frankie757
Legacy Member
Hoi iedereen,
Ik ben hier net nieuw en ben eigenlijk een beetje op zoek naar mensen die ongeveer dezelfde slaapproblemen als mij hebben en me er meer informatie over kunnen geven ivm behandeling of wat dan ook. Ik ben namelijk een beetje hopeloos aan het worden.
Al sinds ik jong was heb ik aan slaapproblemen geleden. Alleen was het toen vrij onschuldig. Mijn ouders zagen me vaak in mijn bed slapen met mijn ogen open, soms slaapwandelde ik ook en werd ik wakker op zolder, in de kast, in de douche.. Dit gebeurde maar een paar keer per jaar. Ik heb me er dan ook niet te veel vragen bij gesteld, dacht dat dat wel eens kon voorkomen.
De laatste jaren is het steeds erger en erger geworden. Momenteel heb ik elke nacht wel iets. Tot vijf keer per week schrik ik gillend wakker in het midden van de nacht. Ik heb dan het idee dat er iemand in mijn kamer staat, dat er beestjes in mijn lakens zitten (slangen, slakken, bijen, ratten.. noem maar op). De schrikmomenten duren meestal niet langer dan vijf tot tien minuten en daarna ga ik gewoon weer slapen. Maar daar blijft het niet bij. Mijn vriend vertelt me ook dat ik talrijke keren per week gewoon rechtop in m'n bed zit naar de muur te staren en dingen zit te mompelen als: 'er is iets! wat is er? haal het van me weg'. Die dingen herinner ik me helemaal niet meer de dag erna. Ook heb ik vaak nachtmerries, loop ik rond, heb ik het idee dat ik glas heb ingeslikt.. Allemaal van die gekke dingen. En het is natuurlijk allemaal heel grappig om deze anekdotes te vertellen op familiefeestjes wanneer je de nacht ervoor op een stel kikkers hebt gejaagd in je droom, maar ik begin het echt heel erg beu te worden. Ik ben overdag meestal niet uitgeslapen, ben heel erg futloos en vergeetachtig soms. Vaak is mijn humeur overdag ook gewoon helemaal naar de bom door de dromen en nachtmerries van de nacht ervoor die zó echt leken.
De trigger om dit op een forum te posten was omdat ik me er gewoon heel erg over begin te schamen. Ik durf niet zo goed meer bij andere mensen te blijven slapen, omdat ik weet dat het toch zal gebeuren. En dat was vannacht ook. Ik bleef bij een vriendin slapen en ik had haar midden in de nacht gillend vast en ik riep in haar gezicht dat er iets was gebeurd. Ik schaamde me dood toen ik wakker werd en ook haar ouders in de kamer heel erg verontrust naar me stonden te kijken.
Ik ben aan het denken om naar een slaapkliniek te gaan. Dat ga ik zeker doen en lijkt me ook wel echt nodig! Maar ik zou eerst ook even graag weten of er nog mensen bestaan die zo'n dingen doen/meemaken tijdens hun slaap (op regelmatige basis)?
Ik ben hier net nieuw en ben eigenlijk een beetje op zoek naar mensen die ongeveer dezelfde slaapproblemen als mij hebben en me er meer informatie over kunnen geven ivm behandeling of wat dan ook. Ik ben namelijk een beetje hopeloos aan het worden.
Al sinds ik jong was heb ik aan slaapproblemen geleden. Alleen was het toen vrij onschuldig. Mijn ouders zagen me vaak in mijn bed slapen met mijn ogen open, soms slaapwandelde ik ook en werd ik wakker op zolder, in de kast, in de douche.. Dit gebeurde maar een paar keer per jaar. Ik heb me er dan ook niet te veel vragen bij gesteld, dacht dat dat wel eens kon voorkomen.
De laatste jaren is het steeds erger en erger geworden. Momenteel heb ik elke nacht wel iets. Tot vijf keer per week schrik ik gillend wakker in het midden van de nacht. Ik heb dan het idee dat er iemand in mijn kamer staat, dat er beestjes in mijn lakens zitten (slangen, slakken, bijen, ratten.. noem maar op). De schrikmomenten duren meestal niet langer dan vijf tot tien minuten en daarna ga ik gewoon weer slapen. Maar daar blijft het niet bij. Mijn vriend vertelt me ook dat ik talrijke keren per week gewoon rechtop in m'n bed zit naar de muur te staren en dingen zit te mompelen als: 'er is iets! wat is er? haal het van me weg'. Die dingen herinner ik me helemaal niet meer de dag erna. Ook heb ik vaak nachtmerries, loop ik rond, heb ik het idee dat ik glas heb ingeslikt.. Allemaal van die gekke dingen. En het is natuurlijk allemaal heel grappig om deze anekdotes te vertellen op familiefeestjes wanneer je de nacht ervoor op een stel kikkers hebt gejaagd in je droom, maar ik begin het echt heel erg beu te worden. Ik ben overdag meestal niet uitgeslapen, ben heel erg futloos en vergeetachtig soms. Vaak is mijn humeur overdag ook gewoon helemaal naar de bom door de dromen en nachtmerries van de nacht ervoor die zó echt leken.
De trigger om dit op een forum te posten was omdat ik me er gewoon heel erg over begin te schamen. Ik durf niet zo goed meer bij andere mensen te blijven slapen, omdat ik weet dat het toch zal gebeuren. En dat was vannacht ook. Ik bleef bij een vriendin slapen en ik had haar midden in de nacht gillend vast en ik riep in haar gezicht dat er iets was gebeurd. Ik schaamde me dood toen ik wakker werd en ook haar ouders in de kamer heel erg verontrust naar me stonden te kijken.
Ik ben aan het denken om naar een slaapkliniek te gaan. Dat ga ik zeker doen en lijkt me ook wel echt nodig! Maar ik zou eerst ook even graag weten of er nog mensen bestaan die zo'n dingen doen/meemaken tijdens hun slaap (op regelmatige basis)?


. Dan is het ook weggegooid geld. Maar misschien is het beter om het er toch eens op te wagen.