Archief - Meebetalen terrasoverkapping huis van partner

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Mulan

Legacy Member
HUSKE zei:
Wij zijn dat ook aan het bekijken hoe we het gaan doen.
Mijn vriendin doet nogal moeilijk op dat gebied, nog even en ze kan voor mijn part op haar appartement blijven zitten, ik merk dat ik minder geduld heb als vroeger :D.

We hebben elk een eigen woning en we zouden wonen in dat van mij (voorlopig althans) en dus zou er iets betaald moeten worden.
We dachten aan of de helft van de huur (ik) van haar appartement, of de helft van de intrest van de lening (zij).
Echter is de helft van de intrest een 150 euro en de helft van de huur 385 euro, wat een gigantisch verschil is natuurlijk.

Ik had als voorstel om de helft van de huur op een gemeenschappelijke rekening te zetten als initiële inleg aan haar kant)=.
Ze zou dus 385 euro moeten betalen voor onderdak, eten, energie/water en de verzekeringen (familiale en brand).
Ik zou 950 hypotheek (volledig apart wel) +100 vaste kosten +150 voeding inleggen wat maakt dat ik 1200 euro inleg. Dat is een verdeling van 1200 vs 385 euro en dan nog moeilijk doen. Als er extra geld nodig is had ik voorgesteld 60-40 te doen omdat ik iets meer verdien (2750 vs 2350).
Ik zie haar graag, maar ben niet het OCMW, noch een goedkoop hotel natuurlijk.
Zal ik anders bij jou komen wonen? Vind dat zelfs spotgoedkoop! Ze "verliest" nog geen 5de van haar inkomen voor woonst, eten etc en vindt dat te veel? Jwaddedadde! :s

Five-seveN

Legacy Member
Pas op hier zitten er nog opt forum, zelfs venten, die inwonen bij de vriendin en hun eigen huis/appartement verhuren, zonder 1 cent “huur” te betalen. Want ja je vraagt toch geen huur aan uw partner zeker, zotter moet het niet worden! Incoming...

Sommige mensen verstaan dat nu eenmaal niet. Als uw vriendin ook in die categorie valt en jij niet: zeer hard mee oppassen.

Crodino9

Legacy Member
stungunner zei:
Nadeel daaraan is wel dat wanneer hij later die 7500€ niet wil terugbetalen wanneer je uiteengaat, je die via de rechtbank moet terug vorderen, met alle gevolgen vandien.

Als je dat in een akte laat gieten kan je dat terugvorderen via een deurwaarder. Kost je nu dus wel iets, maar kan je later veel geld, tijd en miserie besparen.

Ah dat is wel een goede tip. Daar had ik nog niet aan gedacht.
Ik denk dat ik het inderdaad beter via notaris laat opnemen :)

TNTim

Legacy Member
Five-seveN zei:
Dat is al helemaal crazy. Daar zou ik als eigenaar nooit mee instemmen.
Dat hoeft ook niet hé, dat de eigenaar het dan zelf betaalt. :p

Ken een koppel waarbij één van de twee steeds de helft bijlegde van verbouwingen, maar niets van eigendom verwierf in de woning. Eenmaal de relatie gedaan was het grote discussie.

makila

Legacy Member
Landtlord zei:
maar wat gebeurd er al de relatie binnen 10-15 jaar stopt. Ga je dan nog altijd de volle 7500€ terugvragen?
Sommige koppels gaan nu éénmaal als vijanden uiteen en dan is het antwoord op bovenstaande vraag gewoon een JA.

De winnaars? De advokaten hé!

Renegadexxripxx

Legacy Member
Five-seveN zei:
Pas op hier zitten er nog opt forum, zelfs venten, die inwonen bij de vriendin en hun eigen huis/appartement verhuren, zonder 1 cent “huur” te betalen. Want ja je vraagt toch geen huur aan uw partner zeker, zotter moet het niet worden! Incoming...

Sommige mensen verstaan dat nu eenmaal niet. Als uw vriendin ook in die categorie valt en jij niet: zeer hard mee oppassen.

Ik herinner mij dat JPV een hele tijd geleden eens gezegd heeft dat zodra je "huur" vraagt en de partner schrijft dit op de betaling ook zo neer. Dat je hiermee dan een vordering inzet op de woning bij een eventuele scheiding. Natuurlijk moet dit nog altijd bevestigd worden door de rechtbank, maar dit wordt dan wel zo aanvaard.

