[B]Rocketeer;15729203 zei:
Maar uiteindelijk is zoiets niet echt normaal te noemen vind ik persoonlijk.
Das hetzelfde als iemand zou zeggen: meneer, voordat ik uw verwarming ga repareren wil ik hier eerst en nu vb 500€ in de hand krijgen of ik begin er niet aan.
Doet toch serieus wenkbrauwen fronsen bij uzelf neem ik aan?
Of het normaal is of niet: ik snap zelfs niet waarom je die vraag zou stellen? Dat is niet relevant, enkel de realiteit is dat.
Op je voorbeeld: laten we eerst normaal doen, als die mens gewoon eens moet nakijken en dat is een simpel klassiek probleem, heeft die loodgieter daar zelden meer dan 100 euro kosten aan. Dat risico lopen de meesten dan wel. Ook al omdat je daar op dat moment effectief binnen loopt en ook wel ziet met wat voor iemand je te maken hebt.
Als die loodgieter ziet dat hij een en ander moet vervangen en ook op 1 dag niet zal gedaan hebben, dan zál hij ook meestal wel een voorschot aanrekenen.
Er is dan nog een groot verschil tussen een loodgieter die op zijn eentje op een dag gedaan heeft, en een bedrijf zoals dat van Kveldulv. Tegen dat die klant effectief iets kan worden aangeboden zijn daar vaak al minstens een paar maand meerdere mensen mee bezig. Dat zijn brutolonen van makkelijk meer dan 10 000 euro, als je geen voorschot vraagt vertrouw je op dat moment je klant voor zulke bedragen. Als je die klant niet kent ben je op dat moment niks minder dan een idioot en ga je vroeg of laat keihard op je bek en in het slechtste geval zelfs naar een faillissement. Een winstmarge van bv 10% op je ganse activiteit kan dan makkelijk vergaan door 1 wanbetaler die moet afgeboekt worden.
FrownedUpon zei:
Kan je niet gewoon de kosten van de advocaat ook verrekenen op de wanbetalende klant (als de klant echt in fout is)?
Ook dat maakt niks uit.
Stel dat je een klant hebt die 200 euro niet betaalt. Je vindt dat niet kunnen en sleept hem uit principe voor de rechter. Veroordeling geen probleem uiteraard, de rechter beslist ook dat de wanbetaler alle gerechtskosten moet betalen. Met die veroordeling heb je nog niks, je moet een deurwaarder inschakelen om het vonnis effectief uit te voeren en geld te zoeken bij die mens.
Tussen het moment dat je verkoopfactuur vervallen is, en het moment dat die deurwaarder voor het eerst echt gaat uitzoeken hoe het zit bij je wanbetaler zit makkelijk een jaar of meer. Reken daar nog bij dat je op dat moment met een onbetaalde factuur zit, een factuur van je advocaat en een factuur van de deurwaarder die je nog zal mogen verwachten.
Plots krijg je bericht van de deurwaarder: die klant heeft niks, zit in een collectieve schuldenregeling, zit gewoon op een leefloon, heeft pas onlangs het faillissement aangevraagd, etc... En wie niks heeft, kan je op zijn onderbroek en marcelleke na ook weinig meer afpakken.
Als je op die moment een tweede klant hebt die niet betaalt, en iemand vraagt je "waarom schakel je geen advocaat in", lach je die uit in zijn gezicht en mail je met tegenzin naar je boekhouder dat hij het gewoon mag wegboeken.
Als je nog het geluk hebt dat hij in een collectieve schuldenregeling zit, komt het er trouwens op neer dat enkel de netto schuld aanvaard wordt. De schuldbemiddelaar vraagt je wel wat je factuur was en hoeveel extra kosten je doorrekent (je advocaat en deurwaarder), maar in de praktijk worden die extra kosten in 99% van de gevallen kwijtgescholden. Daar sta je dan met de betaling van je factuur: je bent makkelijk twee jaar verder en de factuur is betaald. Dat je advocaat en deurwaarder meer dan het dubbele gekost hebben probeer je te vergeten.
