Memo wapenbezit
Naar aanleiding van de scherpe retoriek tegen het legale, private wapenbezit wensen de wapenbezitters van België zich tot de geschreven pers te richten met deze tekst.
Wij zijn zeer verontrust door de desinformatie die in het bijzonder door Spirit verspreid wordt.
In het bijzonder rond de omvang van het wapenbezit in België, de mogelijke merites van strengere wapenwetten, het wapenbezit in huiselijke kring, de wettige verdediging en ons verzet tegen de naar voren gebrachte politieke doelen, wensen wij onze inzichten met de lezer te delen.
1) Omvang van het wapenbezit:
Onterecht is het politiek correct geworden te pas en te onpas te beweren dat het wapenbezit in België problematisch van aard en omvang geworden is.
Om deze stelling hard te maken worden enkele statistische feiten bewust fout weergegeven.
Zo stelt men onophoudelijk dat 1 op vijf gezinnen 'een wapen in huis zou hebben'. Waar komt dit vandaan?
Met de natte vinger, want de hoeveelheid illegale wapens valt niet wetenschappelijk verantwoord te schatten, heeft men bepaald dat er ongeveer 2 miljoen wapens in België in omloop zijn. Da's dus 1 per vijf inwoners, en dus waarschijnlijk één per paar gezinnen stelt men dan.
Welnu, voor wie met wapens vertrouwd is is dat klinkklare onzin. Iedere jager, sportschutter of verzamelaar heeft een aantal wapens voorhanden. Dat kan variëren van enkele tot enkele tientallen voor de verzamelaars. Het concrete aantal gezinnen met wapens is dus maar een klein breukdeel van de vooropgestelde 20%.
Bovendien geneert men zich niet het legale en het illegale wapenbezit op één hoop te gooien, wat absurd is.
Daar waar het illegale wapencircuit een crimineel gegeven is, zijn de legale wapenbezitters in het algemeen terecht als "voorbeeldburgers" aan te merken. Men moet immers indachtig zijn dat zonder onbesproken levenswandel tegenwoordig geen wapenvergunningen meer worden uitgeschreven. Sterker nog, zonder blanco bewijs van goed zedelijk gedrag komt niemand een schietstand binnen, en krijgt niemand een jachtverlof!
Waarom is het nu zo wraakroepend dat er in één adem over het legale en het illegale wapenbezit gesproken wordt? Daar waar de legale, georganiseerde wapenbezitter zijn best doet dit recht boven water te houden, wordt hij voortdurend in vraag gesteld naar aanleiding van eccessen in het illegale wapenbezit, waar hij niets mee te maken heeft. Nieuwe wapenwetten treffen bovendien hém, en alleen hém, aangezien de legale bezitter geregistreerd is, en zijn bezit dus al te gemakkelijk in te perken is.
Op het illegale wapenbezit daarentegen, heeft men gewoonweg geen vat. Hier niet, in het al dan niet strengere buitenland evenmin.
Eveneens kunnen we niet anders dan vast te stellen dat de wetgever zelf de wapenwet niet kent. Hoe velen onder hen weten dat je al lang niet meer op menselijk gevormde schijven schieten mag? Hoe velen weten dat wij geen 'dum-dum'-kogels mogen bezitten? Hoe velen weten dat er zeer strenge richtlijnen zijn die bepalen hoe een wapen onbruikbaar moet vervoerd worden?
Bovendien weet men niet dat men vandaag de dag strenge en welomlijnde procedures doorlopen moet om een wapenvergunning te verkrijgen. Er moet een theoretische en een praktische schietproef afgelegd worden, om zich ervan te vergewissen dat de 'veilige omgang met wapens' beheerst wordt.
Het drempeleffect van deze papierwinkel mag niet onderschat worden.
Moeten de jagers, sportschutters en verzamelaars dus steeds weer de dupe zijn, louter en alleen omdat de overheid er niet in slaagt de huidige wapenwet hard te maken?
2) Strengere wapenwetten versus criminaliteit:
Els van Weert: "Het blijkt ondubbelzinnig uit studies in het buitenland dat wapenbezit het risico op ongevallen en familiedrama's verhoogt."
Het lijkt een gezonde logica te stellen dat verstrengde wapenwetten ongevallen, criminaliteit en andere fenomenen gelinkt aan het wapenbezit kunnen indijken.
Niets blijkt minder waar.
Vooreerst moeten we beklemtonen dat gewelddadigheid, evenals verantwoordelijkheidszin, eerder een eigenschap van bepaalde maatschappijen is, dan een weerspiegeling van hun wapenbezit.
Australië, Canada, Finland, Duitsland, Nieuw Zeeland en Zweden zijn staten waar er wél fatsoenlijke statistische gegevens voorhanden zijn. Finland zou zelfs gemiddeld op wereldschaal de hoogste graad van wapenbezit hebben ( veel meer dan de VS dus! ).