Dit geldt niet wanneer je dit vraagt voor bijdrage in de leefkosten (dus water, eten, was, plas, etc...).

taylor

Legacy Member
Renegadexxripxx zei:
Ik herinner mij dat JPV een hele tijd geleden eens gezegd heeft dat zodra je "huur" vraagt en de partner schrijft dit op de betaling ook zo neer. Dat je hiermee dan een vordering inzet op de woning bij een eventuele scheiding. Natuurlijk moet dit nog altijd bevestigd worden door de rechtbank, maar dit wordt dan wel zo aanvaard.

Dit geldt niet wanneer je dit vraagt voor bijdrage in de leefkosten (dus water, eten, was, plas, etc...).

Dat betwijfel ik toch. Wil dit dan ook zeggen wanneer ik een kamer verhuur aan een huisgenoot en een lening afbetaal, die achteraf aanspraak heeft op een deel van mijn woning? Beide gevallen woon je feitelijk samen.

Een huis/app blijft gewoon een investering. Dat je daar toevallig in kan wonen is bijkomstig.

Mensen willen vaak de helf (of een deel) niet betalen omdat ze jaloers zijn op de andere genre "waarom betaal ik zijn/haar huis af en krijg ik niks?". Maar wanneer de eigenaar zijn eigen huis/app zou verhuren en ze huren samen iets nieuw zou de helft betalen perfect normaal zijn. Logica is vaak zoek.

Voor mij is een goed uitgangspunt: stel dat die woning er niet was, in welk type budget van huurwoning zou je dan wel wonen? Neem daar de helft van en voila. Of indien de persoon ervoor een woning/app huurde, gewoon daar de helft van.

edit: vooral bij jongere mensen zie je ook wel complexe situaties

Kameraad van mij heeft na afstuderen 3 jaar gratis thuisgewoond en goed kunnen sparen en gaat dus nu een app kopen. Zijn vriendin is wat jonger en studeert nu af en ze zou bij hem intrekken. Wat doe je dan? Zijn vriendin zou indien ze niet samen zijn ook nog 3 jaar gratis thuis kunnen wonen en goed kunnen sparen. Ze wil ook die kans om die 3j goed te kunnen sparen zoals hij had. Vraag je dan huur of niet?

Five-seveN

Legacy Member
Renegadexxripxx zei:
Ik herinner mij dat JPV een hele tijd geleden eens gezegd heeft dat zodra je "huur" vraagt en de partner schrijft dit op de betaling ook zo neer. Dat je hiermee dan een vordering inzet op de woning bij een eventuele scheiding. Natuurlijk moet dit nog altijd bevestigd worden door de rechtbank, maar dit wordt dan wel zo aanvaard.

Dit geldt niet wanneer je dit vraagt voor bijdrage in de leefkosten (dus water, eten, was, plas, etc...).
Ik denk dat die melding van jpv niet “huur” was maar wel iets als “bijdrage aan afbetaling lening van huis” of “deel kapitaalaflossing huis” of “bijdrage hypotheek huis”. Wat uiteraard te vermijden is.

“Woon compensatie” of “helft huurinkomsten delen” is iets helemaal anders.

HUSKE

Legacy Member
Five-seveN zei:
Heel schappelijke manier hoe je dit aanpakt vind ik. Correct. Ik zit in identiek dezelfde situatie en de vriendin betaalt mij de helft van haar huuropbrengst (=285) om het inwonen te compenseren + dan vaste kost van water/elec/gas/vuilnis/internet wat 100 euro is en dat laatste bedrag review ik elke maand. Dus ongeveer 385 dat ik krijg. Daar ziet zij nooit iets van terug en dat is prima, niet vergeten dat zij daardoor haar appartement kan verhuren.

Al de rest, internet/tv/gas/elec/vuilnis... wordt eerlijk verdeeld de kosten.
Ik snap niet dat je dit apart wil doen of er gratis bij wil geven.

Daar staat wel tegenover dat als er iets met de verwarmingsketel aan de hand is, of een lek in het dak, dat dat op mijn kosten hersteld worden. We gebruiken daar als regel "kosten die voor de verhuurder zouden zijn, die betaal ik". Nu omdat wij ook willen verbouwingen doen en grotere renovaties, cfr terras enzovoort... daarvoor zouden we als oplossing het huwelijk zien met volledige gemeenschap van goederen. Dus ik krijg het appartement erbij en zij het huis. Met eventueel nog een extra nota in het huwelijkscontract om het wat eerlijk te houden als we uit elkaar gaan. Nu onze vermogens liggen redelijk gelijk dus veel zal daar niet bijgepast gaan worden.


Die hypotheek dat is geen toegeving te noemen. Het blijft jouw huis dus dat is jouw kost. Jij blijft eigenaar. Interest is al helemaal te verwaarlozen met de woonbonus of rentes <1%.
Die vaste kosten en die voeding, daar moet zij ook voor bijdragen me dunkt. 60-40 omdat jij meer verdient is toch billijk ja.

Het is heel belangrijk hierover op dezelfde golflengte te zitten.
Niet voor uzelf maar ook voor haar. Ze wil namelijk niet in discussies met u terecht komen die eindigen met "voor alles wat jij hier van mij krijgt, verdien ik wel meer respect!".
En geloof me het gevoel "de man in huis te zijn" omdat jij alles betaalt, is ook niks waard hoor. Dat is eerder het OCMW in huis spelen.

Haar uitleg is dat met de aankoop van haar app ze slechts 15k buffer heeft en ik dat 5x. Maar ik vind dat wat ik in het verleden bij elkaar gekregen heb er helemaal niet toe doet en we moeten kijken naar de huidige situatie van woonst/inkomen. Als ik ook zou verhuren en we samen iets anders huren is de kost voor huur gewoon /2. En onder de 1000 euro huurt ge in Limburg ook niks fatsoenlijks meer (buiten een appartement).

Ik wil idd die initïele inleg van 385 euro van haar en van mij 250 euro. Dan betaald ze slechts 135 euro / maand om in mijn huis te wonen en 250 euro voor de initiële kosten. Vind dat ook heel schappelijk.
De rest is dan gewoon 60/40, excl de hypotheek die volledig ten mijne laste blijft. Want de bedoeling is dat het huis later volledig naar mijn zoon gaat.
Haar appartement gaat dan volledig naar haar dochter.
Moet er niet beter van worden van samenwonen, wil gewoon dat er iets bijgelegd wordt. Ik wil ook nog een tuinhuis met overdekt terras in de hof, airco in huis etc. Dat is allemaal comfort verhogend, maar je praat dan ook gauw over een investering van 20-25k volledig ten mijne laste. Mijn huis, dus doe daar voor de rest ook niet moeilijk over.

Mulan zei:
Zal ik anders bij jou komen wonen? Vind dat zelfs spotgoedkoop! Ze "verliest" nog geen 5de van haar inkomen voor woonst, eten etc en vindt dat te veel? Jwaddedadde! :s

Wel, denk niet dat ik je man mee in huis wil nemen :p.

Renegadexxripxx

Legacy Member
taylor zei:
Dat betwijfel ik toch. Wil dit dan ook zeggen wanneer ik een kamer verhuur aan een huisgenoot en een lening afbetaal, die achteraf aanspraak heeft op een deel van mijn woning? Beide gevallen woon je feitelijk samen.

Een huis/app blijft gewoon een investering. Dat je daar toevallig in kan wonen is bijkomstig.

Mensen willen vaak de helf (of een deel) niet betalen omdat ze jaloers zijn op de andere genre "waarom betaal ik zijn/haar huis af en krijg ik niks?". Maar wanneer de eigenaar zijn eigen huis/app zou verhuren en ze huren samen iets nieuw zou de helft betalen perfect normaal zijn. Logica is vaak zoek.

Voor mij is een goed uitgangspunt: stel dat die woning er niet was, in welk type budget van huurwoning zou je dan wel wonen? Neem daar de helft van en voila. Of indien de persoon ervoor een woning/app huurde, gewoon daar de helft van.

edit: vooral bij jongere mensen zie je ook wel complexe situaties

Kameraad van mij heeft na afstuderen 3 jaar gratis thuisgewoond en goed kunnen sparen en gaat dus nu een app kopen. Zijn vriendin is wat jonger en studeert nu af en ze zou bij hem intrekken. Wat doe je dan? Zijn vriendin zou indien ze niet samen zijn ook nog 3 jaar gratis thuis kunnen wonen en goed kunnen sparen. Ze wil ook die kans om die 3j goed te kunnen sparen zoals hij had. Vraag je dan huur of niet?

