Allé, bij ons wordt het ook weer geestig.
Akte staat gepland 28/05 (is al zo sinds ondertekening van de compromis in februari).
Bij ondertekening aankoopbelofte in januari vroeg de verkoper nochtans om de akte zo laat mogelijk te leggen (ergens tegen juli). Bij compromis moest het dan toch sneller omdat ze een nieuwe woning had gevonden (nieuwbouw) en die in mei ging klaar zijn.
1,5 maand geleden plots via de notaris: "kan de akte 2 weken vroeger aub?". Blijkbaar zou de akte van haar nieuwe woning half mei zijn, dus vroeg ze, om extra kosten te vermijden (overbrugging) onze akte ook te vervroegen. Dit zagen wij niet zitten omdat dat ons ook een paar 100€ extra ging kosten mbt onze lening. We hadden al bepaalde toegevingen gedaan ivm de aankoop van een stukje grond die niet in haar eigendom zat maar eigendom was van iemand anders, zij had met hen een overeenkomst om dat stukje over te nemen en die overeenkomst wou ze aan ons doorgeven (was maar +-2800€, maar hier kwam ze wel pas na de aankoopbelofte mee af, dus waren extra kosten die wij niet wisten). We willen wel absoluut ook dat stukje grond, anders moeten we de oprit versmallen, dus zijn we akkoord gegaan. Wij gingen dus nu geen extra toegevingen doen die ons geld kosten, om net haar geld te doen besparen.
Vorige week dan plots via de notaris: "ze wilt nog gerief laten staan, die ze dan later gaat komen ophalen".
Wij hebben speciaal in de compromis laten opnemen dat alle goederen van roerende aard, tenzij deze onroerend door incorporatie, zullen verwijderd worden door de verkoper, zoniet mogen wij de kosten om deze te verwijderen aan hen doorrekenen. We hebben dit speciaal gedaan omdat het een grote hoeve betreft waar heel wat gerief in stond, ook in de tuin, en wij al het gevoel hadden dat die mensen niet alles gingen meenemen (en vrienden van ons hebben het zelf voorgehad vorig jaar, hun nieuw huis en tuin stond ook nog vol wanneer ze de sleutel kregen). Behalve de schuur (enfin, is een gebouw groter dan mijn huidige woning), die gingen wij leeghalen (staat veel tuingerief in die we nog kunnen gebruiken en oud ijzer dat mss nog iets kan opbrengen.
Nee dus, wij niet akkoord.
Deze week een mail van de notaris: "indien er geen uitsluitsel is over bepaalde zaken kan de akte volgens de verkoper niet doorgaan...".
Op vraag welk uitsluitsel ze bedoelt, krijgen we het antwoord dat ze langer in de woning wil blijven. Hallo?
Gebeld met de verkoopster: haar opkoper heeft haar laten zitten, ze gaat niet op tijd alles buiten krijgen, haar verhuis staat gepland de 29ste.... Euh, excuseer, de 29ste? "Ja, ik krijg maar de sleutel van mijn nieuwe woning dan." Euh, mevrouw, de akte is den 28ste, dan geef je ons de sleutel, wij betalen en de woning is van ons. "Ah ja nee, dat gaat niet hé, ik heb dat al doorgegeven aan mijn notaris". WIj wisten dus uiteraard van niets. Dus nu, een week voor de akte, komt ze daarmee af. "Kan ik een week langer in de woning blijven, dan gaat het zeker geregeld zijn". Ja, nee dus, wij hebben 2 maand (dan moeten we uit onze huidige woning) om de woning in orde te zetten en die gaan we nodig hebben, zeker gezien het op werkgebied na de lockdown weer in gang schiet en de komende maanden dus heel erg druk zullen zijn. "Maar ge gaat mij toch niet op straat zetten hé mijnheer, we gaan toch menselijk zijn...".
We stellen voor om effectief pas de 29ste, of zelfs na het weekend, op 1/06 de sleutel te geven (dan heeft ze tijd genoeg), maar wij betalen wel het saldo pas op het moment dat we effectief de sleutel krijgen. "Ah nee, dat gaat ook niet hé, ik moet mijn nieuwe woning betalen...".
Echt ik krijg het heen en weer van zulke mensen. Altijd maar excuses, altijd maar denken dat anderen alles voor hun wel zullen oplossen. Wij hebben nu besloten dat we ons been stijf houden, ze kan haar gerief bij shuregard gaan zetten en in den IBIS gaan slapen voor mijn part.
)
