Archief - De grote spaarvermogen en spaargeld enquete!

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Wyffels

Legacy Member
Kansarmoede bestaat wel degelijk... Anders zijde blind!

Maar het is en blijft ook "kans"-armoede, en het is géén uitgemaakte zaak dat armoede wordt doorgegeven van ouder naar kind.
Ikzelf ben ervan overtuigd dat de omgeving, vriendjes, ... van kinds af aan ook een noemenswaardige factor is. Ik ken ook verschillende (cru om te zeggen) marginalen, die uiteindelijk wel op het goede pad zijn geraakt, nadat ze een relatie aangingen met iemand uit een normaal gezin.

Natuurlijk bestaat de kans dan weer dat ze zich te goed voelen, en soms vergeten van waar ze komen... Maar bon.

cege

Legacy Member
Tefal zei:
Wereldvreemdheid bestaat dan toch nog....

Schulden: Dus schulden na faillissement, schulden na scheiding, schulden door werk te verliezen + ziekte... bestaan niet? Er zijn heel wat mensen die heel hard werken en toch belachelijk weinig verdienen. Waaronder een heel deel zelfstandigen.
Niet informeren: Als je niet weet dat er premies of beurzen bestaan, ga je je er ook niet naar informeren. Voor sommigen is het een grote afschrikking om die papieren ingevuld te krijgen.
Geen deftige studieruimte: Als je enkele kinderen hebt, en je hebt het financieel moeilijk is dit niet altijd mogelijk. (te weinig ruimte, lawaai, schimmel op de muren, te warm tijdens de zomer, te koud tijdens de winter,...).

Schulden na faillisement is jammer, maar wel je eigen fout. Daar heeft de maatschappij niet veel fout gedaan. Wat is je oplossing? Iedereen zijn schulden kwijt schelden.

Wederom, het kind zal zeeeer goedkoop kunnen studeren, er zullen beurzen zijn etc. Mijn schoonzus komt uit een gezin met niet veel centen. Die heeft middelbaar op beurzen gedaan; unif op beurzen gedaan. Die betaalde 100-200 euro inschrijvingsgeld en kreeg een kot subsidie. Die heeft tot haar 25 niet gewerkt, veel gefeest, geen centen van papa of mama en uiteindelijk een diploma gehaald.

En de schimmel op de muren. De muur van mijn kot, daar liep het water van de muur en er stonden paddenstoelen op de muren. In de winter ijs op de ramen (studeren onder dekentje) en in de zomer stond er damp in mijn kot (studeren in onderbroek). Toen ik daar buiten ging na mijn studies waren al de boeken in mijn boekenrek beschimmeld. Oh ja, en over mij was er een cafe wat in de zomer voor veel geluid zorgde (studeren s nachts, met tjoepen in de oren, of bij mijn vriendin thuis of bij vrienden of in een still locatie).

En te trots zijn, dat is wederom een eigen keuze. Ik denk niet dat er heel veel gezinnen zijn die vrijwillig en gedwongen in de situatie zitten voeding+woning behoefte bevredigen lukt niet. Voor dergelijke gezinnen zijn er tal van mogelijkheden.

In mijn jaar @ unif zat er zelfs iemand die met een uitkering van 800 euro zijn huisje afbetaalde, een kind onderhield als alleenstaande vader en studeerde. Die was ontslaan en beginnen studeren. Tijdens zijn studies af en toe werken en voor de rest een uitkering. En naar de les met de trein of autostop. Die was niet te trots om zich te laten helpen hoor. Kind werd bij de gratis kinderopvang van unif gedropt (er is een opvang voor studerende ouders die het niet breed hebben), ik ging die ophalen aan het station om die naar de les te voeren, ik kwam naar hem thuis voor groepswerken, die organiseerde met proffen dat hij presentaties of groepstaken afgeven etc op 1 dag in de week kon doen zodat hij niet onnodig over en weer moest sukkelen met trein etc.

Dus het kan wel degelijk...

M°°nblade

Legacy Member
Kansarmoede is toch echt wel een term die vooral voor derdewereldlanden gebruikt worden.

