Anoniem15
Legacy Member
Dionysus zei:De fictie op één is de laatste jaren toch niet meer wat het ooit was. Waar we vroeger pareltjes kregen als Van Vlees en Bloed of Quiz me Quick, zijn het nu meestal trage, zware drama's zoals Tabula Rasa, Over Water en GR5. Telkens lijken ze vorm boven inhoud te kiezen. Ze gaan voor de mooie, trage beelden (Over Water had duidelijk goed naar True Detective gekeken en bij GR5 willen ze hun drone iets teveel laten renderen), maar het verhaal is maar slapjes.
Ik vind GR5 voorlopig nog het beste van de afgelopen jaren, maar vrees dat ze al hun mysteries niet goed aan elkaar geknoopt gaan krijgen. Het doet op dat vlak een beetje denken aan Lost (maar dan pakken minder goed). Elke aflevering worden er nog wat mysteries aan toegevoegd, maar er wordt heel weinig beantwoord. Dat mag enkele afleveringen, maar na een tijdje wordt het wat ergerlijk. Desondanks blijf ik voorlopig wel verder kijken, want ik vind wel dat ze een goede sfeer scheppen.
Ik weet niet hoe oud je bent, maar vonden we vroeger niet alles beter, en zijn we door buitenlandse serie's onze lat niet enorm hoog gaan leggen? Let op, ook ik vind dat er tegenwoordig veel te veel aandacht naar de vorm en de psychologische bagage van de personages gaat. Als je de fictie op één van de laatste tien jaar bekijkt is de protagonist bijna altijd een zwaar getormenteerd figuur.
Om een voorbeeld te geven, mijn favoriete politieserie op de vrt was Heterdaad, waar het eigenlijk volledig rond het onderzoek draaide. Flikken, ging al iets meer over de persoonlijke issues van Britt en Tony, en Witse uiteindelijk was zo getormenteerd als hij groot was.
Hier en daar zat er wel nog eens een uitzondering tussen zoals Salamander, maar grosso modo ging bijna alle fictie over de beladenheid van de personages en was het verhaal an sich louter een kapstok hiervoor.