In tegenstelling tot wat men zou verwachten, ligt het peil van ongevallen, moorden en familiedrama's in deze sterk bewapende landen zeer laag. De stelling dat meer wapenbezit tot een grotere onveiligheid leidt kan dus niet bewezen worden ...
Het blijkt niet mogelijk het aantal zelfmoorden te koppelen aan het wapenbezit. Voor Duitsland is er een cijfer bekend: 92% van de zelfmoorden worden er NIET met een vuurwapen begaan.
Zwitserland, als extreem geval, stuurt nog steeds na de basisopleiding alle miliciens met een volautomatisch geweer én munitie naar huis. Niettemin zijn wapens géén probleem in Zwitserland, en zijn er vrijwel geen incidenten met deze wapens bekend.
Vaak poneert men de demagogische stelling dat de aanwezigheid van wapens een soort uitlokkende factor vormt om ruzies in dodelijke drama’s te doen ontaarden. Ook deze logica gaat niet op. Ondanks het feit dat de veiligheidstraining bij de gewapende macht niet intenser is dan elders, zijn er vrijwel geen gevallen bekend van dergelijke escalaties in onderlinge conflicten. Hetzelfde gaat op voor de context van de privé-wapenbezitters.
Wat nu met moorden, verwondingen, bedreigingen en wapenbezit? We zullen u vervelen met de statistiek van het Bundeskriminalamt, voor Frankfurt am Main, voor die delicten waarbij het wapen eenduidig vaststond:
Messen 276
Bewezen ILLEGAAL bezeten vuistvuurwapens en geweren 69
Verboden volautomatische wapens 33
Baseballbats 32
IJzerstaven 19
Handgranaten, volledig illegaal natuurlijk 18
Bijlen 16
Ongevallen en misdrijven door de politie 15
Hamers 14
Aids-spuiten 8
Knuppels of benagelde planken 8
Alarmpistolen 7
Schroevendraaiers 6
Afgerichte honden 6
Zwaarden 5
Stenen 5
Bestek 4
Scharen 3
Schaal, veters 3
Boksbeugels 3
Antitankwapens 3
Speelgoedpistolen 3
Kruisboog 2
Brandstichting 2
Legale jachtwapens, zelfmoord 2
Spade 2
Fietsketting 2
Verstikking met kussen 2
Legaal pistool (Erfurt-incident) 1
Zelfgemaakte springstof 1
Legaal jachtgeweer, loutere bedreiging 1
Kettingzaag 1
Blaaspijp 1
Golfclub 1
Motorhelm 1
Vergiftigen 1
Verdrinken in bad 1
Kokend water 1
Voorbedacht overrijden met wagen 1
Glazen fles 1
Men hoeft geen ziener te zijn om vast te stellen dat legale wapens geen rol van enige betekenis spelen, en zeker niet gevaarlijker zijn dan keukengerief.
Ze worden echter wel telkens weer in vraag gesteld!
Wat gebeurt er nu na de invoering van verscherpte wapenwetten?
Engeland is een clichévoorbeeld geworden, iedereen weet intussen dat de gewapende criminaliteit én de ongevallen met wapens er drastisch zijn toegenomen na het complete wapenverbod.
Laten we eens kijken naar Australië:
The media has reported that according to the Australian Bureau of Statistics armed robbery rates in New South Wales rose from 48,66 per 100 000 people in 1996- before the new gun laws - to 79,34 in the following year. The number of persons robbed at gunpoint in NSW rose from 827 in 1996 to 1 252 in 1997. This would be an increase of about 65%. The foremost police weapons expert of Queensland stated that in 1997, the year the buy-back was completed , robberies involving guns leapt 39%, and assaults involving guns 28%. When the NRA of America openly claimed the Australian disarmament scheme a failure as it was followed by a severe rise in crime, there was immediately strong opposition by Australian government officials. They instead claimed a reduction in armed crimes following the national gun ban, accusing the NRA of completely distorting the facts and using wrong statistics. However, a recent media release of the Australian Bureau of Statistics on recorded crime in 1999 states: "The number of attempted murders involving a firearm increased to a seven-year high of 32 per cent from 1993.".
Politiek liggen dit soort mislukkingen pijnlijk, want ze duiken na iedere verstrenging weer op.
Welnu, Els van Weert mag dan interessante studies gelezen hebben, maar de werkelijkheid is veel complexer! Zoiets als wapens uit een maatschappij plukken heeft nooit bestaan, bestaat niet en zal nooit bestaan, maar wat erger is: strengere wapenwetten maken maatschappijen net GEVAARLIJKER!
Is dat logisch, kan dat? Jazeker. Legaal, georganiseerd wapenbezit is zelfregulerend, en kent een zeer positieve sociale controle. Het marginaliseren van het wapenbezit neemt deze cultuur van verantwoorde omgang met wapens weg. Wie dan toch nog een wapen in z'n bezit krijgt is een écht risico geworden.
