Lila. zei:
Een minnelijke schikking, of een "vervolging afkopen" zoals jij het liever noemt, is nu eenmaal een mogelijkheid die de wet voorziet. Jij kan dat compleet onethisch vinden maar het zijn heus niet enkel artsen die er (gretig) gebruik van maken. En zo vloeit er toch weer een beetje van dat overheidsgeld terug naar de staatskas. Daar kan jij toch alleen maar blij om zijn, niet?
Het klopt als je zegt dat niet enkel dokters daar gebruik van maken. Ook andere criminelen maken daar gebruik van, en dan wordt er gewoonlijk ook scha en schande geroepen. Ik zie niet in waarom we voor dokters daar een uitzondering moeten op maken? Het is niet omdat
enkele simpele zielen in Ruiselede hun dokter blijven verdedigen nadat hij een moord op zijn geweten heeft, dat ik ook moet meegaan in dergelijke irrationele onaantastbaarheids-verklaringen.
En ja, in het algemeen ben ik ook zware tegenstander van het afkopen van processen die een zuivere klassenjustitie voortbrengen. Ik kan het nog een klein beetje begrijpen voor zaken als fiscale fraude, maar uitgerekend zaken waar ernstige ethische problemen mee gemoeid zijn, gaan afkopen met een minnelijke schikking is werkelijk alle cynisme voorbij.
Maar soit, dat is allemaal mijn punt nog niet. Ik zeg nergens dat die dokter wettelijk zijn boekje te buiten zou zijn gegaan met de afkoping van zijn proces. Hij heeft namelijk de wet al overtreden op andere vlakken. Mijn punt is, en ik herhaal:
- Waar zit de orde van geneesheren nu?
- Hoe zit het met de eed van Hippocrates?
- Waar zit die "verpletterende verantwoordelijkheid" die zogezegd voortvloeit uit het beroep en die vaak als eerste reden wordt aangehaald waarom ze fortuinen verdienen op kap van de maatschappij? Als je eerst genoeg geld krijgt van de maatschappij om al uw processen met gemak af te kopen, waar zit dan de
concrete verantwoordelijkheid: rekenschap afleggen voor uw (mis)daden?!
Er zijn hier al talloze voorbeelden gepasseerd waaruit blijkt dat een dokter in de praktijk nooit rekenschap hoeft af te leggen voor zijn daden omwille van het simpele feit dat de oorzaak-gevolg relatie quasi onmogelijk te bewijzen is in medische dossiers omdat geneeskunde geen exacte wetenschap is en men zich daar altijd kan achter verschuilen. Deze zaak toont nu aan dat, als het dan uiteindelijk toch eens te bewijzen valt, ze simpelweg hun zaak vlotjes kunnen afkopen met het kapitaal die ze eerder ontvangen hadden van de maatschappij.
De facto hebben ze dus een verantwoordelijkheid die te reduceren is tot quasi 0. Verwaarloosbaar. En dan stel ik mij de vraag als burger die zwaar moet dokken voor onze gezondheidszorg: is hun buitensporig loon dan wel gerechtvaardigd als het hoofdargument daartoe de facto niet klopt?
)