Youhwéh
Legacy Member
Het draagvlak van de maatschappij verlagen kan men door het balanceren van de vraag met het aanbod.
Zodat het in de mogelijkheid ligt om iedereen zijn gewenste goederen en diensten in ontvangst te laten nemen, vermits men kan ingrijpen indien er tekorten opduiken, door het gebruikmaken van een reserve(waarde)meter.
Indien men samenwerkt als 1 functioneer baar samenhangende maatschappij hoeft men in principe geen enkel bedrijf te sluiten door concurrentieel overmacht en hoeft niemands loon naar werken worden benadeeld, maar bevorderend?
Als slot ziener zal men bemerken, dat men uiteindelijk minder en minder dient te werken, naar mate de toekomst zich ontwikkeld en zal bedrijvigheid niet eentonig verlopen, maar differentiële wisselwerkingen tot stand kunnen komen?
Hoe gaat men tewerk om dit te bekomen?
1) Men dient een catalogus op te maken van allerlei afzonderlijke materiële eenheden en van levensmiddelen.
Bijvoorbeeld:
Smartphone's
...
2) Men vormt nu een consumptie-index van de afzetmarkt per eenheid over een periode van een jaar, om de productiemeter op peil te stellen gebaseerd op de vraag, zodanig het aanbod gelijke tred houd en
om geen tekorten te laten opduiken in de toekomst, kan men een reservemaat opbouwen.
Logica:
Om ieder bedrijf levendig te houden in de eerste fase:
Dient men normaliter op zijn minst dezelfde verkoopcijfers te behalen als het voorgaande jaar.
Met dezelfde verhoudingen werken voor de verloning van de werknemers.
Men kan extra winsten maken als de bedrijfsonkosten dalen met dezelfde productiewaarden
De 2de fase: men kan werken met minder en minder personeel, indien bandwerken machinaal verlopen.
Louter als voorbeeld werden er 1 miljoen Smartphone's verkocht het voorbije jaar in België.
500 000 van merk 1 (verkocht in 900 verdeelcentrums over heel België)
300 000 van merk 2 (verkocht in 750 verdeelcentrums over heel België)
200 000 van merk 3 (verkocht in 600 verdeelcentrums over heel België)
→ Men dient als verdeelcentrums samen te werken om het merk te bewaren.
→ Inkomsten en uitgaven voor elkaar opnemen, als verdeelconcern, zodoende iedereen hun loonbijdrage kan ontvangen, ongeacht van de afzonderlijke omzetcijfers van de goederen.
→ Men dient in totaal van merk 1: 500 000 smartphone's te produceren om de maatschappij zijn goederen te garanderen.
→ Men produceert bijvoorbeeld een reservemaat aan van 10 %, die ieder jaar in reserve groei wordt gestockeerd om in overgaande jaren minder werk te bezorgen (Dit kan haalbaar zijn voor heel wat eenheden, door machinale bedrijvigheid in plaats van productie medewerkers – Zodanig vele producties in de toekomst automatisch zullen verlopen).
→ Een reserve maat is ook nodig, zodanig men altijd voldoende stock en beschikbaarheid heeft, ten alle getijden.
Logica:
Het heeft geen zin om 1 000 000 smartphone's te produceren van merk 1 of extra verdeelcentrums te ontwikkelen,
zodat het de afzetmarkt verstoord, onnodig werkgelegenheid schept en extra plaatsgebrek opduikt. (Dit verhinderd enkel verdere ontwikkelingen, door tijdsgebrek en ongecoördineerde of ongestructureerde maatregels).
Bij elektronica komt evolutie bekijken? Het is zo dat het gene wat pas is uitgevonden pas over x-tijd op de markt komt om de afzetmarkt niet te verstoren en om de verkoop blijven te garanderen.
(Dit is niet meer nodig in de toekomst, indien men samenwerkt voor een evolutie in het economisch verkeer en samenwerkende verbintenissen om de maatschappij gunstig te stemmen).
Men dient niet te werken om te werken en te verkopen om te verkopen.
Een nieuwe trendzetting is nodig en het ontwikkelen van duurzaamheid en versterkte eenheden zal enkel de snel stroom bevorderen om minder bedrijvigheid te creëren in vele materiële eenheden. Dit zal extra uitputting van de aardse materialen voorkomen, zodanig men langer eenheden kan gebruiken en weder recycleren.
Men kan hierdoor ook de prijsklasse her aanpassen in de norm van de afzetmarkt, zodanig het voor iedereen gebruik en betaalvriendelijk wordt.
Denk erbij dat de economie het werkingsvlak van de maatschappij draagt, en als het draagvlak van de productie daalt, zal ook meer vrije tijd gecreëerd worden.
