Het basis idee zat zo goed ineen. Met Lucas Van den Eynde konden ze steunen op een steengoede acteur (oké soms irritant personage, maar hoe goed zet die de gemiddelde Vlaamse vader neer). Cinematografisch ook heel knap, vaak mooie beelden.
Maar toch hebben ze dit zo grandioos verknoeid. En dan heb ik het niet enkel over de laatste aflevering waarin ik toch op mijn honger blijf zitten om een reden te horen waarom je je ouders en vrienden dit zou aandoen.
Heel de reeks lang lukt het niet om gewicht te steken in de gebeurtenissen. Assim die de laatste 30 seconden van de voorlaatste afl sterft en max. 5 min tranen krijgt in de aflevering daarna.
Zotte gebeurtenissen als met die hondenkop, dat hersenvocht, ... die er eerder lijken in te zitten als klifhanger dan als nieuwe dimensie voor het verhaal.
En als de maker dan zo graag een verhaal over jihadi wil vertellen: hou het dan voor een andere keer en mix het niet met uw wens om een verhaal rond de GR5 te brengen.