StafkevdDaf zei:
Feit: er staan meer dan 60 verschillende boeken in Straddle's lijst.
Feit 2 : minder dan 10% daarvan hebben "how I..." of "how to" in de titel.
Enige meer gefundeerde, wetenschappelijke kritiek op de >90% van de rest van de boeken?
Nogal moeilijk, want kennelijk heb je er geen 1 van gelezen.
ik kan zo 15 boeken opnoemen zonder "how" in de titel die wellicht nog beter zijn dan straddle's lijstje, en die de wetenschapper zeker niet gelezen heeft. En ik wel (en Straddle wellicht ook). Margin of Safety, bijvoorbeeld.
Ah ok, je neemt me letterlijk op, wat duidelijk niet de bedoeling was, maar OK.
Ik heb zelf ook een collectie van "dat soort" boeken, zeg maar de minder academische varianten van boeken over finance. Als ik mijn aankoopgeschiedenis bij Amazon er eens bijhaal:
Irrational Exuberance
The Upside of Irrationality
Predictably Irrational
SuperFreakonomics
Animal Spirits: How Human Psychology Drives the Economy
This Time Is Different: Eight Centuries of Financial Folly
An Introduction to High-Frequency Finance
Capital Ideas
Against the Gods
A Primer on Money, Banking, and Gold
Capital Ideas Evolving
The Complete Guide to Investing in REITs
When Genius Failed
The Misbehavior of Markets: A Fractal View of Financial Turbulence
Commodity Investing: Maximizing Returns Through Fundamental Analysis
The Snowball: Warren Buffett and the Business of Life
Dus ik zou nu niet meteen stellen dat ik niet op de hoogte ben van "die kant" van het verhaal. Al zie ik echt niet in waarom dit er toe doet. Je zou mijn argumenten moeten kunnen valideren in de context van de discussie en niet in de context van de boeken in mijn rek.
Wat ik gewoon wou duidelijk maken is dat het naast die overload aan 'praktijkboeken' ook zeker nuttig kan zijn om uw perspectief of de wereld te verbreden door regelmatig eens de academische kant van het verhaal te bekijken. Ik bedoel: waarom niet?
Ik kan begrijpen dat Taleb met zijn boeken je beeld over de academici compleet naar de knoppen heeft geholpen. Ik heb zijn boek in 2008 ook gelezen en ik begreep ook niet waarom in hemelsnaam al die banken nog werken met een normaalverdeling bij het berekenen van VaR modellen. Maar toen ben ik meer de academische kant uitgegaan, met inbegrip van die kritische visie, en ik heb ontdekt dat wat Taleb schrijft vaak wel zéér zéér kocht door de bocht is. Bijv. dat men nog de normaalverdeling gebruikt voor VaR modellen, dat is de grootste onzin die hij schrijft. Dat klopt gewoon niet.
StafkevdDaf zei:
ik vind het ook wel leuk dat je zegt dat dollar cost averaging
nooit het beste is, en dan een link geeft naar een tekstje dat begint met:
"Does it make sense to dollar cost average?
It depends."
de rest van het filmpje is zo mogelijk nog hilarischer, gezien het over 10.000dollar nu of gespreid over
4 maanden gaat.
haleluja! 4 maanden!!
Iedere intelligent investor weet dat dergelijke spreiding een non-event is dat niks met DCA te maken heeft, maar de neutrale wetenschapper vindt het de moeite als "bewijs".
Is er iets grappigs gebeurd? Want ik heb het alvast gemist. Ben je nu zo kortzichtig dat je niet voorbij het feit kijkt dat hij enkel een voorbeeld aanhaalt van wat DCA is? Een goede professor gebruikt een simpel voorbeeld om iets uit te leggen. Wat had je gezegd als hij 1.000.000 euro over 5 jaar had gebruikt als voorbeeld?
Het bedrag doet er al niet toe. Of je nu 10.000 euro investeert of 5 miljoen, het rendement zal hetzelfde zijn op een paar transactiekosten na die toch niet te vermijden zijn. Dan blijft nog de timing over. Jij lacht met 4 maanden. Wat moet het dan zijn om degelijk te zijn volgens jou? 1 jaar? 2 jaar? 3 jaar? Nog meer? Want ik kan je wel één zaak met mathematische zekerheid vertellen: hoe langer je aan DCA doet, hoe meer geld je verliest. Als je alles uitspreidt over 5 jaar, dan heb je zo goed als vijf jaar verlies aan rendement op die laatste storting, zo goed als 4.91 jaar verlies aan rendement op de voorlaatste storting, enz.
Zijn conclusie klopt ook gewoon voor andere horizonten, dat lijkt me zo klaar als pompwater.
StafkevdDaf zei:
ik vind het wel grappig dat de wetenschap kennelijk veel meer belang hecht aan m'n leeftijd, functie, enz. dan aan de inhoud van wat besproken wordt.
Gelukkig ken ik de risk manager van mijn pensioenfonds (AUM 4 miljard euro) erg goed -hij was toevallig hier net op de koffie- en tot mijn verbazing leeft die niet in een wetenschapper-paradigma maar in de echte wereld.
Bovendien weet hij wat the smile is bij OTM opties en waarom die bestaat.
Basiskennis die in academia ontbreekt
We zijn het zelfs eens over hoe het pensioenfonds moet investeren
Desalniettemin zijn mijn persoonlijke investeringen absoluut niet daaraan gecorreleerd en investeer ik dus in de rest van het spectrum. Als hedge.
En hier dacht ik dat ik ondertussen wel had aangetoond dat de inhoud van deze discussie voor mij persoonlijk belangrijker is en dat wie jij in het dagelijkse leven bent daar niet echt toe doet. Desondanks blijft het interessant om te weten welke persoon achter de mening zit, welke ervaring er achter die mening schuilt. Of je werkt in het wereldje, en dergelijke.
Maar waar komt die volatility smile nu weer vanaf? Wat heeft die met deze discussie te maken? Maar soit... Voor zover ik weet zijn er trouwens bakken, maar écht bakken wetenschappelijke papers over de volatility smile. Ik zie niet in waarom economen niet zouden weten wat dat is.
Effe terzijde: waarom investeer je "in het andere spectrum", als hedge, wat dat ook moge betekenen?
.