Op welke manier kan je hier in België, ondanks alle sociale vangnetten, niet deelnemen in 'hooggewaardeerde goederen' zoals onderwijs, arbeid of huisvesting?
Secundair onderwijs is verplicht. Al dan niet een job vinden als bediende of arbeider gaat echt niet liggen aan je vermogen en sociale woningen zijn er ook.

cege

Legacy Member
Etersil zei:
Hoe kan je dop trekken, een junkie zijn en ondertussen studeren aan een unversiteit? :unsure:
Naar mijn weten mag een student/werkstudent maar x aantal dagen wegen/een bepaalde hoeveelheid verdienen.

Je werkt in de zomer 2 weken in de cinema. Je wordt buitengesmeten omdat je zat op je werk zit. Je trekt wat dop. Je schrijft je in voor wat vakken aan unif. Je zuipt je kapot, je gaat niet naar examens. Je werkt tussenin wat in het zwart als taxi chauffeur, je knalt de taxi kapot met je zatte botten. Je zuipt nog wat meer. Je hebt je vrienden die je paar weken op het rechte pad houden. Je slaag er wonderwel in om af en toe een 10 te halen op een vak. Ik kan zo verder gaan, maar het is een verhaal van 10 jaar.

En als je uit de unif geshot wordt omdat je te veel credits opgesoupeerd hebt; zielig briefje naar de rector van nu op het rechte pad, en hoppa je mag opnieuw verder sukkelen.

Denk je nu echt dat je van de ene dag op de andere volledig non-functioneel bent en 9-5 spuiten in je arm steekt?

En je mag heus wel studeren/doppen/werken tegelijk hoor. Er zijn enkel beperkingen qua uitkeringen die je krijgt als je studeert (je mag vb geen 60 studiepunten studeren als volledig op de dop staat; want dan kun je geen werk zoeken). Niemand houdt je tegen om terwijl je werkt te studeren. Ik heb jaaaaren gewerkt en gestudeerd tegelijk. Wat kan het de unif schelen dat je werkt, wat kan het je werk schelen dat je studeert?

Dus die betaald z'n kot/eten volledig zelf dan?

Ja, die zit al 10 jaar in zelfde kot van 300 per maand of zo. Zelfs als xtc pakkende en weed smorende 2 flessen whisky per dag binnengietende jongeling kun je nog af en toe hamburgertjes omdraaien in de McDo en in het zwart hier en daar op een evenementje helpen. Je moet nu niet heel veel moeite doen om aan 300 euro per maand te raken. En als hij dop krijgt; kan hij nog altijd hier en daar een dagske in het zwart buitenwippertje spelen of pintjes tappen in een cafe (1 for you; 1 for me) en 100 euro per dag verdienen. Een hele nacht tappen en hij is volledig kapot gezopen; heeft gefeest; en heeft zijn centen.

Sommige zouden hier echt eens meer buiten moeten komen en eens voor een hulp organisatie een vakantiejobke moeten doen. Hun ogen zouden nogal open gaan.
Ik kan hier voorbeelden genoeg geven van succesvolle mensen die door tegenslag (ziekte, faillissement door klanten die hun rekeningen niet op tijd betalen (waaronder de regering zelf), ongeval op het werk, ...) in de sh*t zijn geraakt en het nu echt moeilijk hebben.

Of denk je dat iedere (jonge) kanker patiënt, nadat hij is 'genezen', terug weer volledig de oude is en er weer kan tegen aanvliegen als voorheen?
('kanker gehad?: sorry meneer, we kunnen je geen lening geven' (voor huis/zaak/...))

Geen lening kunnen krijgen is niet hetzelfde als kansarmoede.

Geen lening kunnen krijgen is niet hetzelfde als geen kansen krijgen. Ik mag ook niet try-outen bij Real Madrid, dat wil niet zeggen dat ik geen eerlijke kans krijg.

En als kanker patient. Dat is allemaal jammer, maar ik denk niet dat je belgie kunt verwijten een slechte gezondheidszorg te hebben...

Over die connecties.
Ik kan hier meteen voorbeelden geven van gefaalde studenten die dan gewoon in het bedrijf van hun vader werken en daar een hoge functie krijgen. Zonder het (naar de standaard van die industrie) niet over het correcte diploma beschikken, maar het dan leren op de job zelf (zo'n kansen krijgt niet iedereen))
[/quote]

Weinigen zullen het er uithouden indien ze 0,0 skills hebben. Er zijn er, maar weinig.

