Stimpy zei:
Nee ik zeg net dat je die krijgt omdat je die nodig hebt
Je hebt een vervoersmiddel nodig om bij je klanten te geraken, akkoord. Best ook eentje waarmee je jezelf niet voor schut zet.
Maar is alles minder dan een A3 of BMW 1 reeks dan een schandaal om mee bij klanten te arriveren?
Stimpy zei:
Dus mensen die targets halen zijn het niet waard volgens jou en laat staan dat ze een deftige firmawagen mogen krijgen, die ze, nu ga ik eens iets gek zeggen, voor hun werk nodig hebben?
Wie is er de slaaf van zijn werk, die wat met zijn eigen loontje aan de pomp staat om zijn zelf aangekochte auto (om mee op het werk te raken) vol te gooien?
En als jij morgen wordt buiten gegooid (want geloof me, die kans is er ook hoor), dan ben je je wagen ook kwijt.
De manier waarop je het trouwens zegt bevestigt mijn visie over de huidige mentaliteit. Je beseft zelf goed genoeg met welk voordeel je te maken hebt en dat er totaal geen evenwicht bestaat tussen bedrijfs- en privéwagen.
Stimpy zei:
tja, waar trek je de grens, wat vind je een dikke auto. De meesten rijden met een eco wagen rond, zelfs de bmw3's en de audi A4's, die dan nog minder vervuilen en zuiniger zijn dan hun franse tegenhangers. En waarom zouden mensen die lange tijd in hun auto moeten zitten niet wat comfort mogen hebben? Omdat jij vindt dat het maar met minder moet? Tot je zelf zoiets onder je kont geschoven krijgt, of zeg je dan nee dank u? Wat een jaloerse ondertoon voel ik bij jou. Bedrijven zullen wel zelf bepalen wat ze nodig achten om rendabel te blijven, en als dat goede krachten belonen is is daar niks mee.
Als ik het onder mijn kont geschoven zou krijgen zou ik uiteraard geen nee zeggen. Maar 't is toch frappant hoe veel bewuster ik me blijkbaar van de crisis ben dan jou?
Laat ik dan ook eens iets geks zeggen. Wat zou er dan mis zijn met die bedrijfswagen op je werk/een parking te laten staan en de ochtend nadien met je privéwagen naar die plek te rijden? Moet toch te regelen zijn met je klanten en werkgever? Zo kost je je werkgever toch al geen privékilometers.
Of raak ik daarmee een gevoelig snaartje?
Stimpy zei:
Zie hierboven, tof dat je denkt te weten hoe als werkgever aantrekkelijk te blijven en waar er op bespaard kan worden. Wat een arrogantie. Foeifoei.
Geloof me vrij, ik ben al genoeg wanpraktijken tegengekomen en dan nog maar alleen op de manier waarop sommigen hun personeel proberen aan te werven. Ik ga geen persoonlijke ervaringen neerpennen maar het feit dat er zoiets als interim- en IBO-contracten bestaat waar bedrijven gretig gebruik van maken terwijl ze zich goed bewust zijn van hun opties met de gevolgen vandien voor de werknemer zegt ook genoeg. Maar da's een andere discussie.
Edit: 't Is trouwens exact jouw soort uitspraken dat "pikt"
Schwimm zei:
Het enige dat ik niet echt gerust in ben is de kwaliteit ervan. Als je via een erkende dealer gaat (om zeker te zijn dat het ok is), dan betaal je toch weer een aanzienlijk prijsje, vermoed ik.
Nu goed, auto kopen = vanaf dag 1 dat je 'm hebt verlies doen. Dus kan ik inderdaad maar beter zo'n tweedehandskar kopen.
Een wagen aankopen is sowieso al geen goedkope aangelegenheid, en de echte kosten komen zoals gezegd daarna pas.
Daarom zou ik dan ook sowieso op de tweedehandsmarkt kijken (sites zoals Autozone, Autoscout, Kapaza, ...) en vooral geduld uitoefenen. Bij een dealer zal je altijd iets meer betalen dan bij een particulier. Anders verdient ie er ook niets meer aan. Toch is de kleine meerprijs soms misschien wel de moeite waard gewoon al omdat je dan toch alweer een plek hebt waar je met een gerust hart heen kunt voor onderhoud en dergelijke, aangezien je er toch al een wagen hebt aangekocht.
Een occasie van max. 4 jaar met minder dan 75000 km lijkt me ideaal. Afhankelijk van je budget lijkt 10000 euro me al een stevig maar niet absurd gemiddelde om een degelijke wagen te kunnen kopen.
