Archief - Zelfmoordpoging, wat nu?

mrc zei:

Misschien ook eens kijken hoe "ernstig" de poging was ?
een zelfmoordpoging kan soms meer een hulpkreet zijn van "help, ik kan het alleen niet meer aan" dan dat het een effectieve poging is om uit het leven te stappen.

Klassiek voorbeeld is bv een overdosis medicatie nemen, zonder meteen genoeg of de juiste medicatie te nemen.

Als je in de 1ste situatie zit (ik hoop dat voor jou), dan is het een kwestie van de juiste hulp te vinden.
In de 2de situatie is het eerder een kwestie van "wanneer gebeurt het"

Klik om te vergroten...

Ik vrees dat het de 2de situatie is, het is volgens de politie een wonder dat ze nog leeft. Ik wil liever publiek niet uitweiden over de manier waarop enzovoort, omdat ik de persoon haar identiteit toch wat privé wil houden. Je weet nooit hoe klein de wereld is en wie haar nog zou kennen. Maar ik denk dat we schreeuw om aandacht wel kunnen schrappen

als je zegt dat ze nergens naar toe kan, waarom kan die persoon dan niet even bij u verblijven?

Hoe dan ook, die persoon zelf moet ook hulp willen (en aanvaarden).

desolation zei:

Afaik kunnen enkel een arts of de burgemeester iemand gedwongen laten interneren.
Als ze zelf geen professionele hulp wilt zoeken is het denk ik het beste van het gedwongen te laten doen, psychologische problemen zijn heel delicaat en vragen expertise en opvolging om ze op te lossen.

Klik om te vergroten...

ahzo, ik ken den burgemeester persoonlijk (+ ik heb nog iets tegoed want ik heb op hem gestemd) miss dat ik mij tot hem kan wenden ;-).
(kwestie van ook af en toe eens te lachen met de situatie)

Neen ik heb momenteel contact met iemand die op de hoogte is van de wetgeving etc hieromtrent dus mijn opties zullen wel duidelijk worden in de loop van de dag

idd, dit is geen schreeuw voor aandacht meer, johnbeton10 heeft 't me in PM gestuurd, ik ga 't ook niet publiek maken maar dit is echt serieus!!!

gillegun zei:

als je zegt dat ze nergens naar toe kan, waarom kan die persoon dan niet even bij u verblijven?

Hoe dan ook, die persoon zelf moet ook hulp willen (en aanvaarden).

Klik om te vergroten...

Het is misschien egoïstisch maar ik moet ook aan mezelf denken. Ik ben ten eerste niet de enige persoon die hier woont (moeder-vader-2 zussen) én ik wil niet meegesleurd worden in zo'n negatieve spriaal.

Ik wil gerust helpen maar dat zie ik persoonlijk niet zitten. Ik ben niet opgeleid om om te gaan met zo'n mensen en ga daar dan ook niet aan beginnen.

Daarbij komt nog dat dit misschien ook een omgekeerde werking gaat hebben...Een barslechte thuis met enkel een depressive vader staat wel heel erg in contrast met 'het perfecte gezinnetje' dat wij hier thuis hebben. Dit kan haar misschien ook alleen nog maar dieper in de put helpen.

Ik heb er ook al over nagedacht maar dat is gewoon uitgesloten...

gillegun zei:

als je zegt dat ze nergens naar toe kan, waarom kan die persoon dan niet even bij u verblijven?

Klik om te vergroten...

Omdat hij geen professioneel hulpverlener is? Je kan niet verwachten dat hij die persoon 24/7 in de gaten houdt, zorgt voor haar psychologisch welbevinden en dan nog eens doet wat hij in z'n gewone leven doet. Hij is daar gewoon niet voor opgeleid. Deze persoon heeft hulp nodig en imo is gedwongen opname nu even de optie waarop hij zich moet toeleggen (kijken of het überhaupt haalbaar is, e.d.).

Ik ga even afk
(aangezien dit alleen nog niet genoeg is heb ik ook nog eens examens dus moet mijn energie wat verdelen en ga nu een uurtje leren) Ik zal dan ook tijdelijk niet reageren...

