Archief - Wie heeft er sociale angst? Stress in publiek, interacties?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

glashelder

Legacy Member
willy_wonka zei:
Ik ben ook zo iemand. Maar in mijn geval denk ik meer dat het een extreme vorm van faalangt/sociale fobie/elke vorm van confrontatie willen vermijden is.
Ik herken veel van wat je zegt hoor. Aan de ene kant inderdaad onzekerheid, mensen niet willen lastig vallen of te veel bezig zijn met wat anderen van mij denken (zoals een volle bus opstappen, een vol café binnenwandelen, altijd het gevoel dat iedereen naar mij kijkt), aan de andere kant gewoon heel introvert zijn en zo min mogelijk gestoord willen worden (niet graag bellen of gebeld worden, dingen liever via mail regelen omdat je dan op je gemak en in je eigen tijd kan antwoorden ipv zo voor blok gezet te worden, met rust gelaten willen worden). Ik zou ook het liefst van al 's nachts werken en door niemand gestoord willen worden (dat deed ik ook tijdens mijn studies, 's nachts blokken). En ja, je moet veel regelen via de telefoon omdat mensen hun mail niet deftig lezen of veel te gemakkelijk op delete drukken. Terwijl ik elke mail met aandacht lees (zeker als het een persoonlijk geschreven mail is) en die ook correct probeer af te handelen. En ik haat het dus ook als mensen mij opbellen out of the blue met een vraag of een voorstel tot samenwerking of vragen of ze voor mij iets kunnen betekenen... Dan moet ik daar op dát moment op antwoorden en daar ben ik gewoon echt niet goed in, ik denk graag even na over de dingen alvorens ik antwoord. Dus daarom ook liever via mail. Nu ja.

Reverze

Legacy Member
willy_wonka zei:
Ik ben ook zo iemand. Maar in mijn geval denk ik meer dat het een extreme vorm van faalangt/sociale fobie/elke vorm van confrontatie willen vermijden is.

Ik ben zo iemand die op een T-kruispunt, terwijl ik eigenlijk naar links moet, nog liever naar rechts afdraai als ik zie dat ik een file achter mij aan het maken ben. Gewoon om de simpele reden dat ik vind dat ik die achter mij aan het ophouden ben. <-- dit is geen metafoor of wat dan ook. Dit doe ik echt. Dagelijks soms.

Ik word niet graag gestoord/opgehouden en ga ervan uit dat een andere dat ook niet graag heeft. Daarom dat ik dan nog liever naar rechts afdraai.

Eigenlijk ben ik een speciaal geval denk ik. Aan de ene kant trek ik mij aan wat mensen van mij denken (zoals dat bovenstaande voorbeeld -> alhoewel de angst vooral komt van de eventuele confrontatie, denk ik) en aan de andere kant veeg ik vierkantig mijn voeten aan anderen.

Een probleem bij mij is dat ik niet graag gestoord word, op geen enkle vlak. Bij ons op het werk krijgen we veel telefoons en ik haat dat gewoon. Ik ben graag op mijzelf en zal nooit naar een bank of wat dan ook telefoneren, omdat ik vind dat ik dan die mensen stoor. Liever stuur ik een mail, zodat die persoon in zijn tijd, in zijn schema kan antwoorden. Een telefoon schreeuwt gewoon: NEEM NU OP, IK HEB NU INFO NODIG!

Mijn ervaring is dat ge aan een telefoon niks opgelost krijgt.

En dan ja... die verdomde stress in het openbaar... Ik krijg het van mensen die dan beginnen "ik heb daar ook last van". Neen, gij hebt daar geen last van. Niet zoals ik. Ik ben zelfs nerveus aan de bushalte, als ik een bus moet inkruipen waar al mensen inzitten.

Da's gelijk die mensen die u van uw stoel komen halen op een stom trouwfeest om mee hun polonaise te doen en als ge dan niet wilt :'o wat zijt gij een saaie'. Als ge weet dat die persoon dat niet graag heeft, laat hem dan zitten! Ge moet mensen niet dwingen van uit hun comfortzone te komen.

