Archief - Stamcellen doneren: liegen over geaardheid?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Stabby

Legacy Member
Ik heb morgen een afspraak om me te registreren als stamceldonor, maar dit mag ik wettelijk gezien niet omwille van mijn geaardheid. Toch zou ik graag willen doen wat goed is. Het is immers zo dat voor iemand met leukemie of lymfoom de zoektocht naar stamcellen als de lotto is: de kans dat een patiënt een geschikte donor vindt is minder dan 1 op 50,000. Donors komen in een wereldwijde databank terecht en een match die gevonden wordt is meestal de enige match ter wereld en de laatste hoop voor iemand met een terminale ziekte.

Ik kan enerzijds eerlijk zijn over mijn geaardheid en in dat geval ben ik geen donor. Als ik dan een match ben voor iemand die in de loop van de komende 30-40 jaar nood heeft aan een donatie, dan is dat jammer voor die persoon omdat ik niet geregistreerd ben als donor.

Als ik wel lieg over mijn geaardheid, dan kan het zijn dat wanneer ik wordt opgebeld om te doneren ik getrouwd ben en dan valt het uiteraard nog moeilijk te ontkennen. Kunnen ze dan mijn donatie nog weigeren? Als ik niet doneer zijn de gevolgen voor de patiënt immers fataal. En wat zouden de wettelijke gevolgen zijn voor mij in dat geval?

Ik heb trouwens amper een seksleven en ik doe het steeds veilig en enkel met een vaste partner als ik er één heb. Ik vind de wetgeving op dat vlak discriminerend.

Darkebie

Legacy Member
Welke weg je ook volgt is niet de juiste. Ofwel verloochen je jezelf (liegen) en uiteindelijk is het niet duidelijk of je zal kunnen doneren indien het nodig is, ofwel ben je gewoonweg geen donor, en dat wens je duidelijk ook niet.

Voor mij persoonlijk is het enige juiste antwoord dat de wetgeving aangepast dient te worden. De reden waarom deze regel bestaat is volgens mij lang achterhaald.

Stabby

Legacy Member
Je hebt volledig gelijk. Als ik pas binnen 10-20 jaar wordt opgebeld kan het goed zijn dat ik getrouwd ben. Dan zou ik denken dat ze niet zomaar iemand zouden laten sterven omdat ik homo ben, maar ik zal me daar sterk in vergissen en dan blijf ik met een enorm schuldgevoel zitten bovenop de valse hoop voor de patiënt en zijn/haar familie die te horen heeft gekregen dat er een match is. Ik heb bovendien geen flauw idee wat de wettelijke gevolgen zijn als ze erachter komen dat ik heb gelogen. Ik kan dit ook moeilijk aan hen vragen...

Het lijkt me dan toch best om morgen te bellen en eerlijk te zijn. Het wordt inderdaad tijd dat de wetgeving wordt aangepast en dan zal ik me registreren als donor.

moustii

Legacy Member
Ik kan me moeilijk voorstellen dat ze iemand laten sterven omdat de donor toevallig een homo is :s

Nessaja

Legacy Member
ga gewoon en doe alsof je neus bloedt, je kan "later" toch nog altijd eventueel zeggen dat je toen nog niet zeker was van je geaardheid..

Gloxke

Legacy Member
Ik zou gewoon liegen. Die wetgeving stamt ofwel nog uit de prehistorie, of is opgesteld door een debiel. Als je bang bent voor de gevolgen als ze ontdekken dat je holebi bent, dan kan je toch nog altijd zeggen dat je dat pas nadien ontdekt hebt?

Stabby

Legacy Member
moustii zei:
Ik kan me moeilijk voorstellen dat ze iemand laten sterven omdat de donor toevallig een homo is :s

Ik kan me gemakkelijk voorstellen dat ze zouden zeggen "de wet is de wet".

Wat ik wel niet begrijp: in heel wat landen is de wetgeving minder streng? Je komt in een wereldwijde databank terecht, dus het is goed mogelijk dat de patiënt zich in één van die landen bevindt. Dan slaat het toch nergens op dat je wordt geweigerd :s

Nessaja zei:
ga gewoon en doe alsof je neus bloedt, je kan "later" toch nog altijd eventueel zeggen dat je toen nog niet zeker was van je geaardheid..

Het probleem is, je doneert pas als ze een donor nodig hebben. Als ze op dat moment weten dat ik homo ben (omdat ik ben getrouwd bv), dan kunnen ze mijn donatie alsnog weigeren. Ik krijg dan simpelweg te horen dat ze iemand laten sterven omwille van mijn geaardheid. Zoiets zou ik nooit kunnen verwerken :s

In plaats van te moeten liegen wordt er beter een uitzondering gemaakt voor stamcellen. De donatie wordt altijd getest op SOA's, dus het enige risico is HIV aangezien dit de eerste maanden na infectie niet altijd gedetecteerd wordt. Maar dat risico is erg miniem, moet je daarvoor duizenden leukemie-patiënten laten sterven? :s

Kan er geen initiatief genomen worden om dergelijke verandering van de wetgeving te realiseren?

Indigoke

Legacy Member
Stabby zei:
In plaats van te moeten liegen wordt er beter een uitzondering gemaakt voor stamcellen. De donatie wordt altijd getest op SOA's, dus het enige risico is HIV aangezien dit de eerste maanden na infectie niet altijd gedetecteerd wordt. Maar dat risico is erg miniem, moet je daarvoor duizenden leukemie-patiënten laten sterven? :s

Kan er geen initiatief genomen worden om dergelijke verandering van de wetgeving te realiseren?

Dat risico is erg miniem, maar nog altijd groter bij homo's als bij hetero's helaas. Die wetgeving is er echt niet om homo's of leukemiepatiënten te pesten hoor.
Ik kan enkel toejuichen dat men het risico op overdracht van besmet bloed zo klein mogelijk houdt en dat doe je door bepaald risicogedrag uit te sluiten. Het moet je maar eens overkomen dat je van leukemie geneest maar in de plaats met hiv opgezadeld wordt...

Stabby

Legacy Member
Indigoke zei:
Dat risico is erg miniem, maar nog altijd groter bij homo's als bij hetero's helaas. Die wetgeving is er echt niet om homo's of leukemiepatiënten te pesten hoor.
Ik kan enkel toejuichen dat men het risico op overdracht van besmet bloed zo klein mogelijk houdt en dat doe je door bepaald risicogedrag uit te sluiten. Het moet je maar eens overkomen dat je van leukemie geneest maar in de plaats met hiv opgezadeld wordt...

Die kans is enorm klein, vooral als je bij de donors in een vragenlijst peilt naar hun seksueel gedrag. En als er al een donor wordt gevonden is deze bijna altijd de enige match in de wereldwijde databank. Vertel nu eens gelijk welke leukemie patiënt dat hun enige hoop een homoseksuele donor is, dan ga je niemand vinden die dat minieme risico niet wilt nemen, want het enige alternatief is de dood.

Als het risico op HIV bij homoseksuele donoren 1 op 10.000 is, ga je dan 10.000 leukemie patiënten laten sterven omdat 1 ervan geïnfecteerd wordt met HIV? Je kan ook gewoon de patiënt/familie laten bepalen of zij dat risico willen nemen als de donor homoseksueel is in plaats van een groot aantal patiënten te laten sterven met een absurde wetgeving.

Ik kan de wetgeving nog relativeren als het om bloed of plasma gaat, maar er is geen enkele reden dat dit ook van toepassing zou moeten zijn voor stamcellen.

