Archief - Alleen wonen, alle kosten op een rijtje

Klopt hoor, maar als je daar niet uit geraakt op voorhand in een nuchtere situatie, dan zal't al zeker niet lukken zonder afspraken in het heetst van de strijd. Wat ik vooral wil zeggen: je moet je als duo goed voelen in een bepaald systeem. Welk dat dan is verschilt per duo. Daarin onderling te sterk verschillen, is gedoemd om te mislukken.
Jij kan bvb. niet snappen hoewe dat zouden kunnen laten werken, terwijl ik absoluut niet kan snappen dat sommigen hun loon zouden samenkletsen. Zolang de partner maar mee is in't systeem, is't goed he .

BuBbA zei:

Misschien is dat laatste net een goede reden om de rekeningen gescheiden te houden?

Klik om te vergroten...

Ik heb geen ruzie, want haar geld is mijn geld en mijn geld is haar geld. We vermijden net de discussie "Wat valt onder gezamenlijk budget en wat niet" "Wat betaalt de één en wat betaalt de ander"

En mijn geld dient om te leven dus ik heb nog geen discussies achter de rug omdat ze iets niet zou mogen kopen met "ons geld". We zijn nu al 7 jaar en ... samen, waarvan het laatste jaar onder één dak. Ook de bouw is achter de rug. Ik moet zeggen dat onze laatste gelddiscussie dateert van toen we nog elk afzonderlijke rekeningen hadden.

Voor mij dus geen wirwar van rekeningen meer. Ik weet ook perfect wat we hebben, want er is maar één rekening.

Ik kom binnenkort ook in dezelfde situatie denk ik. Heb een goeie relatie en wil wel gaan samenwonen en/of trouwen.
Het loon interesseert me niet echt. Ik verdien wel 1000 euro meer per maand, maar mij interesseert het niet dat dat in een gemeenschappelijke pot zou verdwijnen.

Het gaat me eerder om het huis. Al 5 jaar in mijn bezit. En nog maar een lening van 75 000 euro op een waarde van rond de 200 000 euro. Heb ook nog een spaarcentje van 50 000 euro.

Hoe zouden jullie dit oplossen? Want ik heb al van andere mensen begrepen dat hier kosten bij komen om het ook op haar naam te laten zetten, wat ik dus niet de moeite vind, aangezien ik het al grotendeels heb afbetaald en zij dus maar een klein percentage in bezit zou krijgen. (zou nooit 50/50 regelen, dat eiste mijn vorige vriendin, en dat was dus einde relatie)

Kijk niet echt uit om deze situatie te regelen.

Wij gaan volgend jaar ergens normaal ook samenwonen (wonen nu eigenlijk al samen terwijl zij nog studeert).
Ik ben ouder en werk al, dus heb al wat gespaard, maar dat interesseert mij niet, wij zijn al 8 jaar samen en weten ondertussen wat we aan mekaar hebben (ook ivm samenwonen).
Alles gaat dan op 1 zichtrekening (met 2 kaarten) en 1 spaarrekening.

plastic zakske zei:

Ik kom binnenkort ook in dezelfde situatie denk ik. Heb een goeie relatie en wil wel gaan samenwonen en/of trouwen.
Het loon interesseert me niet echt. Ik verdien wel 1000 euro meer per maand, maar mij interesseert het niet dat dat in een gemeenschappelijke pot zou verdwijnen.

Het gaat me eerder om het huis. Al 5 jaar in mijn bezit. En nog maar een lening van 75 000 euro op een waarde van rond de 200 000 euro. Heb ook nog een spaarcentje van 50 000 euro.

Hoe zouden jullie dit oplossen? Want ik heb al van andere mensen begrepen dat hier kosten bij komen om het ook op haar naam te laten zetten, wat ik dus niet de moeite vind, aangezien ik het al grotendeels heb afbetaald en zij dus maar een klein percentage in bezit zou krijgen. (zou nooit 50/50 regelen, dat eiste mijn vorige vriendin, en dat was dus einde relatie)

Kijk niet echt uit om deze situatie te regelen.

Klik om te vergroten...

Maw, je hebt het huis zelf gekocht. Je hebt de lening enkel op uw naam en je kan die al 5 jaar perfect afbetalen. En je hebt nog een zeer mooie spaarcent voor het geval dat?
Wat valt er dan te regelen? Doe voort zoals je bezig bent. En betrek haar er niet in.

Voila! Eensch met Lord kveldulv. Vorige vriendin eiste 50/50 (ze wou je dus enkel voor je huis), wie garandeert je dat het deze keer "beter" is?
Er valt idd niks te regelen of te schikken. Laat ze zelf uit haar kot komen, dan zal je snel zien hoe vork in de steel zit.
Moest de situatie omgekeerd zijn, zou zij haar woning op jouw naam zetten? K denk et niet.
Mannen zijn toch doetjes, de meeste toch!

Elke situatie is anders... ik denk dat dat eigenlijk de ganse conclusie is van die hele discussie...

En elke manier van ermee omgaan waar beide partners zich écht gelukkig mee voelen, is een goede manier!
Er is geen eenduidige 'juiste' manier.

Bij mij is de woning mijn eigendom, en huur eisen van je vriendin vindt ik er zwaar over.
(dan leg je een zware druk op je relatie, en dan is alleen een huis hebben wel heel gemakkelijk!)

Zij poetst,strijkt,wast betaalt mee de rekeningen en heeft ook een full-timejob (die een pak minder verdiend)


Wij gaan trouwen maar houden de rekeningen gescheiden, we hebben 1 gemeenschappeljke rekening waar ik 400 opzet en zij 300.
+dat zij al eens een cinema meer betaalt.

Aangezien zij nog geen lening heeft lopen, wil ik haar nu nog zover krijgen om samen een 'basic" appartement bij te kopen om te verhuren. (50-50 eigendom- maar in de praktijk betaald de huurder het af).

Als er ooit kinderen komen gaat onmiddelijk alles op 1 rekening, ik trouw wel met scheiding van goederen. (ben niet helemaal zot)

Zo wil ik het ook regelen. Huis lekker op mijn naam laten staan en zelf afbetalen. Huur of vaste kosten zal ze niet moeten betalen van mij. Als ze eens een keer boodschappen doet is het in orde.
En een appartement bij kopen heb ik ook al aan gedacht. Mooie belegging voor lange termijn. Dan heeft zij ook eigendom waar ze mee aan kan afbetalen.

amai...
Ik heb vorig jaar eens rondgehoord bij vriendinnen van mij.
Ik wou weten hoe ze er tegenover stonden moesten ze iemand leren kennen met een eigen huis/appartement.
Iedereen had daar wel een probleem mee. Want waar staan ze dan als de relatie eindigt.
Nergens, geen woning niets...

En het is niet enkel van dat ze geen eigendom hebben hé.
U vriendin steekt ook tijd in u huis hé.
Is helpen met schilderen, mee een zetel kopen/kiezen, kleine accessoires kopen, de emotionele band met het huis, de buren, etc...

Zoiets zorgt op den duur sowieso voor wrevel denk ik.

Ik begrijp trouwens niet hoe er hier toch redleij kwat volk is die een gezamelijke rekening wilt.
Ok voor zo de maandelijkse kosten/lasten maar dan nog..
Ik deel altijd mooi de rekening door 2 eens ik het in de bus krijg.

Ik ben mss wel van de oude stempel. Ik laat alles met de post toekomen en ik heb geen domiciliëring...

Het verbaast mij hoeveel mensen hier al een eigen woning hebben, op hun eigen!

afbetaling hé, afbetaling :d.

nixie zei:

En het is niet enkel van dat ze geen eigendom hebben hé.
U vriendin steekt ook tijd in u huis hé.
Is helpen met schilderen, mee een zetel kopen/kiezen, kleine accessoires kopen, de emotionele band met het huis, de buren, etc...

Zoiets zorgt op den duur sowieso voor wrevel denk ik.
...

Klik om te vergroten...

Als het huis van hun 2 was en ze uit elkaar gaan heeft ze die band met de buren etc toch ook niet meer bij een verkoop van het huis? Indien mogelijk, en hij het wilt, kan ze een deel (of zelfs de helft) van het huis 'afkopen' op termijn. Zo is het op een dag toch van hun beide.

nixie zei:

amai...
Ik heb vorig jaar eens rondgehoord bij vriendinnen van mij.
Ik wou weten hoe ze er tegenover stonden moesten ze iemand leren kennen met een eigen huis/appartement.
Iedereen had daar wel een probleem mee. Want waar staan ze dan als de relatie eindigt.
Nergens, geen woning niets...

En het is niet enkel van dat ze geen eigendom hebben hé.
U vriendin steekt ook tijd in u huis hé.
Is helpen met schilderen, mee een zetel kopen/kiezen, kleine accessoires kopen, de emotionele band met het huis, de buren, etc...

Zoiets zorgt op den duur sowieso voor wrevel denk ik.

Ik begrijp trouwens niet hoe er hier toch redleij kwat volk is die een gezamelijke rekening wilt.
Ok voor zo de maandelijkse kosten/lasten maar dan nog..
Ik deel altijd mooi de rekening door 2 eens ik het in de bus krijg.

Ik ben mss wel van de oude stempel. Ik laat alles met de post toekomen en ik heb geen domiciliëring...

Klik om te vergroten...

Hoe oud zijn uw vriendinnen? Bij vrouwen is de factor romantiek natuurlijk wel belangrijk. Dat bot wel af met de jaren.
Eigenlijk is het wel een taboe. In onze vriendenkring (26-40 jaar) weet/wist bijna niemand dat de woning van mij alleen is. Mijn beste vriend en vriendin, voor de rest laat ik ze in hun waan. Hier op het forum is het anoniem so who cares.
Maar mijn vriendin kan haar mond niet echt houden, en guess what. Dan gaan andere mensen ook bekennen. Uiteindelijk bleken er dan verschillende koppels te zijn bij wie het ook zo was, of met een speciale regeling.

Waar staan ze als de relatie eindigt? Als ze echt in de relatie en romantiek geloven is dat geen issue want dan stopt de relatie nooit
Als het dan toch zo is zijn zij beter af. Ipv een lening af te betalen kunnen ze sparen. Loopt de relatie mis dan hebben ze genoeg spaarcenten om op hun eentje iets te kopen. Wat is dan het probleem? Dat ze niet voldoende sparen en te rijkelijk leven. Eigen schuld maar daar mogen ze u niet verantwoordelijk voor houden. Mijn vriendin is ook zo eentje. Ze heeft het ook zo letterlijk gezegd: "als ge mij ooit buiten zet heb ik niks".
Tja, dan had ze maar niet boven hare stand moeten leven. "Ja ik weet het...". En dan is het stil.
Ik heb wel verwachtingen tov mijn vriendin. Plan is nog altijd dat zij vroeg of laat een huis of een appartement koopt om te verhuren. Als dat dan in een studentenstad is kunnen de kinderen er later op kot. Als ze dat doet heeft ze wel iets als de relatie mis loopt.

Het enige dat wel interessant is om te voorzien is wat er moet gebeuren bij overlijden. Ik wil het zo regelen dat de woning naar onze dochter gaat in geval van mijn overlijden, maar dat mijn vriendin tot haar dood gebruiksrecht heeft.

Ivm met schilderen en dingen uitkiezen, dat is zever. Hier zijn vrienden en familie komen helpen die ook veel uren er in gestoken hebben. Hebben zij dan een emotionele band? Ik ben ook al meubels mee gaan kiezen met vrienden. En dan?
Als je uit elkaar gaat vertrekt 1 vd 2 toch, dus dat is geen argument. Als je samen koopt is de kans groot dat je beiden uit het huis trekt want het moet verkocht worden.

Imho is er alleen wrevel als je het haar gaat door steken, en zo ben ik niet. Ik spreek altijd van 'ons huis'. Of dat het een emotype is, en daar val ik niet op. Mijn vriendin beseft dat ze in een luxepositie zit. Zo kan je het ook bekijken he.

Lord Kveldulv zei:

Ivm met schilderen en dingen uitkiezen, dat is zever. Hier zijn vrienden en familie komen helpen die ook veel uren er in gestoken hebben. Hebben zij dan een emotionele band? Ik ben ook al meubels mee gaan kiezen met vrienden. En dan?
Als je uit elkaar gaat vertrekt 1 vd 2 toch, dus dat is geen argument. Als je samen koopt is de kans groot dat je beiden uit het huis trekt want het moet verkocht worden.

Klik om te vergroten...

Ik heb nochtans al van mijn ouders gehoord 'ge kunt daar maar beter blijven wonen, ik help hier niet voor een ander eh'

@ nixie: Daarom heb ik er ook schrik voor dat het op termijn toch voor moeilijkheden gaat zorgen in de relatie.
Ach, denk dat het wel goed komt. Zal zowizo nog een paar jaar duren voor we trouwen, en dan zal de notaris wel weten hoe we deze situatie moeten oplossen.

Mss los ik het wel helemaal af tegen die tijd, dan is er helemaal geen discussie meer over. Dan kunnen we nog altijd samen in extra vastgoed investeren als ze dat wil.

zo moeilijk is dat nu toch niet. als het al van u is van voor de relatie, wat is dan het probleem?
als mijn vriendin mee van aan de meet betaalt voor een woning dan is het maar normaal dat we die 50/50 bezitten, maar als ge op uwen alleen al quasi gans het kot hebt betaald dan is dat toch enkel van u zeker. ik zou mij beledigd en bepikt voelen als ze daar ineens komen eisen dat ze daar de helft van moeten krijgen omdat ge een relatie of een huwelijk hebt...

en zoals hierboven gezegd, dat geeft uw partner de kans om in alle luxe te sparen en ook iets te kopen. want het geld dat ge anders op uw eigen moet steken in huur van een appartement oid kunt ge 100% gebruiken om een woonkrediet aan te gaan, wat dan instantly kan omgezet worden in huuropbrengsten.
in short: als uw partner iets bezit en ge moogt daar gratis wonen (wat voor mij normaal is), moete ni wenen dat ge het niet mee bezit. bezie het als een kans om in een luxepositie zelf nen eigendom te verwerven.

Niet iedereen denkt hetzelfde hè Jeroen . Gelukkig volgt de wet die redenering ook, alles wat je voor het huwelijk hebt vergaard komt niet in de gemeenschap terecht tenzij jij dat er zelf in wilt stoppen, uw vriendin kan er wel gebruik van maken.

Het is natuurlijk wel anders als je je vriendin bvb huur zou vragen voor een huis dat jij aan het afbetalen bent, daar zitten de grote problemen bij (v)echtscheidingen, want dan kan je argumenteren dat je (onrechtstreeks) mee hebt geïnvesteerd in het huis en dan zal het afhangen hoeveel je betaald hebt en hoe goed je advocaat is .

Zoals hierboven reeds gezegd moet je je vooral indekken op gebied van erfrecht, uw vastgoed zit niet in de gemeenschap dus als je kinderen krijgt zou uw kind dat in principe rechtstreeks erven zonder dat uw partner (of vrouw) hierop het vruchtgebruik krijgt (tenzij uw kind minderjarig is) maar vooral, dan zou volgens mij de successie ineens verschuldigd zijn. Heb je geen kinderen dan gaat uw woning integraal naar uw ouders.

Ik volg uw mening, maar ik zou wel willen dat indien ik de pijp vroegtijdig aan maarten geef en ik nog geen kinderen heb, dat die eigendom dan naar mijn partner zou overgaan. Moest ik in zo een situatie zitten en we zijn al even samen en de relatie is stabiel dan zou ik het goed in de gemeenschap brengen en een schuldbekentenis voor notaris laten opmaken.

Je bent nog gedekt bij een scheiding door een officieel document opgemaakt voor de notaris, maar dat kan evengoed de vuilbak in gepleurd worden in geval van sterfte (aldanniet met zo een clausule, daarvoor is mijn kennis erfrecht / bijhorende belasting niet sterk genoeg).

Het gaat hier trouwens allemaal over wettelijk samenwonen (of trouwen), feitelijk samenwonen hebt ge niet veel te koeken .

Huur vragen aan mijn vriendin zou ik nu ook nooit doen moest ze bij mij komen inwonen en de woning was volledig van mij. Bijdragen in de vaste kosten en het eten, dat absoluut, maar dat moet ge ook doen als ge het wel tesamen hebt gekocht.
Ik bezie dat op een manier van: ge verliest er niets mee als ge uit mekaar gaat, en ge wint er enkel mee als ge samen blijft (want uw partner kan evenzeer een eigendom verwerven die meteen als investering kan opbrengen).
De mensen zijn veel teveel bezig met wat als ge uit mekaar gaat en hoe kunde uw eigen daar het beste tegen beschermen, als ge daar constant zo angstig voor zijt dan is het misschien beter dat ge gewoon geen bindende overeenkomst aangaat met mekaar en simpelweg feitelijk samenwonend blijft.

Over dat ervan kan ik u wel gelijk geven, maar ik zou het niet inbrengen. Als ik vroegtijdig zou gaan in zo'n situatie mag voor mij de erfenis naar mijn ouders gaan, met clausule dat bij hun overlijden het eigendom van mijn kinderen wordt en dat mijn partner er levenslang vruchtgebruik op heeft.

Als ge kinderen hebt gaat het sowieso standaard naar de kiddos