Guido Pallemans was de figuur uit Het Eiland waar ik mij het meest kon in inleven. LAAT MIJ GERUST !

Als ik de nacht kon doen bij ons op het werk (kantoor) dan deed ik het onmiddelijk !

Sorry voor mijn nogal onsamenhangend verhaal :D Alles kwam er ineens uit :)

Raar eigenlijk. Vroeger was ik vranker en arroganter dan nu.


Ik herken mezelf heel hard in uw verhaal.
Ik word ook zenuwachtig als ik een volle bus moet instappen of over een kruispunt moet gaan en er allemaal auto's staan te wachten.
(dan loop ik precies op een catwalk en voel ik al die ogen op mij staren... )

Reverze

Legacy Member
Reverze zei:
Goedenavond iedereen.

Ik ben een jongen van 25 jaar en ik heb tot mijn 20 jaar een 'zorgenloos' leven kunnen leiden.
Vanaf mijn 20 jaar ben ik stilaan een sociale fobie en anticipatieangst beginnen ontwikkelen denk ik.
Momenteel is het in een vrij extreme vorm ontwikkelt. Daarom wil ik mijn leven terug in mijn eigen handen nemen.
Aangezien ik in deze topic terecht kom wou ik er meer over weten en weten of ik de enige ben die hieronder lijdt.

Mijn sociale fobie uit zich in bijna iedere sociale interactie met personen.
Dan voel ik me zeer zenuwachtig worden en serieus gespannen.
Dit uit zich vooral bij mensen die ik goed ken (Collega's, familie, vrienden..) Dit is net wat ik raar vind. Met onbekende mensen kan ik zorgelozer praten...

Het is vooral de eerste ontmoeting bij bekende mensen die zeer stroef verlopen bij mij.
Zoals ik al bij andere las is dit gelijkend bij mij. Vb. ik spreek morgen af met vrienden. Dan ben ik de dag op voorhand al aan het piekeren dat ik wel weer nerveus zal zijn en iets stom zal zeggen.
Als ik dan aankom bij vrienden dan verloopt dit zeer nerveus en gespannen voor mij. Mijn lichaam blokkeert zich dan precies een beetje.
Eenmaal ik los kom is dit wel over en kan ik normaal plezier maken enzoverder. Ik denk ook vooral dat ik haat dat ik in de aandacht sta.

Neem nu gaan winkelen lukt perfect voor mij. Maar dan kijk ik in de winkel constant of er wel niemand bekend rondloopt.
Het idee dat die mij herkent en een gesprek met mij zal beginnen jaagt mij angst aan omdat ik dan zo zenuwachtig word als iets.
Voor de rest maak ik er niets uit om te betalen aan de kassa ofzo. Of informele gesprekken te voeren.

Ook ben ik precies steeds bang als men iets aan mij zal vragen. Dan denk ik meteen van oei alle ogen staan nu op mij gericht.
Ik moet het perfecte antwoordt kunnen geven en dan blokkeer ik soms of dan 'stokt' mijn stem helemaal.

Familiefeestjes zijn voor mij een hel geworden. Gewoon omdat ze mij al kennen tegenwoordig als de stille jongen en minder tegen mij beginnen te praten.
Daardoor begin ik dan weer nerveuzer te worden omdat ik weet dat er wel een vraag zal volgen.
En als die vraag (wat dan ook) er dan plots komt dan sla ik helemaal tilt. Het is heel raar om te snappen als je het zelf niet hebt denk ik.

Ik heb momenteel een vaste job en vriendin.
Aangezien ik deze absoluut niet wil verliezen wil ik het heft terug in eigen handen nemen en er ook effectief iets aan doen.
Daarom zou ik willen vragen om wat feedback van jullie. Personen die hetzelfde probleem hebben of gewoon tips..

Ik heb ook een afspraak gemaakt bij de huisarts volgende week zodat deze mij kan doorverwijzen.
Momenteel ben ik absoluut niet tevreden met hoe mijn leven eruitziet en hopelijk verandert dat snel.

Groeten,

Ik ben net naar de dokter geweest en heb mijn verhaal is goed kunnen uitluchten.
Hij verwees me door naar een psycholoog in zijn groepspraktijk en het nemen van medicatie max 3 per dag wanneer ik het nodig heb...
Nu wat de psycholoog betreft ga ik via centrum voor geestelijke gezondheid (CCG) doen denk ik. Anders gaat men bankrekening in het rood vrees ik.
In ieder geval ik ben wel al heel blij dat ik er eindelijk na 4 jaar mee naar buiten ben gekomen zowel hier, tele-onthaal als bij de dokter.
Eindelijk heb ik het gevoel dat ik mijn probleem kan aanpakken. Dat doet wel wat met me..

RB26DETT

Legacy Member
Goed dat je die stap hebt gezet!
Wees wel voorbereid op wachttijden bij het CGG. Ik geef het maar even mee.

Etersil

Legacy Member
Reverze zei:
Nu wat de psycholoog betreft ga ik via centrum voor geestelijke gezondheid (CCG) doen denk ik. Anders gaat men bankrekening in het rood vrees ik.
In ieder geval ik ben wel al heel blij dat ik er eindelijk na 4 jaar mee naar buiten ben gekomen zowel hier, tele-onthaal als bij de dokter.
Eindelijk heb ik het gevoel dat ik mijn probleem kan aanpakken. Dat doet wel wat met me..

RB26DETT zei:
Goed dat je die stap hebt gezet!
Wees wel voorbereid op wachttijden bij het CGG. Ik geef het maar even mee.

Gemiddelde wachttijd: 20 maanden, tenzij het een zeer ernstig geval is. (zo in West-Vlaanderen)
Ze zullen u aanraden om die tijd te overbruggen met naar een gewone privé psycholoog te gaan.

Btw: Verwacht niet dat je dit in 2 maanden oplost.
Als zoiets al zo lang sluimert duurt het maanden/jaren om u denkpatroon te kunnen omvormen.

PS: Post hier eens hoe lang de wachttijd is, die ze voorgesteld hebben?

Reverze

Legacy Member
RB26DETT zei:
Goed dat je die stap hebt gezet!
Wees wel voorbereid op wachttijden bij het CGG. Ik geef het maar even mee.

Inderdaad, ik heb er net naar gebeld. De wachttijd bedraagt 9maanden. Ongelofelijk zoiets... (Fijn dat rode neuzen actie bestaat, hopelijk doen ze dan ook iets aan die wachttijd).

Ik heb volgende week een afspraak bij de psycholoog van men dokter.

Reverze

Legacy Member
Ja wachttijd voor Antwerpen is 9 maanden. Dikke afknapper wel.
Maar heb volgende week de afspraak dan maar gemaakt bij de psycholoog die men dokter mij aanraadde.

S.conceiçao7

Legacy Member
ik had da vroeger ook. sinds een goeie vriendin en een goed sexleven, is dit verdwenen :)

Reverze

Legacy Member
Ik ben 2 weken geleden voor de eerste keer naar de psycholoog geweest. Het was een praatje dat me deugd heeft gedaan eigenlijk.
We hebben ons vooral gefocust op het moment wanneer zich dit voordoet en hoe een manier van ademhaling al in zekere mate stress kan verminderen.

Morgen moet ik voorlezen in de mis voor men petekind. Daar ben ik al een maand zenuwachtig voor maar ik ga ervoor.

Cross your fingers for me :)

Grtz

Ohm

Legacy Member
Ik heb vooral problemen met assertiviteit. Ben zelf nogal een redelijke gesloten persoon dat met rust wilt gelaten worden en niet veel behoefte heeft aan sociaal contact. Ik kan echt genieten om hele dagen binnen te zitten met een film of wat gamen. Probleem is vaak, dat als ik dan buitenkom, mij echt niet op mijn gemak voel. Ik zie daar echt tegenop en sociaal contact verloopt het eerste uur heel vreemd. Precies of ik zit in een soort roes. Na een tijdje is dat verdwenen, gelukkig maar.

Assertiviteit en grenzen aanduiden zijn een pain in the ass. Op mijn werk heb ik daar veel problemen mee omdat ik gewoon mijn werk wil hebben en mijn plan wil trekken. Maar mijn baas is zo'n controlefreak dat altijd alles wilt weten qua details (hoe, wat, waar, wanneer) en verwacht dat ik bij elke stap iets laat weten. Vind dat echt verstikkend. Ik heb zoiets van geef mij werk, als er iets is laat ik het weten en als het af is leg ik dat voor. Krijg ik dan te horen dat mijn communicatie niet goed is en daardoor dus belet om serieus te worden genomen en ik ter plaatse blijf trappelen en langs alle kanten wordt voorbij gestoken ookal doe ik mijn werk goed en leer ik graag bij. Mijn carrière ligt niet daar, dat is duidelijk. Grote probleem is, hoe pak ik dit in de toekomst beter aan waardoor ik niet terug in dezelfde situatie beland?

Krikke

Legacy Member
Ik neem daar medicatie voor. Nu voel ik me niet meer benadeeld op drukke plaatsen.

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

Sneeuwstorm

Legacy Member
Ohm zei:
Ik heb vooral problemen met assertiviteit. Ben zelf nogal een redelijke gesloten persoon dat met rust wilt gelaten worden en niet veel behoefte heeft aan sociaal contact. Ik kan echt genieten om hele dagen binnen te zitten met een film of wat gamen. Probleem is vaak, dat als ik dan buitenkom, mij echt niet op mijn gemak voel. Ik zie daar echt tegenop en sociaal contact verloopt het eerste uur heel vreemd. Precies of ik zit in een soort roes. Na een tijdje is dat verdwenen, gelukkig maar.

Dat komt mij wel bekend voor! Ik kan dat ook hebben dat ik mij heel vreemd voel als ik onder de mensen kom na een halve dag gamen, na verloop van tijd betert dat wel, alsof mijn hersens zich moeten aanpassen aan sociaal contact, het is geen echte sociale angst maar meer een soort van depersonalisatie eigenlijk.

Assertiviteit en grenzen aanduiden zijn een pain in the ass. Op mijn werk heb ik daar veel problemen mee omdat ik gewoon mijn werk wil hebben en mijn plan wil trekken. Maar mijn baas is zo'n controlefreak dat altijd alles wilt weten qua details (hoe, wat, waar, wanneer) en verwacht dat ik bij elke stap iets laat weten. Vind dat echt verstikkend. Ik heb zoiets van geef mij werk, als er iets is laat ik het weten en als het af is leg ik dat voor. Krijg ik dan te horen dat mijn communicatie niet goed is en daardoor dus belet om serieus te worden genomen en ik ter plaatse blijf trappelen en langs alle kanten wordt voorbij gestoken ookal doe ik mijn werk goed en leer ik graag bij. Mijn carrière ligt niet daar, dat is duidelijk. Grote probleem is, hoe pak ik dit in de toekomst beter aan waardoor ik niet terug in dezelfde situatie beland?

Uw baas is nogal een moeial precies, het kan ook aan hem liggen.
Als ik zou iets verkeerd doen heb ik het graag dat ze mij het zeggen, maar als ze jou tot in de details zitten te dicteren en te corrigeren wat je moet doen, dat gaat er ook over. Zeg mij in grote lijnen wat er moet gebeuren en laat de details aan mij over. Te veel procedures en regeltjes hoe je moet werken komen de productiviteit ook niet ten goede.

Lakigigar

Legacy Member
dat je je aanpast aan mensen of sociaal contact, is normaal. Ik zal ook niet direct de meest actieve zijn direct in het begin, maar op het einde loopt dat dan wat losser en kan ik een vlot iemand zijn. (drank helpt ook wel :D daarin, soms). Het hangt er ook van af met wie en waar (thuis en bij mensen thuis of 'buiten maar niet op drukke plaatsen' gaat zeer goed voor me) en uiteraard met mensen dat het klikt, ik me goed voel en ook interesses delen (wat niet moeilijk is gezien ik zoveel interesses heb dat we altijd wel iets delen, en zoniet dan selecteert de natuur al voor me)

voor bepaalde (sociale) situaties zal ik wel stress hebben, voor andere dan weer niet (en meestal hoe gewender ik aan iets ben, hoe beter)

Ik raad de mensen met een sociale fobie, met stress of die zich sociaal geremd voelen, eens xtc aan (in een vertrouwde omgeving gebruiken!). je weet niet wat je voelt.

Sooth Awful

Legacy Member
Lakigigar zei:
Ik raad de mensen met een sociale fobie, met stress of die zich sociaal geremd voelen, eens xtc aan (in een vertrouwde omgeving gebruiken!). je weet niet wat je voelt.

Alcohol werkt daar even goed voor.

Chizm

Legacy Member
mdma was ook een openbaring voor mij, echt vreemd hoe al uw barrières dan wegvallen.

Sneeuwstorm

Legacy Member
Goh ja ik zou nu mensen niet beginnen aan te raden om drugs te nemen ...
Wat ik eerder bedoelde is dat ik mij een soort zombie voel op sociaal vlak als ik bijna gans de dag heb zitten gamen en dan plots onder de mensen kom. De hersens staan dan nog in gaming-modus en niet in socializing-modus.
Soms ben ik ook wel geremd ja, stel dat er ergens een felle griet staat aan het café dan ga ik moeite hebben om daarmee zomaar een gesprek aan te knopen. Ik moet mij eerst moed indrinken en er mentaal voor klaar zijn. Mijn grootste "probleem" is dat oppervlakkig sociaal contact mij niet zo goed afgaat, een gesprek moet ergens over gaan.
Een pintje drinken met mede-fietsers na een rit is geen probleem, omdat er dan meestal een wordt gesproken over het fietsen zelf en gerelateerde zaken, dat gaat dus over iets concreet, maar drop mij niet in een café met mensen die ik niet zo goed ken want dat is dus een ramp. Er moet een gezamenlijke interesse zijn om over te praten.

Als je mensen kent, dan gaat het inderdaad al vlotter, omdat je die mensen beter kan inschatten dan anderen. Hoewel het met sommige mensen gewoon beter klikt om een gesprek te hebben dan met anderen, dat heb ik met het solliciteren ook al ondervonden. We denken dikwijls dat het aan ons ligt maar het kan even goed aan de andere persoon ook liggen.

Sooth Awful

Legacy Member
Omdat de overheid xtc heeft gedemoniseerd wilt nog niet zeggen dat het schadelijk is. Xtc is in feite véél minder schadelijk/risicovol dan alcohol en tabak.
Puur op medisch vlak zou ik mensen dus eerder xtc aanraden wanneer ze sans barrieres willen socializen.

Zelf geen ervaring met xtc, maar wel met lsd. Niet echt aan te raden als je wil socializen, dat kan ik je wel zeggen. lol

Apple

Legacy Member
Ik heb dit bij trouwfeesten of bepaalde andere feesten, vooral waar er gedanst word enzo... Ik kan al helemaal niet dansen, dat zegt me ook geene bal, ik haat het als mensen dan beginnen zagen en aandringen om op diene dansvloer te staan, ik sta er maar toerkes te draaien, ik voel me der telkens echt slecht en ongemakkelijk bij en dat is nog nooit weggegaan, zeg maar gerust angst en stress omdat het iets is waar ik een bloedhekel aan heb. Laat mij maar met rust en mij op mijne stoel zitten of wat bij maten ofzo heel de avond wat zitten babbelen en plezier maken.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan