Monster's Ball..Deze woordencombinatie wekt meteen traumatische ervaringen op waarin een geel elektrisch beest het VT4-logo probeert neer te leggen door middel van epileptische aanvallen. De hoes stelt me gelukkig gerust, ik zie iets anders! Ik zie een zin waarin Oscarwinnares voorkomt, ik zie 'Één van de meest besproken seksscenes in de US!', ik zie Billy Bob Thornton en Heath Ledger. Veelbelovend, zeker en vast.
Ik zag ook bovenvernoemden P. Diddy (in een gevangenis? Well i'll be damned!) weggesleept worden naar de stoel. En vrij terecht, voor die paar pruillipjes was het zijn publiciteit niet waard. Zijn vrouw (Berry) komt hier even piepen om haar zoon een afscheid te gunnen van zijn vader. Thornton en Legder, vader en zoon, zijn cipiers die hem moeten begeleiden naar het gevreesde meubel. In de finale 100 meter verknalt Ledger het en krijgt zo een beslissende ruzie met zijn oude man. Er volgen wat twists en uiteindelijk komt de racistische Thornton de hulpbehoevende Berry & zoon langs de kant van de weg tegen. Hij helpt haar en een lovestory ontpopt zich. Er vallen twee eindes te voorspellen halverwege de film, het enige wat me nog wat bezighield, was welk einde juist zou zijn.
Berry krijgt hier een Oscar voor..Shit zeg. Ik irriteerde me vrij hard aan haar gekrijs en gestaar. Zeker het stuk voor de 'eerste' seksscene waar ze dronken moet zijn, is niet goed. De rest is standaard, maar toch niet om nog buiten haar salaris beloond te worden. Thornton daarentegen, heel goed. Had hem maar genomineerd voor een award. Hij geeft die depressieve sfeer fantastisch weer. Alleen het aritmisch geklets van zijn balzak tegen Berry's onderstel, galmend door mijn surround, was er iets te veel aan. Maar het mag gezegd worden, hij nailt Halle..en hard! De rest van de cast krijgt echt te weinig screentime.
Daar ligt het hele probleem van deze film. Eerst een snijdende teloorgang van een crimineel (Push the button! was er wel over. Ik verkies nog steeds Dead Man Walking als referentie over dit onderwerp en dit werd niet geëvenaard), dan een klein lesje racisme, naastenliefde, een 10 minutes fucking school van Rodriguez bekleedt het volgende kwartiertje om dan mooi af te sluiten. Ik had meer willen zien van de haat tussen de familie van Thornton (de mama bvb, maar zeker Ledger's personage). Mendel was overigens de chauffeur die vluchtmisdrijf pleegde na de fatassbiatch van een Berry's zoon te hebben aangereden. Een kind van berry en Diddy kan er genetisch gezien nooit zo uitzien, hoeveel repen Meurisse hij ook verorbert. 110 minuten later ben ik half depressief van de stijl en sfeer, heb ik niets bijgeleerd en blijf ik achter met een leegte. Er zit niet genoeg in de film dat blijft plakken.
Middelmaat, en teleurstelling!