3) Wat men in fase 3 dient te doen is het her coördineren van plaat vestigingen, zodanig men overal het bereik van eenheidsgoederen en levensmiddelen vlot kan aanwerven – Of winkelconcerns omvormen in kleine extra onderverdelingen van bepaalde merken, zodanig overal voorraad is van differentiële middelen en of merken, alsook minder bedrijvigheid alweer nodig zal zijn.
De bedrijvigheid kan stelselmatig dalen als men gemeentelijk gestructureerde werkmethodes inzet om werknemers de winkels van bevoorrading en verkoopinstantie te garanderen.
Zo creëert men wisselwerkingen, differentieel werk, extra socialiteit, en zodoende als belangrijkste minder diensturen in functie te laten draaien voor iedereen – Dit kan men in verhouding zetten op loonvoorwaarden op verschillende niveaus en noem maar op, wat in de mogelijkheden ligt als men het economisch verkeer anders doet verlopen.
Leegstaande plaatsen door de her coördinatie van vestigingen kunnen worden omgevormd in hoogtebouw als woningcomplexen om plaats te creëren voor landbouw en natuurgebieden,...
Gevolg: Niet iedereen behoud zijn werk en dus ook zijn verloning niet naarmate de tijd vordert?
De maatschappij draait voor elkaar en men zorgt dat de uitputting van de aarde voorkomen wordt en dat er geen plaatsgebrek zal opduiken. Dit zijn grotere problemen naar mate de tijd vordert, indien men geen maatschappelijke verandering verwezenlijkt.
Indien men voor elkaar opkomt kan men overal wat inspringen waar men zelf gaat bepalen,
omdat we samen een steentje bijdragen om de maatschappij te verlichten in het draagvlak en de bescherming van de aardse rijkdommen bewaren.
We kunnen we een soort van uurdienstklok introduceren, op basis van allerlei factoren, en op basis van verschillende werken een beloningssysteem introduceren etc., zodanig men in zijn geheel minder diensturen dient te draaien naar mate het concept zijn ontwikkeling vordert en anders beloond wordt, maar ook iedereen zijn werk kan switchen en of wisselen om de maatschappij draaiende te houden en eentonigheid te verdrijven.
De inkomsten blijven bewaard en of gezien zelfs aangroeien als men bijvoorbeeld een andere bepaalde inspanning doet. = Loon naar werken aldus, en ook als in voorbeeld stelling nemende een vorm van gemeentelijke werken tentoonstellen via allerlei publicaties en hieraan een beloning aan vasthangen, voor diegene die de diensten uitvoeren als voorbeeld.
[video=youtube;JYk0EyuRhNs]https://www.youtube.com/watch?v=JYk0EyuRhNs[/video]
Zodat het in de mogelijkheid ligt om iedereen zijn gewenste goederen en diensten in ontvangst te laten nemen, vermits men kan ingrijpen indien er tekorten opduiken, door het gebruikmaken van een reserve(waarde)meter.
Indien men samenwerkt als 1 functioneer baar samenhangende maatschappij hoeft men in principe geen enkel bedrijf te sluiten door concurrentieel overmacht en hoeft niemands loon naar werken worden benadeeld, maar bevorderend?
Als slot ziener zal men bemerken, dat men uiteindelijk minder en minder dient te werken, naar mate de toekomst zich ontwikkeld en zal bedrijvigheid niet eentonig verlopen, maar differentiële wisselwerkingen tot stand kunnen komen?
Hoe gaat men tewerk om dit te bekomen?
1) Men dient een catalogus op te maken van allerlei afzonderlijke materiële eenheden en van levensmiddelen.
Bijvoorbeeld:
Smartphone's
...
2) Men vormt nu een consumptie-index van de afzetmarkt per eenheid over een periode van een jaar, om de productiemeter op peil te stellen gebaseerd op de vraag, zodanig het aanbod gelijke tred houd en
om geen tekorten te laten opduiken in de toekomst, kan men een reservemaat opbouwen.
Logica:
Om ieder bedrijf levendig te houden in de eerste fase:
Dient men normaliter op zijn minst dezelfde verkoopcijfers te behalen als het voorgaande jaar.
Met dezelfde verhoudingen werken voor de verloning van de werknemers.
Men kan extra winsten maken als de bedrijfsonkosten dalen met dezelfde productiewaarden
De 2de fase: men kan werken met minder en minder personeel, indien bandwerken machinaal verlopen.
Louter als voorbeeld werden er 1 miljoen Smartphone's verkocht het voorbije jaar in België.
500 000 van merk 1 (verkocht in 900 verdeelcentrums over heel België)
300 000 van merk 2 (verkocht in 750 verdeelcentrums over heel België)
200 000 van merk 3 (verkocht in 600 verdeelcentrums over heel België)
→ Men dient als verdeelcentrums samen te werken om het merk te bewaren.
→ Inkomsten en uitgaven voor elkaar opnemen, als verdeelconcern, zodoende iedereen hun loonbijdrage kan ontvangen, ongeacht van de afzonderlijke omzetcijfers van de goederen.
