Archief - Wegwillen uit dit land, voor altijd

De wens om België voor eeuwig te verlaten wordt al een langere tijd met iedere dag die voorbijgaat alsmaar groter. Naar mijn gevoel ben ik in het verkeerde land geboren, geen voeling met de cultuur, nooit gehad. Altijd uitreiken naar datgene voorbij de horizon, dat andere, dat onbekende en dat betere.

Ik zit zo op een leeftijd waarbij ge over uw toekomst gaat nadenken, waarbij ge de ongewenste elementen (en/of entiteiten) uit uw leven wil verwijderen om iets magisch goeds over te houden zonder keerzijdes. Ik moet mededelen dat dit land niet goed voor me is geweest, me bij momenten diep verwond heeft. De kille en overheersende mentaliteit van de mensen hier die ik altijd al bevreemdend vond... die afstandelijkheid. Een CV opbouwen en showcasen voor volk in maatpakjes en facades, dat hele wereldje heeft me nooit aangesproken.

Ge kan u blindstaren op sociale status en positie innemen, het hiërarchische aspect van een prestatiemaatschappij, willen opklimmen naar een soort troon als apen over elkaar heen. Er moet iets beter zijn dan dat en ik weet dat dat niet is waar het leven over gaat. Ben ik gelukkig om, dit zo vroeg te kunnen beseffen. Over rijkdom gaat het, mentale rijkdom; de grootste die ge kunt bezitten. Wegwillen wil ik, ieder nieuw jaar in dit land die voorbijgaat is als een verdere vergiftiging van mijn geest. Ik hoor te studeren, ik hoor te studeren. Er zijn te veel vraagtekens om zelfs te kunnen studeren. Ik denk dat er iets verkeerd zou zijn als die vraagtekens er niet waren. Anderen hebben ze misschien ook, maar schuiven ze opzij, geven hun brein af en focussen zich op hun hogere studies (klinkt contradictorisch, maar is het niet). De laatste jaren waren geestverruimende, opzoek gegaan in het onderbewustzijn door geestverruimende substanties. Diepere inzichten verwerven in existentialistische gedachten en filosofie. Er resteren nog vele vraagtekens, maar als er iets is wat ik absoluut zeker weet is dat ik nooit zal toegeven aan iets waarin ik niet geloof.

De samenleving in België is zoiets, naast ongeveer iedere bestaande religie denkbaar. Ik weet niet waar mensen voor leven hier, iedereen zit zo diep doorgedrongen in die samenleving dat ze geen drie stappen meer naar achter kunnen zetten om een objectief overzicht te krijgen van het geheel. Ze denken dat samenleving de betekenis van "De Wereld" is, wel buiten die samenleving is er heus wel meer dan alleen wildernis. De antwoorden liggen daarbuiten ergens. De antwoorden op vragen die verdrongen worden en waar materialisme, hebzucht en verlangens naar lage hoogtes hun plaats innemen bij velen, veelal onbewust. Ik wil niet langer die confrontatie aangaan met dit soort ingestelde mensen, het probleem met mensen in België is dat ze qua denken soms teveel op elkaar lijken. Geen openmindedness, geen vrije geest, gesloten en vaak levend in een realiteit gecreëerd door tv shows en de media.

Ik voel me hier niet gelukkig, ik geloof dat door vertrekken ik m'n antwoorden kan vinden en eens dat gebeurd zou ik overwegen om verder te studeren. Ik zal films maken, films met diepgaande betekenis, verhalen vertellen. Het is het enige medium die het beste kan vastleggen wat er zich in uw leefwereld afspeeld en uw creatieve verbeelding. Nu heb ik een vraag voor mensen die zover gekomen zijn, hebt ge dan geen vragen over het leven zelf ? Het soort dingen die ge wil weten dat ze u niet aan de schoolbanken kunnen aanleren ?

“Nothing that is worth knowing can be taught.” aldus Oscar Wilde. Hier ben ik het mee eens, soms moet ge kunnen ervaren met uw zintuigen. De landkaart is niet het gebied. Als ik naar die samenleving kijk zie ik vooral fictie, ik wil in iets echter dan dat leven. Datgene achter de horizon, misschien ligt het in San Francisco, misschien in Alaska. Het kan werkelijk overal zijn. Ik wens verdere ontkoppeling en ook het uiteindelijke verlaten van België. Ik zou graag meningen zien en weten waar anderen hier voor willen leven, wat het voor hen de moeite waard maakt buiten oppervlakkige cliché's die ik zou verwachten.

Volgens mij kunt ge proberen de wereld zo filosofisch in te vatten als ge wilt, veel gaat het u niet helpen.
Dat 'zoeken' is niks voor mij en zal het nooit zijn. Eens ik gedaan heb met mijn studies hoop ik ervan mijn beroep te maken en mijn zin te kunnen doen als zelfstandig fotograaf, lukt dat niet, dan is dat zo. Zo lang ik mij maar amuseer, overleef en gezond ben, kan al de rest voor mijn part ontploffen...carrière maken etc zegt mij niks, mijn ambities liggen elders.
Op dat vlak kan je wel stellen dat ik niet in deze huidige prestatiegerichte maatschappij pas, maar dat ligt aan die maatschappij, niet aan mij.
Zoals ik al zei; mij maakt het allemaal niet uit. Zo lang ik mijn vrije wil heb, mijn goesting kan doen, een goede gezondheid blijf hebben en bijgevolg niet te vroegtijdig sterf; Care.
Ik leef veel te graag, dus ik geniet er elke dag van en stel me niet teveel vragen.
Carpe diem.

ik deel uw mening en verhaal.
voor mij is het wel te laat om mijn land te verlaten, ik heb namelijk al een gezin en mijn vrouw deelt niet dezelfde mening, ik kan hen ook niet achterlaten noch forceren om toch maar te gaan.
mijn droom was om in japan te gaan wonen/leven en daar volledig opnieuw te beginnen, maarja je kan niet altijd alles hebben wat je wilt in het leven.

ik heb er mij intussen al overgezet en ga hier verder met mijn leven, mss in mijn oude dag als mijn kinderen me niet meer nodig hebben ofzo, ik weet het niet.

wel ga ik zeker meerdere malen japan bezoek in de toekomst.

Mss vergis ik mij nu serieus, maar heerst er in Japan (Azië in het algemeen) niet nog een veel grotere prestatiedruk? Tenzij je naar het platteland trekt natuurlijk...

Tr1ckstar, een kerel naar mijn hart.

Ik sta al meer als 12 jaar met één voet in België en de andere in Afrika waar mijn ouders wonen.

Ik heb natuurlijk alleen mijn persoonlijke ervaring. Maar ik kan u zeggen dat België vér van een slechte plaats is om te wonen hoor. Stromend water uit mijn kraan wanneer ik het wil. 24/7 electriciteit. Naar de bakker gaan en zeker zijn dat er brood is.

Ja, wat een moeilijk leven is het hier toch.

ja, want de mogelijk om altijd brood te kopen en da ge altijd stromend water hebt is het enigste wa ge nodig hebt om gelukkig te zijn
@ TS volgens mij wilt ge in een film leven ofzo
het leven heeft upsides en downsides, het beste da ge kunt doen om zo goed mogelijk met de downsides omgaan en de upsides maximaliseren

Avilowca zei:

Ik sta al meer als 12 jaar met één voet in België en de andere in Afrika waar mijn ouders wonen.

Ik heb natuurlijk alleen mijn persoonlijke ervaring. Maar ik kan u zeggen dat België vér van een slechte plaats is om te wonen hoor. Stromend water uit mijn kraan wanneer ik het wil. 24/7 electriciteit. Naar de bakker gaan en zeker zijn dat er brood is.

Ja, wat een moeilijk leven is het hier toch.

Klik om te vergroten...

De topicstarter zegt niet dat het hier moeilijk leven is, dat maak jij er van. De topicstarter heeft het ook niet over banale dingen zoals water en elektriciteit, hij heeft het over dingen die verder gaan dan dat. Hij is hier niet gelukkig en zegt niet in onze levensstijl te passen, da's wat anders dan je druk maken over water en brood.

Ik heb niet echt heel veel ervaring met buitenlandleven, maar toch een paar opmerkingen.
Vluchten voor (persoonlijke) problemen gaat niet.
Het is nergens ideaal om te leven, overal zijn er problemen, en die zijn meestal groter en dwingender in andere landen. Zoals Avilowca ook al zei: België is eigenlijk een fantastisch land. Ik denk niet dat ik ooit permanent zou wegwillen uit België (ook al omwille van de uitzonderlijke sociale voorzieningen).
Advies: vertrek naar een plaats die je wat lijkt, blijf er enkele maanden. Probeer er te leven, en niet enkel op reis te zijn.

@ TS volgens mij wilt ge in een film leven ofzo
het leven heeft upsides en downsides, het beste da ge kunt doen om zo goed mogelijk met de downsides omgaan en de upsides maximaliseren

Klik om te vergroten...