Nog een leuk feitje: Bij familieleden is de kans om een match te vinden 25% in tegenstelling tot 1 op 50.000 bij iemand uit de databank. Als één van mijn ouders of mijn broer leukemie heeft en ik ben een match, dan mag ik wettelijk gezien niet doneren omdat ik homo ben. Je kan er dan wel over liegen, maar het toont nog maar eens hoe absurd de wetgeving is.

playforfun91

Legacy Member
Stabby zei:
Je kan ook gewoon de patiënt/familie laten bepalen of zij dat risico willen nemen als de donor homoseksueel is in plaats van een groot aantal patiënten te laten sterven met een absurde wetgeving.

Dit dus. Compleet 100% akkoord. Ik vind zelfs dat de wetgeving de patiënten discrimineert door hun deze kans niet te geven. Denk daar maar eens over na beste tegenstanders als jullie er ooit mee te maken krijgen.

Stabby

Legacy Member
Ik denk dat deze wet vandaag de dag nog bestaat omdat niemand erbij stil staat hoeveel levens hiermee verloren gaan. Iedereen is simpelweg onwetend over de enorm kleine kans om een match te vinden voor stamcellen, het sterk gedaalde aantal HIV-infecties in het westen, de sterk verbeterde methodes om HIV in donorbloed te detecteren en het feit dat HIV geen doodsvonnis meer is (dankzij de verbeterde behandeling heeft iemand van 20 die wordt geïnfecteerd met HIV een gemiddelde levensverwachting van ruim 46 jaar na de start van de behandeling, link). Alsof iedereen denkt dat er niets veranderd is sinds de opkomst van HIV in de jaren 70.

Laat de patiënt of familie dus bepalen of zij dit enorm klein risico willen nemen en test de patiënt op HIV een half jaar na de donatie.

Preske

Legacy Member
Stabby zei:
Kan er geen initiatief genomen worden om dergelijke verandering van de wetgeving te realiseren?

gelijkgestemden zoeken en de bevoegde minister(s) aanspreken. Eventueel ook bevoegde instanties en/of belangengroepen contacteren.

Het is heel nobel om te willen helpen, maar als de wet zegt van "nee" dan zal het "nee" blijven zolang ze niet veranderd wordt. Het best is om niet te liegen (niet tegen jezelf, en niet tegen hen) want als er levens mee gemoeid zijn kunnen ze bijzonder streng zijn.

Zelfs als je niet direct kunt helpen, kan je nog altijd indirect helpen door een stuwende kracht te zijn voor de aanpassing van de wet.

Saphira

Legacy Member
Om eerlijk te zijn, lieg ik eigenlijk ook altijd over mijn relatie of over een nieuwe bedpartner als ik bloed/bloedplasma ga geven, omdat dit ook onnozel vind. Vooral dan van een relatie. En aangezien ik niet zomaar met iedereen in bed duik, weet ik ook dat de kans op ziektes relatief klein is.

Ik zou ook zeggen: lieg erover. Als ze je later ermee confronteren, kun je inderdaad zeggen dat je dat op dat moment nog niet zeker was. Kunnen ze toch niets aandoen. En je helpt er maar mensen mee :)

JPV

Legacy Member
Als je getrouwd bent met iemand van hetzelfde geslacht mag je nog altijd bloed geven, zolang u geen sex hebt gehad met die persoon.

En zoals iedereen sinds Clinton weet is het begrip sex volgens de ene anders dan volgens de andere. Dus wettelijk is er daar een mogelijkheid om de wet te omzeilen zonder te liegen :).

Ik zit met een dubbel gevoel omtrent die wetgeving. Het lijkt discriminatie, maar er is wel een objectief criterium: het aantal ziektes is relatief bij homo's nu eenmaal véél hoger dan bij lesbische koppels of hetero's. En gezien je niet alle ziektes kan opsporen (incubatietijden, ...), zijn de nadelen nog altijd groter dan de voordelen van het standaard toelaten van bloeddonaties homo's.

