Archief - Woede inkroppen laat de bom na de jaren heen hevig barsten!!

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Ripley

Legacy Member
ja mannen en vrouwen, bij was dat ook, ongelofelijke slechte jeugd en veel meegemaakt thuis, niks dan miserie maar laat ik jullie de details besparen, hierdoor veel opgekropte woede. Ik ben nu wel een heel stukje ouder dan jullie (hier ook geen details :) ) en heb mijn legerdienst nog gedaan. En dat was mijn redding, ik werd opgeleid als mortier maar we kregen de laatste 6 maanden dezelfde training als de verkenners en stormfuseliers en ik kan u wel zeggen, ik ben daar als een nieuwe mens uitgekomen. Tien maanden weg van huis en elke dag zwaar training. Ik zeg niet dat dit iedereen helpt, en omdat er nu geen legerdienst meer bestaat, ja zoals sommige hier al hebben gezegd, sporten maar dan geen ballet ofzo maar iets waar je je helemaal kan geven, gevechtsporten daar leren ze je om met woede om te gaan

SpiRit

Legacy Member
ik krop woede altijd op laat het los op exact de juiste moment

maar uiteindelijk heeft da altijd wel vrij serieuze gevolgen dus ik zou het afraden

peter79

Legacy Member
preske zei:
Dat negeren en niet omkijken gedoe werkt alleen als ge regelmatig stoom kunt aflaten, al was het maar in de sport of op iets dergelijks. (een simpele punchbag kan soms wonderen doen, ook als doet ge niet aan sport)
Ik zelf zit ook met jarenlange opkroppingen van woede, frustraties en andere zaken. Een nogal goede vriend is 2 jaar geleden plotseling gestorven, en hoe het mij ook spijt om te zeggen, dat deed mij niets. (pasop, ik denk nog regelmatig met plezier aan hem) Zelfde voor m'n meters en peter.

3 jaar geleden in een autoongeluk gezeten (niets erg) terug het zelfde liedje. En dat terwijl m'n maat die ook redelijk veel kan verdragen en al veel te verduren heeft haast in shock was.
ik vrees daarom dat bij mij de bom ook eens vroeg of laat zal barsten.
edit: sorry, kon niet vroeger editen door s2b


ik weet niet of die vergelijking opgaat, maar alleszins, ik ben een nerveus iemand, altijd al geweest, maar als er op mijn werk extreme stresssituaties zijn (en mijn bedrijf is daar min of meer berucht voor) blijf ik zeer kalm, terwijl mensen die anders kalm overkomen dan heel paniekerig worden. Ik heb zelfs het gevoel dat hoe kalmer iemand normaal is, hoe paniekeriger die is in stresssituaties
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan