Archief - Psychiatrische Opname

Pm glashelder eens, die weet alles van de afdeling psychiatrie.

Genoeg ervaring mee ondertussen en om eerlijk te zijn, probeer het te vermijden en het eerst op te lossen via ambulante hulp...

Ik heb jarenlange ervaring in verschillende instellingen opgedaan en 85% (als het niet meer is) van de personen die ik er heb leren kennen (medepatiënten) is er véél slechter van geworden dan het al was... Bij mij ook trouwens... En dan heb het het over relatiebreuken, zelfmoorden, ...

rsc zei:

Pm glashelder eens, die weet alles van de afdeling psychiatrie.

Klik om te vergroten...

Ik ben nooit opgenomen geweest. Wel dagtherapie, dat kan ik aanraden. Dan ga je gewoon elke dag van 9u tot 16u oid therapie gaan volgen. Ook ergotherapie en bewegingstherapie en 'k weet niet wat al, maar ook groepstherapie en individuele therapie. Dat heb ik anderhalf jaar gedaan.

Als je nu niet in een serieuze crisis verkeert, zou ik dat eerder aanraden dan een echte opname. In de dagopname zitten mensen die goed genoeg zijn om bijvoorbeeld zo'n ritme aan te kunnen (alhoewel sommigen halftijds komen in het begin) en op dat moment geen gevaar vormen voor zichzelf en anderen, redelijk stabiel zijn,... Een opname in een psychiatrische kliniek, daar zit je echt tussen mensen die een zelfmoordpoging hebben ondernomen, net uit een psychose komen (of er nog half inzitten), die echt weinig nog kunnen of willen.

Allez, zo was het toch in mijn regio toen. Mensen die héél ver zaten of een zelfmoordpoging hadden ondernomen (of zelfmoordgedachten hadden) werden opgenomen, meestal op de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis, eenmaal ze al wat beter waren gingen ze naar een dagopname of ambulante therapie.

Ivan4you zei:

Maar daar geraak je niet makkelijk vanaf.Bij het stoppen van deze medecatie ga je soms door een hel.

Klik om te vergroten...

Niet nemen van medicatie is soms ook een hel. In mijn ervaring is stoppen trouwens vooral oncomfortabel en niet plezant maar echt geen hel. Moeilijk slapen, jezelf raar voelen, elektrische schokjes in je hoofd,... Belangrijk is vooral dat je heel traag afbouwt, telkens een kwartje in een paar weken. Als je direct van volle dosis naar niks gaat, ja, dan flip je...

Heb niet het idee dat zo een instelling goed werkt, heb vorig jaar aan de zijde gestaan van mijn moeder 2xpaas opname, na dien st. jantendeo ofzo. 6Maand nadien heeft ze zich zelf van het leven ontdaan = dat ik nu in depressie zit mijn ma was mijn god heb er alles aangedaan om te helpen helaas.

Heb wel de werking van zo afdelingen gezien en daar stel ik me toch vragen bij ( bezigheids therapie, opstaan eten, fitness, uitstapjes na de markt..... ) ik denk niet dat ik dat nodig heb.

on topic volgens mij ben je goed op weg al moet je weten echt genezen zal je wellicht nooit doen in vele gevallen zal je steeds een ondersteunende medicatie nodig hebben en dat is heus geen schande

Of probeer eens te mediteren. Is al meermaals bewezen dat meditatie een enorm mentaal voordeel heeft. Sporten ook.
Psychiatrie en AD mag echt niet de eerste stap zijn die je zet, eerder als laatste 'redmiddel'.

Mijn tante is ook zo iemand. Had 20 jaar geleden ineens een depressie, begonnen met psychiatrie en de kop is blijven botsen. Nu, 20 jaar later is ze alleen, verslaafd aan alcohol, heeft epilepsie ontwikkeld, is manziek, pathologische leugenaar, werkloos. Maar hey, is wel van haar depressie af dankzij de antidepressiva (die ze nog steeds moet innemen om terugval te voorkomen).

