Archief - funny games u.s.

Gisteren gezien en wel onder de indruk. Straf geacteerd en ik ben een sucker voor knappe longshots, die maken dat de film precies real-time is en erg realistisch overkomt. De 10 minuten durende longshot nadat de psychos het huis hebben verlaten is fantastisch.

De kritieken van 'saai', 'te weinig actie', 'geen gore' zijn volledig onterecht en zelfs naïef. Dit is horror in zijn puurste vorm.

Funny Games is een film die films zoals Hostel en Saw op de korrel neemt. De horror films waaraan we gewend zijn, volgen steeds het vaste patroon; de goeden liggen eerst onder en worden gefolterd/achtervolgd/etc maar tegen het einde keren de rollen om en nemen ze wraak op de slechten. Anything goes, zolang er maar minstens één goede blijft leven op het einde en de slechte sterft, zodat ons geweten is gesust dat we voor ons plezier naar het voorgaande hebben zitten kijken.

De kritiek die Haneke heeft richt zich in de eerste plaats aan de kijker: als alles wordt weggenomen behalve het folteren, is het dan nog steeds entertainment?

Haneke gaat hier erg ver in om z'n punt te maken: de daders hebben geen motieven, geen achtergrond, niks. Er is geen plot, geen muziek... Zelfs het geweld wordt niet getoond (behalve één scene, maar dat heeft z'n reden), zodat het enige wat overblijft het rauwe sadisme is. Haneke confronteerd de kijker hiermee: is dit nu wat jullie graag zien? Dit komt letterlijk in de film, wanneer één van de daders de kijker in het gezicht kijkt en vraagt of we er genoeg van hebben, waarna de film gewoon verder gaat. De kijker wordt in de positie van voyeur gestoken en wordt erg betrokken bij wat er zich op het scherm afspeelt.

De rewind-scene is het kantelpunt van de film: in een typische Hollywoodflick is dit het moment dat het slachtoffer terugvecht. Maar in Funny Games wordt dit teruggespoeld alsof het nooit echt is gebeurt. De boodschap aan de kijker is duidelijk: nee, nee, de foltering is nog niet gedaan en het zal niet goed eindigen voor de slachtoffers. Voor de kijker betekent dit dat er geen verlossend moment komt dat de bad guys hun verdiende loon krijgen.

Het enige gevoel dat je na de film overhoudt is dus het besef dat je met opwinding naar de folteringen en het sadisme hebt gekeken, wetende dat het niet goed afloopt. Zoals Haneke zelf zegt: diegenen de zaal verlaten tijdens de film, moeten de film niet gezien hebben. Jammer genoeg valt de Euro niet bij iedereen, afgaande op sommige reacties hier.

Sterke film, maar ik zal hem niet snel teruggzien.

8/10

0/10

Wat een slechte film is me dat... De slechtste film die ik al in jaren gezien heb... Kan er echt niks positief over zeggen

Jammer genoeg valt de Euro niet bij iedereen, afgaande op sommige reacties hier.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat jouw euro niet valt, het is niet omdat je een briliant concept hebt, en de kijker aanvalt, dat je een film hebt gemaakt die iedereen kan bekoren en "goed" genoemd kan worden.

Het is een feit dat smaak subjectief en dat je een film niet door stemming kan beoordelen, maar mensen dat deze film niks vonden zijn daarom niet mensen die het idee achter de film niet begrijpen, ze begrijpen hem mischien beter dan jij...
Maar begrijpen is nog niet gelijk aan het een goeie film vinden, ik vind het concept persoonlijk ook leuk, maar daar blijft her voor mij bij.
en de longshots, tja, het geeft wel een zeker gevoel van onbereikbaarheid, iemand die gewoon daar staat en naar het sadisme kijkt zonder te bewegen zonder in te grijpen, ik begrijp het, maar het bekoord mij niet.