LaCucaracha zei:
Er is wel een groot verschil he: die onkunde wordt niet met gemeenschapsgeld betaald... Dat is dé reden waarom zo kritisch wordt gekeken naar de artsenlonen: het feit dat die tarieven wettelijk vastgelegd en dus beschermd zijn.
Van mij mag een voetballer, trader, CEO zo veel verdienen als de markt vindt dat hij of zij waard is,maar van zodra dit met gemeenschapsgeld is en/of er een wettelijk monopolie/numerus clausus is, heb ik daar toch ook wel problemen mee en mag dit kritisch worden bekeken. Vandaar dat ik ook een hekel heb aan notarissen, dat vind ik nog 10 keren erger dan de artsen: hier is er ook sprake van een monopolie en vastgelegde tarieven, maar waar dat dit monopolie bij artsen logisch is gezien ze met gezondheidszorg bezig zijn, is dit bij notarissen niet het geval, vermits de overheid/advocaten al hun functies perfect kunnen overnemen.
Zoals in elk (vrij) beroep bestaan er goede en slechte. Een goede notaris is nog steeds de beste waarborg voor rechtszekerheid.
Mijns inziens is het nogal kort door de bocht om te zeggen dat de overheid of advocaten hun functies perfect kunnen overnemen.
Notarissen zijn bij wet bevoegd voor :
- het personen- en familierecht (het opmaken van huwelijksakten, echtscheidingsakten,...)
- het erfrecht (het opmaken van testamenten, verklaringen van erfrecht, erfovereenkomsten,...)
- het zakenrecht (het opmaken van akten van verkoop, hypotheekakten, openbare verkopen,...)
- het rechtspersonenrecht (het opmaken van oprichtingsakten, statutenwijzigingen, akten van overdracht en uitgifte van aandelen, akten van juridische fusie en -splitsing en dergelijke)
- het gerechtelijk recht (inventarissen, gerechtelijke vereffeningen en verdelingen, etc...)
- Daarnaast kunnen partijen de notaris ook vragen om andere akten voor hen in notariële vorm op te maken. Het gaat daarbij om akten die partijen anders als onderhandse akten zouden opmaken (meestal diverse soorten overeenkomsten).
Het masterjaar "MaNaMa in het Notariaat" is op die domeinen gericht.
Notarissen hebben een brede kennis van die materies aangezien ze er specifiek voor hebben gestudeerd. Net als een oogarts die bepaalde specialisatie heeft gedaan. Advocaten hebben doorgaans maar een master in de rechten en kiezen meestal één of twee specialisaties (als werkdomein), vb strafrecht + strafprocesrecht of burgerlijk recht + contractenrecht of fiscaal recht enzovoort. Notarieel recht is veel ruimer. Ook ambtenaren hebben deze kennis niet.
Daarnaast zijn advocaten per definitie partijdig. Ze behartigen de belangen van hun cliënt(en). De notaris is een openbaar ambtenaar (en ondernemer, zie verder) en oefent zijn ambt in onafhankelijkheid uit en dient op de eerste plaats de belangen van
alle bij de rechtshandeling betrokken partijen op onpartijdige wijze en met de grootst mogelijke zorgvuldigheid te behartigen. De notaris vervult een maatschappelijke vertrouwensfunctie en heeft een hiermee samenhangende geheimhoudingsplicht.
Anderzijds zal de notaris als ondernemer de commerciële belangen van zijn kantoor in de gaten te houden. De notaris is dan wel openbaar ambtenaar met een publieke taak, maar hij ontvangt geen bezoldiging van overheidswege. De notaris dient zelf te zorgen voor zijn inkomsten, hetgeen vooral gebeurt door bij cliënten bepaalde kosten in rekening te brengen.
Wat de ambtenaren betreft bestaan er in Vlaanderen drie takken van de overheid die te maken hebben met het notarieel recht:
- De dienst vastgoedtransacties van Vlabel.
- De diensten rechtszekerheid van de Fod Fin.
- De diensten van de registratie- en erfbelasting van Vlabel.
Elk van die diensten heeft bepaalde (welomgeschreven) taken en enkel de dienst vastgoedtransacties is bevoegd om (net als een notaris) notariële akten te verlijden.
Er zou dus maar één soort ambtenaren in aanmerking komen om bepaalde taken van het notariaat over te nemen, nl de Vlaamse Commissarissen van vastgoedtransacties die akten mogen verlijden. Deze ambtenaren behandelen echter alleen vastgoeddossiers waar de overheid partij bij is. Bijvoorbeeld onteigeningen of aan- of verkopen door de overheid.
Dat is dus een zeer beperkte greep uit het takenpakket van notarissen zoals hierboven omschreven.
Men zou dus die commissarissen bevoegd kunnen maken voor vastgoedakten waar de overheid geen partij bij is en zo alle aan- en verkopen (we spreken dan nog niet over afstand-delingen, of roerende en onroerende schenkingen) via die commissarissen laten passeren. Dit lijkt me echter praktisch niet haalbaar gezien de huidige achterstand en doorlooptijd van dossiers bij de dienst vastgoedtransacties. Je zou kunnen zeggen: we werven veel, veeeel meer (statutaire!) ambtenaren aan maar die slogan is niet bepaald populair en de Vlaamse regering bestaat hoofdzakelijk uit (neo)liberale partijen, dus dat zie ik niet gebeuren. Daarnaast zou het aanwerven ervan maar een zeer kleine eerste stap zijn. Een afgestudeerde jurist begint zoals gezegd ook niet meteen als notaris. Zo'n ambtenaren zouden jaren ervaring moeten opdoen om die akten te mogen verlijden. Toen Vastgoedtransacties nog bij de Fod Fin zat hadden die ambtenaren de graad van Adviseur (minimum 6 jaar anciënniteit + een rits examens en opleidingen achter de rug).
Daarnaast fungeert de notaris tevens als vertrouwenspersoon voor zijn cliënt. Als zijn cliënt hem vraagt of het mogelijk is om vb een onroerend goed zo fiscaal optimaal mogelijk aan te kopen (vb via een vennootschap of een gesplitste aankoop) dan zal de notaris (binnen het wettelijk kader) kijken wat er mogelijk is. Aangezien Vlabel, waar de dienst vastgoedtransacties deel van uitmaakt, ook de registratierechten op de verkoop van onroerende goederen int denk ik niet dat die ambtenaren daar het best geplaatst voor zijn.
Xeo Pablo zei:
Een notaris is wel een enorm gespecialiseerde jurist die tot de top van zijn vakgebied behoort. Elk jaar mogen de beste 50 van de theoretische en mondelinge examens jn Vlaanderen maar beginnen, na 6 jaar studies + minstens 3 jaar stage.
Inderdaad, 5 jaar rechten, 1 jaar notariaat, 3 jaar stage, 8549 opleidingen om uw kennis op peil te houden en dan slagen voor één van de moeilijkste examens die je in ons land kan afleggen.
LaCucaracha zei:
Voor standaard vastgoedaktes heb je geen enorm gespecialiseerde jurist nodig, want dat is grotendeels bandwerk en bestaat vooral uit allerhande gegevens opvragen bij de overheid en die dan in een template verwerken. En daarvoor betaal je dan een zeer royaal ereloon ( dat een percentage is van de waarde van het verkochte pand ---> $$$$) + nog eens "aktekosten" (= verkapt ereloon, want ligt veel hoger dan hun reële kosten en je krijgt niets terug)
Je krijgt er wel iets voor terug, rechtszekerheid. Wanneer de akte werd verleden ben je 100 % zeker (of zou je dat toch moeten zijn) dat jij nu eigenaar bent, dat de inhoud van de akte klopt, dat de verkoper wel degelijk eigenaar was van het verkochte goed, dat het erf niet is bezwaard door erfdienstbaarheden, etc. De notaris is daarvoor verantwoordelijk en aansprakelijk.
Wat je zegt over "eenvoudige" akten waarin niet veel tijd kruipt, maar die toch veel geld kosten klopt wel. Het hangt natuurlijk af op welk notariaat je werkt (vb een landelijk kantoor met 4 medewerkers vs Berquin, een kantoor met meer dan 60 man in Brussel). Het spreekt voor zich dat Berquin veel complexere dossiers zal behandelen.
Maar doorgaans halen notarissen een aanzienlijk aandeel van hun inkomsten uit verkopen, kredieten, schenkingen, etc. Relatief eenvoudige akten dus. Wat vennootschappen betreft kan je zeker niet generaliseren. Ja, de oprichting van een BV voor vb een restaurant zal niet zo moeilijk zijn. Anderzijds heb ik al redelijk complexe constructies op poten moeten zetten, dusja.
LaCucaracha zei:
Enter hun vetbetaalde monopolieactiviteiten waar ze het overgrote deel van hun inkomsten uit halen : vastgoedaktes, onroerende schenkingsaktes, vennootschapsaktes. Stuk voor stuk aktes waar heel veel mensen mee in aanraking komen en waarvoor je bij de notaris MOET passeren en waar de tarieven wettelijk vastgelegd zijn.
Dan is het geld binnenrijven natuurlijk, op kosten van iedereen.
Ja en nee.
Je moet een onderscheid maken in de verschillende kosten die een notaris aanrekent hé. Bij aankoop van een onroerend goed (omdat je dat aanhaalt) vinden wij bvb volgende zaken terug op de afrekening van een notaris:
- Registratierechten : de grootste kost, vroeger 10 % nu 6% voor de aankoop van een enige eigen woning. Stel dat je een huis van 400.000 € hebt gekocht zal de notaris u vragen om 24.000 € voor het verlijden van de akte op zijn kantoorrekening te storten. Sommige mensen (ik heb er zo'n gehad) denken dat dit het ereloon is van de notaris. Het betreft natuurlijk belastingen die de notaris integraal naar Vlabel moet doorstorten. Als mensen vinden dat de prijs van bepaalde transacties te hoog zijn, zou men veel meer kunnen besparen door de tarieven van verkooprechten, schenkingsrechten, erfbelasting etc eens onder de loep te nemen. Daarnaast kunt ge u afvragen waarom je erfbelasting moet betalen op zaken waar je ouders heel hun leven hebben voor gewerkt en belastingen hebben op betaald. Maar das een andere discussie

.
- BTW.
- Ereloon (bij wet vastgelegd, op een verkoop van 400.000 € is dat 2.534,65 €).
- Aktekosten (een post waarmee de notaris een beetje mee kan goochelen, zie verder).
- Kosten voor de hypothecaire overschrijving.
- Administratieve kosten (voor de bij de instanties opgevraagde documenten, soms vallen ze bij de aktekosten, sommige notarissen rekenen ze apart).
De erelonen zijn wettelijk bepaald, dat ligt vast en is bij elke notaris in België hetzelfde. Het is een vergoeding voor de rechtszekerheid en de tegenwerpelijkheid die ze bieden bij het verlijden van akten.
"Aktekosten" is een specialleke. Dat zijn "dossierkosten" (whatever that means). De beste omschrijving die ik hiervoor heb, is een vergoeding voor de tijd en het werk van het personeel van de notaris. Deze post ligt niet vast en een "publiek geheim" is dat notarissen hier "toegevingen" in kunnen doen (maar het mag eigenlijk niet). Wat ik in mijn tijd veel heb gezien zijn notarissen die voor "goede cliënten" deze post bvb herleiden van 1000 € naar 700 €. Een kwijtschelding of een halvering heb ik nooit meegemaakt.
De rest van de kosten spreken voor zich.
LaCucaracha zei:
Overigens die "enorm gespecialiseerde jurist" doet niet veel meer dan de akte met een half oog nalezen en ze voorlezen. Het voorbereidend werk wordt gedaan door personeel dat lang niet altijd juridisch geschoold is ( want dan blijft er netto minder poen voor mijnheer de notaris over natuurlijk).
Zoals gezegd hebt ge goede en slechte notarissen zoals bij alle (vrije) beroepen. Ik heb nog tussenkomsten gedaan (naar de andere notaris gaan om de akte te verlijden wanneer hij de pen heeft) waarbij ik merkte dat het de eerste keer was (bij het verlijden van de akte dus) dat de notaris die akte onder ogen kreeg. En als ge er dan een specifieke vraag over stelt en hij kan er niet op antwoorden en moet zijn medewerker er bij roepen, ja dan is het hek van de dam.
Maar mijn baas (en ik weet dat er nog vele andere zo zijn) was een controlefreak die bang was voor zijn aansprakelijkheid (= fouten in de akte niet gedekt door de verzekering van het notariaat) en steevast elke avond alle dossiers voor de volgende dag meenam naar huis om ze van A tot Z door te nemen. Als hij dan op iets viel, kreeg je het dossier 's morgens op uw bureau met de vraag de nodige aanpassingen aan te brengen.
LaCucaracha zei:
Bij een gespecialiseerd advocatenkantoor heb je tenminste de garantie dat je dossier door een jurist werd behandeld.
De meeste mensen die in een notariaat werken en dossiers behandelen hebben (uit mijn ondervinding) een master in het notariaat of een master in de rechten, een bachelor in de rechtspraktijk of zijn gelijkwaardig door ervaring.
drolf zei:
Bij het opzoeken van enkele jaarrekeningen van notariskantoren in de buurt, had ik er graag in gewerkt

Net zoals dat advocatenkantoor dat je opgaf, is een winst van ordegrootte 100k - 500k per jaar eerder regel dan uitzondering.
Haha, helaas hanteren ze minimumbarema's voor hun personeel en die zijn niet vet.
DogFacedGod zei:
Hebben notarissen geen beroepsaansprakelijkheidsverzekeringen? Ik weet niet in hoe verre mate zoiets dekkend is.
Ja, ze worden verplicht aangesloten maar die verzekering doet zeeeeeer moeilijk in zo'n dossiers dus de meeste notarissen willen er gewoon nooit mee worden geconfronteerd.
Ik ben wel geen tegenstander van het idee om het Belgisch notariaat te liberaliseren naar Nederlands model.
Dat wil hoofdzakelijk zeggen: afstappen van de bij wet vastgelegde erelonen.