Archief - Welk boek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
J.F.
Legacy Member
Utred zei:Welk soort boeken is dat dan?
Ik heb nog niet zo veel Britse literatuur gelezen. Ooit eens aan Gulliver's Travels begonnen maar dat heb ik geen 20 pagina's volgehouden. Wat ga je lezen voor die Amerikaanse na 1900? Met dat thema kan je je wel een jaar of 3 bezig houden denk ik
Zo van dat soort boeken waarin eigenlijk niks gebeurt. Over vrouwen die wachten op een man en blablabla. Jane Austen style indeed
nog een voorbeeld is North & South van Gaskell. Bah.Ik weet nog niet wat wij moeten lezen voor dat vak. Dit semester heb ik Am lit voor 1900 en dat spreekt mij ook al veel meer aan dan het Engelse ^_^
Utred
Legacy Member
Pride & Prejudice is echt wel veel meer dan een liefdesverhaaltje. Voor ik het boek had gelezen dacht ik er ook zo over, maar het is een prachtige satire van de mentaliteit in haar tijd en hoe men dacht over geld en klasse en al die dingen. Al die liefdesperikelen zijn nauwelijks meer dan bijzaak. Heel dat boek is in zo'n frisse ironische, dikwijls bijna bijtende stijl geschreven dat ik nauwelijks kon geloven dat het 200 jaar oud is. Veel mensen lezen daar blijkbaar over, of zijn er ongevoelig voor. In de les vond iedereen dat ook een verschrikkelijk boek.
Feignasse
Legacy Member
Utred zei:Ze deden daar ook hun uiterste best om alle plezier uit het lezen te halen, met al die doorgedreven analyses over alles en nog wat. Als ik een boek lees doe ik dat niet om me constant af te vragen in wat voor focalisatie de auteur nu bezig is
Nu niet om te zeggen dat het niet interessant is om eens stil te staan bij de focalisatie of het soort verteller ofzo, want dat heeft dikwijls weldegelijk een betekenis, maar als ik op mijn examen een pagina moet volschrijven over het vertelstandpunt in Pride & Prejudice(hoe heet dat nu weer? het was zo'n fancy naam) dan vraag ik me toch af waar ik mee bezig ben
Haha, 100% herkenbaar. Ik ben T&L gaan studeren uit interesse voor literatuur, ik ben gebleven uit interesse voor taalkunde
Utred
Legacy Member
coldplayke zei:Tjah, als het verhaal je niet aanstaat kan je er niet veel aan doen he
Ik vind Gulliver's travels het beste satirische boek ooit geschreven, en dat vind jij dan weer niet goed
Ik vond Gulliver's Travels wel heel goed. Ik heb gewoon een versie met modernere taal moeten lezen
Op dat vlak zijn boeken als films vind ik. Een film met een matig verhaal of zonder verhaal kan nog altijd prachtig zijn door de cinematografie, maar een bij een film die slecht gefilmd is ga ik mij sowieso zitten ergeren, ookal is het verhaal goed. Een boek met een goede schrijfstijl ga ik graag lezen, of het verhaal nu boeit of niet(bvb The Rum Diaries, om een voorbeeld te geven dat ik net gelezen heb). Een boek met een irritante stijl ga ik niet uitlezen(als recent voorbeeld kan ik hier Maggie Cassidy geven, al is het vreemd dat ik dat niet graag las, want On The Road vond ik geniaal geschreven)
Put_met_keren
Legacy Member
Ake Edwardson - De hemel is een plek op aarde
Vrij saai eerlijk gezegd. Ik moet dat echt een afleren om een boek dat mij niet echt kan boeien uit te lezen. Er zijn zoveel andere boeken op de wereld maar altijd heb ik zoiets van: "hm, ik ben nu al zo ver geraakt" of "misschien wordt het wel nog beter".
Vrij saai eerlijk gezegd. Ik moet dat echt een afleren om een boek dat mij niet echt kan boeien uit te lezen. Er zijn zoveel andere boeken op de wereld maar altijd heb ik zoiets van: "hm, ik ben nu al zo ver geraakt" of "misschien wordt het wel nog beter".
Gromme
Legacy Member
Misschien dat iemand hier een goed voorstel heeft naar een soort van boek dat ik zoek.
Normaal gezien lees ik altijd Fantasy maar ben nu op zoek naar een apocalyptische wereld. Liefst niet te ver in de toekomst en het mag zo realistisch mogelijk zijn. In een verhaal waar je één figuur volgt doorheen deze wereld. Het mag een hard verhaal zijn en ik zoek ook naar enige suspense. Ondanks dat het zo realistisch mogelijk moet zijn sta ik nog wel open voor bvb. zombies.
Iemand suggesties?
Normaal gezien lees ik altijd Fantasy maar ben nu op zoek naar een apocalyptische wereld. Liefst niet te ver in de toekomst en het mag zo realistisch mogelijk zijn. In een verhaal waar je één figuur volgt doorheen deze wereld. Het mag een hard verhaal zijn en ik zoek ook naar enige suspense. Ondanks dat het zo realistisch mogelijk moet zijn sta ik nog wel open voor bvb. zombies.
Iemand suggesties?
Utred
Legacy Member
The Road - Wikipedia, the free encyclopediaGromme zei:
Heel erg sterk boek, en prachtig geschreven. Spannend, realistisch, en bijzonder grauw en hard. The Road staat zeer hoog op mijn favorieteboekenlijst.
Zeker in het Engels lezen als je kan. Niet het gemakkelijkste boek maar het is het echt wel waard.
Tr1ploid
Legacy Member
The Dark Tower - Stephen King
Eindelijk gedaan met de volledige saga. Heb me door het laatste boek moeten sleuren omdat het allemaal wat vergezocht begon te worden. Het einde was matig. Ik had beter verwacht. Ik heb het vorige week woensdagavond uitgelezen en direct gaan slapen erna, niet eens wat zitten nadenken. Met een saga waar je tientallen uren in investeert verwacht je toch wat meer.
Stewart Lee - How I escaped my certain fate: the life and deaths of a stand-up comedian.
Het relaas van een alternatieve stand-up comedian die sinds eind jaren 80 zijn brood verdient in het alternatieve comedycircuit van Groot-Brittanië. intelligent en enorm grappig. Het bevat ook transcripts van drie van zijn recente shows, met voetnoten die langer zijn dan de tekst zelf, waar de denkwijze en mechanisme achter bepaalde grappen en technieken uitgelegd wordt. Ik heb in de stand-up-comedy-thread al wat geschreven over Stewart Lee. Dit boek is een enorme aanrader voor alle comedy-fans. Persoonlijk vind ik Stewart Lee tegenwoordig genialer dan Bill Hicks, George Carlin en Louis CK samen.
Nu begonnen in de biografie van Christopher Hitchens.
Eindelijk gedaan met de volledige saga. Heb me door het laatste boek moeten sleuren omdat het allemaal wat vergezocht begon te worden. Het einde was matig. Ik had beter verwacht. Ik heb het vorige week woensdagavond uitgelezen en direct gaan slapen erna, niet eens wat zitten nadenken. Met een saga waar je tientallen uren in investeert verwacht je toch wat meer.
Stewart Lee - How I escaped my certain fate: the life and deaths of a stand-up comedian.
Het relaas van een alternatieve stand-up comedian die sinds eind jaren 80 zijn brood verdient in het alternatieve comedycircuit van Groot-Brittanië. intelligent en enorm grappig. Het bevat ook transcripts van drie van zijn recente shows, met voetnoten die langer zijn dan de tekst zelf, waar de denkwijze en mechanisme achter bepaalde grappen en technieken uitgelegd wordt. Ik heb in de stand-up-comedy-thread al wat geschreven over Stewart Lee. Dit boek is een enorme aanrader voor alle comedy-fans. Persoonlijk vind ik Stewart Lee tegenwoordig genialer dan Bill Hicks, George Carlin en Louis CK samen.
Nu begonnen in de biografie van Christopher Hitchens.
Pim11
Legacy Member
LadyGodiva zei:
Kahneman: heel toegankelijk. Heel tof geschreven. Niet al te gemaniëreerd.
Arendt: "Moeilijk". Arendt moet meermaals gelezen worden. Als ge haar niet direct begrijpt, dan heeft het geen zin om door te lezen. Even wachten en zelf nadenken werkt meestal. Anders (als het echt niet lukt) verwijs ik u naar de SEP: Hannah Arendt (Stanford Encyclopedia of Philosophy). Nog niet zo erg als Heidegger, die ik (voorlopig) vermijd als de pest na het lezen van enkele fragmenten van Sein und Zeit.
Het begrip "schrijfstijl" wordt, volgens mij, volledig uitgehold door minder gemotiveerde lezers (ik heb het niet over u, 't is een waarneming in het algemeen). Ik lees een boek niet alleen voor mijn plezier, maar ook voor de "kennis" en de inzichten. Misdaad en straf van Dostojewski ligt hier bv. voor mij. "Wat een gortdroge schrijfstijl!" zou ge kunnen zeggen. Daar ben ik het echter niet mee eens. De stijl past bij het thema, de stijl versterkt het project van de auteur en om niet te overdrijven in mijn uitspraken: de stijl legt mijn onvolkomenheden bloot. Kon ik maar zo schrijven. Wat een (figuurlijke) reuzen.
Aan de andere kant besef ik dat ik een apart geval ben. Geef mij maar boeken die mij uit mijn "comfort zone" rammen. Voortdurend, als ik bv. de Kritiek van de Zuivere Rede opensla om nog eens enkele obscure passages, die ik nog niet begrijp, door te nemen, gebeurt dit. Hierbij neem ik notities om mijn denkpatronen (mijn excuses voor dit "sciëntistisch" woord) te analyseren en, ongeveer zoals I. Kant, tot een synthese te komen.
Kortom, ik zoek het ongemak en de uitdaging op.
User deleted
Legacy Member
Pim11 zei:
Kan best zijn, maar bij vele van die filosofen belemmert hun schrijfstijl dat juist. Het is vaak allemaal veel eenvoudiger te verwoorden. En er zijn filosofen genoeg die dat doen, maar degenen met een slechte, haast ondoordringbare schrijfstijl zijn jammer genoeg talrijker. Met Heidegger met stip op één.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.