Ik denk echter dat weinig mensen van het Rode Kruis in de praktijk een probleem hebben als je een stabiele relatie hebt en je geaardheid verzwijgt. Het mag niet, maar ik denk niet dat er wettelijk straffen op staan. En uiteindelijk help je dan de mensen nog het meest, je kan dan eventueel nog altijd op het moment zelf, mondeling, zeggen dat je een homo bent en dus mss een hoger risico hebt. De betrokken dokters kunnen dan alles afwegen.

Stabby

Legacy Member
Als ze nu eens gewoon zouden vragen "Heb je het voorbije jaar onveilige seks gehad", ongeacht homo of hetero. Als iedereen eerlijk zou antwoorden op die vraag, zou er geen probleem moeten zijn. Echter luidt de vraag op de vragenlijst momenteel "Heb je als man ooit seks gehad met een andere man".

Het gaat hier niet eens over bloed. Stamcellen zijn een heel andere zaak. Ik heb net mijn afspraak afgezegd en de dokter beklaagde ook dat het voor stamcellen niet op individuele basis bekeken wordt, want ze schreeuwen daar om nieuwe donors. Ze gaf toe dat er inderdaad levens mee verloren gaan. Iedere individuele donor is van belang omdat er voor stamcellen miljoenen verschillende weefseltypes zijn.

Preske

Legacy Member
JPV zei:
Als je getrouwd bent met iemand van hetzelfde geslacht mag je nog altijd bloed geven, zolang u geen sex hebt gehad met die persoon.

En zoals iedereen sinds Clinton weet is het begrip sex volgens de ene anders dan volgens de andere. Dus wettelijk is er daar een mogelijkheid om de wet te omzeilen zonder te liegen :).

Ik zit met een dubbel gevoel omtrent die wetgeving. Het lijkt discriminatie, maar er is wel een objectief criterium: het aantal ziektes is relatief bij homo's nu eenmaal véél hoger dan bij lesbische koppels of hetero's. En gezien je niet alle ziektes kan opsporen (incubatietijden, ...), zijn de nadelen nog altijd groter dan de voordelen van het standaard toelaten van bloeddonaties homo's.

Ik denk echter dat weinig mensen van het Rode Kruis in de praktijk een probleem hebben als je een stabiele relatie hebt en je geaardheid verzwijgt. Het mag niet, maar ik denk niet dat er wettelijk straffen op staan. En uiteindelijk help je dan de mensen nog het meest, je kan dan eventueel nog altijd op het moment zelf, mondeling, zeggen dat je een homo bent en dus mss een hoger risico hebt. De betrokken dokters kunnen dan alles afwegen.

De donaties worden toch altijd gescreend? Dus ik zie eigenlijk het probleem niet. Akkoord, je kan niet op alles screenen, maar zijn er dan zoveel ziektes die in de holebi gemeenschap voorkomen die niet bij de hetero gemeenschap voorkomen?

JPV

Legacy Member
alles wordt gescreend, maar ze kunnen niet uitsluiten dat bvb iemand die nét onveilige sex heeft gehad, geen kiemen (of hoe je het ook moet noemen) van het HIV-virus in zich draagt.

Ik dacht dat HIV/andere SOA's soms tot 6 maand nodig had om detecteerbaar te zijn.

En gezien de relaties binnen homo-middens blijkbaar nog altijd meer last hebben van "vreemdgaan", is de kans iets groter dat je zélfs met een vaste relatie HIV-positief bent zonder het zelf te weten.

CuRv3

Legacy Member
draai het even om. Stel dat je leukemie hebt en stamceldonor nodig hebt. Na jaren blijkt dat er iemand stamcellen kan doneren, maar hij blijkt ne homo zoals OP. Ga je dan nee zeggen? Rot toch op. OP gewoon lekker doen, want je gaat iemand dan enorm blij maken die het echt niet kan schelen als jij holletjes neukt.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan