Ik ben er idd enorm van onder de indruk. Ik had nooit of te nimmer verwacht dat ik
1) zo'n situatie zou meemaken (maar die werknemers zijn zo basse classe dat studeren of opgeleid zijn een vies woord is - en die mensen zijn dus minderwaardig etc... En allicht ook door andere omstandigheden (zij zijn jonger als mij en hebben een vast contract - maar door omstandigheden heb ik dat niet en in dat bedrijf, voor die of een gelijkaardige job zou ik het ook nooit van mijn leven willen...
Meestal was ik altijd vrij geliefd op mijn werk. Men was zowel tevreden over mijn persoon en er was altijd vlot, sociaal en "plezant" contact ... Dit is echt jamais vue...
2) Dat als je zoiets meemaakt, dit zo'n impact kan hebben op je leven.
Zelfs 's avonds als ik thuiskom, zelfs 's nachts - ik slaap er zelfs niet meer door - spookt het nog door je hoofd en denk je er nog aan hoe je werd afgesnauwd of toegeroepen...
Het stomme is dat ik al direct door had dat het mis zat in dat bedrijf omdat ik - ook door mijn opleiding - nogal goed ben in het aanvoelen van zulke dingen... Ik had direct moeten vertrekken.
Daar ik toen ziek ben gevallen, heb ik even gevreesd dat men er mij zou ontslaan (omwille van afwezigheid). Ik had het loon ook nodig ... Maar nu is het moment gekomen dat ik echt moet zeggen van stop ... Dit kost mij en mijn gezondheid veel meer dan het loon (wat zeker niet om over naar huis te schrijven is) waard is ... Zeker als je er dan nog eens zo lang voor onderweg bent ...
Blijkbaar is het idd niet zo uitzonderlijk ... De HR-medewerker reageerde zeer droogjes dat "Pesterijen onder administratief personeel (dat ben ik dus ... en dat liet de HR-medewerker merken ook ... :-S Zelfs dat hoger personeel doet neerbuigend en regelt dingen anders dan in het arbeidsreglement vermeld stonden, waardoor ik op allerhande vlakken de indruk heb "bekocht" te zijn. Tevens over de werkinhoud... Iets als afwisselend voorstellen vs als een machine getalletjes moeten intikken en totaal niets mogen of kunnen bijleren? Integendeel, kennis wordt als des duivels beschouwd? :-S En je wordt intrinsiek gevraagd deze vooral zeer goed te verbergen om geen toorn of woedebuien van collega's over je te krijgen...
Ik hoop echt dat ik er weg kan ... Men sprak van een opzeg van vier weken ... Maar zelfs dat zie ik niet vol te houden. Het zou dan wel op een andere dienst zijn ... Maar die organisatie heeft voor mij afgedaan, sorry. En bovendien zal het getreiter van die trienen ook niet stoppen als ik op een andere dienst zit, noch het geroddel (meestal hardop terwijl ik er bij zat in het dialect frans)... Ze terug zien is me echt al veel te veel ... Ik mag er niet aan denken.
De HR-medewerker zei ook dat er iets met de klacht "gedaan zou worden", wat dat ook zou moge betekenen ... Hij zei "we kunnen ons dat niet permitteren als organisatie". (Dat dacht ik inderdaad ook. Ik ben zelfs heel bewust voor de organisatie gaan werken daar ze in de sector zit waar ik mijn toekomst in zag, en er ook veel hogere functies zijn waar ik in de toekomst eventueel naar kon promoveren... Daarvoor heb ik andere jobaanbiedingen afgewezen...).
Dat is natuurlijk leuk, maar van zodra dat gebeurt wil ik daar zeker niet in de buurt zijn. Die trienen zijn zo agressief, zo fel en zo hevig, zo ontremd en zo allesbehalve matuur dat je op zo'n moment alles kan vrezen en ik ben het geroep, getier, ... beu.
Er zijn dan mensen die zeggen: zeg iets terug. Ik kan die meisjes makkelijk volledig afbreken, als ik dat zou willen. Maar het moge duidelijk zijn dat het hier trienen betreft die denken dat ze door de heer gods zelf zijn uitgekozen om superieur te zijn en de minderen als hun speerballen te zien. Ze snauwen dus gewoon terug, hoe gekker hoe liever, en zullen het niet afgeven... Het zijn pitbulls. Het gevolg is dat het enkel maar escaleren kan / de spanning volledig onhoudbaar wordt. Ik wil dat gewoon niet meer, ik kan het ook niet meer aan... Ik heb gekozen om te gaan werken, niet om tussen een bende losgeslagen trezen te gaan zitten met nul zelfbeheersing en het niet respecteren van de meest basale beleefdheidsvormen...
Maar de treesjes zouden al gesuggereerd hebben dat ik gewoon thuis wil blijven omwille van andere redenen, en hun daarbij gebruik als makkelijk en goedkoop excuus ... (Of ik dat moet zien als een bijkomende pesterij of als een manier om voor zichzelf hun gedrag en de gevolgen daarvan voor anderen te kunnen verwerken - laat ik buiten kijf ...)...
Daardoor kan ik moeilijk weigeren om op een andere dienst te blijven werken...
Maar de organisatie heeft me gewoonweg op alle vlakken - niet in het minst die pesterijen - zwaar gedegouteerd waardoor ik zoiets heb van: voor mij stopt het, liever vandaag dan morgen nog.
Een opzeg van vier weken zie ik ook echt niet zitten ... En dan komt daarbij ook nog dat ik mijn rechten verlies.
Dat betekent dat er bijna geen andere mogelijkheid is dan ofwel thuis zitten en me depressief laten schrijven (wat ook wel de werkelijkheid is op dit moment - ook mijn vrienden en familie zien dat dit niet meer kan en ik bovendien ook volledig uitgeput ben.) ofwel zorgen voor een dringend ontslag van hunnentwege... :-S
Ik weet niet wat de gevolgen zijn. maar goed ik vind dat een organisatie - zeker zulk een organisatie die niet de minste is en die welzijn en zorg zeer hoog in het vaandel zou moeten dragen, alsook andere waardes - nog altijd verantwoordelijk is voor de ruimte waarin ze verlangt dat mensen werken... Ik stel voor dat ze er zelf eens gaan zitten anders ... Ik vind het bijzonder grof dat ik daar moet boeten... Dat contract kwam me immers heel goed uit, ook omdat het exact dat aantal maanden bevatte, die ik "nodig had". Oorspronkelijk solliciteerde ik er zelfs voor een mindere job, van kortere duur - omdat ik bereid was alles aan te nemen. Maar door mijn uitzonderlijke score op de test en mijn achtergrond heb ik deze betere (helaas stelt het nog niks voor) en langere job gekregen...
Dan zou een mens toch doodvallen....
Je moet blijkbaar heel erg nadenken eer je beslist om bij te dragen aan deze samenleving en je duit in het zakje te doen ... (Ik hou minder over dan een werkloosheidsuitkering trouwens, en dat om behandeld te worden alsof we nog ten tijde van Daens leven en gewoon niet meer weten hoe me te gedragen op mijn werk, om weer niet vanalles (geroddel terwijl men tegenover je zit, beledigingen, ...) uit te lokken, er dan ook nog eens 4 uur per dag voor reizen...