Archief - Welke financiële stabiliteit voor kinderwens

Kunnen we het aub ontopic houden? Puberale reacties over baby's zijn niet echt OT

whirlpool123 zei:

Gewoon lol.

"het hoort bij volwassen worden". Dus jij bepaalt zomaar eventjes wat "volwassen worden" voor anderen hoeft te betekenen? Voor jou is dat misschien luiers verversen en naar gekrijs luisteren, maar voor een andere is dat misschien elke dag thuiskomen zonder enig gezaag en gewoon doen wat hij/zij wilt. Er is helemaal geen strikte definitie van "volwassen zijn". De maatschappij probeert dat misschien wel op te leggen, maar uiteindelijk zijt ge nog altijd een vrij persoon die kan doen en laten wat ge wilt.

Ge zegt trouwens dat ge uw IK persoonlijkheid opzij zet, maar wat gij vergeet is dat gij iemand op de wereld gezet hebt die dat helemaal niet gevraagd heeft. Waarom heb je dat gedaan? Juist ja, voor uw eigen plezier. Niet voor dat kind, maar omdat ge dat zelf wou. Uwen IK persoonlijkheid wou dat, dus ge hebt dat ook gedaan. Voor hetzelfde geld heeft dat kind een serieuze beperking of moet die later leven met een serieuze depressie/slepende ziekte. Allemaal omdat uw IK persoonlijkheid iemand anders in deze wereld wou forceren.

PS: Al die belastingsfoefkes zoals kindergeld enzo mogen ze ook van mij stante pede afschaffen. Fuck you dat ik een beetje mag opdraaien voor uw shitty levenskeuzes? Maarja Belgique.

Klik om te vergroten...

Danku!!

Het leven en zelfontplooiing is godzijdank veel meer dan een kind op deze wereld zetten. Een kind gaat u enorm beperken in al wat je wil bereiken en doen in uw leven.

De wereld zien, een hobby ettelijke uren per week omdat je daar gelukkig van wordt, uw carrière maximaal uitbouwen, en god wat weet ik nog allemaal... vergeet het met een kind. Laat staan met 2 of 3 kinderen.

Als ge natuurlijk aan den band staat of van een uitkering leeft, dan kan het wel een meerwaarde zijn. Maar dat is gewoon omdat ge een stom leven hebt. En zoals gezegd is dat een egoïstische beslissing.

Iedere dag dat ik naar het nieuws kijk, denk ik: de wereld is om zeep. Hoe moeten onze kinderen in zo’n wereld overleven? Het is nu niet dat ge dat kind een cadeau geeft hoor met hem op deze wereld te plaatsen. Integendeel.

En denkt ge nu echt dat uw kind u graag gaat zien? Misschien. Misschien ook niet. Ik ken genoeg verhalen van kinderen die met hun ouders overhoop liggen. Waarbij het soms ruzie is en zo blijft tot ze het bijleggen aan het sterfbed.

Tof he?!?!

Maar neen. Zo ver had je waarschijnlijk nooit nagedacht. Ik ben een vriend verloren toen hij 16 was. Mijn vrouw is haar neef kwijt toen hij 13 was. Ooit al eens bij stilgestaan dat dat u ook kan overkomen?

Pieterjan94 zei:

Kunnen we het aub ontopic houden? Puberale reacties over baby's zijn niet echt OT

Klik om te vergroten...

Voila, als ge ietwat de stroming inzwemt in onze maatschappij wordt dat meteen als puberaal bestempeld. Niet alleen over kinderen nu, maar elk protest door andersdenkenden wordt als politiek incorrect bestempeld door de gevestigde garde en meteen de kop ingedrukt.

Volgens mij gaat onze generatie toch wel serieuze ogen trekken binnen een paar decennia dat de nieuwe generatie gewoon geen kinderen meer wilt. Ik vermoed ook dat dat stigma tgo mensen die geen kinderen willen ook langzaamaan zal wegtrekken, nu we meer naar een maatschappij evolueren die gefocused staat op zelfontplooing ipv kuddegedrag (individualisering vd maatschappij).

Zelfontplooing

whirlpool123 zei:

Voila, als ge ietwat de stroming inzwemt in onze maatschappij wordt dat meteen als puberaal bestempeld.

Klik om te vergroten...

Het is niet "tegen de stroming inzwemmen" wat je reacties oplevert, het is eerder het maken van zwaar generaliserende statements waar je gewoon niet kan generaliseren.

Zowel jij als Fransz overigens. De ervaringsdeskundigen (lmao) gaan het alletwee eens komen verkondigen, elkaar nog wat versterken en dan denken dat ze het licht gezien hebben en de waarheid in pacht hebben.

Fransz zei:

Als ge natuurlijk aan den band staat of van een uitkering leeft, dan kan het wel een meerwaarde zijn. Maar dat is gewoon omdat ge een stom leven hebt.

Klik om te vergroten...

Zoveel domheid gebald in 1 alinea. Je zou bijna denken dat je aan het trollen bent.

whirlpool123 zei:

Die "willen" dat helemaal niet, die doen dat gewoon omdat het "moet", of omdat ze denken dat dat hen gelukkig zal maken, of of... Maar nooit omdat ze het "willen". Want wie wilt er nu in godsnaam een krijsende naar kak stinkende baby die vervolgens een blok aan uw been zal zijn de volgende 20 jaar :doh:
"omdat dat mij gelukkig maakt" HURRR DURRRR????

Klik om te vergroten...

Denk je dat ze het daarom doen of veronderstel je dat? Het is toch niet omdat jij daar niet gelukkig van wordt dat andere dat niet kunnen? Bovendien is het geen geheim dat kinderen lastig zijn, we zijn allemaal zelf kind geweest, jij bent dus heus niet de enige die dat doorheeft. Niet alles wat mensen doen is trouwens meteen ingegeven vanuit het optimaliseren van geluk.

Ik moet het bad wel volgen ivm dat kinderen krijgen het meest egoïstische is dat je kan doen.

Enja de kinderen halen soms het bloed onder uw nagels vandaan, soms slaap je eens (een paar) nachten amper of niet.
De verre reizen zijn moeilijker te plannen maar meestal zeker nog doenbaar.
Soms. Soms denk ik ook van, waarom ben ik eraan begonnen alles was makkelijk en ik was vrij ervoor.

Maar dan, zoals hier al aangehaald en super cliché , kijkt uw kind eens lief naar u, kom ze/hij u een kusje geven na een lastige werkdag en dan vergeet je even alle zorgen van de wereld.


Verstuurd vanaf mijn SM-G960F met Tapatalk

whirlpool123 zei:

Van een kind wordt ge niet gelukkig, feit. Genoeg studies die dit aantonen.

https://readthewoolf.files.wordpress.com/2015/05/gilbert-graph.png

Klik om te vergroten...

Los van de andere onzin die je vertelt, even hierover:

Die grafiek zegt NIET dat je van een kind niet gelukkig wordt, dus géén feit. het zegt wel dat het huwelijksgeluk (pak nu nog relatiegeluk) daalt met kinderen krijgen. 100% mee eens daarmee en toch zou ik nooit zeggen: hadden we maar geen kinderen gekregen.

2 zaken immers:
- het gaat enkel over huwelijksgeluk, het geluk dat de kinderen brengen wordt niet meegerekend. Dat kinderen stress en dus een lager gemoedsrust/geluk in het huwelijk brengen, zal voor iedere ouder en ook niet-ouders volledig logisch zijn. Om het kort te zeggen: mijn band met mijn vriendin is hechter, maar we zien elkaar minder graag dan voor we aan kinderen begonnen. Maar we zien elkaar nog graag genoeg . Je hebt nu eenmaal veel minder mé-times, je hebt stress omdat de partner op dag X/Y niet voor de kinderen kan zorgen als je dat even nodig acht voor je werk, ...
- het gaat over het gemiddeld geluk. Ik kan perfect verstaan dat een kind met een zwaar probleem (mentaal, fysiek, ...) het gemiddeld geluk enorm doet dalen, terwijl iedere ouder wel piekmomenten heeft waarop kinderen hen heel gelukkig maken, net zoals soms heel ongelukkig. En ongelukkige momenten wegen nu eenmaal zwaarder door dan gelukkige momenten.

Los daarvan kan je studies vinden die aangeven dat in andere landen dan de USA het resultaat anders (zelfs volledig tegengesteld is), wat kan te maken hebben met de afwezigheid van zaken zoals ouderschapsverlof en dergelijke in de USA.

https://www.theguardian.com/society/2014/jan/13/childless-couples-happier
(vrouwen mét kinderen blijken daar gelukkiger te zijn dan vrouwen zonder kinderen)

https://ifstudies.org/blog/does-having-children-make-people-happier-in-the-long-run
(in Noorwegen en Hongarije zijn ouders mét kinderen gelukkiger in hun relatie dan mensen zonder kinderen)

Musk zei:

Is dat niet een beetje overdreven? Je werkt halftijds en je bent altijd doodop en je vriend is zijn partner 'kwijt'? Is het een kind met speciale zorgen dan? Of heb je er meerdere?

Begrijp me niet verkeerd, het is zeker niet niks om een kleine op te voeden. Maar om te zeggen dat je altijd doodop bent op het einde van de dag en nergens anders meer tijd voor hebt?

Wij hebben een dochtertje dat altijd serieus slecht geslapen heeft (onderandere door huidproblemen) en hebben ook wel zware tijden gekend, maar ik werk voltijds en m'n vriendin 4/5de en ik ben mijn partner precies toch nog niet 'kwijt'?

Klik om te vergroten...

Ik ben er HEEL zeker van dat mijn leeftijd hier de grootste factor in is. Ik ben eind de dertig en recupereer veel slechter dan 5, laat staan 10 jaar geleden.

En we leggen onszelf wel veel druk op om het goed te doen. Onze dochter krijgen was niet evident dus maken we van haar wel het centrum van ons bestaan, wat een keuze is. Een keuze die we met heel veel plezier maken als we zien wat een geweldig slim en lief kind we hierdoor groot brengen
We zouden met 2 voltijds kunnen gaan werken en dat zal ze probleemloos overleven. Maar dat voelt voor geen van ons 2 "juist" aan.

En ja, ze heeft extra medische zorgen. 1 van de bijwerkingen van de medicatie die ze neemt is slaapstoornissen, nachtmerries,... Helaas is dat bij ons duidelijk het geval. Ik denk niet dat ze op die 2j al meer dan 20 nachten heeft doorgeslapen.... Papa neemt de shift voor middernacht (hij is een avondmens) en de rest is voor mij.

Pieterjan94 zei:

Met ouder worden ben ik steeds meer in contact gekomen met mensen die aan kinderen zijn begonnen, logisch.
Wat mij opviel is dat ze allemaal verschillende ideeën hadden over "wat ze moesten hebben " voor ze er aan wilden beginnen. Dat gaat dan over al dan niet bezit van vastgoed, bepaald loon, bepaalde som aan spaargeld etc.

Hoe zit dat bij jullie? Toen jullie begonnen aan kinderen (of zij die plannen hebben), wat was voor jullie het minimum financieel gezien alvorens je raak wilde schieten ? En vooral: waarom?

Klik om te vergroten...

On topic nu: we hadden geen financiële vereisten omdat we beide al een stabiele job hadden. Ik denk dat dit ook gewoon de enige vereisten voor ons zou geweest zijn, enige vorm van stabiel inkomen.

Ik heb zelf geen kinderen maar als ik bij mijn vrienden zie, dan is het enigste wat ik wel zou aanbevelen:

- zorg dat je als beide ouders een job hebt, zeker als 1 van de ouders een zelfstandige is met risico op burnout
- zorg ervoor dat het huis waarin je woont voldoet aan de verwachten. Koop geen appartement met 2 slaapkamers, als je daar in wilt gaan wonen met 2 ouders, 1 hond, 1 kat, en 1 tweeling (of 2 kinderen). Ja je kan dit als 'tussentijdste oplossing zien', maar als je 3 jaar later plots 2 kinderen hebt die op 1 slaapkamer zitten, en je bent van het principe "we huren niet, dat is weggegooid geld" en "we blijven in deze regio", dan kom je dus in de problemen. ja ik ken er die op hun 33 terug bij hun ouders zijn gaan wonen, met 1 kind en met 1 kind op komst, gewoon omdat ze het overbruggingskrediet financieel niet aankonden en daar dan nog 6 maand gewoond hebben al zoekend naar een nieuwe woning.

Maar de emotionele stabiliteit, van uzelf en van de relatie, lijkt me minstens even belangrijk.

Belangrijkste is denk ik dat ge ten eerste een stabiele relatie hebt, iets wat sommigen vaak vergeten.

Ik vond dat we ook een eigen stek, deftige financiële buffer en beiden een goeie job(goed betaald/werkzekerheid) moesten hebben vooraleer we eraan begonnen.
Het enige dat ik 'jammer' vond is dat ik nu een kleine moet combineren met een verbouwing omdat mijn madame haar klok niet nog eens 1 a 2jaar kon wachten.

En lol at onze 2 specialisten hier.

Ik ben eigenlijk ook heel mij leven een 'kinder-hater' geweest. Wou zelf nooit kinderen hebben, werd zot als ik ergens was waar ook kinderen waren (al dat geroep en gejank). Tot ge zelf een kind hebt... Zo cliché maar toch zo waar.

Als er iets is wat je leert met ouder komen is (als in een kind hebben, niet in leeftijd) dat andere kinderen veel irritanter zijn dan je eigen kind .

En als kinderen krijgen een egoistisch keuze krijgen is wees dan allen hier blij dat je ouders lekker egoistisch waren anders liep je hier niet rond. Je kan zelf geen kinderen willen voor wat dan redenen ook maar je hoeft daarom nog altijd de ander die dit wel wil afschilderen als egoist. Wees blij dat er kinderen geboren worden want het zijn zij die zorgen voor onze welvaart.

Verstuurd vanaf mijn SM-G390F met Tapatalk

nestorius zei:

En als kinderen krijgen een egoistisch keuze krijgen is wees dan allen hier blij dat je ouders lekker egoistisch waren anders liep je hier niet rond.

Klik om te vergroten...

Lol wat is dat nu voor een argument :')
Als ik er nooit was geweest, had ik het ook nooit "erg" gevonden dat mijn ouders niet-egoistisch geweest waren eh. Ik had het sowieso nooit beseft dan. Dus waarom ik "blij" zou moeten zijn, is me een raadsel.
Ik leef, ik ben overwegend gelukkig, heb niets te klagen, maar mijn ouders hadden voor mijn part even goed "niet-egoistisch" mogen zijn hoor, 't is niet dat ik ooit enig besef zou hebben gehad van mijn niet-bestaan.

Voor iedereen is het inderdaad persoonlijk. Mijn vader zal mij ook wel graag gezien hebben als ik geboren was. En dat was allemaal fantastisch zoals jullie hier verkondigen, tot ik 15 jaar werd. Toen ik zaken begon te doen die hem niet aanstonden, is het 180° gekeerd met slaande ruzies, vechten, op straat gezet worden, dagelijks ambras, waardoor ik nog meer domme zaken heb uitgestoken waardoor hij nog agressiever is geworden.

Waar zit het verhaal dan van kindergeluk? Tot op de dag van vandaag moet ik van hem niet veel weten en probeer ik hem zoveel mogelijk te vermijden.
Ik ga WO3 niet nog eens meemaken hoor

Voila, gevalletje projectie, zoals ik al dacht.

Heb dan alleen niet de pretentie om voor iedereen te spreken.

De posts van Fransz en Whirlpool123 in dit topic zijn toch echt tenenkrullend. Het staat toch iedereen vrij om kinderen al dan niet te willen of hebben. Jullie willen er geen, fine. Kom hier dan niet af met jullie generaliserend onvolwassen gezever over waarom kinderen hebben stom of onbegrijpelijk is. En btw, hadden jullie ouders ook zo gedacht, juist, jullie waren er niet eens. Was mss beter geweest?

On topic: denk dat het vooral afhangt van je privé- en werksituatie hoe sterk je financieel dient te staan. Ga je als ouders alle twee werken of is 1 van de 2 (parttime) thuis, heb je hulp van familie, heb je lange of net korte makkelijke werkuren,...Zal allemaal een grote invloed hebben op hoeveel je kind en vooral eventuele opvang zal kosten. Maar een kind hoeft helemaal geen fortuinen te kosten. Zelfs al verdien je modaal, je zal dan wellicht minder geld uitgeven aan zaken voor jezelf of extraatjes zoals vroeger, maar daar kies je nu eenmaal voor natuurlijk.

Wij hebben zoontje van 5 en dochtertje van 2, het zijn met momenten kleine monsters, en uitslapen of veel als koppel weggaan zit er niet meer in, maar ik zou ze voor geen geld ter wereld willen missen.

Het zal je kind maar zijn:

Jonge bestuurder (22) overleden na zwaar ongeval op E40: andere bestuurder pleegt vluchtmisdrijf

https://www.hln.be/nieuwpoort/jonge...re-bestuurder-pleegt-vluchtmisdrijf~af3ed1e8/

eniac zei:

Voila, gevalletje projectie, zoals ik al dacht.

Heb dan alleen niet de pretentie om voor iedereen te spreken.

Klik om te vergroten...

Hier staan voorbeelden genoeg van zaken die fout kunnen aflopen met je kind. En daarom kies ik er bewust niet voor.

Zij die kinderen hebben, hebben hier nochtans de pretentie om te zeggen dat wij het verkeerd hebben.

Ik ben ook tegen trouwen en daar voel ik ook van getrouwde mensen dat zij de pretentie hebben om te zeggen dat wij iets missen in ons leven. Omdat wij niet getrouwd zijn.

Trouwen wordt ook altijd voorgesteld als iets prachtig en fantastisch, terwijl we allemaal weten dat 70 jaar tezamen zijn veel meer is dan die ene stomme dag waar iedereen mooi en gelukkig is. Vandaar dat ik het ook nutteloos vind en geen enkele meerwaarde hebben.

Soit. De kampen zijn verdeeld. Dat is duidelijk