Ik voelde gisterenavond rond half tien een onweder aankomen (en dat is er damn ook geweest) dus een nachtelijk filmpje zat er voor mij niet. De mama was gelukkig in slaap gevallen zodat ik de Idoolzever heb kunnen afzetten. Ik zapte naar Één, en jawel! Armageddon bleek te spelen in zijn volle glorie. Vol mag hier letterlijk genomen worden want zoals we dat van de VRT gewend zijn, was het een fullscreen-versie.
Moe, onweder in de lucht en slecht gezind..en het laatste uur van Armageddon op TV, kan het beter? Natuurlijk niet, het was ondertussen zeker al een jaar of 6 geleden dat ik hem nog gezien had, dus misschien was mijn mening veranderd. Kanaalzwemend kwam ik binnen bij de bekende wandeling naar de shuttles (Freedom en Independence, dat rotsblok zal weer gelachen hebben). Paar effectjes reserveren voor de launch, wat stoer doen in de ruimte, classic overlevingsverhaaltje voordat de shuttle ontploft, elkaar kwijtspelen en heroïsch terugvinden, blabla.. Er is geen cliché dat niet in deze film zit. Override by the government!1!1!1!!, nerdy nasacrew die het saboteert, blauwe/rode draad doorknippen, patriottisch ruzietje, zelfopoffering voor zijn dochter, het houdt echt niet op. En dan heb ik nog maar de helft van de film gezien. Kortom, niet te genieten.
De acteurs dan..wat was dat? Ik dacht voordat ik ging kijken dat het verhaal wel het meest ergerlijke van de film zou zien. Nee hoor, er wordt daar een gigantische sterrencast opgevoerd (zeg wat ge wilt, er zitten daar personen tussen die normaal echt wel kunnen acteren) voor een ongelooflijk slechte prestatie neer te zetten. Willis, schaam u. En diep! Hetzelfde geldt voor Buscemi, die meteen een volle sport op mijn ladder der achting daalt. Affleck, ik vergeef het hem omdat hij niet beter weet. Fichtner, toch één van mijn favorieten de laatste jaren, mag langs Willis gaan staan..al heeft hij natuurlijk ook wel Ultraviolet meegemaakt. Ik ben er nog niet uit welke het ergste is. Ik sprak enkele pagina's terug over Keith David (wat had je gedacht, zelfs hier is hij van de partij) als 'koning van de bijrolletjes', maar Fichtner heeft er toch ook al een deel op zijn conto staan. Stormare zit er zelfs in, Lev toch. Wat een ontgoocheling.
De oneliners die deze bende sukkels, hierboven beschreven, afsteken, zijn van een even ondermaatse kwaliteit. Kwaliteit is zelfs een woord dat niet mag gebruikt worden bij deze film. Zaken zoals 'That's how we fix things on a Russian space station!' en 'AJ, I have five words for you: Damn glad to see you boy! / That are six words.' kunnen toch niet waar zijn? Waar zitten die schrijvers met hun gedachten? 'Why did you bring a gun into space?' is nog zoiets. Een kernbom is allemaal geen probleem, maar een Kolonel die een geweer bij heeft is dan weer vergezocht.
En na dit alles ben ik nog niet aangekomen bij de grootste ergernis van de film: de editing. Wat een dikke schijtzever hebben ze daarvan gemaakt. Onlangs heb ik hier zelfs op het forum (denk ik, dadelijk eens searchen) nog gelezen dat iemand kippevel kreeg van de wandeling naar de shuttles. Ge ziet daar toch helemaal niets van? Zevenduizend cuts in drie minuten, overschakelend tussen in oranje gehulde mannetjes, Nasa-centrum, president, achthonderd clichéplaatsen vanover de hele wereld, .. en ga zo maar door. Misschien was het door de fullscreen dat het lege van de cuts echt opviel, maar ik kan me niet inbeelden dat het mooi in elkaar zou vallen in de grote versie. Crashes op de komeet (of wat het ook is) zijn in hetzelfde bedje ziek, zoals zowat elke actiescene eigenlijk. In a way vond ik sommige plaatjes nog getuigen van enige feeling met de camera (kleuren bedoel ik dan, soms leek het wel 'mooi'), maar die worden dan zo gemixt dat ik helemaal niet doorhad waar ik naar aan het kijken was. Rommelig, uiterst rommelig!
En dat er mensen zagen over patiottisme in Spiderman 3, wat moeten we hier dan zeggen?
Conclusie; echt wel één van de meest slechte high-budgets die ik al gezien heb.
Edit:
HEBBES!