Archief - Alleen wonen, alle kosten op een rijtje

koebeest zei:

Binnenkort gaan mijn vriendin en ik samen wonen. Nu zit ik me echter af te vragen of we de kosten van de benzine van de gemeenschappelijke rekening zou halen of van mijn eigen rekening?

Klik om te vergroten...

Een auto is een 'gemeenschappelijk goed' in mijn ogen. Je gaat er mee naar de winkel, je doet verplaatsingen als koppel etc. Hier deel je dan ook alles in twee betreft de kosten. Logischerwijs, als de 2e persoon zich naar het werk begeeft met trein/tram/bus en het wordt niet vergoed via het werk, dan is dit ook een gemeenschappelijke kost. Je kunt hier namelijk een auto door uitsparen.

Heb je 2 auto's dan kan je eerder de regel nemen, ieder voor zich.

En alles hangt ook zo sterk af van het budget. Ik kan me voorstellen dat als je maar net rondkomt je beter oplet met wat je koopt. Als je partner dan zomaar eventjes €100 uitgeeft aan schoenen dan kan dat al eens lastig zijn als daarover niks werd afgesproken. Als je echter elke maand ruimschoots kan sparen dan zijn een paar schoenen niks.

Ik heb nu ook een appartement gekocht en ga binnenkort samenwonen, ik zal als enige verdiener ook naar het budget moeten kijken en dan zullen zo'n aankopen nu éénmaal eerst besproken worden. Dat betekent niet dat er verantwoording moet afgelegd worden, maar dat het wel binnen het budget moet passen.

Zal misschien afhangen van relatie tot relatie, maar ik ga heus mijn vriendin niet bellen of ik een paar schoenen mag kopen hoor (€100 is trouwens nog redelijk voor schoenen).

Chilliewillie88 zei:

Akkoord, maar toch niet over aankopen van 50 of 100 euro? Als ik schoenen zie die ik kan gebruiken, dan neem ik die toch mee ipv thuis aan het vrouwke te gaan melden dat ik schoenen nodig heb en dat da een impact gaat hebben op het budget? Enfin, ieder zijn gedacht erover uiteraard

Klik om te vergroten...

Tuurlijk, maar het zal ook al voordien duidelijk zijn dat je die schoenen kunt gebruiken denk ik, dus als je er dan mee thuiskomt is het toch iets dat verwacht kon worden.
Echt op voorhand melden hoeft niet daarvoor, maar het is ook weer niet opeens thuiskomen met een paar schoenen terwijl je er nog een kast vol hebt staan.
Allez, 'k hoop dat het wat duidelijk is wat ik bedoel

Nu we er toch over bezig zijn: ik heb eigenlijk altijd schoenen van +/- 100 euro gekocht de laatste 4-6j, dat lijkt me zowat de gemiddelde prijs te zijn? 'k heb er precies nog nooit veel gezien die echt stukken minder dan 100 euro kosten.

Matt. zei:

Echt gemeenschappelijke aankopen moet iedereen zelf definiëren he. Wij zien dat als alles dat in de supermarkt, groentewinkel, bakker, ... gekocht wordt + alle facturen van EGW etc. That's it. Parfum, games, boeken, kledij... van eigen rekening. Al de rest wordt apart besproken. Als bv. de koelkast stuk gaat lijkt het mij normaal dat we dat gezamenlijk betalen. Als ik vind dat de perfect werkende beeldbuistelevisie moet vervangen worden door nen gigantische LCD dan lijkt het mij logisch dat ik die zelf betaal (er is nl. geen nood aan). Eenmaal getrouwd of kinderen e.d. kan je dan overwegen om alles in één pot te gooien. En dan nog. Imo is het altijd aangenaam om zelf een eigen budget te hebben dat je besteedt zoals je dat wil zonder eerst de toestemming van je partner te moeten vragen.

Klik om te vergroten...

Zo gaat het hier ook geen problemen mee gehad tot nu toe...

Cycloon zei:

Ik heb nu ook een appartement gekocht en ga binnenkort samenwonen, ik zal als enige verdiener ook naar het budget moeten kijken en dan zullen zo'n aankopen nu éénmaal eerst besproken worden. Dat betekent niet dat er verantwoording moet afgelegd worden, maar dat het wel binnen het budget moet passen.