Was gebaseerd op hetgeen hier ook vermeld stond : post van centiempje
https://www.spaargids.be/forum/wat-met-de-bijdrage-van-de-inwonende-partner-t20481.html

Was iets in die trend dat JPV toen vermeld had.

HUSKE zei:
Haar uitleg is dat met de aankoop van haar app ze slechts 15k buffer heeft en ik dat 5x.

Maar nu gaat ze meer kunnen sparen, want :

1) ze kan haar appartement verhuren -> money money
2) de vaste kosten worden gedeeld in haar voordeel (60-40 , zonder rekening te houden met de potentiële verhuuropbrengst van het appartement)
3) waarom zou buffer iets te maken hebben met bijdrage leveren in de kosten.

run forest rrrrruuuuuunnnnn :d.

HUSKE

Legacy Member
Renegadexxripxx zei:
Maar nu gaat ze meer kunnen sparen, want :

1) ze kan haar appartement verhuren -> money money
2) de vaste kosten worden gedeeld in haar voordeel (60-40 , zonder rekening te houden met de potentiële verhuuropbrengst van het appartement)
3) waarom zou buffer iets te maken hebben met bijdrage leveren in de kosten.

Geld opzich heeft mij vroeger nooit echt geïnteresseerd. Mijn vorige ex heeft in totaal ook 30k+ cadeau gekregen (20k bij aankoop appartement) en heb meer dan 11k laten vallen bij de scheiding.
Maar uit een scheiding leert men en wil nu alles zowat gescheiden houden en voor het samenwonen alles deftig geregeld hebben. Wat ik nu heb wil ik behouden, dat ik wat meer zou bijleggen in de kosten interesseert me eigenlijk niet heel veel.
Maar ze lijkt elke cent er uit te willen halen, op een moment dat je een jaar samen zijt vind ik dat nogal een rare gedachten gang...

Ze vind het niet correct dat mijn zoon later meer zou erven dan haar dochter, maar in the end... niet mijn kind, niet mijn zorgen om voor een erfenis te zorgen.
En dan nog, als ik later alles opdoe tot op de laatste cent heeft mijn zoon gewoon pech, ik heb het ook altijd zonder erfenis of inleg van ouders moeten doen.

Renegadexxripxx zei:
run forest rrrrruuuuuunnnnn :d.

Wel, ge weet ondertussen wel dat ik niet heel vies ben om van vriendin te switchen als iets mij niet zint. Als er iets is waar er massa exemplaren van bestaan zijn het wel (mooie) vrouwen :D.
Ik ga voor niks meer wat minder is dan mijn eigen zin, ik vind dat ik met deze regeling heel schappelijk ben.

Dus dat spelletje moet nietmeer heel lang duren of ik blijf nog wat langer alleen wonen :p.

KnightOfCydonia

Legacy Member
taylor zei:
Dat betwijfel ik toch. Wil dit dan ook zeggen wanneer ik een kamer verhuur aan een huisgenoot en een lening afbetaal, die achteraf aanspraak heeft op een deel van mijn woning? Beide gevallen woon je feitelijk samen.

Een huis/app blijft gewoon een investering. Dat je daar toevallig in kan wonen is bijkomstig.

Mensen willen vaak de helf (of een deel) niet betalen omdat ze jaloers zijn op de andere genre "waarom betaal ik zijn/haar huis af en krijg ik niks?". Maar wanneer de eigenaar zijn eigen huis/app zou verhuren en ze huren samen iets nieuw zou de helft betalen perfect normaal zijn. Logica is vaak zoek.

Voor mij is een goed uitgangspunt: stel dat die woning er niet was, in welk type budget van huurwoning zou je dan wel wonen? Neem daar de helft van en voila. Of indien de persoon ervoor een woning/app huurde, gewoon daar de helft van.

edit: vooral bij jongere mensen zie je ook wel complexe situaties

Kameraad van mij heeft na afstuderen 3 jaar gratis thuisgewoond en goed kunnen sparen en gaat dus nu een app kopen. Zijn vriendin is wat jonger en studeert nu af en ze zou bij hem intrekken. Wat doe je dan? Zijn vriendin zou indien ze niet samen zijn ook nog 3 jaar gratis thuis kunnen wonen en goed kunnen sparen. Ze wil ook die kans om die 3j goed te kunnen sparen zoals hij had. Vraag je dan huur of niet?

