Whit zei:
Ik ben er zeker van dat ik beter voor mijn eigen bitcoins zorg dan een exchange in Hong Kong, Slovenië of Zwitserland.
Ik ben mijn bitcoins niet kwijt wanneer mijn huis afbrandt.
Heeft niets met mij te maken. Die gebruiker was dan ook gewoonweg enorm dom.
De toegang tot mijn bitcoins hangt niet af van 1 USB-stick.
Ik heb het dan ook al heel de tijd over je private key afgeven (i.e. je hebt er geen directe toegang toe of wat je bij de meeste exchanges hebt), in plaats van je private key in bewaring geven (i.e. je private key in een kluis bij de bank)
Ik sprak niet over exchanges, wel over banken.
Het kan zijn dat jij als particulier beter je best doet dan de doorsnee bitcoin owner om je spullen thuis te beveiligen door je keys fireproof te maken en de nodige back-ups te voorzien, maar je kan nooit oftenooit dezelfde level of security halen als een bank. Die zal altijd veiliger zijn. Waarom denk je anders dat quasi heel de wereld banken gebruikt?
Dat komt omdat je de 'natuur' van Bitcoin nog niet goed begrijpt. Het enige wat het netwerk kent is een private key waaruit een public key en een adres wordt afgeleid (een wallet is slechts een laag bovenop het netwerk). Als je je private key of je wallet encrypteert en wanneer het wachtwoord enkel offline opgeslagen is (bv. in je hoofd of op papier), spreekt men van offline storage. Je moet eerst iets offline doen of hebben, om te bewijzen dat jij de eigenaar bent van de bitcoins gelinkt aan een bepaald adres/key.
VInd ik een rare logica. Het is niet omdat de key van je online key offline staat dat je online key opeens ook offline staat.
Dan kan je je online zichtrekening waarvoor je via netbanking eerst offline je fysieke kaart in een hardware token moet steken die een pincode genereert eveneens 'offline' noemen.
Als ik een huis in België koop, mijn deur sluit en de sleutel ergens in Frankrijk bewaar betekent dat ook niet dat mijn huis opeens in Frankrijk staat.
Goede keuze, zolang je maar begrijpt waarmee je bezig bent. Ik raad je aan om het een paar keer uit te proberen (overmaken naar de cold wallet, overmaken naar een hot wallet) zodat je wanneer je je volledige investering wilt beginnen overzetten, je weet waarmee je bezig bent.
Klopt zeker. Een combinatie van verschillende vormen van opslag of back-up is dan de beste oplossing.
Inderdaad, maar daarop kan je nog even wachten, lijkt me.
Conceptueel is er niets moeilijks aan. Alleen is het praktische enorm omslachtig en totaal niet gebruiksvriendelijk. Maar dat is de prijs die early adopters altijd moeten betalen. Zelf een hardware wallet kopen lijkt me op dit moment inderdaad een must uit veiligheid. Maar op termijn verwacht ik wel dat banken bitcoin portefeuilles zullen beginnen aanbieden zodat dat op termijn niet meer nodig is. Het gaat er echter eerst van afhangen of bitcoin verder doorbreekt, niche blijft of volledig verdwijnt. En dat zal dan weer afhangen van hoe veilig het allemaal wordt. Er zijn serieuze kinderziektes qua veiligheid en de vraag is of bitcoin dat allemaal zal overleven. Die 20% drop door de exchange hack is natuurlijk wel een opportuniteit om in te kopen.
In ieder geval is het wel interessant om in te beleggen. Het is natuurlijk speculatief. Het risico dat eraan verbonden is, is enorm, maar daar tegenover staat dat de potentiele reward van nu bitcoins te kopen ook enorm is. Een bitcoin die nu aan 592$ staat kan binnen enkele jaren misschien 10.000$ waard zijn. Of 0$ natuurlijk.
Wie in 2013 bitcoins aan 70$ kocht, heeft zijn kapitaal kunnen vertienvoudigen.
Ik vraag me ook af qua mining: stel dat je zo'n asic miner koop voor enkele duizenden euro's en aansluit op je PC. Hoeveel bitcoins kan je daarmee op 24 uur of een jaar minen?
Wanneer draai je break-even op de aankoop van dat apparaat, electriciteitskosten niet meegerekend?
Als die modellen klein genoeg zijn, is het wel interessant om naar je werk mee te pakken en het daar aan je PC aan te sluiten.