Klik om te vergroten...

Dat is pas moeilijk denk ik. Uw appartement en jouw inkomen. De liefde moet dan toch groot zijn.

Smiles_ zei:

Dat is pas moeilijk denk ik. Uw appartement en jouw inkomen. De liefde moet dan toch groot zijn.

Klik om te vergroten...

Ik kan er wel mee om dat ik eventjes in sta voor alle kosten, maar daar moet uiteraard verandering in komen naar de toekomst toe. Maar gezien de omstandigheden moet het nu eventjes zo. Maar het is evengoed moeilijk voor de partner, want daar zijn ook wel een soort van schuldgevoelens.

Ik verdien gelukkig mijn boterham zeer goed en ben zelf iemand die eigenlijk behoorlijk sober leeft van nature.

zaffah zei:

Een auto is een 'gemeenschappelijk goed' in mijn ogen. Je gaat er mee naar de winkel, je doet verplaatsingen als koppel etc. Hier deel je dan ook alles in twee betreft de kosten. Logischerwijs, als de 2e persoon zich naar het werk begeeft met trein/tram/bus en het wordt niet vergoed via het werk, dan is dit ook een gemeenschappelijke kost. Je kunt hier namelijk een auto door uitsparen.

Heb je 2 auto's dan kan je eerder de regel nemen, ieder voor zich.

Klik om te vergroten...

Vooral die laatste zin is belangrijk om effe op in te springen. Imho is het allemaal afhankelijk van hoe vermogend je bent. Begin je vanaf niks en ga je samenwonen en later een huis kopen dan ben je van elkaar afhankelijk. Dan kan je niet anders dan alles in 1 pot te gooien. Valt iemand ziek of zonder werk, dan kan het niet anders dan dat de andere tijdelijk alles op zich neemt.
Heb je echter de kans gehad om te sparen of een erfenis of whatever. En heb je beiden een (boven) gemiddeld loon waardoor je niet echt meer moet kijken of je de maand wel rond komt. Dan ga je beter splitsen. Elk z'n eigen rekening en een gemeenschappelijke waar de echt gemeenschappelijke zaken vanaf gaan volgens duidelijke en eerlijke afspraken dan ben je beiden beter af.
Mijn vriendin is niet het meest spaarzame type. Maar who cares als ze de 5de keer deze maand gaat uit eten met vriendinnen (as we speak) of dat ze weer schoenen gekocht heeft (waarschijnlijk na een zaterdagnamiddagje Gent). Net zoals zij er geen fluit om geeft als ik mij die fiets van €3000 gekocht heb. Zolang op het einde van de maand dat afgesproken bedrag op de gemeenschappelijke rekening staat is er geen vuiltje aan de lucht.
Ik ken koppels die moeten vragen of zij die schoenen mag kopen, of hij die laptop. Ik kan me echt niet voorstellen dat ik iemand toestemming moet vragen om iets te kopen met het geld dat ik verdiend heb. Frustratie of jaloezie tov elkaar is gewoon nul, en dat is ideaal voor de relatie.
Morgen zijn we 6 jaar samen. De dochter is ook al een jaar en 4 maand oud. En dat werkt zo perfect.

Het lijkt me ook op afspraken uit te draaien.
Wij hebben momenteel afgesproken het begin van elke maand 1000€ op de gemeenschappelijke rekening storten.
Maaltijdcheques gebruiken we ook gemeenschappelijk (dus als ik smiddags iets wil eten betaal ik dat cash van mijn eigen rekening).

Tot hiertoe altijd perfect gelukt en we zorgen gewoon dat we ons eigen budget beheren als het gaat om hobby/plezierzaken.