De TS wilt niet in een film leven, ik snap zijn probleem maar al te goed.
Als je eens goed rondom u kijkt, merk je dat het merendeel bijna nergens bij stilstaat en gwn doet wat 'vanzelfsprekend' is. De weinigen die zich vragen stellen, zijn daarom niet beter af. Integendeel zelfs. Juist daardoor zien ze in dat bepaalde zaken in onze maatschappij echt geen steek houden en verliezen ze de drijfveer om aan die zaken te voldoen.

(Kan het eigenlijk van geen kanten uitleggen...)

Neem nu onderwijs, ik heb jaren moeten toezien hoe de meest achterlijke mensen de beste punten scoorden, omdat ze handig waren in klakkeloos vanbuiten leren. Zo begrepen ze bepaalde oefeningen helemaal niet, maar aan de hand van vanbuiten geleerde oefeningen konden ze ze wel oplossen. Als je vroeg hoe ze dat hadden gedaan stonden ze daar met hun mond vol tanden, maar ze hadden wel hun punten. Bij het minste dat ge een gesprek aanging met die mensen, waren ze niet mee, omdat ze gewoon een gebrek aan logisch inzicht hadden. MAAR, ze hadden hun diploma, konden ergens aan de slag met als gevolg dat hun werknemers met hun handen in het haar zaten hoe zo'n domme mensen toch aan een diploma gekomen zijn.

En zo is het natuurlijk niet met alle richtingen zo, maar er zijn er genoeg waar je 3-4 jaar vanalles in je kop ramt om er geen jota van te onthouden en nadien alles te leren binnen het bedrijf zelf. Stel je u daar vragen bij, wordt het niet gemakkelijk om in die jarenlange komedie te slagen.

Topicopener heeft zeker gelijk inzake de beperkte keuzevrijheid in dit land, een sterk gebrek aan openmindedness en een bijzonder schraal media aanbod dat deze factoren voedt.

Daarnaast klopt het dat België nog steeds bij de top zit qua sociale voorzieningen. Naast een rijk cultuuraanbod (maar daar leef je niet van) is dat de reden voor velen om in België te blijven.

Nu is het wel zo dat we steeds meer verzeild raken in stilstand en regulitis. We zitten met te grote overhead en overheid en mensen blijven maar vasthouden aan verouderde en geldverslindende instituten. Dringende economische innovatie sleept jaren aan of komt er niet van, veelal louter omwille van NIMBY. Bedrijven trekken weg of verminderen hun aanwezigheid in België. Wanneer het voorspelde faillissement van de verzorgingsstaat aanbreekt en de jobs verdwijnen, waarom zou België dan nog een aantrekkelijk land zijn om in te wonen?

ik woon in Colombia al bijna 2 jaar nu
geen seconde spijt van gehad, t'is hier stukken beter
en de schone vrouwen en het goeie weer neem ik er met plezier bij
t'is hier veiliger dan midden in de dag aan eender welk treinstation in belgie

Met alle respect, maar is het niet mogelijk dat je eigenlijk ergens van wegvlucht terwijl dat misschien niet de beste optie is?

Ik begrijp heel goed dat je niet wil meedoen aan de 'rat race', en dat je in de plaats daarvan je dromen wil najagen. Maar als het najagen van je dromen zo'n grote impact heeft op de rest van je leven, kan het geen kwaad om eerst even te onderzoeken of het geen escapistische fantasmes zijn die je uiteindelijk niet gelukkiger zullen maken. Al was het alleen al maar om dan achteraf met meer zekerheid toch nog je oorspronkelijke plannen uit te voeren

Uiteindelijk ligt de kern van het geluk, eerder in jezelf en de manier waarop je omgaat met de wereld rondom je, dan in de manier waarop die wereld je behandelt (hoewel dat laatste natuurlijk wel een behoorlijk grote invloed kan hebben).
Je streeft naar onthechting, maar je drang om hier weg te gaan is misschien net een symptoom van een ander soort hechting? Of om dat te illusteren met wat oosterse wijsheid : Two monks and a [email protected]

Wat natuurlijk allemaan niet uitsluit dat je plannen voor jou toch de weg zijn naar geluk. Maar nadenken over zulke vragen kan nooit kwaad. En aangezien ik zelf nog volop zoekende ben hoor ik graag eventuele antwoorden die je bedenkt

of ga een jaartje rondreizen in thailand ofzo waar het enorm goedkoop is? heb je niet erg veel geld voor nodig en zo kunt ge beslissen wat te doen

Ik weet niet hoe oud je bent, OP. Ik weet niet wat je studeert. Maar wat ik van je tekst heb opgemerkt is dat je zeer filosofisch bent, niet kan studeren door alle vragen. Dat is vreemd, want hogere studies zouden je moeten verlichten. Dan heb ik het niet over handelsrichtingen, die zijn ingesteld op materiële winst. Ik heb het over richtingen als pure filosofie, geschiedenis, letteren. Reflecterende richtingen. Overweeg het om zo'n richting te volgen, hier, in België - ongeacht de mentaliteit, dit is praktisch gezien een welvarend land waar het goed is om te leven, indien je de middelen hebt (en die heb je). Je zal antwoorden krijgen - en zo meer vragen, want op de vragen die je jezelf stelt bestaan er geen absolute antwoorden, enkel visies.

Probeer veel te reizen. Kom in contact met andere culturen, vergelijk ze met België, maar ga niet uit van een vooringenomen positie - met name, dat het overal beter is dan in België. Studeer, reis, en beslis dan.

AnthraX.PLayeR zei:

De topicstarter zegt niet dat het hier moeilijk leven is, dat maak jij er van. De topicstarter heeft het ook niet over banale dingen zoals water en elektriciteit, hij heeft het over dingen die verder gaan dan dat. Hij is hier niet gelukkig en zegt niet in onze levensstijl te passen, da's wat anders dan je druk maken over water en brood.

Klik om te vergroten...

Banale dingen zoals water en elektriciteit zeg je? Duidelijk nog geen voet buiten Europa gezet.

Ik draai het om. Wat OP post is banaal voor wie 's ochtends opstaat zonder te weten waar hij die dag eten zal kunnen vinden.

Tr1ckstar zei:

Ik zit zo op een leeftijd waarbij ge over uw toekomst gaat nadenken, ...

Klik om te vergroten...

Eerder de leeftijd waarop je denkt dat je puberteit voorbij is.

Avilowca zei:

Banale dingen zoals water en elektriciteit zeg je? Duidelijk nog geen voet buiten Europa gezet.

Ik draai het om. Wat OP post is banaal voor wie 's ochtends opstaat zonder te weten waar hij die dag eten zal kunnen vinden.

Klik om te vergroten...

Indeed, dat vind ik altijd grappig aan de zelf-verklaarde verlichte geesten.
Zij hebben tijd en de luxe om zich met die dingen te kunnen bezig houden, dankzij het land waarin ze geboren zijn.
Dankzij de rat-race van anderen.

deyoeri zei:

Volgens mij kunt ge proberen de wereld zo filosofisch in te vatten als ge wilt, veel gaat het u niet helpen.
Dat 'zoeken' is niks voor mij en zal het nooit zijn. Eens ik gedaan heb met mijn studies hoop ik ervan mijn beroep te maken en mijn zin te kunnen doen als zelfstandig fotograaf, lukt dat niet, dan is dat zo. Zo lang ik mij maar amuseer, overleef en gezond ben, kan al de rest voor mijn part ontploffen...carrière maken etc zegt mij niks, mijn ambities liggen elders.
Op dat vlak kan je wel stellen dat ik niet in deze huidige prestatiegerichte maatschappij pas, maar dat ligt aan die maatschappij, niet aan mij.
Zoals ik al zei; mij maakt het allemaal niet uit. Zo lang ik mijn vrije wil heb, mijn goesting kan doen, een goede gezondheid blijf hebben en bijgevolg niet te vroegtijdig sterf; Care.
Ik leef veel te graag, dus ik geniet er elke dag van en stel me niet teveel vragen.
Carpe diem.

Klik om te vergroten...

Woord.

Doen wat ik graag doe staat voor mij boven een 9 to 5 job waar ik 's ochtends met de grootste tegenzin naartoe ga. Als ik met mijn passie X EUR per maand minder verdien dan wat voor mij de grootste kutjob ooit zou zijn, dan kan ik daar wel vrede mee nemen. Al ligt het ideale natuurlijk op het kruispunt tussen de curves "graag doen" en "opbrengen". Doen waar ge zin in hebt is tenslotte waarom ge leeft.

We leven idd helaas in een heel prestatiegerichte maatschappij, waarbij aanzien hoog in het vaandel wordt gedragen, en ouders vaak hun kinderen opleggen bepaalde keuzes te maken omdat dat hun eigen prestige ten goede zal komen (ben zelf ook in zo'n situatie gesukkeld, latijnse 'moeten' doen, bedrijfsmanagement 'moeten' doen, etc, omdat mijn ma dan bij de familie/vrienden kan opscheppen over haar zoon die X en Y doet)...

Ik stel mij ook soms in een naïeve roes eens de vraag of ik niet liever elders mijn geluk zou moeten zoeken, maar uiteindelijk maak ik er hier wel het beste van.

kheb dat soms ook en dan word ik plots wakker...