→ Men dient in totaal van merk 1: 500 000 smartphone's te produceren om de maatschappij zijn goederen te garanderen.
→ Men produceert bijvoorbeeld een reservemaat aan van 10 %, die ieder jaar in reserve groei wordt gestockeerd om in overgaande jaren minder werk te bezorgen (Dit kan haalbaar zijn voor heel wat eenheden, door machinale bedrijvigheid in plaats van productie medewerkers – Zodanig vele producties in de toekomst automatisch zullen verlopen).
→ Een reserve maat is ook nodig, zodanig men altijd voldoende stock en beschikbaarheid heeft, ten alle getijden.
Logica:
Het heeft geen zin om 1 000 000 smartphone's te produceren van merk 1 of extra verdeelcentrums te ontwikkelen,
zodat het de afzetmarkt verstoord, onnodig werkgelegenheid schept en extra plaatsgebrek opduikt. (Dit verhinderd enkel verdere ontwikkelingen, door tijdsgebrek en ongecoördineerde of ongestructureerde maatregels).
Bij elektronica komt evolutie bekijken? Het is zo dat het gene wat pas is uitgevonden pas over x-tijd op de markt komt om de afzetmarkt niet te verstoren en om de verkoop blijven te garanderen.
(Dit is niet meer nodig in de toekomst, indien men samenwerkt voor een evolutie in het economisch verkeer en samenwerkende verbintenissen om de maatschappij gunstig te stemmen).
Men dient niet te werken om te werken en te verkopen om te verkopen.
Een nieuwe trendzetting is nodig en het ontwikkelen van duurzaamheid en versterkte eenheden zal enkel de snel stroom bevorderen om minder bedrijvigheid te creëren in vele materiële eenheden. Dit zal extra uitputting van de aardse materialen voorkomen, zodanig men langer eenheden kan gebruiken en weder recycleren.
Men kan hierdoor ook de prijsklasse her aanpassen in de norm van de afzetmarkt, zodanig het voor iedereen gebruik en betaalvriendelijk wordt.
Denk erbij dat de economie het werkingsvlak van de maatschappij draagt, en als het draagvlak van de productie daalt, zal ook meer vrije tijd gecreëerd worden.
3) Wat men in fase 3 dient te doen is het her coördineren van plaat vestigingen, zodanig men overal het bereik van eenheidsgoederen en levensmiddelen vlot kan aanwerven – Of winkelconcerns omvormen in kleine extra onderverdelingen van bepaalde merken, zodanig overal voorraad is van differentiële middelen en of merken, alsook minder bedrijvigheid alweer nodig zal zijn.
De bedrijvigheid kan stelselmatig dalen als men gemeentelijk gestructureerde werkmethodes inzet om werknemers de winkels van bevoorrading en verkoopinstantie te garanderen.
Zo creëert men wisselwerkingen, differentieel werk, extra socialiteit, en zodoende als belangrijkste minder diensturen in functie te laten draaien voor iedereen – Dit kan men in verhouding zetten op loonvoorwaarden op verschillende niveaus en noem maar op, wat in de mogelijkheden ligt als men het economisch verkeer anders doet verlopen.
Leegstaande plaatsen door de her coördinatie van vestigingen kunnen worden omgevormd in hoogtebouw als woningcomplexen om plaats te creëren voor landbouw en natuurgebieden,...
Gevolg: Niet iedereen behoud zijn werk en dus ook zijn verloning niet naarmate de tijd vordert?
De maatschappij draait voor elkaar en men zorgt dat de uitputting van de aarde voorkomen wordt en dat er geen plaatsgebrek zal opduiken. Dit zijn grotere problemen naar mate de tijd vordert, indien men geen maatschappelijke verandering verwezenlijkt.
Indien men voor elkaar opkomt kan men overal wat inspringen waar men zelf gaat bepalen,
omdat we samen een steentje bijdragen om de maatschappij te verlichten in het draagvlak en de bescherming van de aardse rijkdommen bewaren.
We kunnen we een soort van uurdienstklok introduceren, op basis van allerlei factoren, en op basis van verschillende werken een beloningssysteem introduceren etc., zodanig men in zijn geheel minder diensturen dient te draaien naar mate het concept zijn ontwikkeling vordert en anders beloond wordt, maar ook iedereen zijn werk kan switchen en of wisselen om de maatschappij draaiende te houden en eentonigheid te verdrijven.
De inkomsten blijven bewaard en of gezien zelfs aangroeien als men bijvoorbeeld een andere bepaalde inspanning doet. = Loon naar werken aldus, en ook als in voorbeeld stelling nemende een vorm van gemeentelijke werken tentoonstellen via allerlei publicaties en hieraan een beloning aan vasthangen, voor diegene die de diensten uitvoeren als voorbeeld.
[video=youtube;JYk0EyuRhNs]https://www.youtube.com/watch?v=JYk0EyuRhNs[/video]