Eigenlijk moet je je de vraag stellen: zou je even graag de partner-eigenaar zijn in dit verhaal, als de partner-huurder? Indien neen, dan voel je toch ook dat er iets schort.

Ik vind het toch géén gezond uitgangspunt in een relatie dat één partner met de helft van de fictieve huur de andere helpt een permanent vermogen op te bouwen, en die andere partner niet alleen zelf vermogen opbouwt maar nog extra vermogen dankzij de inbreng van die partner. Je kan dat niet vergelijken met samen iets te huren, want daarbij betaal je beiden af aan één huurbaas, en heb je beiden ook een aantal rechten (opzeg) die je als inwonende partner veel moeilijker kan afdwingen. Doorgaans ligt (tenzij bij hoge eigen inbreng) een lening ook ietsje hoger (plus meer kosten) dan huren, hoe ga je eerlijk een fictieve huur inschatten?

Kort samengevat: de partner die die "huur"/woonvergoeding betaalt heeft de kans niet om dat bedrag te investeren, de partner die de vergoeding ontvangt kan dubbel investeren: zijn eigen deel van de lening plus de vergoeding die die ontvangt van de partner.

Als tijdelijke oplossing moet zo'n situatie kunnen, maar op lange termijn zou ik er toch naar streven om ofwel samen iets aan te schaffen, of de kosten van de woning volledig ten laste te laten vallen van de partner die er vermogen mee opbouwt. Uiteraard de gemeenschappelijke woonkosten (elektriciteit/gas/water), internet, belastingen, etc. deel je wel netjes door twee eventueel in verhouding tot eenieders inkomen.

sneeuwzwart

Legacy Member
KnightOfCydonia zei:
Eigenlijk moet je je de vraag stellen: zou je even graag de partner-eigenaar zijn in dit verhaal, als de partner-huurder? Indien neen, dan voel je toch ook dat er iets schort.

Ik vind het toch géén gezond uitgangspunt in een relatie dat één partner met de helft van de fictieve huur de andere helpt een permanent vermogen op te bouwen, en die andere partner niet alleen zelf vermogen opbouwt maar nog extra vermogen dankzij de inbreng van die partner. Je kan dat niet vergelijken met samen iets te huren, want daarbij betaal je beiden af aan één huurbaas, en heb je beiden ook een aantal rechten (opzeg) die je als inwonende partner veel moeilijker kan afdwingen. Doorgaans ligt (tenzij bij hoge eigen inbreng) een lening ook ietsje hoger (plus meer kosten) dan huren, hoe ga je eerlijk een fictieve huur inschatten?

Kort samengevat: de partner die die "huur"/woonvergoeding betaalt heeft de kans niet om dat bedrag te investeren, de partner die de vergoeding ontvangt kan dubbel investeren: zijn eigen deel van de lening plus de vergoeding die die ontvangt van de partner.

Als tijdelijke oplossing moet zo'n situatie kunnen, maar op lange termijn zou ik er toch naar streven om ofwel samen iets aan te schaffen, of de kosten van de woning volledig ten laste te laten vallen van de partner die er vermogen mee opbouwt. Uiteraard de gemeenschappelijke woonkosten (elektriciteit/gas/water), internet, belastingen, etc. deel je wel netjes door twee eventueel in verhouding tot eenieders inkomen.

Stel nu dat de partner-huurder in jouw verhaal zelf ook een woning bezit en deze verhuurt, vind je dan dat de partner-huurder huur zou moeten betalen aan de partner-eigenaar?

KnightOfCydonia

Legacy Member
sneeuwzwart zei:
Stel nu dat de partner-huurder in jouw verhaal zelf ook een woning bezit en deze verhuurt, vind je dan dat de partner-huurder huur zou moeten betalen aan de partner-eigenaar?

Dat blijft een moeilijke: ja een stukje woonvergoeding is dan "evidenter" want je hebt een hoger inkomen dankzij die huurinkomsten plus je kan zelf ook vermogen inbouwen - wel met iets meer risico, want een huureigendom wordt niet even goed verzorgd als een eigen eigendom - maar zoals de threadstarter mee zware investeringen gaan doen in het huis van de partner, dat vind ik toch nog "gevaarlijk", nu ja, €7500 is nog het einde van de wereld niet.

Maar wat als de verbouwingswerken €25 000 of 50 000 zouden bedragen? Zou jij dan probleemloos gaan meebetalen? Dat is een serieuze waardeverhoging van een woonst die niet op jouw naam staat, én die in de toekomst nog aan waarde toeneemt als woningprijzen stijgen. Zelfs al betaalt je partner je dat bedrag terug bij een scheiding, doe je er eigenlijk al een stevig verlies op.

coldvinc

Legacy Member
Mijn vraag is dan, wat zegt de wet? Ik ben nu getrouwd, maar voor mijn trouw heb ik een appartement op plan gekocht in Brussel. Ik moet volgend jaar nog wat dingen kiezen voor de afwerking en dit kan wat meer kosten dan gepland.
Deze meerkost, valt dit onder gezamenlijke uitgaven of is het nog altijd op mijn naam omdat het appartement op mijn naam staat? Is het het laatste, dan betaal ik het zonder problemen zelf, want moest het huwelijk spaak lopen, dan blijft het gewoon van mij. Als het het eerste is, dan zal ik vragen of ze 50/50 wil splitten. Indien ze net willen gelijk verdelen dan vast leggen in schrijven als bewijs voor later. Indien wel, valt er niets te regelen, want het is de wet.

taylor

Legacy Member
KnightOfCydonia zei:
Eigenlijk moet je je de vraag stellen: zou je even graag de partner-eigenaar zijn in dit verhaal, als de partner-huurder? Indien neen, dan voel je toch ook dat er iets schort.

Ik vind het toch géén gezond uitgangspunt in een relatie dat één partner met de helft van de fictieve huur de andere helpt een permanent vermogen op te bouwen, en die andere partner niet alleen zelf vermogen opbouwt maar nog extra vermogen dankzij de inbreng van die partner. Je kan dat niet vergelijken met samen iets te huren, want daarbij betaal je beiden af aan één huurbaas, en heb je beiden ook een aantal rechten (opzeg) die je als inwonende partner veel moeilijker kan afdwingen. Doorgaans ligt (tenzij bij hoge eigen inbreng) een lening ook ietsje hoger (plus meer kosten) dan huren, hoe ga je eerlijk een fictieve huur inschatten?

Kort samengevat: de partner die die "huur"/woonvergoeding betaalt heeft de kans niet om dat bedrag te investeren, de partner die de vergoeding ontvangt kan dubbel investeren: zijn eigen deel van de lening plus de vergoeding die die ontvangt van de partner.

Als tijdelijke oplossing moet zo'n situatie kunnen, maar op lange termijn zou ik er toch naar streven om ofwel samen iets aan te schaffen, of de kosten van de woning volledig ten laste te laten vallen van de partner die er vermogen mee opbouwt. Uiteraard de gemeenschappelijke woonkosten (elektriciteit/gas/water), internet, belastingen, etc. deel je wel netjes door twee eventueel in verhouding tot eenieders inkomen.

ik zie niet echt hoe dat steek houdt hoor. mss even de 3 situaties concreet naast elkaar zetten:

Partner A: bezit een appartement
Partner B: wil bij A gaan inwonen

Laten we veronderstellen dat er 2 identieke appartementen naast elkaar liggen met elk een verhuur waarde van €750. Partner A is eigenaar van een van die appartementen.
Laten we voor arguments sake veronderstellen dat wanneer persoon B alleen zou wonen een bescheiden app huurt aan €500.


Situatie 1: Partner B die geen woning heeft komt inwonen en betaald niets om te wonen (behalve de gemeenschappelijk verbruikskosten zoals GWE/internet/eten etc) aan partner A.

Financieel gevolg samenwonen voor:

Partner A: +0
Partner B: +500€

Situatie 2: Partner B en Partner A huren samen het identieke appartement er naast. Partner A verhuurt zijn eigen appartement.

Financieel gevolg samenwonen voor:

Partner A: +325€
Partner B: €500-325€= +175€

Situatie 3: Partner B geeft een kleine vergoeding om bij A in te wonen. +Verbruikskosten eerder vermeld

Laten we ook het voornaamste van je argument wat wel steek hield in rekening brengen en dat is dat Persoon B inderdaad minder rechten heeft tov samen iets huren. Om hier tegemoet aan te komen lijkt €250 bijdrage als soort van "huur" schappelijk. Dit is ook het uitgangspunt wat ik in vorige post aanhaalde: de helft van de huur van de woning waar ze/hij aanvankelijk woonde.

Financieel gevolg samenwonen voor:

Partner A: +250€
Partner B: +250€

Conclusie: Je kan de partner die komt inwonen zelfs een groter voordeel geven wanneer je een schappelijke bijdrage vraagt zijnde (1/3) huurwaarde dan wanneer je samen iets zou huren. Dan moet je je wel er mentaal over kunnen zetten dat "je je partner rijk gaat maken want hij/zij kan dan extra vermogen opbouwen en dat is niet eerlijk want... en ... ... . Als u partner liever aan huisbaas betaalt, zelf minder wil overhouden met als achterliggende emotie "u niet rijk te willen maken" dan scheelt er toch iets imo


Desalniettemin zou het probleem zich zelf moeten oplossen in de tijd. In het begin van de relatie is het normaal dit te vragen. Na enkele jaren moet die partner maar genoeg gespaard hebben om samen iets te kopen of zelf ook iets te kopen. Die kleine bijdrage gaat dat echt niet verhinderen.


Voor mij is eerder een principe kwestie ook. Zoals huske het eerder al zei: je moet er niet rijk van worden, maar je bent ook geen goedkoop hotel/ocmw.

KnightOfCydonia

Legacy Member
taylor zei:
ik zie niet echt hoe dat steek houdt hoor. mss even de 3 situaties concreet naast elkaar zetten:

Partner A: bezit een appartement
Partner B: wil bij A gaan inwonen

Laten we veronderstellen dat er 2 identieke appartementen naast elkaar liggen met elk een verhuur waarde van €750. Partner A is eigenaar van een van die appartementen.
Laten we voor arguments sake veronderstellen dat wanneer persoon B alleen zou wonen een bescheiden app huurt aan €500.


Situatie 1: Partner B die geen woning heeft komt inwonen en betaald niets om te wonen (behalve de gemeenschappelijk verbruikskosten zoals GWE/internet/eten etc) aan partner A.

Financieel gevolg samenwonen voor:

Partner A: +0
Partner B: +500€

Situatie 2: Partner B en Partner A huren samen het identieke appartement er naast. Partner A verhuurt zijn eigen appartement.

Financieel gevolg samenwonen voor:

Partner A: +325€
Partner B: €500-325€= +175€

Situatie 3: Partner B geeft een kleine vergoeding om bij A in te wonen. +Verbruikskosten eerder vermeld

Laten we ook het voornaamste van je argument wat wel steek hield in rekening brengen en dat is dat Persoon B inderdaad minder rechten heeft tov samen iets huren. Om hier tegemoet aan te komen lijkt €250 bijdrage als soort van "huur" schappelijk. Dit is ook het uitgangspunt wat ik in vorige post aanhaalde: de helft van de huur van de woning waar ze/hij aanvankelijk woonde.

Financieel gevolg samenwonen voor:

Partner A: +250€
Partner B: +250€

Conclusie: Je kan de partner die komt inwonen zelfs een groter voordeel geven wanneer je een schappelijke bijdrage vraagt zijnde (1/3) huurwaarde dan wanneer je samen iets zou huren. Dan moet je je wel er mentaal over kunnen zetten dat "je je partner rijk gaat maken want hij/zij kan dan extra vermogen opbouwen en dat is niet eerlijk want... en ... ... . Als u partner liever aan huisbaas betaalt, zelf minder wil overhouden met als achterliggende emotie "u niet rijk te willen maken" dan scheelt er toch iets imo


Desalniettemin zou het probleem zich zelf moeten oplossen in de tijd. In het begin van de relatie is het normaal dit te vragen. Na enkele jaren moet die partner maar genoeg gespaard hebben om samen iets te kopen of zelf ook iets te kopen. Die kleine bijdrage gaat dat echt niet verhinderen.


Voor mij is eerder een principe kwestie ook. Zoals huske het eerder al zei: je moet er niet rijk van worden, maar je bent ook geen goedkoop hotel/ocmw.

Je geeft toch zelf toe dat de ene partner rijker wordt wanneer je komt inwonen, want die krijgt een vergoeding van iets dat op termijn enkel en alleen van hem is. Als dat de bedoeling is van een partner te komen laten inwonen, dan moet je je afvragen waarom die voordien geen kamer verhuurt heeft aan wildvreemden... als je een eigen woning koopt, dien je die ook zelf te kunnen financieren.

