Archief - Wegwillen uit dit land, voor altijd
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Avondland
Legacy Member
shiftyke zei:
Het beeld van de Belg die met een baksteen in de maag geboren wordt en een autofanaat is, klopt ook niet bij mij. Ik ben tevreden met een bescheiden woonst en een bescheiden auto en geef niet heel veel om materiëel vertoon. Dat geld kan ik uitsparen om verre reizen te doen. Misschien dat daar later verandering in komt, maar ik ben niet van plan al mijn geld te steken in de schone schijn.
Freddy_reloaded
Legacy Member
Zoals al door velen is aangehaald, uw leven een richting geven is de top van Maslow, en een luxeprobleem.
Velen vergeten dat hierover nadenken, fantaseren en filosoferen enkel komt doordat je hier bent geboren. Op u eentje de natuur intrekken kan enorm bevrijdend en avontuurlijk aanvoelen, tot je na drie dagen zonder eten zit, zonder comfort en zonder sociaal contact.
Als de mentaliteit van het land u niet nigt, kan je natuurlijk altijd emigreren, maar het gras is altijd groener aan de overkant...
Velen vergeten dat hierover nadenken, fantaseren en filosoferen enkel komt doordat je hier bent geboren. Op u eentje de natuur intrekken kan enorm bevrijdend en avontuurlijk aanvoelen, tot je na drie dagen zonder eten zit, zonder comfort en zonder sociaal contact.
Als de mentaliteit van het land u niet nigt, kan je natuurlijk altijd emigreren, maar het gras is altijd groener aan de overkant...
Kandul
Legacy Member
Je weet wel wat ik bedoel.
Laten we Tr1ckstar nemen, hij voelt dat hij hier niet thuishoort(trap 3) en niet gelukkig is enz. maar toch zit hij volgens jou in trap 5, terwijl er aan het merendeel van de behoeften in trap 3 nog niet voldaan zijn.
Ik studeer/(heb) geen psychologie(diploma), dus als ik iets verkeerd zeg dan moet je me maar verbeteren.
Laten we Tr1ckstar nemen, hij voelt dat hij hier niet thuishoort(trap 3) en niet gelukkig is enz. maar toch zit hij volgens jou in trap 5, terwijl er aan het merendeel van de behoeften in trap 3 nog niet voldaan zijn.
Ik studeer/(heb) geen psychologie(diploma), dus als ik iets verkeerd zeg dan moet je me maar verbeteren.
Redhunter
Legacy Member
Waar het allemaal om draait is dat ge een zo gelukkig mogelijk leven leidt.
De ene is content als hij al zijn broden die hij smorgens gebakken heeft de deur ziet uitgaan, als hij het 20 koppige publiek oprecht bedankt na een optreden of ziet hoe zijn kinderen zich amuseren op een playstation. De andere zal de natuur willen opzoeken of de wereld afgaan om op te zoeken wat hij wil weten.
Schilderen, muziek, wetenschappelijke of sociologische kennis, overleven, talen, houtbewerking, filosofie... om het even wat. Zoek hetgene wat je passioneert en wat je wil blijven doen, waar je geluk uitput, hetgene wat je kan doen om verdriet te verwerken. Hier of ergens anders. Met of zonder luxe.
De een kan aan de ander niet zeggen wat hij graag heeft of hoe hij moet leven.
De ene is content als hij al zijn broden die hij smorgens gebakken heeft de deur ziet uitgaan, als hij het 20 koppige publiek oprecht bedankt na een optreden of ziet hoe zijn kinderen zich amuseren op een playstation. De andere zal de natuur willen opzoeken of de wereld afgaan om op te zoeken wat hij wil weten.
Schilderen, muziek, wetenschappelijke of sociologische kennis, overleven, talen, houtbewerking, filosofie... om het even wat. Zoek hetgene wat je passioneert en wat je wil blijven doen, waar je geluk uitput, hetgene wat je kan doen om verdriet te verwerken. Hier of ergens anders. Met of zonder luxe.
De een kan aan de ander niet zeggen wat hij graag heeft of hoe hij moet leven.
shiftyke
Legacy Member
Redhunter zei:Interessante stelling maar (voorlopig nog) oneens.
(Tenzij je geluk als een onrechtstreeks doel zou beschouwen)
Aangezien je een persoon bent die niet zomaar lukraak dingen zegt zou ik je om wat uitleg willen vragen
Stel iemand wil een rockband opstarten. Waarom willen hij/zij dat, omdat hij/zij er gelukkig van word dus het doel is niet streven naar geluk maar iets waar je gelukkig van wordt.
of zo iets
Avondland
Legacy Member
Redhunter zei:Interessante stelling maar (voorlopig nog) oneens.
(Tenzij je geluk als een onrechtstreeks doel zou beschouwen)
Aangezien je een persoon bent die niet zomaar lukraak dingen zegt zou ik je om wat uitleg willen vragen
Geluk is geen kathedraal
misschien een klein kapelletje
geen kermis luid en kolossaal
misschien een carrouselletje
geluk is geen zomer van smetteloos blauw
maar nu en dan een zonnetje
Geluk dat is geen zeppelin
't is hooguit een ballonnetje
Gedicht komt van Toon Hermans, dacht ik. Geluk als doel stellen, is geluk als een kathedraal voorstellen of het eindpunt van een pelgrimage. Het leven is misschien wel een pelgrimage, maar geluk is iets wat je sporadisch tegenkomt op die weg. Je kan echter ook een geslaagd leven hebben zonder dat je enorm veel geluk hebt meegemaakt. Mensen die in erbarmelijke omstandigheden anderen helpen moeten een knop omdraaien om dat te kunnen volhouden. En een zekere mate van humor en vrolijkheid is noodzakelijk om het allemaal draagbaar te maken. In de concentratiekampen bleef men ook moppen vertellen. La Vita e bella is misschien geen waargebeurd verhaal, maar dat is daar een goed voorbeeld van. Maar geluk beschouwen als de noodzakelijke pasmunt tot een geslaagd leven, lijkt me nogal dwingend. En dat leidt volgens mij tot een ongelukkig leven.
Natuurlijk ben ik nog niet helemaal uit deze visie, want een citaat van de Engelse katholieke schrijver doet me soms wankelen:
"The same lesson [of the pessimistic pleasure-seeker] was taught by the very powerful and very desolate philosophy of Oscar Wilde. It is the carpe diem religion; but the carpe diem religion is not the religion of happy people, but of very unhappy people. Great joy does not gather the rosebuds while it may; its eyes are fixed on the immortal rose which Dante saw"
Misschien hangt het af van wat je definitie van geluk is. De roos van Dante is iets helemaal anders dan het frêle ballonnetje van Toon Hermans. De roos van Dante is een eindpunt van een pelgrimage, het Centrum van de Wereld. Dat is een zingevend ankerpunt. Het ballonnetje van Toon Hermans is dan een vrijblijvendere vorm van vreugde, iets wat je op je levenspelgrimage tegenkomt en meedraagt. Die kan die onsterfelijke roos symboliseren, als je ogen daar gefixeerd op zijn. Maar niet noodzakelijk. Een delicate balans bestaat dus tussen die onsterfelijke roos en dat frêle ballonnetje. En het is ook belangrijk om op te merken dat het eindpunt van de pelgrimage misschien nooit bereikt kan worden en dat het pad naar dat eindpunt het belangrijkste is. Op een echte pelgrimage verlaat je ook je eigen inbedding en ga je op weg naar een nieuwe identiteit. Het pad is dan belangrijker dan het eindpunt. Dat eindpunt kan je dan zien als een zingevend centrum van je bestaan, waar je rond blijft wandelen tot de cirkel compleet is.
Afin, het zijn maar wat hersenriedeltjes.
Redhunter
Legacy Member
Avondland zei:
Maar wel leuke hersenriedeltjes.
Ik ben akkoord dat geluk iets is wat je sporadisch tegenkomt. Maar je kan (met de juiste mogelijkheden) jouw pad misschien wel laten kronkelen op plaatsen waar je hoopt meer geluk tegen te komen. Die mogelijkheden zijn in onze Westerse wereld wel vrij frequent (wat niet wil zeggen dat je daarom ook veel geluk tegenkomt). Daar gaat de hele discussie boven ons over: bureaucratie, wijde wereld in, ervaringen <-> materiele zaken,... Mijn antwoord was: kies hetgene wat jou zo gelukkig mogelijk maakt.
Dat was ook hetgene waarmee ik de discussie wat gemoedelijker probeerde te maken, aangezien deze vooral hierover handelde.
(Ik veronderstel dat je met 'geluk hebt meegemaakt' een min of meer zelfde betekenis bedoelt als 'gelukkig bent geweest ')
Die knop heet (imo) relativering (gecombineerd met doorzettingsvermogen). De slechte omstandigheden (deels) kapot kunnen relativeren en de goede momenten bewaren. Mijn vraag aan jou: was de vader in La Vita e bella gelukkig? Hij was liever thuis, akkoord. Maar putte hij geen geluk uit het vermaken van zijn zoon ondanks erbarmelijke omstandigheden? Lag hij 's avonds niet gelukkig in zijn bed?
Natuurlijk niet het geluk van 'haaa, hier is het goed, hier wil ik blijven'.
Misschien zit er hier een verwarring in mijn definities van geslaagd en gelukkig, zie ik nu in.
(Wel een belangrijke opmerking: ik ken het verhaal van La Vita e bella maar heb slechts fragmenten van de film gezien. En missschien is een discussie omtrent een denkbeeldig verhaal niet het beste onderwerp, maar ik probeer het algemeen te zien.)
Lefky
Legacy Member
ik vind dat ik veel heb (een auto gekregen bv), maar als ik zeg dat ik nie gelukkig ben...
ga je dan weer afkomen met dingen als je hebt alles wat je kan wensen...
momenteel ben ik smoorverliefd op een meisje dat liever iemand anders heeft dan mij + nog een paar andere dingen die door mijn hoofd spoken
mocht ik kunnen ik zou mijn auto ruilen voor dat prachtige meisje (denk ik)
ik zou denk ik veel gelukkiger zijn (ben je natuurlijk nooit heel zeker)
iemand anders die iets als echte liefde al geproefd heeft kan bv deze mening delen of zeggen het is niet voor mij
dat hangt van de persoon zelf af
als een vriend tegen mij zegt da zijn lief weer veeeel te veeeel zaagt is mijn eerste antwoord: zij blij da ze kan zagen tegen u, tege mij KAN er niemand zagen
en dan wordt het meestal stil
ik hoop da je zelf wat kan afleiden wat ik bedoel
je geluk maak je meestal niet zelf (ik toch niet) en soms moeten we elkaar is duidelijk maken dat je dingen hebt die je ergens echt wel gelukkig maken
ik geef toe dat bv die auto een echte luxe is, maar met haar zounik dan veel gelukkiger kunnen zijn
en begint nie met zever als stop met zelfbeklag
ik probeer hier een punt te maken voor sommigen
ga je dan weer afkomen met dingen als je hebt alles wat je kan wensen...
momenteel ben ik smoorverliefd op een meisje dat liever iemand anders heeft dan mij + nog een paar andere dingen die door mijn hoofd spoken
mocht ik kunnen ik zou mijn auto ruilen voor dat prachtige meisje (denk ik)
ik zou denk ik veel gelukkiger zijn (ben je natuurlijk nooit heel zeker)
iemand anders die iets als echte liefde al geproefd heeft kan bv deze mening delen of zeggen het is niet voor mij
dat hangt van de persoon zelf af
als een vriend tegen mij zegt da zijn lief weer veeeel te veeeel zaagt is mijn eerste antwoord: zij blij da ze kan zagen tegen u, tege mij KAN er niemand zagen
en dan wordt het meestal stil
ik hoop da je zelf wat kan afleiden wat ik bedoel
je geluk maak je meestal niet zelf (ik toch niet) en soms moeten we elkaar is duidelijk maken dat je dingen hebt die je ergens echt wel gelukkig maken
ik geef toe dat bv die auto een echte luxe is, maar met haar zounik dan veel gelukkiger kunnen zijn
en begint nie met zever als stop met zelfbeklag
ik probeer hier een punt te maken voor sommigen
a206100
Legacy Member
Het streven naar dat soort maatschappij noemt men anarchismekimdenkt zei:Ik heb eerder in de thread al eens kort het idee aangeraakt dat het misschien wel mogelijk is om de maatschappij te verbeteren. Of gewoon binnen onze maatschappij een groep mensen te vinden waarmee je op een betere manier kan samenleven en je gedeeltelijk verdedigen tegen een aantal minder wenselijke aspecten van de samenleving. Dit dan in tegenstelling tot het vertrekken naar andere oorden (wat voor velen misschien een stap te ver is wegens vrienden/familie hier etc).
Nu heb ik net een werk'dag' van bijna 30 uur achter de rug, en terwijl ik op de trein naar huis zat, te moe om te lezen, dwaalden mijn gedachten terug af naar dat thema, en een aantal praktische overwegingen daarrond. Ik weet niet hoe helder volgende overpeinzingen zijn (maar ik geef al wel direct even toe dat ik, los van mijn huidige slaapgebrek, wellicht sowieso nogal wereldvreemd ben
Feedback is altijd welkom.
Als je een aantal mensen hebt die elkaar voldoende vertrouwen kunnen die op z'n minst al wel op een aantal praktische vlakken samenwerken om het leven wat makkelijker en goedkoper te maken. Zelfs zonder daar noodzakelijk veel ideologie of filosofie bij te betrekken.
Je kan verbruiksgoederen in grotere hoeveelheden kopen, en zo een lagere prijs betalen, tijd en transportkosten uitsparen, dichter bij de bron zitten, ... Bvb : in plaats van elke paar weken een doos eieren in de supermarkt te gaan halen kan je met een aantal mensen afspreken om bij een vaste pluimveehouder elke week X aantal eieren te kopen. Als een deel van de mensen bio-gericht is kunnen die zo ook zelf gaan kijken of hun eieren echt wel van een goede bron komen etc.
Gebruiksgoederen kan je delen om zo wederom geld uit te sparen, betere of efficiëntere spullen te kopen, altijd een reserve te hebben, ...
Bvb : veel mensen hebben thuis wat doe-het-zelf-gerei liggen, maar gebruiken bvb hun boormachine misschien 1 keer per jaar ofzo. Omdat ze daar maar een beperkt budget voor hebben is het misschien ook niet zo'n degelijk toestel, en als dat dan net stuk gaat op het moment dat je het nodig hebt dan moet je er toch nog een gaan lenen ofzo.
Ook sommige diensten kan je delen, bvb een hoogwaardiger internet-pakket en een gemeenschappelijk wireless access point ipv ieder een eigen goedkope internetaansluiting.
Je kan ook onderling diensten leveren aan elkaar, gewoon vrijblijvend, of met een soort van informele 'ruilhandel'. De IT-er kan de computer van de vertaler-tolk repareren, die af en toe helpt met het huiswerk van de kinderen van de ambtenaar, die soms administratieve raad geeft aan de loodgieter die de leiding van de IT-er komt repareren.
Om even terug te grijpen naar het eerdere eieren-voorbeeld, zou het in een meer landelijke omgeving misschien ook wel denkbaar zijn dat iemand met een passie voor dieren bijvoorbeeld zelf wat kippen gaat houden...
Natuurlijk komen daar vanzelf ook extra verantwoordelijkheden bij, om respectvol om te gaan met elkaar en met gemeenschappelijke zaken. En je moet er ook voldoende op kunnen vertrouwen dat die andere mensen ook hun verantwoordelijkheden serieus nemen. Vooral omdat een van de mogelijke problemen met zo'n manier van leven is dat er wellicht niets contractueel of wettelijk geregeld is.
Anderzijds heb je, omdat je niet echt buiten de maatschappij staat, altijd nog wel de mogelijkheid om, geheel of gedeeltelijk, terug te schakelen naar de normale manier van doen
Of omgekeerd, om slechts gedeeltelijk in zo'n andere manier van samenleven te stappen, als je nog niet zeker bent, of als je nog niet echt voldoende mensen kent waarmee je zo iets denkt te kunnen doen.
Ik heb het hier vooral gehad over financiële of praktische voordelen, maar mijns inziens kunnen die wel een redelijk grote invloed hebben op je welbevinden. Minder uitgeven kan bijvoorbeeld betekenen dat je minder zorgen hebt, meer kan sparen, eventueel minder gaan werken of een job nemen/houden die misschien iets minder betaalt maar wel bevredigender is.
kimdenkt
Legacy Member
Hmm, dat was niet helemaal wat ik bedoelde. Ik had het puur over samenhang/samenwerking op het laagste niveau (=dichtste bij het individu). Dat is misschien een voorwaarde voor het 'pijnloos' afschaffen van structuur op een hoger niveau, maar dat betekent niet dat dat laatste ook daadwerkelijk nodig of wenselijk isa206100 zei:
a206100
Legacy Member
Anarachisme kan niet bestaan zonder federalisme, mensen kunnen wel de bovenstaande staat afschaffen maar zullen deze vervangen door losstaande samenwerkingsverbanden. Organisaties zoals de VN zullen juist zeer belangrijk worden binnen het anarchisme. Het werkelijke leven van alle dag zal worden gestuurd door overleg in de relaties die mensen hebben, hun werk, hun wijk, hun sportclub enz. Maar daarboven zijn er organisaties nodig die de conflicten tussen deze losstaande groepen oplossen. Nu zijn deze organisaties vaak de vlaamse staat of de provincies, maar de problemen die mensen hebben lopen niet volgens die grenzen, meestal zijn ze grensoverschrijdend, alleen al omdat mensen anders juist over de grens zouden gaan wonen.kimdenkt zei:Hmm, dat was niet helemaal wat ik bedoelde. Ik had het puur over samenhang/samenwerking op het laagste niveau (=dichtste bij het individu). Dat is misschien een voorwaarde voor het 'pijnloos' afschaffen van structuur op een hoger niveau, maar dat betekent niet dat dat laatste ook daadwerkelijk nodig of wenselijk is
Meer info:
Iain McKay's "An Anarchist FAQ"
Noam chomsky "anarchism 101"
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.