal deden voor hem. Dus als je het niet weet oordeel je beter niet.

Verstuurd vanaf mijn ONE E1003 met Tapatalk

vishnusixclix

Legacy Member
straight_six zei:
Adhd icm autisme komt zelden voor. Volgens mij hebben ze de foute diagnose gesteld en had hij gewoon adhd want ik zie niks van sociale stoornis bij hem. Relatine verhelpt ook autisme niet dusja..

Ge kunt er niet harder naast zitten. Comorbideit bij autisme is zeer hard aanwezig. De diagnose komt zeer vaak samen met de diagnose ADHD / dyslexie en/of discalculie en of dyspraxie.

Zoek maar eens random op google "autisme" en "comorbiditeit".


Over de rest van je verhaal spreek ik niets tegen. :)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan