Archief - Wegwillen uit dit land, voor altijd

gilly · 12 feb 2011

uhu, soms heb ik hetzelfde gevoel. Vooral als je ziet hoe de socialisten dit land ten gronde werpen. Achja, binnen enkele jaren ben ik hier toch weg

AnthraX.PLayeR · 12 feb 2011

Avilowca zei:
Banale dingen zoals water en elektriciteit zeg je? Duidelijk nog geen voet buiten Europa gezet.

Ik draai het om. Wat OP post is banaal voor wie 's ochtends opstaat zonder te weten waar hij die dag eten zal kunnen vinden.

Ik ben vaak buiten Europa geweest. Het al dan niet aanwezig zijn van primaire levensbehoeften is in deze context slechts een banaliteit en behoeft geen aandacht. Dat men in andere landen slechtere leefomstandigheden heeft wil namelijk niet zeggen dat de topicstarter niet mag zoeken naar 'zijn geluk' in andere landen. Dat hoeft nu niet perse een derde wereld land zoals Afrika te zijn maar kan evengoed Japan, Malaga, Venezuela of Denemarken zijn. Kortom: wat jij aanhaalt heeft hier, in de context zoals deze nu is, niks mee te maken. Wie weet is de enige plek op aarde waar de TS echt gelukkig kan zijn toevallig het donkerste gat uit Afrika waar ze nog niet eens weten wat elektriciteit is.

Jonathan · 12 feb 2011

Ik herken mijn akelig hard in de OP, maar ik denk er liever niet te veel over na omdat ik niet meteen zie hoe ik hier weg kan raken zonder mijzelf in de problemen te werken (en daar worden we ook niet gelukkiger van).

bluecadet3 · 12 feb 2011

fuck competition

FightForMore · 12 feb 2011

Waarom voel ik me zo opgelucht als ik de openingspost lees ?

Avilowca zei:
Ik sta al meer als 12 jaar met één voet in België en de andere in Afrika waar mijn ouders wonen.

Ik heb natuurlijk alleen mijn persoonlijke ervaring. Maar ik kan u zeggen dat België vér van een slechte plaats is om te wonen hoor. Stromend water uit mijn kraan wanneer ik het wil. 24/7 electriciteit. Naar de bakker gaan en zeker zijn dat er brood is.

Ja, wat een moeilijk leven is het hier toch.

Materiële dingen maken een mens echt gelukkig.

Afrika vergelijken met het Westen is zoals appels met peren vergelijken. En ik ga hier verder niet op in, de kans dat er iemand dezelfde gedachte heeft zoals ik is nihil.

Rnzk · 12 feb 2011

Zo denkt iedereen waarschijnlijk wel eens... Maar vergeet niet dat het gras aan de overkant niet altijd groener is...

EDIT: onderstaande post²

Aexis · 12 feb 2011

Veel mensen wandelen door het leven terwijl ze dingen zeggen als "ik zou graag", "ik droom van", en "ooit zal". Voor deze mensen is niets anders weggelegd dan het gemiddelde. Het gemiddelde leven dat iedereen kent en iedereen rons ons leid.

Ikzelf heb altijd de angst gehad zo'n leven te leiden; mee te doen met al de rest en mijn dromen laten voorbij gaan. Ik was vanaf mijn puberteit benouwt op een dag oud te zijn, te reflecteren op mijn leven en te moeten zeggen "had ik maar", "was dat maar", "ik had kunnen".

Door dat gevoel heb ik me altijd anders gevoeld tegenover mensen rond mij. Niet beter, eigenlijk slechter. Maar zonder het te kunnen controleren of mijn dromen opzij te kunnen schuiven heb ik ondertussen al veel gereist, dingen gezien, een carriere zonder gestudeerd te hebben en woon ik 5000km van mijn geboorteplek.

Iedereen word geconfronteerd met de restricties van het dagenlijkse leven. Het is aan u te vechten voor uw eigen toekomst en uw dromen achterna te gaan. Alles is mogenlijk maar het makkelijkste is in uw zetel blijven zitten en dromen.

Ik raad aan iedereen die eraan denkt naar een ander land te verhuizen, een carriereverandering wil doen of zich in iets wil specialiseren maar er twijfels over heeft, om dit toch eens ernstig te bekijken. De invloed van uw omgeving zou geen effect mogen hebben op uw ambitie.

Ge hebt tenslotte maar 1 kans.

mla · 12 feb 2011

Aexis zei:
...

Allemaal goed en wel, maar realistisch gezien is het moeilijk om te emigreren zonder diploma. Anders had ik al lang mijn spullen gepakt.

yaffi · 12 feb 2011

mla zei:
Allemaal goed en wel, maar realistisch gezien is het moeilijk om te emigreren zonder diploma. Anders had ik al lang mijn spullen gepakt.

heeft iemand een idee met welke diploma's ge het gemakkelijkst aan de bak kan komen in het buitenland?

Thorfin · 12 feb 2011

Tr1ckstar zei:
De wens om België voor eeuwig te verlaten wordt al een langere tijd met iedere dag die voorbijgaat alsmaar groter. Naar mijn gevoel ben ik in het verkeerde land geboren, geen voeling met de cultuur, nooit gehad. Altijd uitreiken naar datgene voorbij de horizon, dat andere, dat onbekende en dat betere.

Ik zit zo op een leeftijd waarbij ge over uw toekomst gaat nadenken, waarbij ge de ongewenste elementen (en/of entiteiten) uit uw leven wil verwijderen om iets magisch goeds over te houden zonder keerzijdes. Ik moet mededelen dat dit land niet goed voor me is geweest, me bij momenten diep verwond heeft. De kille en overheersende mentaliteit van de mensen hier die ik altijd al bevreemdend vond... die afstandelijkheid. Een CV opbouwen en showcasen voor volk in maatpakjes en facades, dat hele wereldje heeft me nooit aangesproken.

Ge kan u blindstaren op sociale status en positie innemen, het hiërarchische aspect van een prestatiemaatschappij, willen opklimmen naar een soort troon als apen over elkaar heen. Er moet iets beter zijn dan dat en ik weet dat dat niet is waar het leven over gaat. Ben ik gelukkig om, dit zo vroeg te kunnen beseffen. Over rijkdom gaat het, mentale rijkdom; de grootste die ge kunt bezitten. Wegwillen wil ik, ieder nieuw jaar in dit land die voorbijgaat is als een verdere vergiftiging van mijn geest. Ik hoor te studeren, ik hoor te studeren. Er zijn te veel vraagtekens om zelfs te kunnen studeren. Ik denk dat er iets verkeerd zou zijn als die vraagtekens er niet waren. Anderen hebben ze misschien ook, maar schuiven ze opzij, geven hun brein af en focussen zich op hun hogere studies (klinkt contradictorisch, maar is het niet). De laatste jaren waren geestverruimende, opzoek gegaan in het onderbewustzijn door geestverruimende substanties. Diepere inzichten verwerven in existentialistische gedachten en filosofie. Er resteren nog vele vraagtekens, maar als er iets is wat ik absoluut zeker weet is dat ik nooit zal toegeven aan iets waarin ik niet geloof.

De samenleving in België is zoiets, naast ongeveer iedere bestaande religie denkbaar. Ik weet niet waar mensen voor leven hier, iedereen zit zo diep doorgedrongen in die samenleving dat ze geen drie stappen meer naar achter kunnen zetten om een objectief overzicht te krijgen van het geheel. Ze denken dat samenleving de betekenis van "De Wereld" is, wel buiten die samenleving is er heus wel meer dan alleen wildernis. De antwoorden liggen daarbuiten ergens. De antwoorden op vragen die verdrongen worden en waar materialisme, hebzucht en verlangens naar lage hoogtes hun plaats innemen bij velen, veelal onbewust. Ik wil niet langer die confrontatie aangaan met dit soort ingestelde mensen, het probleem met mensen in België is dat ze qua denken soms teveel op elkaar lijken. Geen openmindedness, geen vrije geest, gesloten en vaak levend in een realiteit gecreëerd door tv shows en de media.

Ik voel me hier niet gelukkig, ik geloof dat door vertrekken ik m'n antwoorden kan vinden en eens dat gebeurd zou ik overwegen om verder te studeren. Ik zal films maken, films met diepgaande betekenis, verhalen vertellen. Het is het enige medium die het beste kan vastleggen wat er zich in uw leefwereld afspeeld en uw creatieve verbeelding. Nu heb ik een vraag voor mensen die zover gekomen zijn, hebt ge dan geen vragen over het leven zelf ? Het soort dingen die ge wil weten dat ze u niet aan de schoolbanken kunnen aanleren ?

“Nothing that is worth knowing can be taught.” aldus Oscar Wilde. Hier ben ik het mee eens, soms moet ge kunnen ervaren met uw zintuigen. De landkaart is niet het gebied. Als ik naar die samenleving kijk zie ik vooral fictie, ik wil in iets echter dan dat leven. Datgene achter de horizon, misschien ligt het in San Francisco, misschien in Alaska. Het kan werkelijk overal zijn. Ik wens verdere ontkoppeling en ook het uiteindelijke verlaten van België. Ik zou graag meningen zien en weten waar anderen hier voor willen leven, wat het voor hen de moeite waard maakt buiten oppervlakkige cliché's die ik zou verwachten.

ik ben het volledig met je eens, maar waar ga je dan naar toe?
wil je in het wild leven of in een andere cultuur?

iets dat ik ook al probeerde...https://www.beyondgaming.be/forums

Ikzelf zou graag naar scandinavie verhuizen, daar zijt ge al wat afstandelijker van de maatschappijµ,
kheb een maat in zweden die in het midden van een gigantisch bos woont, echt zalig om daar op vakantie te gaan, zij leven dan oo, op een manier die wij ons moeilijk kunnen voorstellen..

en ok, we zijn materialistisch, en dat is misschien slecht, maar het maakt ons tch wel gelukkig,
ik zou echt niet zonder mijn basgitaar kunnen en mijn oldtimer kever...

Aexis · 13 feb 2011

mla zei:
Allemaal goed en wel, maar realistisch gezien is het moeilijk om te emigreren zonder diploma. Anders had ik al lang mijn spullen gepakt.

Realistisch gezien is dat zo. Realistisch moet je altijd blijven wanneer je droomd, en regelmatig zit de fout van de dromer daar ook. Astronaut zal ik nooit worden.

Maar in wat je schrijft; "het is moeilijk". Ik heb dat nooit als een obstakel beschouwd.

Radiance · 13 feb 2011

Ik heb niet de hele post met evenveel aandacht gelezen, net iets te filosofisch naar mijn zin. Maar ik kan het idee wel volgen, ik noem dat de kerktoren mentaliteit van de Vlaming, alhoewel ik al geleerd heb dat dit te veralgemenen is naar een aantal andere Westerse landen (maar zeker niet allemaal).

Wat je daaraan kan doen ? Actie ondernemen en zelf de wereld ontdekken natuurlijk, er hier over komen klagen gaat echt niet helpen. Een kleine stap, maar gewoon al door naar Brussel te verhuizen en een beetje open te staan voor mijn internationale medemens heb ik toch al een ander opgestoken. Voor de meeste Vlamingen is dat echter 'de hoofdstad, waar de overheid zit en je beter niet buitenkomt want 't is daar gevaarlijk ...', sjah.

Punt twee is reizen, momenteel aan een tempo van dik 2 maanden per jaar. Maar ik ben me dan ook weer ten volle bewust dat ik dat alleen maar kan omdat ik ben opgegroeid in België en alle kansen gekregen heb.

Reizen door bv. Azie hoeft niet extreem duur te zijn, als je op je budget let kan je met 20 euro per dag vrij comfortabel rondkomen. Ga een half jaar interim werk doen, pot uw geld op en je kan bijna even lang rondtrekken. Afhankelijk van je visa zal je hier en daar nog wel wat kunnen werken ook, bars gericht op toeristen en backpackers kunnen vaak wel Westers personeel gebruiken.

In conclusie, filosoferen over de wijde wereld vanuit je bureaustoel in de Vlaanders helpt niemand vooruit, in tegendeel je bent 'een van hen'. Als je 't meent, doe er dan iets aan.

Huxley · 13 feb 2011

Superveel mensen denken zo omdat gewoon aan die verantwoordelijk en verwachtingen te proberen ontsnappen.
Ik zeg: gewoon verder leven :').
'k Heb ook wel zin om naar een ander land te gaan en daar een gewone 'simpele' job te vinden zonder veel verantwoordelijkheid en juist genoeg verdienen om te overleven.
Maarja, kheb daar toch de ballen niet voor

Ondertussen al beter geweten dat je het gewoon moet aanvaarden en verder leven.

Jayred · 13 feb 2011

Door de globalisering is het in vrijwel elk land een ratrace. Niet iedereen neemt daaraan deel, uiteraard, maar dan boeten ze op materialistisch vlak meestal wel in. Eraan ontsnappen kan alleen als je ietwat arm bent of ontzettend rijk.

Geld is waarop onze samenleving draait. Ook al zit je ergens in Azië op een plek waar er geen monetaire currency of "ratrace" is, ga je toch elke dag moeten vissen om te overleven, dat is nu eenmaal zo. Als dat voor jou ontsnappen aan de Belgische ratrace is, go for it; maar niet werken is slechts weggelegd voor de rijken.

Kendie · 13 feb 2011

Inderdaad heel veel mensen denken zo. Als je echt niet gelukkig ben, moet je gewoon je kans wagen volgens mij. Ik zit er ook al mijn kop over aan te breken. Maar ik kan perfect gelukkig zijn met "gewoon werk", "gewoon huis", "gewoon leven". Films zoals Into the Wild geven je natuurlijk ook zo'n gevoel om ergens de wijde wereld te gaan verkennen.

Zolang ik maar gelukkig en gezond blijf, stel ik me niet teveel vragen bij deze dingen. Lijkt me het gemakkelijkst..

ilgonwe · 13 feb 2011

@TS: Ik zie dat je nog geen middelbaar diploma zou hebben (cfr https://www.beyondgaming.be/archive/werk-studie.130/schoolgaan-en-dis-problematiek.753986 ) Jezelf blijvend in het buitenland vestigen wordt zo uitdagender wanneer je een job gaat zoeken.

Wat is je doel exact? België verlaten of het buitenland opzoeken? Er is een verschil tussen de twee en als het het eerste is, dan kan het zijn dat je je evengoed "vreemd" voelt in het buitenland als in België.

Na de eerste weken in San Fransisco bvb ga je beseffen dat hoewel Amerikanen praatgraag en empathisch zijn, ze evengoed sterk kapitalistisch ingesteld kunnen zijn. Ze werken en willen opklimmen en als je geen job hebt dan word je toch wel scheef bekeken. Je moet je dan afvragen of de "culture shock" voor jou voldoende is, anders dien je nog extremer te gaan. Maar er zijn vele mensen die de cultuurschok van India, China, Midden-Oosten ook niet kunnen verwerken, dus dan zit je gewrongen tussen ofwel iets bekends maar "te Belgisch" of iets vreemds maar niet te slikken volgens je gewoonten.

In hoeverre ben je bereid te integreren? Ben je meer op zoek naar het Benidorm-gevoel: in Spanje zitten maar eigenlijk compleet omringd door Belgen, met weinig interactie in de lokale taal of met de lokale bewoners? Of ga je helemaal voor native immersion: taal leren, zoveel mogelijk met locals omgaan en zelfs gewoonten overnemen? Als je na een tijdje beseft dat native immersion je helemaal niet aanstaat, dan is België mss dan toch niet zo slecht. Je kan dan achterhalen op welke vlakken je niet kan/wil aarden hier.

Als laatste punt: waar in het buitenland ben je al geweest? Ben je zelf al in Alaska of SF geweest? Stel dat je definitief naar Nieuw-Zeeland trekt en na 6 maanden ontdekt dat die uithoek van de wereld te geïsoleerd is, dan zit je daar. Ideaal zou een "round the world trip" zijn, dan krijg je de kans om over een paar maanden heen heel wat exotische culturen te proeven. Meer weten over het buitenland doe je niet enkel door erover te lezen en te peinzen. Je moet er echt met je voeten staan, met je handen voelen, met je ogen zien, de geuren opsnuiven en de delicatessen proeven.

Cranberry · 13 feb 2011

Huxley zei:
Superveel mensen denken zo omdat gewoon aan die verantwoordelijk en verwachtingen te proberen ontsnappen.
Ik zeg: gewoon verder leven :').
'k Heb ook wel zin om naar een ander land te gaan en daar een gewone 'simpele' job te vinden zonder veel verantwoordelijkheid en juist genoeg verdienen om te overleven.
Maarja, kheb daar toch de ballen niet voor
Ondertussen al beter geweten dat je het gewoon moet aanvaarden en verder leven.

Dus... OP moet exact doen wat OP niet wilt? :wtf:

Ja, ge hebt het geluk om over zo'n dingen na te kunnen denken door het feit dat ge in België geboren zijt, maar daar vind ik weinig verkeerd aan.

Mensen die al deze luxe niet hebben verlangen er misschien/waarschijnlijk net wèl naar, hebben misschien net wèl nood aan die rat-race om de mooiste auto te hebben, maar misschien is dat omdat ze niet weten dat ze de sleutel tot echt geluk al hebben... Dat is zoiets als "het gras is groener aan de overkant" en tegelijkertijd ook niet, en vaak lijkt zo'n situatie onmogelijk om uit te ontsnappen. Ik heb ook af en toe wel eens dat droombeeld van 'de ideale maatschappij' waar alles rond leven draait en niet rond geld (en dan komt er iemand van de toren roepen "dat klinkt wel heel fel als communisme" en dat werkt niet). Ik heb persoonlijk weinig nood aan luxe, en voor het door iemand anders aangehaald wordt: Ja, ik bezit wel over luxevoorwerpen. Ik zou er echter wel perfect zonder kunnen, zij het niet dat alles bijna door onze omgeving geforceerd wordt...

Het moeilijke aan heel dat prachtige filosofische denkbeeld is wel dat er vaak enkele dingen vergeten worden:

Als ge in Alaska gaat wonen, voor uw eigen bevoorrading etc zorgt (met welk geld?) en geheel onafhankelijk van de maatschappij wilt leven, hoe lost ge deze punten dan op?
- Ge breekt uw been, oei! Waar gaat ge heen? Zelf gips leggen?
- Onafhankelijk van de maatschappij = geen electriciteit en geen water

Het zou hypocriet zijn om dat onafhankelijke droomleventje te willen leiden maar tegelijkertijd toch nog de (noodzakelijke) luxe te willen hebben... Er zal immers altijd iemand moeten zijn die jaren studeert om uw been te kunnen herstellen...

Tr1ckstar · 13 feb 2011

Bartvb zei:
Topicopener heeft zeker gelijk inzake de beperkte keuzevrijheid in dit land, een sterk gebrek aan openmindedness en een bijzonder schraal media aanbod dat deze factoren voedt.

Daarnaast klopt het dat België nog steeds bij de top zit qua sociale voorzieningen. Naast een rijk cultuuraanbod (maar daar leef je niet van) is dat de reden voor velen om in België te blijven.

Nu is het wel zo dat we steeds meer verzeild raken in stilstand en regulitis. We zitten met te grote overhead en overheid en mensen blijven maar vasthouden aan verouderde en geldverslindende instituten. Dringende economische innovatie sleept jaren aan of komt er niet van, veelal louter omwille van NIMBY. Bedrijven trekken weg of verminderen hun aanwezigheid in België. Wanneer het voorspelde faillissement van de verzorgingsstaat aanbreekt en de jobs verdwijnen, waarom zou België dan nog een aantrekkelijk land zijn om in te wonen?

Het probleem met het cultuuraanbod in België is dan weer dat het teveel in navolging is tot het status quo, nieuwe gewaagde dingen kunnen er moeilijker hun intrede doen en zullen er altijd buiten het publieke oog willen gehouden worden (door de media bv.). Nieuwe gevaarlijke ideologieën die niet aan de culturele voorschriften voldoen willen ze in een duister hoekje. Ook de "gezellige hegemonie" die ik in het medialandschap observeer, politici die meedoen aan spelprogramma's en op Vlaamse televisie bijna niet uit de kijker te slaan zijn. Er is ook geen echte oppositie, geen echt actieve tegencultuur prominent genoeg aanwezig. De bevolking ziet zulke personen, die politici, vaak corrupt volk met een dubbele agenda als hun leiders onder een collectieve hypnotisering waar weinigen de transparantie in zullen ontdekken tenzij ze op tijd tot het besef komen en zich ook niet geestelijk overgeven aan wat ze je op school vertellen. Want dat is het correcte antwoord, wat de leerkracht zegt en dat is goedgekeurd geweest en *DAT* is wat je moet leren. Dat is de data die u beschikbaar gesteld is, dit is waarmee we je intellectueel tot samenweven. Dit is "Goed" en dat is "Kwaad". Een eigen authentieke gedachtengang is uit den boze. Er heerst een groepsmentaliteit en als je daar in tegengaat dan zullen we je veroordelen. Voel de sociale druk.

Dat gaat niet alleen het onderwijs aan maar het gehele maatschappelijke apparaat. Voor mij zit dit land al in een grote stagnatie waarin mensen alleen maar hoger in hun ivoren torens kruipen. Mensen schuwen het onbekende, het vernieuwende, het subversieve en het "magisch veranderende" maar hechten meer waarde aan de 'objectieve' en prozaïsche bekrachting van media en de gevestigde orde. Het monotoon gezanik van stijfburgerlijke figuren. Spiegel uzelf daar nooit aan, als ge zelfs naar iets als objectiviteit wil toeleven in uw levensbenadering dan moet ge uzelf vanbinnen eerst nog veranderen voor zoiets zelfs denkbaar is.

Tr1ckstar · 13 feb 2011

kimdenkt zei:
Met alle respect, maar is het niet mogelijk dat je eigenlijk ergens van wegvlucht terwijl dat misschien niet de beste optie is?

Ik begrijp heel goed dat je niet wil meedoen aan de 'rat race', en dat je in de plaats daarvan je dromen wil najagen. Maar als het najagen van je dromen zo'n grote impact heeft op de rest van je leven, kan het geen kwaad om eerst even te onderzoeken of het geen escapistische fantasmes zijn die je uiteindelijk niet gelukkiger zullen maken. Al was het alleen al maar om dan achteraf met meer zekerheid toch nog je oorspronkelijke plannen uit te voeren

Uiteindelijk ligt de kern van het geluk, eerder in jezelf en de manier waarop je omgaat met de wereld rondom je, dan in de manier waarop die wereld je behandelt (hoewel dat laatste natuurlijk wel een behoorlijk grote invloed kan hebben).
Je streeft naar onthechting, maar je drang om hier weg te gaan is misschien net een symptoom van een ander soort hechting? Of om dat te illusteren met wat oosterse wijsheid : Two monks and a [email protected]

Wat natuurlijk allemaan niet uitsluit dat je plannen voor jou toch de weg zijn naar geluk. Maar nadenken over zulke vragen kan nooit kwaad. En aangezien ik zelf nog volop zoekende ben hoor ik graag eventuele antwoorden die je bedenkt

Er is helemaal geen ontsnappen, het is een filosofische escapade maar geen ontvluchting. Een verlating van iets dat voor mij meer fictie is en vals. Het is iets dat ge zelf voor uzelf moet ontdekken, het is iets waarbij ik anderen ook wijzer dan mijzelf wil ontmoeten en in contact wil komen met radicaal verschillende levensopvattingen. Ik wil geen onderzoeker zijn van een klein onderdeel van wat realiteit is maar iets dat betrekking heeft tot het hele universum. Ik bestudeer veel metafysica bv. maar niet in de academische kringen, ik heb dit overwogen daar toenadering tot te zoeken maar ben zeker er niet geaccepteerd te worden. Ook omdat ik niet iemand ben die zwijgzaam de woorden van docenten volg zonder eigen gegrond commentaar en interpretaties.

Tr1ckstar · 13 feb 2011

Om verder te reageren...

wild bass zei:
ik ben het volledig met je eens, maar waar ga je dan naar toe?
wil je in het wild leven of in een andere cultuur?

Ergens waar ik mezelf kan vinden, wanneer ik iets ervaar dat ik hier nooit heb ervaren. Dat gevoel dat ge echt leeft, iets diepzinnigs dat u één doet voelen met het universum om u heen en waar ge een hogere staat van bewustzijn kan bereiken. Ik overweeg de Verenigde Staten omdat de alternatieve subculturen er ook groter zijn, er meer openmindedness heerst en er minder restricties zijn op de opening van de geest ook wel bekend als taboe. Het is er op culturele schaal interessanter voor wat ik in m'n eerdere post vermelde. Ook voor artistieke ondernemingen, en zal ik er ook meer gelijkgestemde geesten vinden in m'n denkwijzen en wereldperceptie. Alternatieve helden. Mensen die verder kunnen kijken dan die troon waar zovelen naar begeren. Voor mij is het belangrijk om iets mentaal verrijkend te vinden voor mezelf, dit is een omgeving met personen die niet naar de samenleving toeleven maar naar het leven zelf en dat verhevene (ik bedoel daarbij niet het religieuze). Die loskoppeling, lees Leary's bevindingen hierover. Teveel conservatieve denkers hier in Vlaanderen, te weinig wilde ideeën, geen fun. Resultaat, stagnatie. Kijk om je heen...

wild bass zei:
Ikzelf zou graag naar scandinavie verhuizen, daar zijt ge al wat afstandelijker van de maatschappijµ,
kheb een maat in zweden die in het midden van een gigantisch bos woont, echt zalig om daar op vakantie te gaan, zij leven dan oo, op een manier die wij ons moeilijk kunnen voorstellen..

en ok, we zijn materialistisch, en dat is misschien slecht, maar het maakt ons tch wel gelukkig,
ik zou echt niet zonder mijn basgitaar kunnen en mijn oldtimer kever...

Ik opteer niet om iedere vorm van bezitting op te geven, zelf heb ik een boekencollectie die ik graag zou behouden maar dat is iets dat ik eerder zie als een intellectuele bezitting. Kennis die ge kan ophalen en herbezoeken zo. Ik bedoel afstand nemen van al hetgene wat de samenleving voordicteerd van wat ge moet doen en kopen om erbij te horen, niet uw penseel als ge een kunstenaar was bij wijze van spreken.

Archief - Wegwillen uit dit land, voor altijd

gilly

Legacy Member

AnthraX.PLayeR

Legacy Member

Jonathan

Legacy Member

bluecadet3

Legacy Member

FightForMore

Legacy Member

Rnzk

Legacy Member

Aexis

Legacy Member

mla

Legacy Member

yaffi

Legacy Member

Thorfin

Legacy Member

Aexis

Legacy Member

Radiance

Legacy Member

Huxley

Legacy Member

Jayred

Legacy Member

Kendie

Legacy Member

ilgonwe

Legacy Member

Cranberry

Legacy Member

Tr1ckstar

Legacy Member

Tr1ckstar

Legacy Member

Tr1ckstar

Legacy Member