Hier hebben we ieder eigen rekeningen + 1 gemeenschappelijke rekening. Daar storten we ieder een vast bedrag op elke maand. Voor mijn vriend is dit ongeveer 1000euro, voor mij momenteel 480euro. Waarom? Omdat hij nu eenmaal een stuk meer verdient dan ik. We houden ieder ongeveer hetzelfde over op het einde van de maand en daar doen we mee wat we willen. Mijn vriend heeft nog een extra job ook en het geld daarvan mag hij van mij ook gewoon houden want hij kiest er zelf voor om extra te gaan werken buiten zijn vaste job om. Wel zijn hier afspraken rond ivm hoevaak hij extra gaat werken aangezien ik hierdoor wel alleen thuis zit en binnenkort met een kindje er bij dit niet onderschat mag worden.

Wat betalen we van die gemeenschappelijke rekening: huur + kosten, eten, verzekeringen, autoverzekering + brandstof + onderhoud (ondanks dat het zijn auto is en ik er nooit alleen mee rij), mijn busabonnement, spullen die kapot gaan in het huishouden en vervangen dienen te worden, dokterskosten, reizen die we samen maken etc. Wat we betalen van eigen rekening: kleding, gsm, sport en andere dingen voor persoonlijk gebruik.
Alles ivm de baby betalen we van de gezamelijke rekening.

Dit werkt voor ons goed en er zijn ook duidelijke afspraken rond. We houden ons allebei bezig met de rekeningen en betalingen en zijn dus ook van alles op de hoogte. We praten hier ook wel geregeld eens over. Wat de ander doet met zijn spaargeld is persoonlijk, al weten we wel van elkaar hoeveel er op onze bankrekeningen staan.

Wij zullen waarschijnlijk ook nooit alles op 1 hoop gooien, al is het maar omdat mijn vriend daar enorm slechte ervaringen mee heeft ivm zijn ouders. Maar zolang we beide tevreden zijn over hoe het geregeld is en er geen ruzie komt over geld, is dit goed voor mij. (Die discussies waren er in het begin wel omdat we toen we net gingen samenwonen 50/50 betaalden op de gezamelijke rekening met het gevolg dat hij 1000 euro per maand kon sparen en ik amper iets over had om iets leuks mee te doen ^^)

tommie314 zei:

Dat klinkt wel al gans anders dan "nooit of te nimmer" gemeenschappelijk

Klik om te vergroten...

Waarom zou ik daar een gemeenschappelijke rekening voor moeten gebruiken?

Yonesca zei:

(Die discussies waren er in het begin wel omdat we toen we net gingen samenwonen 50/50 betaalden op de gezamelijke rekening met het gevolg dat hij 1000 euro per maand kon sparen en ik amper iets over had om iets leuks mee te doen ^^)

Klik om te vergroten...

Als je vriend meer verdiend is het dan niet logisch dat hij ook (iets) meer overhoudt op het einde vd maand? (daarom moet dat niet 1000 vs 0 zijn)

stvw zei:

Als je vriend meer verdiend is het dan niet logisch dat hij ook (iets) meer overhoudt op het einde vd maand? (daarom moet dat niet 1000 vs 0 zijn)

Klik om te vergroten...

Van zodra ik effectief ga werken is dit misschien logisch, maar ik studeer momenteel en ben dus niet in de mogelijkheid om een job te kiezen waarbij ik meer verdien. Van zodra ik mijn diploma heb en ik ga werken zal ons basisloon ongeveer hetzelfde zijn en lost zich dit vanzelf op. Zoals ik al zei houdt hij het geld dat hij verdient door extra te werken ook gewoon voor zichzelf.

Yonesca zei:

Van zodra ik effectief ga werken is dit misschien logisch, maar ik studeer momenteel en ben dus niet in de mogelijkheid om een job te kiezen waarbij ik meer verdien. Van zodra ik mijn diploma heb en ik ga werken zal ons basisloon ongeveer hetzelfde zijn en lost zich dit vanzelf op. Zoals ik al zei houdt hij het geld dat hij verdient door extra te werken ook gewoon voor zichzelf.

Klik om te vergroten...

Aangezien je nog studeert is dit inderdaad logisch.
Maar wat als je pakweg € 300 minder zou verdienen dan je vriend? Ga je dan ook zorgen dat je evenveel overhoudt als je vriend om leuke dingen mee te doen? Of ga je er dan mee akkoord dat je vriend voor zichzelf € 300 meer overhoudt dan jij?

Right, dan werk je zelf nog niet voltijds en is dat zeker te begrijpen

Een enkele rekening en spaarrekening voor beide lonen vind ik ook geen goed idee. Lijkt me meer een wat ouder systeem dat de man van de centjes zorgt en de vrouw voor de kindjes. Als slechts 1 vd 2 partners een inkomen heeft, is er weinig keuze rond. Maar als ge beide verdient, dan heeft ieder toch zijn eigen appeltje voor de dorst.

Voor de discussie rond kosten delen: als ge een koppel zijt, zie ik niet in waarom de ene zich zoveel meer moet pijnigen om een extraatje te hebben als de ander. Dat brengt toch gewoon een hoop frustraties mee? Ik verdien 800 euro netto meer dan mijn vriendin. Op het moment delen we onze huishoudpot gewoon door twee. Als er eens wat extra kosten zijn van verzekeringen, onderhoud van de wagen, kadastraal inkomen... die niet in ons maandelijks budget passen, zal ik dat al rap eens zelf betalen. We hebben daar initieel wel eens wat discussies rond gehad. Ze vond dat alle kosten door twee moeten, terwijl ik van mening ben dat de beste verdiener wel eens een extra last kan overnemen. Op die manier heb ik maandelijks nog altijd meer over dan wat zij heeft en kunnen we ons alletwee een extra veroorloven. Wat hebt ge eraan als ge zelf grote zwier kunt maken en uw wederhelft moet knarsetanden?

brandon_ zei:

Aangezien je nog studeert is dit inderdaad logisch.
Maar wat als je pakweg € 300 minder zou verdienen dan je vriend? Ga je dan ook zorgen dat je evenveel overhoudt als je vriend om leuke dingen mee te doen? Of ga je er dan mee akkoord dat je vriend voor zichzelf € 300 meer overhoudt dan jij?

Klik om te vergroten...

Dat zullen we tegen dan wel bespreken aangezien dit nu niet aan de orde is. Hangt ook af van hoeveel uur ik zal werken eenmaal ik een job heb en hoe het verloopt met de kleine er bij etc. Maar in principe ga ik qua loon ongeveer gelijk zitten met mijn vriend. Of hij dan nog steeds zijn extra job gaat uitoefenen of niet dat weten we nu nog niet. Net zoals we nog niet weten wat we gaan doen indien hij teug naar het buitenland moet en daar een extra premie voor krijgt. Want hij is wel weg en moet zich aanpassen aan het werk en de omgeving ginder, maar aan de andere kant laat hij mij wel achter met een kind en komen alle zorgen en al het geplan bij mij terecht. Niet meer dan normaal dat ik voor mijn kind zorg natuurlijk, daar ga je me zeker niet over horen klagen, maar het valt niet te onderschatten. Mij lijkt het dan ook niet meer dan normaal dat hij die extra premie niet volledig in eigen zak steekt, maar dat er (gedeeltelijk) iets mee gebeurt voor het gezin.

KaZhAn zei:

Voor de discussie rond kosten delen: als ge een koppel zijt, zie ik niet in waarom de ene zich zoveel meer moet pijnigen om een extraatje te hebben als de ander. Dat brengt toch gewoon een hoop frustraties mee? Ik verdien 800 euro netto meer dan mijn vriendin. Op het moment delen we onze huishoudpot gewoon door twee. Als er eens wat extra kosten zijn van verzekeringen, onderhoud van de wagen, kadastraal inkomen... die niet in ons maandelijks budget passen, zal ik dat al rap eens zelf betalen. We hebben daar initieel wel eens wat discussies rond gehad. Ze vond dat alle kosten door twee moeten, terwijl ik van mening ben dat de beste verdiener wel eens een extra last kan overnemen. Op die manier heb ik maandelijks nog altijd meer over dan wat zij heeft en kunnen we ons alletwee een extra veroorloven. Wat hebt ge eraan als ge zelf grote zwier kunt maken en uw wederhelft moet knarsetanden?

Klik om te vergroten...

Je werkt er voor dus ik vind niet dat je zomaar alles moet gaan delen of meer op u nemen. Maar dan ook weer gezien het vermogen van elk. Als 1 vd 2 moet knarsetanden ok, dan zit die op zijn of haar limiet en moet je het anders bekijken.
Ik verdien ook een heel stuk meer dan mijn vriendin. Een veel beter betaalde sector en ik werk fulltime en zij 4/5de, tot voor vorige maand zelfs maar halftime. Maar dat was haar keuze.
Het principe bij ons is hetzelfde als bij Yonesca maar de invulling is iets anders. Bij ons is er nog een belangrijke factor. Ik heb het huis alleen gekocht en mijn vriendin betaalt geen huur of kost. Zij verdient minder en de algemene kosten zijn 50/50 maar in feite is mijn maandelijkse inbreng wel een stuk hoger door de afbetaling van de lening. Tegelijk kan zij zich een hogere levensstandaard veroorloven dan wanneer we samen zouden gekocht hebben. Ik kom hier misschien streng over maar op het einde van de maand komt eigenlijk mijn vriendin er het beste uit. Soms zegt ze wel eens: "als we ooit uit elkaar zouden gaan heb ik niks". Dat klopt helemaal niet. Mijn geld zit in het huis en inboedel. Haar geld is rap op, tja eigen keuze. In realiteit is ze met 0 spaargeld begonnen en op haar 27ste kan ze zeggen dat ze in een groot huis woont, een zekere luxe heeft, een klein kind kan onderhouden én tot 1000 €/maand kan sparen als het moet. Onze situatie is dus niet echt 50/50, al beschouw ik dat als wel aangezien binnen 17 jaar het huis afbetaald en van mij is en niet van ons. Maar ik kan me niet inbeelden dat een loonsverhoging of premie effe de gemeenschappelijke pot in gaat zelfs al lijkt dat op de moment zelf logisch.
Soit, iedereen vult het in op de manier dat het voor hen werkt natuurlijk.

Oké, ik zal eventjes samenvattend proberen te antwoorden want ik kon de afgelopen 2 dagen niet posten.

- schoenen waren misschien een slecht voorbeeld, ik doelde uiteraard op het feit dat m'n vriendin al elevendertig paar schoenen heeft en niet zomaar wéér met nieuwe laarzen van 150 euro moet thuiskomen terwijl ze al 5 paar staan heeft. Net alsof ik niet moet thuiskomen met een nieuwe versterker voor de home cinema van 600 euro, terwijl deze nog perfect werkt.
Zo'n dingen meld je, of overleg je.

- Blijkbaar ben ik één van de weinige die het met één rekening doet. Dan vraag ik mij toch af hoe je binnen 10 jaar een renovatie van 30k gaat regelen die je wil betalen uit spaargeld. Of hoe koop je dan een nieuwe auto als de ene heel de tijd geld uit ramen en deuren smeet, maarja, hij of zij mocht dat want het was zijn of haar persoonlijk deel. Gaat dat dan niet voor discussie zorgen?

- Zoals reeds aangehaald, wat dan als er kinderen zijn en de vrouw meestal parttime gaat werken?

Bij ons is't heel simpel:
Samen aan hetzelfde eind trekken, samen plannen waarvoor je wil sparen, samen één doel voor ogen hebben.

Wij zitten nu wel niet in de luxesituatie dat we samen 6k netto hebben in een maand of dat we elk nog 1000 euro per maand kunnen sparen.

Als ik dat hier allemaal lees, no wonder dat er zoveel echtscheidingen zijn. Want op die manier ga je toch al een stuk afstand nemen van elkaar vind ik.

De meeste mensen hebben toch een hobby, of alleszins iets dat ze in hun vrije tijd/weekend doen?
Ik vind het dus niet meer als normaal dat je naast de gezamelijke rekening ook nog beide een eigen spaarrekening hebt.
En met die eigen spaarrekening doe je (naar mijn mening) wat je wilt.

Ben hier eens een paar pagina's aan het lezen geweest en sommige situatie's komen mij zeer bekend voor
Sommige moeten voor hunzelf eens heel eerlijk uitmaken waarom je partner samen met jou is, is het echt omdat je elkaar graag hebt, of is het eerder vanwege (eender welke) financiele voordelige situatie