Archief - Films kijken belangrijk?

Zoals de titel zegt. Ik vraag het mij al een tijdje af. Veel films zijn natuurlijk puur voor het amusementsgehalte, maar zijn er ook films die echt belangrijk zijn? Films die je ooit wel eens moet gezien hebben omdat ze noodzakelijk zijn voor je? het wringt wat aan mij om te moeten weten dat films er alleen maar zijn om de tijd te doden.

Er zijn natuurlijk altijd films die wel handig zijn om eens gezien te hebben (Gandhi, voor in de geschiedenisles) of films zoals Schindler's List, American history X,. Maar films zoals Fight Club , A Clockwork Orange en dergelijke, ben je daar iets mee als je ze gezien hebt? Kun je bepaalde elementen daarvan in een discussie gebruiken?

Of films zoals The Godfather, Goodfellas, Casino, Scarface. Zijn die nuttig? Welke zijn realistisch, welke niet? Vrij overbodige vraag wel lijkt me want dan zal het wel the Godfather zijn. Of iemand moet niet akkoord gaan en vindt Goodfellas of Casino realistischer. Of ze zijn allemaal niet realistisch, kan ook.

Ik zou er eigenlijk nog 100 kunnen opnoemen, maar jullie begrijpen het plaatje wel (hoop ik).

Gelieve niet alleen te discussiëren over de films die ik heb opgenoemd. Ik zou er nog 100 kunnen geven maar dan ben ik hier vrij lang bezig

films zoals requiem for a dream zijn wel belangrijk vind ik, zo zie je es welk vernietigend effect drugs kunnen hebben en in welke negatieve spiraal je leven terecht kan komen.

Eerste wat bij mij opkomt is blood diamond... heeft echt wel mijn kijk op de wereld veranderd, ben er zeker van dat ik nooit diamanten ga aanschaffen ze...
En vindt dus ook dat iedereen het ooit gezien moet hebben.

Natuurlijk zijn films belangrijk. Er kunnen zoveel wantoestanden creatief aangeklaagd worden. Metropolis is hier een mooi en 'primitief' voorbeeld tov uw aangehaalde voorbeelden.


Ben je er iets mee? Absoluut, op dat vlak kan je van bepaalde films levenswijsheden opdoen, net zoals boeken.
Maar blijf u altijd voor ogen houden: het is en blijft film. Het gevaar van manipulatie loert hier niet alleen om de hoek van woordgebruik, maar ook om die van soundtrack, beeld, camera, ...
Documentaires zoals die van Moore of Gore zijn daar een perfect voorbeeld van. Ze halen wantoestanden aan, maar trappen anderzijds ook weer in de entertainmentval (ik kan er niet meteen een ander woord op plakken) die 'de film' spant.
Of Blood Diamond for that matter. Punt gemaakt op diamant- en vluchtelinggebied, geserveerd op een Kingsize Hollywoodbed in de emosuite.

Films zoals Shindler's list zouden verplichte kost moeten zijn op middelbare scholen vind ik.

Eh, The Godfather realistischer noemen dan Casino en GoodFellas is tonen dat je het niet weet. The Godfather is totaal fictie terwijl Casino en GoodFellas gebaseerd zijn op verhalen van echte mafiosi.

Gavin zei:

Documentaires zoals die van Moore of Gore zijn daar een perfect voorbeeld van. Ze halen wantoestanden aan, maar trappen anderzijds ook weer in de entertainmentval (ik kan er niet meteen een ander woord op plakken) die 'de film' spant.

Klik om te vergroten...

nu kga vandaag kijken naar die van gore dus kga er mij nog niet over uitspreken
maar moore brengt al zijn materiaal zeer gevaarlijk naar buiten voor mensen die voor de rest niets kennen van het verhaal
zo zag ik in fragmenten van zijn nieuwste film sicko da em naar da gevangenkamp gaat in guantanamo bay omda ze daar gratis gezondheidszorg hebben. terwijl hem in een bush bashing doc het zou gebruiken om de mensonwaardige omstandigheden waarin ze daar verblijven te tonen
hij toont enkel de zaken waarmee hem zijn punt haalt en de rest zwijgt hij dood tenzij het voor iets anders gebruikt kan worden
punt is het is allemaal waar wa ze zeggen, maar grotendeels uit de context gerukt

Volgens mij is het wel noodzakelijk om bepaalde films gezien te hebben Persoonlijk vond ik Hitler: the rise of evil (eerder miniserie) ook zeker eens de moeite om te zien. In die serie/film (laat ik even tussenbeide) toont men aan hoe hitler aan de macht gekomen is. Dus ik vond het best wel interessant om eens naar te kijken.

A clockwork orange is vooral handig als je psychologie studeert of iets leert in die sector. Er komen namelijk bepaalde wetten ven da psychologie in naar voor; en dan kun je je lekker alles voorstellen .

Daarnaast denk ik dat de film "John Q" ook een aangrijpende film is en tegelijk een aanklacht op het amerikaanse sociale zekerheid stelsel. Denk dat de meesten em wel al gezien hebben. Weet niet of dat het echt een must is om gezien te hebben. Maar bij mij bleef dit, op waargebeurde feiten, filmpje toch hangen. Natuurlijk is de hollywood edge er wederom.

Ook the unbearable lightness of being is degelijke film als ge wilt zien wat bedrog en overspel en een leugenachtig persoon kan aanrichten bij iemand.

Sommige regisseurs zoals Kubrick hun films bevatten stuk voor stuk een diepe verhaallijn en achterliggende betekenis.

Ik vind dat soort films zeer goed voor de ontwikkeling van je denkvermogen, voor logische combinaties te maken etc etc..

Films zoals the godfather etc zijn voor mij pure ontspanning.

Anyway, film is zoals zoveel andere media een "gevaarlijk" medium omdat fictie en realiteit door elkaar verwoven zitten soms.
Films bekijken vanop jonge leeftijd is imo wel belangrijk, als je er vooraf of nadien met een ouder persoon kan over praten. Een beetje zoals ze vroeger op school deden (bij ons althans).

Ach, er zijn inderdaad een groot aantal films die de waarheid weerspiegelen, of toch een groot gedeelte ervan. Veel films brengen wel serieus bij tot de kennis van de mens (Bv. Voor het zien van Pursuit of Happyness had ik nog nooit gehoord van Chris Gardner, en zijn verhaal).

Maar kom, de meeste films zijn puur entertainment, boordevol surrealistische zaken en toestanden die je in je hele leven nooit zal tegenkomen (of van zult horen).

Jayvie zei:

Ach, er zijn inderdaad een groot aantal films die de waarheid weerspiegelen, of toch een groot gedeelte ervan. Veel films brengen wel serieus bij tot de kennis van de mens (Bv. Voor het zien van Pursuit of Happyness had ik nog nooit gehoord van Chris Gardner, en zijn verhaal).

Maar kom, de meeste films zijn puur entertainment, boordevol surrealistische zaken en toestanden die je in je hele leven nooit zal tegenkomen (of van zult horen).

Klik om te vergroten...

Uit die surrealistische zaken kan je echter ook lessen trekken. Je zal ze wel niet tegenkomen in het leven ofzo, het kan er je wel over laten nadenken

True true, maar echt "bijleren" en "kennis opdoen" ga je nu toch niet direct doen bij bijvoorbeeld Evil Dead, of een of andere slasher. Nuja, nadenken doe je der altijd over

Skoran zei:

Films zoals Shindler's list zouden verplichte kost moeten zijn op middelbare scholen vind ik.

Klik om te vergroten...

idd, wij zagen die film voor het eerst int 5de leerjaar, was ferm onder de indruk van wat mensen andere levende wezens kunnen aandoen


was bij ons verplichte kost.

het lijkt me dat deze discussie dezelfde richting uitgaat zoals met literatuur (en dan vooral het Westerse canon). Films kunnen een impact hebben op iemand, maar zullen nooit levensbepalend worden. Ik denk maar aan het vb van Requiem for a dream dat hier aangehaald werd. Het is inderdaad een film die de vernietigende effecten aanhaalt, maar bijgevolg zou deze dus als les tweeledig moeten gelden: bezint voor ge begint en alles met mate. Nu vermoed ik dat dit voor vele mensen een niet te volgen les inhoudt of dat men na een eerstvolgende alcoholpartij zich niet direct de lessen van de film voor ogen houdt. (ik ook niet ter info )

Alsook, films hebben niet het wereldreddend effect dat men ze graag zou aangeven (bv. Fahrenheit 9/11, AIT, ...). Mensen blijven stilstaan bij fenomenen die al veel langer bekend zijn om daarna plots een hausse te veroorzaken die eigelijk niet meer dan een storm in een glas water inhoudt, omdat ofwel de verkeerde issues aangesproken worden ofwel dat het kwaad al geschied is.

Naar mijn inziens bieden films niet de hogere waarheden die ze graag willen verkondigen, net zoals literatuur (Elisabeth Costello van Coetzee is hierover een goed boek). Daarom lijkt het me belangrijk het ontspannende effect van films opnieuw te waarderen, iets wat de laatste jaren wel heel sterk gepolariseerd is geweest in enerzijds de Rob Schneider-achtige stereotype "humoristische" film als anderzijds de More&Gore-achtige moraalpreken waar ze ons mee platslaan. De gulden middenweg lijkt me teveel verwaarloosd te zijn.

Who needs a story in Transformers ffs?

Wu-chAn zei:

Eh, The Godfather realistischer noemen dan Casino en GoodFellas is tonen dat je het niet weet. The Godfather is totaal fictie terwijl Casino en GoodFellas gebaseerd zijn op verhalen van echte mafiosi.

Klik om te vergroten...

klopt niet geheel want The Godfather was helemaal niet totaal fictie maar was deels gebaseerd op echte personen/gebeurtenissen en deels fictie. Zo was die zanger voor wie ze die paardekop in het bed leggen stiekem gebaseerd op Frank Sinatra en zo zijn er nog wel dingen.

Ik vind filmkennis gewoon een essentieel deel van je ontwikkeling als mens. Veel meer dan literatuur zelfs.

Binnekort is er toch ook zo een soort van festival da over de hele wereld live wordt uitgezonden ?

Iedereen kon er zijn eigen film inzenden en de beste ervan werden live vertoond in alle grootsteden van de wereld of zo iets.
Nu ben ik wel de naam vergeten
Het thema was of film de mens dichter bij elkaar kon brengen

Films moeten uiteraard helemaal niet realistisch te zijn voor relevant te zijn.
Star Trek is bv ook niet echt realistisch als je Capt Kirk door de ruimte ziet zoeven, maar onder de oppervlakte was die serie natuurlijk een aanklacht tegen al wat fout ging/gaat in de wereld; rascisme, oorlog (Vietnam destijds), kapitalisme, (gebrek aan) vrouwenrechten, negerrechten en andere belangrijke issues.
Dat konden ze ook enkel doen door de serie in de toekomst te plaatsen met aliens en dergelijke. Want letterlijk zeggen dat rascisme niet kan & de oorlog in Vietnam en hele foute oorlog was dat ging zomaar niet.
De eerste kus tussen een blanke man en een zwarte vrouw op tv bvb was in ST, die mocht pas uitgezonden worden van de studiobonzen nadat ze de scene zo hadden aangepast dat Kirk onder invloed was van een boze alien. Zo'n dingen hou je nu niet meer voor mogelijk maar destijds regende het protesten.
Dat diezelfde zwarte vrouw een hooggeplaatst officier was op de brug was ook al ongehoord voor die tijd. Zowel voor een zwarte & voor een vrouw.
Zo zijn er nog wel voorbeelden genoeg (Westerlingen, Russen, ****** & Chinezen die tesamen werken bvb)

Realistisch niet volledig, maar dus wel relevant & belangrijk. Want zaken die nu gelukkig als normaal worden beschouwd, waren toen controversieel en het mede dankzij het progressieve Star Trek (en vele anderen ofc) dat we nu al in iets betere wereld leven. Al hebben we nog een lange weg te gaan.

rambo

Iedereen moet in zijn leven minstens 1 keer rambo gezien hebben^^

Oldskooler zei:

rambo

Iedereen moet in zijn leven minstens 1 keer rambo gezien hebben^^

Klik om te vergroten...

Waarom ? :|

Films bepalen overigens je leven. Door ernaar te kijken (en luisteren!) , vereenzelvig je met de personages; onthoud je plots, woorden, situaties, illusies.
Uiteindelijk vergeet je het zogenaamde belachelijke ideetje daje ook de film NIET had kunnen zien.

Zeggen dat je "gezond/logisch" verstand het verschil weet tussen fictie en realiteit is voor mij zeggen dat een baby alle verkeersregels van buiten weet: complete quatsch§.

En zeggen dat ze 120 jaar geleden dachten dat de aanstormende trein ECHT was -> wat een idioten.