Archief - Waarom is New Keynesian Economics nog steeds het belangrijkste economische paradigma?

nite zei:

Je zou gelijk kunnen hebben moesten we nu goed werkende mathematische modellen hebben die economische crississen kunnen voorspellen en verklaren.

Klik om te vergroten...

Effe terzijde: wat als crises nu gewoon inherent onvoorspelbaar zijn? Zou het dan niet een beetje zijn zoals een model opstellen om de uitslag van een dobbelsteen te voorspellen?

Ik denk dat een crisis voorspellen wel een bijzonder grote ambitie is, en dat we voorlopig zelfs nog niet ver genoeg geraken met modellen die stellen wat je nu precies moet doen bij bepaalde problemen.

Riverdale27 zei:

Effe terzijde: wat als crises nu gewoon inherent onvoorspelbaar zijn? Zou het dan niet een beetje zijn zoals een model opstellen om de uitslag van een dobbelsteen te voorspellen?

Ik denk dat een crisis voorspellen wel een bijzonder grote ambitie is, en dat we voorlopig zelfs nog niet ver genoeg geraken met modellen die stellen wat je nu precies moet doen bij bepaalde problemen.

Klik om te vergroten...

Als we hem niet kunnen voorspellen dan kunnen we op zijn minst proberen de crisis niet te veroorzaken of te verergeren.

Epyon zei:

Je kan onzekerheid ook in cijfers vatten.

Klik om te vergroten...

In theorie is dat mogelijk. Maar onze huidige modellen stellen ons ook niet in staat onzekerheid correct te vatten.

Sowieso lijkt het me totaal onverantwoord om de economie te besturen volgens een gut feeling.

Klik om te vergroten...

Laten eerst zorgen dat we de economie niet verknoeien, en ons pas later zorgen maken over de economie te besturen.

terwijl we gewoon ons best moeten doen met de middelen en de situatie die we nu hebben.

Klik om te vergroten...

Als onze modellen systematisch fout zijn, dan kunnen we nog zoveel ons best doen met die middelen, dat zal geen betere uitkomst geven.

Wat we nodig hebben is geen herwerking binnen het huidige paradigma. Zo gaan we die systematische fouten er niet uit halen. Ik zal het proberen te illustreren met een voorbeeld uit de fysica (alhoewel dat eigenlijk buiten mijn expertise valt).

Stel: het huidige paradigma is de klassieke newtoniaanse aanpak. Maar het probleem waar we mee worstelen wordt beïnvloed door relativiteit of wat dan ook. We doen telkens de berekeningen volgens newton, maar we blijven telkens met belangrijke fouten zitten. Jouw voorstel is gewoon verder te doen volgens Newton, het zijn formules, ze zijn wetenschappelijk en proberen door exactere berekeningen toch tot een oplossing te komen. Maar op die manier vinden we nooit de juiste oplossing. Wat we nodig hebben is een nieuw paradigma. Deze moet gebaseerd worden op een logisch consistente theorie. Jij mag dat ideologische a priori's noemen, maar das nu eenmaal onvermijdbaar. Je kan niet beginnen te berekenen en modelleren zonder dat je een idee hebt in welke richting oorzaak en gevolg gaan. De tweede stap zou dan zijn om die logische theorie dan te formaliseren en te moddelleren.

Tis toch niet omdat we nu met bepaalde wiskundige uitdrukkingen werken, dat deze ook juist zouden zijn? Het formalisme geeft er misschien een wetenschappelijke schijn aan, maar formalisme gebaseerd op een verkeerde basistheorie is niet wetenschappelijk.

nite zei:

Als we hem niet kunnen voorspellen dan kunnen we op zijn minst proberen de crisis niet te veroorzaken of te verergeren.

Klik om te vergroten...

Niet veroorzaken, slaat dat niet haaks op niet kunnen voorspellen?

Niet verergeren: compleet mee eens. Iedere normale mens is het daarmee eens trouwens

nite zei:

maar formalisme gebaseerd op een verkeerde basistheorie is niet wetenschappelijk.

Klik om te vergroten...

Moet u hier toch herinneren aan Milton Friedman, die zei dat een economisch model niet beoordeeld mag worden op basis van de simpliciteit van de assumpties, maar op basis van de exactheid van de resulaten.

Friedman, M. (1953). The Methodology of Positive Economics. Essays In Positive Economics. Chicago: Univ. of Chicago Press, 1966, pp. 3-16, 30-43.

nite zei:

Waarom zijn we niet in staat om iets te leren?

Klik om te vergroten...

Op dit moment botsen de ecologische en monetaire grenzen van ons systeem.

De overheid wil cadeautjes kunnen blijven geven om het volk tevreden te houden.
Het volk heeft liever meer geld dan weinig geld en heeft weinig besef van de waarde van geld/welvaart (en hoe vluchtig het is).

In dit neoliberale systeem jaagt iedereen simpelweg dezelfde wortel na.De maatschappij als geheel is een kudde. En de kudde wil op dit moment liever nog even dit decadente feest een paar uur rekken dan naar huis te moeten gaan met een kater, ook al maakt dat het probleem enkel erger met een uitstel van enkele jaren. Onze centrale banken faciliteren dat steeds. Als je elke keer je kater opnieuw wegzuipt, ga je verslaafd worden en geloven dat de roes het 'normaal' is en een kater 'een crisis' die je moet oplossen door meer te drinken. Ook al vernielt dat op lange termijn je lichaam.

Dus maken we veel schulden bij, op persoonlijk vlak, op vlak van ondernemingen, overheden én centrale banken. Inter- en intragenerationeel.

Resultaat: structureel meer ongelijkheid en meer crashes. En een ferme stimulans (consumeren, schuld maken en ontsparen) om net dat te doen wat ons monetair en ecologisch systeem niet meer kan verdragen.

Keynesianisme is een fictie die de werkelijkheid verbloemt. De werkelijkheid is niet dat we een crisis hebben op dit moment. De werkelijkheid is dat we nu ontkateren van een overdreven roes in de vorige decennia (imo).
De waarheid achterhaalt simpelweg wat we decennia lang ontkend hebben: we leven boven onze stand, zowel op financieel als ecologisch vlak. Dat los je niet op door meer te stimuleren. Dat is nefast voor het financieel systeem en het grondstoffenaanbod op lange termijn. Meer muntoorlogen en 'echte' oorlogen.


(Ik ben niet zo wetenschappelijk aangelegd)

Riverdale27 zei:

Zo beperkt mogelijk werkt echt niet hoor... Ik geloof in een overheid die op vele plaatsen actief is. Uiteraard defensie, politie, onderwijs maar ook sociale zekerheid en regelmatig Keynesiaanse ingrepen. Maar NU Keynesiaans ingrijpen, dat zou absurd zijn. Ik denk dat het redelijk is om te stellen dat we al lang voorbij het optimale punt van overheidsbemoeienis zitten.

Klik om te vergroten...

Kwestie van hoe je het bekijkt. Quasi alle banken hebben overheidsgeld gekregen, de public debt is weer boven de 100% gestegen, bedrijven in moeilijkheden krijgen geld, Griekenland krijgt miljardenpakket na miljardenpakket, ... Ik vind dat allemaal op de lijn liggen met een Keynesiaanse beleid

De Grauwe zou misschien nog veel meer willen uitgeven, voor mij is het al lang ver genoeg gegaan.

Daar heb je wel een punt ja... Nuja banken en staten redden, dat zal wel niet hetgene zijn dat Keynes echt voor ogen had toen hij het had over de spaarparadox... maar ik zie ook niet in hoe je het anders zou kunnen catalogiseren.

Keynes wou misschien de (diepe) dips in de economische cyclus verhelpen.
Maar ik zou me toch vragen stellen of dat een goed idee is. Die dips kuisen inefficiëntie op en bereiden voor op een nieuwe groeiperiode. Zonder die dips kan het goed zijn dat groei over lange termijn vertraagt omdat men met subsidies niet meer zoveel moet doen om efficiënter en meer innoverend te zijn.


Over staatsbemoeienis, ik vind dat overheid maar enkele functies moet hebben. Politieke stabiliteit verzekeren (hierin falen ze zeer vaak), monopolie op geweld (leger en politie), nazien dat spelregels nageleefd worden (geen fraude etc toelaten die de goeie werking van een vrije markt toelaat).
Onderwijs en gezondsheidszorg zouden niet door de overheid moeten beheerd worden. Er verdwijnt op die manier veel geld in diepe zakken of aan inefficiëntie (in gezondsheidszorg) en de kwaliteit laat ver te wensen over (onderwijs). Overheid is te incompetent om zulke zaken te beheren en dit zou beter overgenomen worden door bedrijven of een overkoepelende organisatie beheerd door bedrijven.
Ik vind overheden bijzonder onbetrouwbaar, vooral als je ziet wat voor zotte ideeën, kortzichtigheid en leugens van overheden komen. Ik vind ze dus ook een gevaar voor vooruitgang en vrijheid.

Het probleem met een kleine overheid is dat door die unieke machtspositie die ze heeft, het op termijn autmatisch evolueert naar een grote overheid.