Poekie95 zei:
Voor verkeersinbreuken. Heb geen tijd om alle posts te lezen maar heeft TS eigenlijk al bevestigd dat het effectief om een verkeersinbreuk gaat?
Het is een verkeersinbreuk, met de fiets. Ik kwam uit een appartementsgebouw en begon nietsvermoedend te fietsen in de desbetreffende straat. Na een seconde of 10 en nog voor ik het eerste kruispunt was tegengekomen (en dus nog VOOR ik de kans had om de eerste verkeersborden te zien), hield een agent mij tegen. Ik viel compleet uit de lucht en had geen flauw idee waarvoor ik moest stoppen. Fiets technisch volledig in orde, lichten aan, blanco strafblad, ... Een fractie van een seconde dacht ik dat ze mijn 2 gestolen fietsen hadden teruggevonden en dat die vriendelijke politie-ambtenaar mij dat even kwam melden.
Tot bleek dat die straat blijkbaar éénrichtingsverkeer geworden was. Niet helemaal, maar een strook van ongeveer 100 meter waarin dat appartement zich bevond. In die strook is de wegsituatie geen centimeter verschillend van de stroken waar wel gefietst mag worden. Het was dan ook een continue toevoer van nietsvermoedende fietsers, de één achter de ander op de bon. Zo kreeg hij bijvoorbeeld de kans niet om iedereen op tijd te bekeuren, terwijl hij onze boetes uitschreef waren er nog ettelijke andere dissidenten die er passeerden. Toen ik hem daarop wees sprak hij de woorden; "die hebben chance".
Velen begonnen te schelden tegen de agent, te dreigen dat vader bij het parket werkt, ... Dat is niet mijn stijl dus ik heb hem in een rustig gesprek gevraagd hoe het komt dat die ene strook plots éénrichtingsverkeer is geworden voor fietsers, terwijl de wegsituatie niet verandert en er wel nog taxi's mogen rijden (lees: vliegen aan vaak +70, +80 km/h in de bebouwde kom). Daarop sprak hij de wijze woorden "Weet ik niet, maar ik constateer dit verkeersbord, ik constateer dat jij hier fietst dus jij vliegt op de bon". Waarop ik hem had uitgelegd dat ik uit dat appartement kwam, dat ik geen kans heb gehad om dat verkeersbord te zien, enz. en of hij mij geen waarschuwing kon geven. "Zo zul je het nooit leren" zei hij, alsof ik een recidivist pur sang was. En toen moest ik dringend vertrekken om naar mijn werk te slalommen tussen de dubbelparkeerders.
Poekie95 zei:
Klopt niet. Men kan nog steeds seponeren om andere redenen dan de constitutieve bestanddelen van de overtreding. Bijvoorbeeld wegens beleid en prioriteiten in het gerechtelijk arrondissement.
Beleid en prioriteiten ja...
Ik heb al enorm veel problemen gehad in het verleden met het (auto)parkeerbeleid hier in Gent. Parkeertarieven in Gent zijn de hoogste van het land, enorm veel controles, altijd zoeken naar plaats in het centrum, ... Ook van de politiek hoorde je dat het beleid zich steeds meer zou richten op fietsers en dat de auto steeds meer geweerd zou worden uit het centrum. Zowel op Vlaams niveau als op stedelijk niveau.
Ik heb dan ook 2 maanden voor de feiten de keuze gemaakt om met de fiets te gaan werken en de auto enkel nog te gebruiken in het weekend. Ik heb mij dus volledig geplooid naar het
beleid en hun
prioriteiten en ga nu door weer en wind met de fiets naar het werk.
Resultaat:
December: Fiets gestolen, aangifte gedaan bij de politie, nooit meer iets van gehoord.
Januari: Nieuwe fiets naar de haaien door een auto die me heeft aangereden in het centrum op een gevaarlijk kruispunt waar men blijft weigeren dit punt aan te pakken. Volledig in mijn recht, auto heeft geen voorrang verleend. Geen politie te zien op dit zwart punt.
Februari: Bovenstaand verhaal van de Gentse politie die blijkbaar prioriteit geeft om aan de lopende band fietsers te beboeten op een plaats waar we noch gevaar creëren voor anderen, noch voor onszelf. En waarbij niemand (politie-agent ter plaatse, politiediensten, justitie) mij kan uitleggen hoe en waarom daar boetes moeten voor uitgedeeld worden. En al zeker niet in mijn geval, daar ik de kans niet heb gehad een verkeersbord te zien.
En dan is het officiële mobiliteitsbeleid van stad Gent, en ik citeer;
Gent wil een echte fietsstad worden.
Ik weet niet of de hypocrisie van het stadsbestuur komt, van de commissaris of van die politie-agent ter plaatse maar een klein beetje rechtlijnigheid in hun woorden en daden zou als stadsbestuur en bijhorend politiekorps misschien niet misstaan.