Edward_Getwards zei:
En 90% hier die nog zo dom zijn om het niet te snappen.. België is een officieel 2-talig land, onofficieel 3-talig, wat betekend dat? Dat men NIET iemand mag verplichten geen frans te spreken want België is officieel Frans & Nederlands-talig, maar dat snappen de simpele geisoleerde depressieve in de put gedumpte vlamingen niet.
Als journalist verwacht ik toch dat jij je onderzoek een beetje doet. Dat is klaarblijkelijk niet het geval. Maar omdat ik zo vriendelijk ben zal ik een kleine samenvatting geven.
In 1898 komt er de Gelijkheidswet. Het Nederlands en het Frans worden op gelijke voet geplaatst als officiële landstalen. Dit onder druk van de Vlaamse bevolking, aangezien de Franstalige bourgeoisie daar niet voor de vinden was.
De
Franstaligen zien dat men van België een tweetalig land aan het maken is en ze
zien dit niet zitten voor Wallonië. Veel Vlaamse inwijkelingen in de Waalse mijnstreken en in de landbouw zouden daar ook taalvrijheid krijgen. Dit leidt tot
voorstellen om de ambtenarij te splitsen en zo het Franstalig karakter van Wallonië te bewaren en
te vermijden dat de ambtenaren ook in Wallonië een Nederlands taalexamen zouden moeten afleggen. Men staat dus voor de vraag of België een tweetalig land zou worden of een land met twee taalgebieden. Dit komt neer op een keuze tussen:
- het personaliteitsbeginsel: wanneer men dit principe zou invoeren, kan de burger zich tot de overheid wenden in de taal die hij verkiest, ongeacht van de plaats waar hij zich bevindt. Hij kan dan overal terecht in het Nederlands en het Frans (tweetaligheid)
- het territorialiteitsbeginsel: men kijkt naar de plaats waar de dienst zich bevindt en de streektaal wordt dan de bestuurstaal. Dit impliceert de vorming van taalgebieden.
In 1921 kozen de Franstaligen voor het territorialiteitsbeginsel (dat men wel personeel invulde) om het eentalige karakter van Wallonië te bewaren. Dit wordt in 1932 en 1962 bevestigd. Men bakent die taalgebieden af volgens het principe van de meerderheid van de bevolking. Op het territorialiteitsprincipe als basisprincipe waren wel een aantal uitzonderingen in de taalwet van 1921. De ambtenaren van het nationale staatsbestuur en van de Brusselse agglomeratie moesten immers tweetalig zijn. Ook kon een gemeente- of provincieraad bij gewone meerderheid de andere landstaal als tweede diensttaal invoeren.
Conclusie: de Walen hebben er voor gekozen om geen 2 landstalen in te voeren maar het land op te delen in 2 taalgebieden met, waar mogelijk, faciliteiten.
Nu gij!
Edward_Getwards zei:
Waarschijnlijk zelfs als kind nooit op reis gegaan, laat staan als volwassene.
Als jij dan toch zoveel op reis gaat. Welke taal spreek jij dan in Italië? In Spanje? In China? In Japan? Alleen maar Frans vermoed ik dan, want al die Japanners, ho-ho, dat zijn racisten!