En veel sport doen godverd*mme. De beste serotonine die je maar kan dromen. Ik ben er zelfs verslaafd aan, aan dat goede gevoel.

a xanax a day keeps the pain away

Fransz zei:

Anti depressiva zijn een goede start (geen grap , niet ironisch)

Klik om te vergroten...

Antidepressiva zijn zoals zoveel medicijnen slechts een pleister op een gapende wonde. Symptoombestrijding lost het probleem niet op, integendeel. Antidepressiva moeten altijd genomen worden in combinatie met therapie. Dan nog zou ik het eerder afraden, maar ik ben geen dokter. Laat je hersenen zelf het werk doen.

Sprinkler zei:

Antidepressiva zijn zoals zoveel medicijnen slechts een pleister op een gapende wonde. Symptoombestrijding lost het probleem niet op, integendeel. Antidepressiva moeten altijd genomen worden in combinatie met therapie. Dan nog zou ik het eerder afraden, maar ik ben geen dokter. Laat je hersenen zelf het werk doen.

Klik om te vergroten...

Da's zoals tegen Marc Herremans zeggen dat hij zijn benen zelf het werk moet laten doen i.p.v. voor symptoombestrijding te kiezen en een rolstoel te gebruiken.

Sprinkler zei:

Antidepressiva zijn zoals zoveel medicijnen slechts een pleister op een gapende wonde. Symptoombestrijding lost het probleem niet op, integendeel. Antidepressiva moeten altijd genomen worden in combinatie met therapie. Dan nog zou ik het eerder afraden, maar ik ben geen dokter. Laat je hersenen zelf het werk doen.

Klik om te vergroten...

Hangt van persoon en situatie af.

Combinatie van de twee is voor het merendeel aangewezen. Maar therapie haalt bijvoorbeeld al geen rotte bal uit als je er 1) niet open tegenover staat 2) er niets te zeggen valt dat je al zelf niet weet en beseft. Therapie zonder medicatie is ook niet altijd een success (bvb wegens gebrek aan motivatie of levenslust kan de psycholoog evengoed tegen een muur praten).

Het is ook niet zeker dat je na therapie kan stoppen met je medicatie zonder te hervallen. Als medicatie u terug het gevoel geeft dat je het dagelijks leven aankan, dan is dat IMO geen slechte behandeling.

En voor alle duidelijk, botweg gaan sporten, als je al de fut hebt, gaat u voor echte psychische problemen echt niet verder helpen. Wat niet wegneemt dat het wel helpt om uw gedachten te verzetten, en uw lichaam een tijdelijke boost aan positieve energie kan geven.

Therapie moet je zeker een kans geven. Een opname zou ik afraden (toch voor een depressie van "slechts" enkele maanden).

Voor nervositeit is sporten het beste middel, beter dan valium te moeten slikken. Als ge echt depressief zijt, betwijfel ik het, dan geraakt ge waarschijnlijk niet eens buiten om te sporten.

Sprinkler zei:

Antidepressiva zijn zoals zoveel medicijnen slechts een pleister op een gapende wonde. Symptoombestrijding lost het probleem niet op, integendeel. Antidepressiva moeten altijd genomen worden in combinatie met therapie. Dan nog zou ik het eerder afraden, maar ik ben geen dokter. Laat je hersenen zelf het werk doen.

Klik om te vergroten...

Eerlijk gezegd ben ik van mening dat antidepressiva bij een echt klinische depressie net wél de oplossing zijn. Tegenwoordig wordt nogal snel op somberheid e.d. de term depressie geplakt terwijl er vaak sprake is van een totaal andere oorzaak met dezelfde symptomen, bijvoorbeeld PTTS. Volgens mij zit je met de puur klinische depressie ("foute werking van het hoofd"), PTTS en een grote grijze zone daartussen. Met de puur klinische depressie helpt therapie niet om van de depressie verlost te geraken. Hoogstens om beter met de depressie te kunnen omgaan, voor zover dat mogelijk is.
Met PTTS en alles wat tussen PTTS en depressie zit helpt therapie wel omdat er dan een probleem in denkpatronen zit. De grootste groep heeft géén puur klinische depressie en is dus idd vooral geholpen met therapie, maar die kleinere groep die een puur klinische depressie heeft mag ook eens serieus genomen worden. Dan wordt het mogelijk levenslang pillen slikken, net zoals bij zoveel andere chronische aandoeningen.

Bijwerkingen antidepressiva

Aanvankelijk zijn het vooral bijwerkingen die op de voorgrond treden. Deze zijn afhankelijk van het gekozen middel en de individuele gevoeligheid. Voorbeelden zijn: droge mond, angst, maag-darmklachten, gejaagdheid en veranderingen in het slaappatroon. Er moet ook rekening gehouden worden met een tijdelijke toename van de suïcidaliteit, doordat de persoon al wel meer initiatief ontplooit, maar verbetering van de stemming nog op zich laat wachten. De meeste bijwerkingen verdwijnen na een tijdje of verminderen aanzienlijk. Ze kunnen echter ook aanleiding zijn om voortijdig met het middel te stoppen: circa 19 % staakt het gebruik binnen vier weken. Vaak zijn de kortetermijnbijwerkingen milder als de dosering langzaam wordt opgebouwd.
Bijwerkingen die op de lange termijn voor problemen kunnen zorgen zijn gewichtstoename en seksuele stoornissen. De seksuele stoornissen kenmerken zich door vertraging of uitblijven van het orgasme, verminderde libido en erectieproblemen. Het is helemaal niet ongebruikelijk om 2 of 3 verschillende middelen te proberen alvorens voldoende effect en verdraagzaamheid worden bereikt. Bij erectieproblemen kan een middel als Viagra uitkomst bieden (of verwante medicatie).

Uit een groot langetermijnonderzoek, het Women's Health Initiative waarin 136.000 vrouwen werden gevolgd, blijkt dat onder de 5500 vrouwen uit dit onderzoek die een antidepressivum gebruikten significant meer sterfte voorkwam en meer beroertes dan onder diegenen die geen antidepressiva gebruikten. Het maakte daarbij niet uit of een selectieve serotonine heropnameremmer (SSRI) werd gebruikt of een tricyclisch antidepressivum, in beide gevallen was er ongeveer 2% per jaar extra risico.

bestendigheid zei:

Uit een groot langetermijnonderzoek, het Women's Health Initiative waarin 136.000 vrouwen werden gevolgd, blijkt dat onder de 5500 vrouwen uit dit onderzoek die een antidepressivum gebruikten significant meer sterfte voorkwam en meer beroertes dan onder diegenen die geen antidepressiva gebruikten. Het maakte daarbij niet uit of een selectieve serotonine heropnameremmer (SSRI) werd gebruikt of een tricyclisch antidepressivum, in beide gevallen was er ongeveer 2% per jaar extra risico.

Klik om te vergroten...

En hebben ze ook vernoemd hoeveel mensen ze gered hebben van depressies, hoeveel zelfmoorden er vermeden zijn, hoeveel mensen er een normaal leven hadden dankzij hun medicatie?

EvilTwin zei:

En hebben ze ook vernoemd hoeveel mensen ze gered hebben van depressies, hoeveel zelfmoorden er vermeden zijn, hoeveel mensen er een normaal leven hadden dankzij hun medicatie?

Klik om te vergroten...

Het aantal vermeden zelfmoorden kan je niet objectief bepalen, maar ze zouden inderdaad eens beter getallen tonen van wie dankzij deze medicatie weer een leefbaar leven heeft.

Waar ik de broebels van krijg is dat men het aantal verkochte anti-deprissiva in Belgie telkens weer opniew in vraag stelt en dat het niet kan dat er zoveel mensen dat nodig hebben en blablabla ... wat willen ze dan? Dat het aantal zelfmoorden in Belgie nog meer stijgt?

Bijkomend dat absoluut niet iedereen ze voor een depressie neemt maar ook voor angststoornissen, gedragsstoornissen, zenuwpijnen, vroegtijdige zaadlozing, migraine, hyperacusis, ... voorgescheven worden.

Mijn mening: De bijwerkingen zijn lastig genoeg voor iemand die ze niet echt nodig heeft om ze dan ook links te laten liggen.

Daar doelde ik ook op. Het is makkelijk om kritiek te hebben de bijwerkingen, maar de positieve werking van de medicatie negeren ze dan. Zo'n eenzijdige onderzoeken hebben dan ook weinig waarde imo.

Ik neem twee soorten antidepressiva (SSRI en SARI) en van beiden heb ik weinig tot geen last van bijwerkingen. Ook door de combinatie. Ik ben begonnen met de SSRI, maar een periode van hypomanie erdoor. Antipsychoticum erbij genomen om dat tegen te gaan en dat hielp wel, maar 1) 20 kg door bijgekomen en 2) ik sliep er ontzéttend goed van. Bijwerking twee vond ik fantastisch, bijwerking één wat minder. Daarom vervangen door de SARI, waardoor ik wel heel goed slaap (geweldig want ik slaap veel te licht anders) en de kilo's weer ben kwijtgeraakt. Voor de rest door de SSRI wat moeite om klaar te komen maar da's sowieso niet gemakkelijk bij mij én het is niet onoverkomelijk (het lukt wel) en ook geen ramp. In het verleden wel SSRI genomen waar ik veel meer last had van bijwerkingen, vooral 'brain zaps', da's fucking irritant. En bij die allereerste verloor ik remmingen bij kwaadheid bijvoorbeeld, over die was ik eigenlijk helemaal niet tevreden.

Een heel verhaal en het is een beetje een zoektocht geweest, maar de conclusie is dat ik nu twee antidepressiva neem waar ik eigenlijk (qua negatieve bijwerkingen) praktisch niks van merk Op positief vlak wél enorm veel... Heel kort gezegd: zonder gaat het niet.

Sick` zei:

Het aantal vermeden zelfmoorden kan je niet objectief bepalen, maar ze zouden inderdaad eens beter getallen tonen van wie dankzij deze medicatie weer een leefbaar leven heeft.

Waar ik de broebels van krijg is dat men het aantal verkochte anti-deprissiva in Belgie telkens weer opniew in vraag stelt en dat het niet kan dat er zoveel mensen dat nodig hebben en blablabla ... wat willen ze dan? Dat het aantal zelfmoorden in Belgie nog meer stijgt?

Bijkomend dat absoluut niet iedereen ze voor een depressie neemt maar ook voor angststoornissen, gedragsstoornissen, zenuwpijnen, vroegtijdige zaadlozing, migraine, hyperacusis, ... voorgescheven worden.

Mijn mening: De bijwerkingen zijn lastig genoeg voor iemand die ze niet echt nodig heeft om ze dan ook links te laten liggen.

Klik om te vergroten...

In de wetenschap is er consensus dat antidepressiva enkel zinvol zijn voor zeer ernstige depressies. In de praktijk wordt dit een België ook voorgeschreven voor milde depressies of zelfs gewoon een banale somberheid. Er zijn huisartsen genoeg die dit voorschrijven en niet eens op een gerichte manier (bv. met de DSM) een diagnose stellen. In sommige rusthuizen neemt meer dan 50 % antidepressiva.

Het lijkt mij dan ook evident dat men het aantal verkochte antidepressiva in vraag stelt. Dat hoeft geenszins te betekenen dat we het nut van antidepressiva op zich in vraag stellen - of toch niet voor zware depressies. De wetenschappelijke bevindingen sluiten alleszins niet aan bij het voorschrijfgedrag van Belgische artsen.

In onze buurlanden worden er beduidend minder antidepressiva genomen: Health at a Glance 2015 | OECD READ edition.

Zie ook Panorama, gratis online te bekijken:

Eén op de acht Vlamingen neemt dagelijks antidepressiva, bij de bejaarden is dat zelfs ruim één op de vier. Ons land is en blijft wereldwijd een koploper in de consumptie van antidepressiva. En dat terwijl ze voor milde depressie nauwelijks meer dan een placebo-effect hebben, maar wel veel schadelijke nevenwerkingen. Panorama vraagt zich af hoe dat te verklaren valt. "Het vieze kleine geheimpje van de psychiatrie", zo noemt placebo-wereldautoriteit Irving Kirsch het placebo-effect bij antidepressiva. Uit zijn onderzoek zou blijken dat antidepressiva in veel gevallen nauwelijks meer effect hebben dan placebopillen. De verwachting van de depressieve patiënt dat een pil zal helpen volstaat in veel gevallen om voor beterschap te zorgen. Voor ernstige depressies zouden antidepressiva wel zinvol zijn. "Het is een grove fout ze dan niet te geven," zegt psychiater Dirk De Wachter. Maar ook dan is het vaak een moeilijke afweging, want de mogelijke nevenwerkingen zijn nochtans niet min: misselijkheid, gewichtstoename, verminderd libido, in zeldzame gevallen zelfs agressie en zelfmoordneigingen. Panorama probeert het waarom van het dubieuze succes van antidepressiva te achterhalen en peilt naar mogelijke alternatieven.

Klik om te vergroten...

deredactie.be video: Panorama - 14/08/14

Weetikveel zei:

In de wetenschap is er consensus dat antidepressiva enkel zinvol zijn voor zeer ernstige depressies.

Klik om te vergroten...

En daar ben ik het dus niet mee eens. Maar ik ben het ook niet eens met wie ze voorschrijft voor een dipje, maar dat is een ander paar mouwen.
Ik vind daarnaasr ook dat de DSM methode veel te subjectief is en teveel in hokjes denkt om een objectieve diagnose te stellen, maar das ook weer een apart onderwerp.

Wat ik maar wil zeggen, de naam 'anti-depressiva' is verkeerd, want ze worden voor veel meer dan depressies gebruikt.
Ik ben van mening dat wie met deze medicatie geholpen is, ze zou moeten kunnen nemen, en de rest zou beter moeten weten.

Sick` zei:

En daar ben ik het dus niet mee eens. Maar ik ben het ook niet eens met wie ze voorschrijft voor een dipje, maar dat is een ander paar mouwen.
Ik vind daarnaasr ook dat de DSM methode veel te subjectief is en teveel in hokjes denkt om een objectieve diagnose te stellen, maar das ook weer een apart onderwerp.

Wat ik maar wil zeggen, de naam 'anti-depressiva' is verkeerd, want ze worden voor veel meer dan depressies gebruikt.
Ik ben van mening dat wie met deze medicatie geholpen is, ze zou moeten kunnen nemen, en de rest zou beter moeten weten.

Klik om te vergroten...

Met 'enkel zinvol voor zeer ernstige depressies' bedoelde ik dat het niet zinvol is voor de behandeling van milde depressies. Over de effectiviteit van antidepressiva voor de behandeling van andere aandoeningen dan depressiviteit ken ik niet veel, maar daar doelde ik ook niet op met mijn bericht.

Voor de behandeling van milde depressies heeft het in ieder geval niets te maken met het 'ermee eens' zijn of 'niet mee eens' zijn. Het is wetenschappelijk vastgesteld: voor milde depressies werken antidepressiva even goed als een placebo.

Voor milde depressies is psychotherapie en beweging meer aangewezen. Zelfde effect als antidepressiva maar zonder bijwerkingen en een kleinere kans op herval.

Ik ben het dus niet eens met de uitspraak dat iedereen die met deze medicatie geholpen is ze zou moeten kunnen nemen. Dat iemand geholpen is met deze medicatie, betekent nog niet dat het ook de beste keuze is, dat er geen betere alternatieven zijn.