Ik kan een voorbeeld geven van CEO van een groot bedrijf in europa (ong 10k man die er werkt), waar de zoon heel zijn leven klaargestoomd is om de job te doen. Business schools etc 100000en euros gespendeerd. En waar zit die nu? Ergens junior auditor voor Deloitte in het buitenland, al jaren. Carriere zo plat als een vijg. Papa heeft gepushed; maar het zit er niet in.

En omgekeerde ook. Papa en mama "niks waard" en zoon nu 100k per jaar scheppen bij big shot bank in UK.

En niet vergeten dat veel van die big shot skills gedeeltelijk genetisch zijn. Kijk naar de Borlees. De 4 kids kunnen goed lopen. Is dat omdat ze gepusht worden door de daddy? Misschien, maar niet vergeten dat Jacques borlee ook een begenadigd atletieker was. Het is maar zeer de vraag of de omkadering of de genetics de oorzaak zijn. Kans is groot dat die kinderen zonder hun pa in de buurt ook goeie sporters geweest waren. Misschien niet noodzakelijk atletiek, maar toch iets waar ze moeten lopen ;)

MaximumOfBass

Legacy Member
cege zei:
1) Schulden na faillisement is jammer, maar wel je eigen fout.

2) En de schimmel op de muren. De muur van mijn kot, daar liep het water van de muur en er stonden paddenstoelen op de muren. In de winter ijs op de ramen (studeren onder dekentje) en in de zomer stond er damp in mijn kot (studeren in onderbroek). Toen ik daar buiten ging na mijn studies waren al de boeken in mijn boekenrek beschimmeld.

3) In mijn jaar @ unif zat er zelfs iemand die met een uitkering van 800 euro zijn huisje afbetaalde, een kind onderhield als alleenstaande vader en studeerde.

Die was ontslaGEn en beginnen studeren.

1) wat? :rofl: ooit gehoord van een economische crisis?

2) welkom in 2016, waar er effectief een regelgeving voor huisvestiging van studenten is.

3) er bestaat niet voor niets een spreekwoord: de uitzondering bevestigt de regel. 'T is niet omdat één iemand die veerkracht heeft dat iedereen die daarom heeft/moet hebben.

Nicolazz

Legacy Member
Het heeft inderdaad puur met uw eigen wilskracht te maken, als je nu "kansarm" bent of niet.
Mijn vriendin is Congolees, opgevoed door een alleenstaande mama die enkel Frans spreekt in een sociale woonwijk.
Mijn vriendin gaat al van kinds af aan alleen naar school en nooit heeft de mama gevraagd hoe het ging of enige vorm van motivatie getoond.
Vandaag heeft mijn vriendin een economische master, deftige job en is ze perfect tweetalig.
En ja, studeren moest ze ook doen in zeer onvriendelijke omstandigheden. Denk maar aan het stereotype beeld van veel te veel Afrikanen in 1 klein huisje :)

Het volledig tegenovergestelde: ook heb ik enkele vrienden van rijke komaf die er helemaal niets van bakken en nu arbeider zijn.

Het hangt er dus maar vanaf wat jijzelf wil bereiken. Iedereen kan werken of een boek openslaan, ook de "armen".
Ja, de omstandigheden kunnen minder ideaal zijn, maar dat maakt het niet onmogelijk.

Wyffels

Legacy Member
Ik denk dat het hem meer zit in de druk van uw nabije omgeving.

Als je als kind in de basisschool te kampen kreeg met een moeilijke jeugd (lees: alcoholverslaafde ouder(s), die vaak al niet werken, enkel dialect praten tegen hun kinderen, slagen geven wanneer de kinderen onderling ruzie maken, ...) en slechte cijfers haalt, ga je volgens mij logischerwijs tevreden zijn met een lage studierichting in het secundair onderwijs. Uitspraken in de aard van "'t College is voor strevers", "in 't BSO moet je niet leren", ... heeft iedereen wel al eens opgevangen van jongeren! En dit vaak van kinderen, die wel bekwaam moeten zijn om bijvoorbeeld een TSO of zelfs een ASO studie aan te gaan.

Vaak worden kinderen uit dergelijke gezinnen uit hun gemak in een te lage studierichting geplaatst, waar men contact creëert met soortgenoten. En zo arriveer je in een vicieuze cirkel, waar je niet meer uitgeraakt.

Vanaf die leeftijd bouw je dus al de funderingen naar een minder succesvolle toekomst. En vertel me nu niet dat een 11-jarig kind zijn eigen toekomst dan in handen heeft, en contact moet opnemen met een sociale instantie omdat die ondanks zijn lage cijfers in de basisschool toch naar het ASO wil om later advocaat of dokter te worden.
Of moet een 11-jarig kind informeren naar studiebeurzen bij hogere studies, om hun ouders te overhalen om niet naar het BSO te gaan omdat hogere studies na het secundair onderwijs wel te betalen zijn?

Herman De Croo

Legacy Member
@cege: begrijp jij nu echt niet dat anekdotische tegenvoorbeelden niet voldoende zijn om een tendens te weerleggen?

Herman De Croo

Legacy Member
Wyffels zei:
Vanaf die leeftijd bouw je dus al de funderingen naar een minder succesvolle toekomst. En vertel me nu niet dat een 11-jarig kind zijn eigen toekomst dan in handen heeft, en contact moet opnemen met een sociale instantie omdat die ondanks zijn lage cijfers in de basisschool toch naar het ASO wil om later advocaat of dokter te worden.
Of moet een 11-jarig kind informeren naar studiebeurzen bij hogere studies, om hun ouders te overhalen om niet naar het BSO te gaan omdat hogere studies na het secundair onderwijs wel te betalen zijn?
Dit lijkt de gedachtegang te zijn van velen, "wilskracht = alles" :rofl:

cege

Legacy Member
Herman De Croo zei:
@cege: begrijp jij nu echt niet dat anekdotische tegenvoorbeelden niet voldoende zijn om een tendens te weerleggen?

Ja, want de voorbeelden die hier gegeven worden zijn niet anekdotisch...

Anoniem13

Legacy Member
cege zei:
Ja, want de voorbeelden die hier gegeven worden zijn niet anekdotisch...
Er bestaat natuurlijk geen onderzoek naar kansarmoede, het verschil tussen opgroeien in een vermogend gezin en een arm gezin en nog honderden variaties op dit thema.

cege

Legacy Member
MaximumOfBass zei:
1) wat? :rofl: ooit gehoord van een economische crisis?

Dus door de economische crisis is iedereen failliet gegaan?

Failliet gaan is jammer, maar in the end is het wel nog altijd je eigen fout. Je kunt het draaien en keren hoe je het wil, in the end heb je iets fout gedaan waarom jij failliet gaat en een ander niet. Het is daarom niet schandelijk, er valt je daarom niks te verwijten, maar het is je eigen schuld en je eigen probleem.

2) welkom in 2016, waar er effectief een regelgeving voor huisvestiging van studenten is.

Ja, want nu is alles in orde... Ik heb vorig jaar mijn appartement gekocht en mijn huurcontract van huurwoning liep af in februari ergens. De vorige eigenaar ging er pas uit in Augustus, dus ik had nog enkele maanden te overbruggen. Ik heb dan eventjes rondgeneusd naar studenten die gestopt waren met studeren om een kot contract over te nemen tot eind academiejaar (voordelen van in een studentenstad te wonen :-) )

Ik heb 4 of 5 maanden in een schimmelkot geleefd, niet normaal. 1 raam voor 40m2, een krak in de muur van 2cm breed waar vocht doorliep en een verzakte badkamer waar je in kon zwemmen als je langer dan 2 min douchte. Ik weet nog dat ik dacht 'mij kan het niet schelen; maar dit kot krijg je toch nooit meer verkocht'.

10m2 met bloodliggende electric zal er niet meer zijn, maar ideaal is het nog niet.

3) er bestaat niet voor niets een spreekwoord: de uitzondering bevestigt de regel. 'T is niet omdat één iemand die veerkracht heeft dat iedereen die daarom heeft/moet hebben.

Veerkracht niet hebben is niet hetzelfde als geen kansen krijgen.


Er komt wel een punt in de discussie waar je moet toegeven dat je als individu een heel klein beetje verantwoordelijkheid hebt over je eigen outcome. Je kunt niet elk tegenslagje of karaktertrekje wat je van het rechtstreekse pad naar succes duwt de sticker 'geen gelijke kansen' geven.

MaximumOfBass

Legacy Member
cege zei:
Dus door de economische crisis is iedereen failliet gegaan?

Failliet gaan is jammer, maar in the end is het wel nog altijd je eigen fout. Je kunt het draaien en keren hoe je het wil, in the end heb je iets fout gedaan waarom jij failliet gaat en een ander niet. Het is daarom niet schandelijk, er valt je daarom niks te verwijten, maar het is je eigen schuld en je eigen probleem.

Ik heb nergens gezegd dat iedereen door economische crisis failliet gaat? Ik zeg wel dat er meer mogelijkheden zijn dan enkel fouten van jezelf om failliet te gaan. Het is zeker niet zo dat je zelf iets fout doet wanneer je failliet gaat. De nuance ligt er misschien wel in door te zeggen dat je dingen beter had kunnen doen die je kans op succes hadden verhoogd, maar dat is niet hetzelfde als fouten maken.

Ja, want nu is alles in orde... Ik heb vorig jaar mijn appartement gekocht en mijn huurcontract van huurwoning liep af in februari ergens. De vorige eigenaar ging er pas uit in Augustus, dus ik had nog enkele maanden te overbruggen. Ik heb dan eventjes rondgeneusd naar studenten die gestopt waren met studeren om een kot contract over te nemen tot eind academiejaar (voordelen van in een studentenstad te wonen :-) )

Ik heb 4 of 5 maanden in een schimmelkot geleefd, niet normaal. 1 raam voor 40m2, een krak in de muur van 2cm breed waar vocht doorliep en een verzakte badkamer waar je in kon zwemmen als je langer dan 2 min douchte. Ik weet nog dat ik dacht 'mij kan het niet schelen; maar dit kot krijg je toch nooit meer verkocht'.

10m2 met bloodliggende electric zal er niet meer zijn, maar ideaal is het nog niet.

Ik vraag mij toch af of je het niet gaat opzoeken, of dat je een ongelofelijke fantasie hebt. Net zoals die voor studenten bestaat, bestaat er ook een regelgeving voor verhuurders hoor. Wanneer niemand er naar kijkt, of de verhuurder in kwestie niet in fout stelt zal er inderdaad niks aan gedaan worden. Maar leg zoiets voor aan de bevoegde instantie en ik ben er zeker van dat er iets aan gedaan wordt.

Veerkracht niet hebben is niet hetzelfde als geen kansen krijgen.
Er komt wel een punt in de discussie waar je moet toegeven dat je als individu een heel klein beetje verantwoordelijkheid hebt over je eigen outcome. Je kunt niet elk tegenslagje of karaktertrekje wat je van het rechtstreekse pad naar succes duwt de sticker 'geen gelijke kansen' geven.

Ik heb nergens gezegd dat je als individu geen verantwoordelijkheid draagt over de outcome die je realiseert. Je kan ook niet ontkennen dat je als individu enorm wordt beïnvloed door je omgeving, en als je het doet dan ben je gewoon belachelijk bezig. Je bekijkt het nogal zwart-wit, of je neemt de kansen of je neemt ze niet, maar in de realiteit zit er toch een grote grijze zone tussen waar meer factoren inzitten dan enkel jezelf.

M°°nblade

Legacy Member
Herman De Croo zei:
Dit lijkt de gedachtegang te zijn van velen, "wilskracht = alles" :rofl:
En aan de andere kant van het spectrum hebben we dan weer 'alles wat mislukt = de schuld van de anderen'

Straddle

Legacy Member
Tefal zei:
Wereldvreemdheid bestaat dan toch nog....

Schulden: Dus schulden na faillissement, schulden na scheiding, schulden door werk te verliezen + ziekte... bestaan niet?

Dat zal wel bestaan, maar dat moet de maatschappij niet van wakker liggen. Schulden maken zodat je geld kan uitgeven dat je eigenlijk niet hebt en dan komen jammeren dat je het niet kan terugbetalen ... Daar moeten anderen niet voor opdraaien.

Straddle

Legacy Member
Guazala zei:
Zijn hier nu echt mensen die ontkennen dat kansarmoede bestaat? :unsure:

Hier in België? Dat bestaat hier inderdaad niet, dat is een geïmproviseerde term door zelfbenoemde "armen belangen" groepjes. Hier in België krijg je zo goed als gratis gezondheidszorg, publiek transport, onderwijs, uitkeringen, ... In andere landen krijg je dat bijlange niet zo gratis als bij ons. Als je dan toch nog in armoede verzeilt geraakt (door bijv. drugsgebruik of criminalieit is dat je eigen fout). Echte kansarmoede is hier onbestaande.

Pan

Legacy Member
MaximumOfBass zei:
Ik heb nergens gezegd dat je als individu geen verantwoordelijkheid draagt over de outcome die je realiseert. Je kan ook niet ontkennen dat je als individu enorm wordt beïnvloed door je omgeving, en als je het doet dan ben je gewoon belachelijk bezig. Je bekijkt het nogal zwart-wit, of je neemt de kansen of je neemt ze niet, maar in de realiteit zit er toch een grote grijze zone tussen waar meer factoren inzitten dan enkel jezelf.

Dit is dan ook wat ik bedoel. Iedereen kan hetzelfde bereiken, maar sommigen vertrekken vanuit een wel heel ongunstige positie en andere worden op een draagstoel ernaartoe gedragen.
Iemand met overgewicht, astma en één been, kan ook de dodentocht wandelen, maar zal minder kans op slagen hebben dan iemand die fysiek in orde is. En vervolgens zal iemand met een personal coach, een individueel trainingsprogramma, een supportersteam en masseuse nog meer kans op slagen hebben.

Dat is toch puur statistiek, @Cege, op basis van uw profiel, snap ik niet dat je dit niet begrijpt.

archytas

Legacy Member
Deze discussie wordt verengd tot 'kansen' maar dat is slechts een deel van het verhaal. Ik denk dat er bij gezinnen die lager staan op de socio-economische ladder een ander waardepatroon wordt doorgegeven. Daar waar jongeren in middenklassegezinnen (en gezinnen met een hogere sociale status) worden gestimuleerd om verder te studeren, is dat bij gezinnen met een lage sociaal-economische status veel minder het geval.

En los van het feit dat je met wilskracht erg veel kan realiseren is het zo dat je als jongere dan enerzijds wel uit het waardepatroon waarin je geboren wordt moet uitbreken. Anderzijds is het ook zo dat gezinnen met lage SE-status veel moeilijker de weg vinden naar instellingen i.f.v. een beurs/uitkering enz.

Dit zijn twee niet te onderschatten drempels die ik toch wil inbrengen om deze 'kansendiscussie' wat te verbreden :)

Ik vermoed dat cege een exacte wetenschapper of minstens econoom is: als je dag in, dag uit met getallen bezig bent, begin je op den duur over alles in die termen te denken. In deze discussie lijkt het me toch niet onbelangrijk om rekening te houden met de sociale realiteit. :p

Stimpy

Legacy Member
Tefal zei:
Wereldvreemdheid bestaat dan toch nog....

Schulden: Dus schulden na faillissement, schulden na scheiding, schulden door werk te verliezen + ziekte... bestaan niet? Er zijn heel wat mensen die heel hard werken en toch belachelijk weinig verdienen. Waaronder een heel deel zelfstandigen.
Over ziekte ga ik me niet uitspreken. Ik zeg dat het VOORAL factoren zijn die je als gezin zelf in de hand hebt. Niet allemaal dus. Om dan door te blijven bomen hieronder (in andere replies) over mensen die kanker hebben is niet de discussie. Scheiden heb je in de hand en moet niet tot armoede leiden. Als je je werk verliest heb je niet meer of minder schulden. Dan krijg je een uitkering en/of ga je ander werk zoeken (ik hoop het laatste). Verdien je het minimumloon krijg je subsidies hier en subsidies daar.
Niet informeren: Als je niet weet dat er premies of beurzen bestaan, ga je je er ook niet naar informeren. Voor sommigen is het een grote afschrikking om die papieren ingevuld te krijgen.
't Is niet omdat ge er wat schrik van hebt dat ge het niet moet proberen. Da's weer de makkelijke weg hé "ik weet dat niet, ik kan dat niet". Wederom: ligt bij het gezin. Ook het initiatief nemen om u te informeren over armoede, dat is niet zo moeilijk, desnoods in een bibliotheek als ge geen internet hebt, of in't gemeentehuis ofzo.
Geen deftige studieruimte: Als je enkele kinderen hebt, en je hebt het financieel moeilijk is dit niet altijd mogelijk. (te weinig ruimte, lawaai, schimmel op de muren, te warm tijdens de zomer, te koud tijdens de winter,...).
Dan moet ge situatie per situatie kijken naar de oorzaak. Er is hier geen algemene oplossing voor hé. Waarom is het financieel moeilijk? Als je met 2 ouders gaat werken ,zelfs al verdien je niet gigantisch veel, kan je nog altijd wel een normaal leven leiden normaal gezien. Ook met 1 verdiener en 1 uitkering. 't Is makkelijk om te klagen van "ik heb geen geld". Mijn vraag is dan: waarom en kan je er als persoon iets aan doen? (Om dus te voorkomen dat er hier weer met ziektes gegooid wordt).
Niet motiveren: als uw grootste zorg is dat uw basisbehoeften bevredigd worden (voeding + woning), dan wordt het motiveren van uw kind om verder te studeren ondergeschikt. Als je als kind dan in dezelfde soort omgeving zit, ga je er nog niet aan denken om verder te studeren. In bepaalde 'milieus' hoor je er niet bij als je verderstudeert.
Zelfde als hierboven. Wat is de oorzaak dat het voor specifieke gezinnen zo moeilijk is om in basisbehoeftes te voorzien?
Het zijn vaak ook nog die gezinnen die te trots zijn om naar het OCMW te stappen, want dat is voor de 'armen' en 'profiteurs'.
Dus arme gezinnen zitten in de schimmel en zijn te trots? Ja dat is dan evenzeer weer binnen de "macht" van het gezin om er iets aan te doen hé. Zet uw trots dan opzij, of is uw kind dat niet waard?
Ik heb van dichtbij verschillende van die zaken gezien en het valt me vooral op hoe hard de afkomst van iemand zijn verder traject bepaald. Het allemaal zelf in de hand hebben is theoretisch mooi en wordt vooral uitgekraamd door mensen die wel een zekere opleiding/deftig betaalde job hebben.
Niemand die beweert dat het makkelijk is, maar niets doen en hopen dat het vanzelf verandert is wel makkelijk.
Als ik vraag wat de oorzaak is bedoel ik dat niet verwijtend maar het lijkt me dat er toch redelijk wat mogelijkheden zijn om geholpen te worden om uit bepaalde putten te kruipen mits de nodige inspanningen, maar goed, misschien overzie ik een hoop situaties, vandaar mijn vraag.
Uw antwoorden gaan vooral: als ge geen geld hebt, als ge geen ruimte hebt, als ge dit of dat niet hebt.. ik vraag me dan eerder af wat de oorzaak is en of daar niets aan te doen is.

Dus ter info: ik heb het over gezonde mensen die in staat zijn om een job uit te voeren. Niet mensen die écht hulpbehoevend zijn (ziekte, ongeval..). In de andere

coldvinc

Legacy Member
cege zei:
Ja, want de voorbeelden die hier gegeven worden zijn niet anekdotisch...

paradijsappel zei:
Er bestaat natuurlijk geen onderzoek naar kansarmoede, het verschil tussen opgroeien in een vermogend gezin en een arm gezin en nog honderden variaties op dit thema.

:unsure:
coldvinc zei:
Een van de eerste resultaten die ik vind door te zoeken op "studies gezinssituatie studiemogelijkheden":

http://www.belspo.be/belspo/fedra/res/ssd601_nl.htm



Hier nog wat meer:
Ongelijkheid in het onderwijs: 'Talent mag niet onontgonnen blijven' - DeWereldMorgen.be

Is uit Nederland maar geld zeker ook voor België:
'Ongelijkheid in het onderwijs vergroot' | Nieuwsuur

En ja dit is relevant voor dit topic gezien dit invloed heeft op je uitgaven- en spaargedrag later in je leven.
Uiteraard zijn er uitzondering, maar die zijn niet de regel.

In deze wereld, ja zelfs in België, is niets eerlijk of gelijk verdeeld. Je moet verdomd hard vechten, en sommig heel hun leven om op een gelijkaardig niveau te geraken als personen die er van bij geboorte een voorsprong hebben en met weinig extra middelen nog meer kansen krijgen of creëren.
Dat is niet iedereen gegeven. Afkomen met de speciale gevallen zoals, sommige rappers, ondernemers, etc. zegt niets. Voor ieder succesvol persoon dat graag zijn ervaring deelt met de wereld zijn er honderden zo niet duizenden die falen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan