vinteg zei:
kan wel zijn. maar ge kunt ook ni ontkennen da ge, laat ons zeggen, de laatste drie afleveringen der als een negatieve emo slet bijliep. ik weet maar al te goed da het nog steeds een strijd is om geld maar alsk jullie daar bezig zie (zowel de vrouwen als de venten) denk ik soms echt van "zijn dat nu volwassen mensen?".
ipv gewoon de rest van de groep te volgen en ze is goe uit te lachen al roepend 'ziedet wel dak gelijk heb, altijd nor de jelle luisteren en dan komt da goed!'. ge liep er gewoon zo beteuterd bij...
Ik heb toch al gezegd dat ik er tegen het einde echt volledig doorzat - En in het begin kwam ik niet in beeld, lol.

Nee seriously, geld was nog geeneens zo belangrijk (Ik wist immers dat mocht ik in de finale komen, het nog steeds insane moeilijk zou zijn om de te winnen - De finale is immers about knowing your partner, en Dieuwke en ik hadden amper contact, en als we al contact hadden, dan was het nog meestal ambras.)
Ik was menselijk gewoon op. Bij de meeste mensen trouwens hoor. Jeroen had tot dan toe ook een braaf manneke geweest, en ineens stond daar ook een irritant puberke. Ditto voor Selène. Richard, Debby en Dieuwke hadden er over het algemeen een stuk minder last van. Ik ben gewend van tussen mensen te leven waar iedereen gewoon zijn gedacht zegt, en waar de mensen mekaar, uit vriendschap, gaarne met de kop tegen de muur rammen (en zelfs dan nog ben ik dikwijls zo naïef van mijn eigen goesting te doen

). Daar toegekomen, heb ik dat geprobeerd, maar ge komt uit zo'n totaal verschillende werelden - zelf onder de nerds - dat dit gewoon niet mogelijk is zonder ambras te maken. En dan ga je opkroppen. Het meerendeel ventte ik dan wel naar de productie, maar da's toch nog altijd niet hetzelfde zoals naar de persoon zelf.
Ik geef een voorbeeld. Ik had mijn frustratie tov Debby (mijn tactische meesterzet, weet je nog wel

) even gevent in de winnaarsauto, waar ook Selène in zat dus uiteraard kwam ze dat te weten. Wanneer daarmee geconfronteerd bij dat kampvuur, heb ik haar in alle rust apart genomen en haar uitgelegd waarom en in welke omstandigheden ik haar "een lege doos" had genoemd. En er was een tof gesprek, waarna alles terug min of meer goed tussen ons was. Jammer genoeg moeten er in een gesprek twee partijen zijn, dus met Selène en Jeroen zar er jammer genoeg niets anders op dan zoveel mogelijk negeren. Na verschrikkelijk slecht slapen, een godganse dag kutregen en dan nog een proef die tegen al mijn principes als dierenvriend indruist, wordt een mens als eens depressief en zwartgallig.
En als ge mij DAT nog wilt kwalijk nemen...