Dus hopelijk weet ik tegen dan ook meer wat betreft de officiële kanalen

nogmaals bedankt aan iedereen ^

johnbeton10 zei:

Weet ik wel, en doe ik ook zeker hoor maar het hier vragen kan zeker ook geen kwaad...er zijn altijd wel mensen die al eens in mijn schoenen hebben gestaan. En om eerlijk te zijn is dat hele bel-gebeuren niets voor mij, als ik iets typ kan ik nadenken over wat ik zeg en aan de telefoon ga ik brabbelen omdat de situatie redelijk ingewikkeld is. maar wat moet dat moet...ik neem zonder twijfel vandaag nog contact met hen op

Klik om te vergroten...

ter info: de zelfmoordlijn heeft ook een chat waarop je terecht kan
De Zelfmoordlijn

Gaat het om iemand die werkt of studeert? Andere activiteiten?
Het is belangrijk om 'actief' te blijven, door te werken/studeren/hobby's uit te oefenen, enz. Die zaken kunnen ervoor zorgen dat ze niet continu piekert, en kunnen zin geven aan het leven.

Daarnaast denk ik dat professionele hulp in dit geval erg belangrijk is. Ze moet zeker eens langsgaan bij een psycholoog of psychiater om de situatie wat te ontmijnen. Die psycholoog of psychiater kan haar eventueel doorverwijzen naar een instelling waar ze jongvolwassenen helpen. Volgens mij kan je daarvoor terecht in Kortenberg. Maar ik vermoed dat er in het Antwerpse ook zo'n mogelijkheden zullen zijn.

Tot slot kunnen de personen die dicht bij haar staan met haar open over de gebeurtenissen converseren. Wijs haar erop dat ze altijd bij jullie terecht kan voor problemen, en dat jullie begrijpen dat het moeilijk is voor haar; maar dat ze ook moet begrijpen dat jullie allemaal erg aangedaan zijn door de poging en dat het voor jullie een groot verlies en verdriet zou zijn mocht ze in haar opzet geslaagd zijn.

Laat de mensen toch doen wat ze zelf willen.

Ik wil je gewoon nog eventjes het volgende zeggen.
Je zei in het begin: de laatste tijd ging het beter.

Wanneer iemand depressief is, en na een tijd wordt deze persoon 'ineens' terug goedgezind, moet je net heel goed opletten (zeker in het vervolg ook). Dat is in de meeste gevallen net een teken van 'beslissing'. Een teken dat deze persoon heeft besloten om een einde aan zijn/haar leven te maken.

Gedwongen laten opnemen is de enige mogelijkheid indien je het wil voorkomen. Ge weet nooit wat er in die persoon zijn hoofd allemaal omgaat. Het mag lijken dat alles koek en ei is maar tegelijk zit die mens simpelweg te denken hoe het zou zijn als hij/zij zich voor die voorbijrijdende trein zou werpen. Of mss is alles effectief ok. Ge weet het nooit.

Nuja, moet ge het persé voorkomen? Als die mens geen hulp wil en liever in hun eigen shit blijven zitten en poging na poging onderneemt tot het er eindelijk van komt dan is dat hun keuze. Ik persoonlijk zou als ik die mens echt graag zie en echt graag zou zien overleven dat eens duidelijk zeggen hoe graag ik die persoon heb en hoe absurd ik die poging(en) vind.

Als ne mens echt dood wilt dan kan die trouwens heel vindingrijk zijn en dan zal die effectief dood zijn, ik zou ook geen energie steken in mensen die aandacht en cinema willen afdwingen door een resem pogingen.

Zymp zei:

Ik wil je gewoon nog eventjes het volgende zeggen.
Je zei in het begin: de laatste tijd ging het beter.

Wanneer iemand depressief is, en na een tijd wordt deze persoon 'ineens' terug goedgezind, moet je net heel goed opletten (zeker in het vervolg ook). Dat is in de meeste gevallen net een teken van 'beslissing'. Een teken dat deze persoon heeft besloten om een einde aan zijn/haar leven te maken.

Klik om te vergroten...

²nd this. Uiteindelijk moet ze zelf ook willen er iets aan doen. Als ze geen hulp durft te zoeken, dan denk ik dat jullie der alles aan kunnen doen, maar dat het dan nog te weinig zal zijn. De beslissing ligt uiteindelijk bij haar. Jullie kunnen haar leven niet leiden voor haar. Klinkt cru, maar ik bedoel het helemaal niet zo. Probeer haar dit te laten inzien. Dat ze echt wel hulp kan krijgen.

Goh, op zich snap ik wel wat jullie bedoelen. Mijn tante heeft 2 jaar geleden zelfmoord gepleegd en die was echt al haar hele leven depressief. Dus in zo'n geval begrijp ik best dat je zegt "de beslissing ligt bij haar" en "laat die mensen doen wat ze willen", want voor m'n tante was het gewoon al meer dan 30 jaar lang alleen maar miserie (misschien voordien ook, dat weet ik niet). Talloze pogingen, opnames, constant antidepressiva,... Overigens zei mijn ma ook altijd dat het bij m'n tante voor de aandacht was (aangezien het soms ook absurde pogingen waren, zoals achteruit met een auto tegen een muur rijden, of pillen pakken en dan naar iemand bellen), maar uiteindelijk heeft de politie haar daar wel gevonden hé, midden in 't bos in de sneeuw. Pillen gepakt en in 't bos gaan sterven, veel aandacht is daar niet te vinden. Het is niet allemaal zwart wit, bedoel ik maar. En die aandacht moet je ook niet zien als "haha, kijk eens, nu sta ik hier in 't midden van de belangstelling zeg ", nee, het is wel degelijk een signaal dat er héél veel misgaat in het leven van die persoon en dat je daar misschien wel eens aandacht aan zou moéten geven.

Maarrrrr mijn eigenlijke punt was dat ik het wel héél cru zou vinden om een 21-jarige meisje te laten sterven onder het mom van "allez, ze zal het wel graag willen zeker." Ik ben zelf zo'n depressief 21-jarig meisje geweest dat gráág had willen sterven (had er de ballen niet voor, maar als ze mij een knopje gegeven hadden, had ik daar meteen op gedrukt), maar na heel veel therapie en gedoe ben ik daar ook weer uitgekomen.

En daarbij, iemand die zo ver heen is die denkt gewoon niet rationeel na. Natuurlijk wil die geen hulp, die wil gewoon zo snel mogelijk van alles af zijn, gedaan, geen gezaag en geen gedoe, gewoon niks meer. Hulp is voor zo iemand alleen maar een verlenging van het lijden, want dat er daarna wel nog iets mooi kan zijn, kan die zich helemaal niet voorstellen. Wij wel, en al helemaal bij een 21-jarig meisje is het wél je plicht om aan zo'n dingen als een gedwongen opname te denken.

Ik schrik wel een beetje van mezelf eigenlijk, want een paar jaar geleden had ik waarschijnlijk compleet het omgekeerde getypt Maar ik geloof echt dat bij iemand die zo'n zware poging heeft ondernomen, waarbij de politie zelf zegt dat het een mirakel is dat ze nog leeft, dat je niet moet beginnen met zelf aan te rommelen en haar eens mee te pakken op café en zeggen dat ze een hobby moet zoeken en een keer aan sport moet doen. Die is al lang voorbij dat stadium hoor, dat interesseert haar allemaal niet. Daarom zeg ik dus dat je beter professionele hulp zoekt. Praat bijvoorbeeld eens met haar huisarts (allez, jij daarom niet hé, maar de familie en zo).

Indigoke zei:

ter info: de zelfmoordlijn heeft ook een chat waarop je terecht kan
De Zelfmoordlijn

Klik om te vergroten...

Bedankt voor de tip, had hem ook al tegengekomen maar die zijn jammer genoeg niet erg vaak bereikbaar daar. Heb ondertussen wel al met die mensen gebeld en die hebben mij zeker vooruit geholpen met een heleboel informatie...

Fides zei:

Daarnaast denk ik dat professionele hulp in dit geval erg belangrijk is. Ze moet zeker eens langsgaan bij een psycholoog of psychiater om de situatie wat te ontmijnen. Die psycholoog of psychiater kan haar eventueel doorverwijzen naar een instelling waar ze jongvolwassenen helpen. Volgens mij kan je daarvoor terecht in Kortenberg. Maar ik vermoed dat er in het Antwerpse ook zo'n mogelijkheden zullen zijn.

Klik om te vergroten...

Is waar en is ook een van de enige manieren waarop je iemand opgenomen krijgt...probleem is dat ze zelf die hulp moet willen en aanvaarden dus dat is waar wij ons nu op gaan focussen

leonzo zei:

Laat de mensen toch doen wat ze zelf willen.

Klik om te vergroten...

o jee, jij moet een gezellige vriendengroep en omgeving hebben. Behoorlijk eenzaam lijkt me...maar toch bedankt voor de inspanning.

Zymp zei:

Ik wil je gewoon nog eventjes het volgende zeggen.
Je zei in het begin: de laatste tijd ging het beter.

Wanneer iemand depressief is, en na een tijd wordt deze persoon 'ineens' terug goedgezind, moet je net heel goed opletten (zeker in het vervolg ook). Dat is in de meeste gevallen net een teken van 'beslissing'. Een teken dat deze persoon heeft besloten om een einde aan zijn/haar leven te maken.

Klik om te vergroten...

is inderdaad wel iets van aan, daar had ik nog niet zo over nagedacht...Al strookt het hier niet helemaal met wat ik bedoelde...het is gewoon altijd een speciaal karakter geweest en de laatste tijd was ze gewoon veel rustiger en "normaler" in haar manier van doen...maar de uitleg kan wel kloppen. Wat ik en wat vrienden dachten is dat ze gewoon wilde stoppen op een hoogtepunt.

sneax zei:

Nuja, moet ge het persé voorkomen? Als die mens geen hulp wil en liever in hun eigen shit blijven zitten en poging na poging onderneemt tot het er eindelijk van komt dan is dat hun keuze. Ik persoonlijk zou als ik die mens echt graag zie en echt graag zou zien overleven dat eens duidelijk zeggen hoe graag ik die persoon heb en hoe absurd ik die poging(en) vind.
Als ne mens echt dood wilt dan kan die trouwens heel vindingrijk zijn en dan zal die effectief dood zijn, ik zou ook geen energie steken in mensen die aandacht en cinema willen afdwingen door een resem pogingen.

Klik om te vergroten...

Als ze inderdaad helemaal achter die beslissing staat zal ik haar inderdaad niet tegenhouden. Maar ik zou mezelf niet beschouwen als een vriend als ik niet op zijn minst probeer te voorkomen dat zoiets nog eens gebeurd. Gewoon passief toekijken hoe ze het binnen 2 weken nog eens probeert en dan wel in haar opzeg slaagt zou ik mijzelf nooit vergeven.

glashelder zei:

Maarrrrr mijn eigenlijke punt was dat ik het wel héél cru zou vinden om een 21-jarige meisje te laten sterven onder het mom van "allez, ze zal het wel graag willen zeker." Ik ben zelf zo'n depressief 21-jarig meisje geweest dat gráág had willen sterven (had er de ballen niet voor, maar als ze mij een knopje gegeven hadden, had ik daar meteen op gedrukt), maar na heel veel therapie en gedoe ben ik daar ook weer uitgekomen.

Klik om te vergroten...

Merci voor de post, was heel verhelderend en ik kan me perfect vinden in alles wat je zei. Ik ben zoals hierboven reeds gezegd niet van plan om zo'n jong leven gewoon aan mij voorbij te laten gaan...

vind zo een zelfmoordlijn toch maar een vreemd iets, kan begrijpen als je het echt niet meer ziet zitten dat het je niet uitmaakt wat je zegt of tegen wie,
lijkt me alleen vreemd om zoiets effectief op te bellen, of hoe je uberhaupt zo een gesprek begint als die oppakken.

en die chat die offline is op woensdag en zaterdag, je zal maar net op die dagen erop uitkomen en je bent te beschaamd om effectief te bellen, niet echt bemoedigend ( en ik vind ook niet dadelijk terug waarom die chat offline is 2 dagen / week, neem aan dat het resource gebonden is )

Mijn tante heeft erg lang bij de zelfmoordlijn gewerkt als vrijwilliger. Het belangrijkste dat ik van haar heb meegekregen is dat iemand die effectief overgaat tot een zelfmoordpoging vaak de depressie al voorbij is. Om het simpel te zeggen: iemand die depressief is, is te druk bezig met medelijden met zichzelf te hebben om zelfmoord te plegen. Vaak wordt gedacht dat depressie de rechtstreekse aanleiding is tot zelfmoord, maar het gaat verder. Het is pas wanneer de zelfdoder volgens een logica die perfect rationeel lijkt heeft besloten dat de wereld beter af is zonder hem of haar, of dat de dood de uitgelezen oplossing is voor alle problemen, dat ze er effectief toe overgaan.

Het gebeurt zelden of nooit dat zelfmoord een impulsdaad is. Het is om het plastisch uit te drukken in 99,9999% van de gevallen perfect uitgekiend en gepland. Natuurlijk hangt het ook af van de gebruikte methode: jezelf van een torenhoog gebouw gooien of voor een trein werpen zal minder snel mislukken dan een zelfmoordpoging met pillen of de polsen oversnijden in bad. Die methoden zijn vaak te gecompliceerd en willen dus weleens mislukken.

Ik zou inderdaad zelf eens babbelen met iemand bij de zelfmoordlijn om te zien wat je zelf kan doen.

Over verplichte internering ben ik in België niet zeker, maar ik weet dat er in Amerika een zogeheten "5150" bestaat, waarbij je het recht hebt om bij levensbedreigende omstandigheden iemand tegen zijn of haar wil onder psychiatrische observatie te plaatsen.

5150 (Involuntary psychiatric hold) - Wikipedia, the free encyclopedia

Mijn reactie is hier onterecht verwijderd voor 'opkuisen', dus ik herhaal:

99,9% zijn zelfmoordpogingen een uitweg op zoek naar aandacht. Zij die het echt willen, lukken het ook van de eerste keer. zelfmoordpogingen =/= zelfmoord plegen.

En dan heb ik het over zelfmoord(pogingen) met psychologische oorsprong é, ge hebt ook nog heel wat andere parameters als ge breder gaat gaan zoals terminale personen etc, maar in u geval gaat het, als ik het zo mag noemen, over een bepaalde innerlijke strijd waar zij geen andere uitweg vindt.

Zelfmoordlijn is de #1 optie om zelf meer info te krijgen, anders ook via Sociale Kaart > Home voor werkcentra in Antwerpen zelf, waar ge eventueel eens op gesprek komt en de situatie beter kunt uitleggen, persoonlijk iets vertellen is altijd makkelijker dan via een chatvenster.

Ik zou samen met uw vrienden (zonder dat meisje) naar haar huisdokter gaan en haar verplicht laten opnemen. Ze heeft een zelfmoord poging ondernomen waardoor ze een gevaar is voor haar eigen ,dus denk dat die dokter dat moet doen. Ook al is dit een grote stap en gaat ze jullie dat niet in dank afnemen. Maar ze kan er alleen maar beter van worden toch?

Roedi zei:

Ik zou samen met uw vrienden (zonder dat meisje) naar haar huisdokter gaan en haar verplicht laten opnemen.

Klik om te vergroten...

En gij denkt dat het lukt om met een groep vrienden aan een dokter te gaan vragen om iemand te colloceren? Die dokter gaat eens goed lachen en gaat denken dat jullie een zieke grap uithalen. Alleen dichte familie kan dit doen, en het is vrijwel onmogelijk om dit te laten doen zonder grondige bewijzen. Het ziekenhuis waar ze is opgenomen na haar zelfmoordpoging gaat dit ook niet zelf voorstellen.