Thin Liz zei:
Is dat wel zo? Vroeger was er gewoon geen ingangsexamen, en waren er dan meer incompetentere artsen? De richting an sich is een filter toch? Wie geen geschikt materiaal is, die vliegt er binnen het jaar, of twee, uit. In de farmacie kan een fout ook dodelijk zijn, maar ik geloof niet dat het invoegen van een ingangsexamen plots betere apothekers op de markt gaat geven. Hoegenaamd niet. Zoals je zelf vernoemde: de opleiding is kwalitatief genoeg om de incompetentie er uit de filteren.
Ik ken de richting farmacie niet goed genoeg om daarover conclusies te kunnen trekken of uitspraken te doen. Apothekers hebben enorm veel kennis over medicatie en ondersteunen de artsen zelfs op deze manier. Maar de apothekers zijn niet degene die het voorschrijven. Deze verantwoordelijkheid ligt bij een arts die verder moet gaan op het klinisch beeld. Hiervoor heb je ervaring nodig maar alvorens hier aan te beginnen moet je een ruime bagage aan leerstof hebben.
Ik zal u een voorbeeld geven. In de opleiding wordt er anatomie gegeven. Het is niet simpel om al deze preparaten te maken en klaar te leggen voor de studenten. Dit voorbereidend werk wordt gedaan door de proffen die hiervoor zijn opgeleid. Dit praktisch organiseren voor 5500 man is al een zeer grote meerkost aan preparaten, werkuren en dan moet je de infrastructuur ervoor nog hebben. Het is haalbaar als je de juiste middelen hebt. Maar welke universiteit kan in hemelsnaam zo een massa ineens voorzien?
Dit is maar een voorbeeld, je hebt ook nog de praktijklessen waarbij huisartsen zelf opleiding komen geven. Ook hier zit je met hetzelfde probleem, je hebt onmogelijk een goede kwaliteitscontrole wanneer je aan hele grote groepen dit moet geven. Daarnaast vraagt dit ook weer een enorme financiële kost. Zo kan ik nog een aantal zaken opnoemen. Het is niet alleen achter de boeken zitten.
Nu spreek ik alleen maar over de 6-jarige opleiding hè! Daarnaast heb je nog het assistentschap. Wanneer je met teveel assistenten zit gaat de werkdruk verminderen wat goed is. Maar dit zal zeker ten koste van de nodige ervaring, kwaliteit en vertrouwen gaan.
De opleiding naar spoedarts had je tot kort 2 mogelijkheden. Een 3-jarige en een 6-jarige opleiding. Het diploma is gelijkwaardig. Nu is er enkel nog maar de 6-jarige opleiding omdat op deze 3 jaar de spoedartsen nog te onzelfzeker waren in bepaalde situaties.
Dit kan raar klinken maar dat is het niet. Bepaalde situaties zijn zo zeldzaam (bv reanimatie van een kind) dat uw zintuigen op zo een moment juist scherp moeten staan en al uw ervaring van pas komt. In zo een situatie is het belangrijk dat je als arts zelfzeker bent van je beslissing, hoe hard deze ook mogen zijn. Zo kan je voor alle disciplines wel iets zeggen. Geldt dit ook voor farmacie? Ik denk dat niet maar ik kan mis zijn.
Ik nodig jullie allemaal uit om eens mee te volgen en jullie zullen nogal ogen open trekken. Het is veel meer dan een babbeltje en pilletje en tot de volgende.
Nog iets anders. Onze buurlanden hebben ook een selectie en zelfs in Wallonië is het anders. Dus schaf het af en je zit de eerste jaren met een enorme toeloop in geneeskunde. De studie geneeskunde wordt door velen als hoog aanzien. Dus waarom "zou je het niet proberen?". Dit proberen gebeurd nu op het ingangsexamen ipv het eerste jaar. Zoals ik hierboven zei heb je al in jaar 1 anatomie etc dus organiseer het maar dan...
Een verpleegkundige kan een patiënt ook dood spuiten door per ongeluk de foute medicatie op te trekken. Een bouwvakker kan door een fout ook zijn/haar collega doden. Jij kan met uw auto ook iemand dood rijden. Daar gaat een ingangsexamen inderdaad niet veel aan veranderen aangezien het gaat om menselijke fouten. Wat wel invloed zal hebben is hoe je hebt leren omgaan met de veiligheid in het verkeer, op de werf of in het ziekenhuis. Om dit te leren heb je een goede opleiding nodig en daarvoor heb je specialisten nodig.
), dan kom ik hier nog eens terug.