Nu ik zou ook geen probleem hebben om voor een korte termijn een huurbijdrage te betalen, want gratis wonen bestaat inderdaad niet. Maar als je op voor de rest van je leven een huur zou moeten gaan betalen aan je partner, dan schort er iets aan je relatie. De enige gezonde langetermijnperspectieven zijn ofwel: niets betalen en de partner te laten sparen, ofwel de partner zich te laten inkopen of het "romantische ideaal" dat ook het meeste kost wanneer het misloopt natuurlijk: samen een woonst kopen die eigendom is van de twee. Dat laatste moet overigens niet 50-50, dat kan evengoed in een verhouding die reflecteert dat de ene partner meer bijgedragen heeft. Echtscheidingen zijn helaas geen zeldzaam iets.

Ik zou er overigens op de lange termijn ook problemen mee hebben om een huisbaas rijk te maken, huren op de lange termijn zou ik ook buiten een relatie niet willen doen, dus waarom zou ik het binnen een relatie willen doen? Ik schrijf me nog in in de ouderwetse visie dat huren weggegooid geld is, in belangrijke mate toch... ja, er zijn altijd wel wijsneuzen die afkomen met dat ook de vastgoedmarkt kan crashen, dat je met een goede beursportefeuille (en ondertussen in een krot wonen want anders kan je niet genoeg sparen als je alleenstaande bent) een hogere opbrengst kan realiseren en dat je zo geen kosten hebt... maar toch.

EDIT: mijn opmerkingen zijn vooral vanuit het perspectief dat de partner die komt inwonen nog geen eigendom heeft. Als die wel al een eigendom heeft, scheelt het natuurlijk ook of de huur die hij of zij krijgt de lening op dat appartement dekt, of dat het al afbetaald is, of er kosten zijn, etc. Laten we wel wezen: de partner in wiens eigendom men gaat wonen heeft dan nog altijd het voordeel dat zijn/haar woning degene is waarvoor er het meest geïnvesteerd wordt, die het best onderhouden wordt, waar je de vrijheid in hebt om verbeteringen aan te brengen ten aller tijden, etc.

Five-seveN

Legacy Member
Ik volg dat een huur of een wooncompensatie betalen een tijdelijke oplossing is, niet iets dat langer dan 5 jaar moet duren. Tegen die tijd moet je maar zien dat je ofwel getrouwd bent met een eigendomsverdeling ofwel samen iets anders koopt.

Maar we moeten nu ook niet gaan doen alsof je geld verliest omdat je van uw ouderlijk huis verhuist naar uw “lief” en dan huur moet gaan betalen terwijl je algemeen gesproken tegen huur betalen bent en wil sparen. Als je daarin volhardt dan ben je niet klaar voor een volwassen relatie en kan je beter bij mama blijven. Een relatie is geven en nemen, water bij de wijn. Dat moet geen volwaardige huur zijn, maar een compromis moet zeker te vinden zijn afhankelijk van allerlei omstandigheden zoals leeftijd vermogen en inkomen.

zarathustra

Legacy Member
Ik had blijkbaar een probleem moeten maken van het feit dat mijn vriendin basically 6 jaar voor niets in mijn huis gewoond heeft :unsure:

KnightOfCydonia

Legacy Member
Five-seveN zei:
Ik volg dat een huur of een wooncompensatie betalen een tijdelijke oplossing is, niet iets dat langer dan 5 jaar moet duren. Tegen die tijd moet je maar zien dat je ofwel getrouwd bent met een eigendomsverdeling ofwel samen iets anders koopt.

Maar we moeten nu ook niet gaan doen alsof je geld verliest omdat je van uw ouderlijk huis verhuist naar uw “lief” en dan huur moet gaan betalen terwijl je algemeen gesproken tegen huur betalen bent en wil sparen. Als je daarin volhardt dan ben je niet klaar voor een volwassen relatie en kan je beter bij mama blijven. Een relatie is geven en nemen, water bij de wijn. Dat moet geen volwaardige huur zijn, maar een compromis moet zeker te vinden zijn afhankelijk van allerlei omstandigheden zoals leeftijd vermogen en inkomen.

Volledig mee eens. Ik vind 5 jaar ook een goede termijn. Maar als je de volledige duur van de rest van een lening (lees: 15 à 20 jaar) een relatie hebt en dan nog geen deel van de eigendom verwerft of samen iets anders kan kopen, schort er ook iets in de relatie.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan