Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (14)

Boddah zei:

Het heeft ook wel wat met de tijdsgeest te maken (Vietnam, Nixon, Watergate), het uitzichtloze leven van een taxi chauffeur, en zijn haat tegenover anderen omwille van zijn persoonlijke ontgoocheling in het leven en wat hij is geworden.

Dat concept wordt nog regelmatig eens overgedaan in andere films, maar niet altijd zo goed als in Taxi Driver. Het is een psychologisch drama. De meesten kennen enkel de spiegel-scene en de gewelddadige finale, maar voor mij is de opbouw naar die finale net wat de film zo geweldig maakt. Dat is iets wat bv ook min of meer terugkomt in There Will Be Blood; de langzame opbouw naar iets wat je van ver ziet aankomen maar gewoonweg niets tegen kunt beginnen. Alsof je tegen 100km/u op een muur afraast en de remmen werken niet.

Degelijk?
De cinematografie was ongezien voor die tijd en zelfs nu nog indrukwekkend. De aanval waar heel de film omdraait is zalig gechoreografeerd, en het voorafgaande longshot met Kirk Douglas door de loopgraven is even knap.

En het einde dan, met het bange Duitse meisje dat moet zingen voor de Franse troepen. Hoe de sfeer bij de soldaten omslaat is fantastisch. Erg mooi en emotioneel. (http://youtube.com/watch?v=J0yVoxUQ7Q8)

Nee, degelijk is niet hoe ik deze film zou omschrijven

Klik om te vergroten...

Misschien het verschil tussen een filmkenner en een noob (ik dus . Ik zie die scenes ook wel, maar kan er niet van zeggen of dat nu revolutionair is of niet. Ik heb geen objectieve maatstaven dus moet ik subjectief zijn. Paths of Glory vond ik goed, misschien indrukwekkend in zijn tijd, maar de tand des tijds achterhaalt zoiets snel. Zelfde met Taxi driver, t is een snapshot van een bepaalde tijd, maar als je de affiniteit ermee mist, kun je alleen voortgaan op gebeurtenissen, verhaal,... en dat vond ik wat magertjes. Beauty lies in the eye of the beholder

jorrelemargi zei:

the wire seizoen 4 aflevering 4

beste serie vant moment!

Klik om te vergroten...

akkoord maar is gene film, er is een topic over the wire

The DaVinci Code Extended
Heb het boek nooit gelezen en het was de eerste maal dat ik de film zag.
Vond hem zeker niet slecht, maar is ook geen hoogvlieger.
Het einde was me nogal voorspelbaar en ik had me iets meer mysterie en puzzels voorgesteld.
Al bij al toch een degelijke film.
7/10

Rain Man

Rain Man .. Petje af voor Dustin Hoffman .. Ik denk ni da het makkelijk kan zijn om een personage met oncontroleerbare ticks geloofwaardig neer te zette ..
Sfeer goed, verhaal beetje voorspelbaar en een voor mij iets te opdringerige "familie voor alles" boodschap opt eind maja da had ik ook wel erges verwacht. Een (voor mij alweer) niet memorabele Cruise zoals ik hem meestal beschrijf ma desalnittemin een goeie prestatie ..

Twas gewoon zalig om Hoffman die rol te zien neerzetten .. en nu snap ik eindelijk ook de simpsonparodie in het Mr. Burns Casino

Darconix zei:

Fight club: Tja, had heel andere verwachtingen eigenlijk. K dacht dat het een actiefilm ging zijn, maar de plotwending verkloot het feitelijk wel . K heb het niet echt voor die psychologische toestandjes, dus bleef ik wat verweesd achter op het einde. Bratt Pitt is natuurlijk de top qua coolness. Leuk verfilmd dat wel. Een specialeke.

Klik om te vergroten...

Laten we vooral de fenominale mr. Edward Norton ni vergeten .. man man als ik die film zie denk ik altijd : da is wrom die kerel een van mijn favo's is ..

Ik heb Fight Club gistere nog eens bezien en het verhaal, plottwist, sfeer, acteerprestaties, dialogen .. alles is gewoon af ..
Ik herinner mij da Norton het had over zijn insomniaprobleem en dat de scene toen wegcutte naar ne close-up van zijn kop als ie gewoon "dwaas" naar voor aant staren is .. echt in het niets aant staren .. prachtig ..

reteiP zei:

akkoord maar is gene film, er is een topic over the wire

Klik om te vergroten...

excuus, Gone Baby Gone dan, recent in de cinema gezien en die was best wel prima!

Darconix zei:

Misschien het verschil tussen een filmkenner en een noob (ik dus . Ik zie die scenes ook wel, maar kan er niet van zeggen of dat nu revolutionair is of niet. Ik heb geen objectieve maatstaven dus moet ik subjectief zijn. Paths of Glory vond ik goed, misschien indrukwekkend in zijn tijd, maar de tand des tijds achterhaalt zoiets snel. Zelfde met Taxi driver, t is een snapshot van een bepaalde tijd, maar als je de affiniteit ermee mist, kun je alleen voortgaan op gebeurtenissen, verhaal,... en dat vond ik wat magertjes. Beauty lies in the eye of the beholder

Klik om te vergroten...

'De tand des tijds' is nu net een van die dingen die géén invloed zouden mogen hebben op zulke klassiekers. De acteerprestaties van De Niro zijn gewéldig, en zelfs al weet je quasi niets van de hele Vietnamoorlog en de politieke heisa errond (wat me al zou verbazen), dan voel je toch gewoon de trauma's die Travis Bickle met zich meesleurt? Akkoord, de film heeft een trager ritme dan we nu meestal gewoon zijn, maar dat maakt de film toch niet 'gedateerd'? Dan zouden ettelijke arthouse-films (zoals de films van Gus Van Sant of Ken Loach) gewoon 'out' zijn volgens deze redenering..

Pas op, niet dat ik enkel oudere films verheerlijk - ikzelf vind persoonlijk niets aan Raging Bull, maar dat maakt die film uiteraard niet 'slecht', da's inderdaad persoonlijk. Maar referentiepunten zijn altijd meegenomen als je een film beoordeeld, en een Scorsese van 1976 vergelijk je niet met en Michael Bay 2008. En da's hetgeen wat sommige hier (en dit is niet persoonlijk op u of gelijk wie anders hier gericht ) vaak vergeten als ze naar oudere films kijken.

De echte topfilms zouden inderdaad niet onder de invloed van tijd mogen lijden (voor films met veel grafische effecten ligt dit misschien iets moeilijker)

Taxi Driver liet me ook een beetje op m'n honger zitten. Een goede film, dat wel, maar meer dan de uitstekende prestatie van De Niro onthoud ik er ook niet van.

Das ook een beetje het probleem met wat oudere films die in hun tijd tot de absolute top behoorden, maar ondertussen vele malen overtroffen zijn.

Moet je zo'n films nog wel bij de absolute toppers rekenen?
Ja, omdat ze in hun tijd baanbrekend waren en misschien veel invloed hadden
Nee, omdat er ondertussen betere films gemaakt zijn in hun genre

Nu ja, films als The Godfather en A Clockwork Orange behoren tot mijn favorieten en zijn, vind ik persoonlijk, nog altijd absolute top in hun genre.
Dus ik ben er van overtuigd dat tijd in principe niet zo'n grote rol speelt.

Ik vind trouwens dat Paths of Glory net ook opvalt omdat hij quasi niet verouderd is. Hij toont werkelijk het leven aan het front in WWI, met al de miserie die er bij komt zien. Ik zou niet weten hoe men dit in een nieuwe, moderne film anders zou kunnen maken.

-Wicked- zei:

Laten we vooral de fenominale mr. Edward Norton ni vergeten .. man man als ik die film zie denk ik altijd : da is wrom die kerel een van mijn favo's is ..

Ik heb Fight Club gistere nog eens bezien en het verhaal, plottwist, sfeer, acteerprestaties, dialogen .. alles is gewoon af ..
Ik herinner mij da Norton het had over zijn insomniaprobleem en dat de scene toen wegcutte naar ne close-up van zijn kop als ie gewoon "dwaas" naar voor aant staren is .. echt in het niets aant staren .. prachtig ..

Klik om te vergroten...

Je mag al reikhalzend beginnen uit kijken naar Choke met Sam Rockwell, van dezelfde auteur als Fight Club nml. Chuck Palahniuk. Ik heb alleszins hoge verwachtingen, maar David Fincher zit niet achter het stuur dus geen idee of de film dezelfde impact gaat hebben als Fight Club. Het zijn vooral die subtiele CG toetsen van Fincher dat Fight Club zo'n absurde, grauwe en ontwrichte film maakt.

Darconix zei:

...weer wat op mijn honger blijven zitten. Aangezien hij op vele lijstjes voorkwam, had ik wel wat meer verwacht. Mis ik iets? Wat vinden jullie er zo mooi aan?

Klik om te vergroten...

De film is allesbehalve entertainend of esthetiserend bedoeld.
Het speelt niet in op emoties, noch doelt op een reactie van het publiek. Het is een zeer relevante schets van een karakter en een post-Vietnam samenleving. Je kan het een rauwe kijk noemen, die we voorgeschoteld krijgen van een toen jonge en getalenteerde filmmaker. Het bloed op het einde was toen al zéér gewelddadig in die tijd, maar dat is niets vergeleken met de trends van nu en de exploitation toen.

Knightmare247 zei:

Als je m nu bekijkt is ie idd wat saai imo

Klik om te vergroten...

Santa| zei:

In Taxi Driver was ik ook wat teleurgesteld

Klik om te vergroten...

Saai is idd een woord dat te gemakkelijk gebruikt wordt voor zulke films... Uiteraard valt Taxi Driver uit de klassiek narratieve, Hollywoodiaanse lijn, en daarom lost het de verwachtingspatronen niet in. Scorsese's vroege werk is totaal anders dan z'n latere. Waarbij hij in het begin zeer persoonlijk en maatschappelijk kritisch is (als auteur) -wat overigens overduidelijk is in zijn cameo in de taxi- en zich onderscheidt van de studiofilms, gaat hij later de studio omarmen voor grote producties met een hoog ontspanningswaarde (Goodfellas, The Departed...). De nood om kritiek te spuien en te portretteren blijven wel z'n stijlkenmerken, alleen veel grootser en rijkelijk gefinancierd.

Boddah zei:

Het heeft ook wel wat met de tijdsgeest te maken (Vietnam, Nixon, Watergate), het uitzichtloze leven van een taxi chauffeur, en zijn haat tegenover anderen omwille van zijn persoonlijke ontgoocheling in het leven en wat hij is geworden.

Het is een psychologisch drama...
de opbouw.

Klik om te vergroten...

Dat zijn de hoofdlijnen idd.

Darconix zei:

Misschien het verschil tussen een filmkenner en een noob (ik dus ).

kun je alleen voortgaan op gebeurtenissen, verhaal,... en dat vond ik wat magertjes.

Klik om te vergroten...

Geen betere kennismaking dan met de echte auteursfilm zou ik zo zeggen dan.
En je zegt het zelf al een beetje... er is in feite geen verhaal, of tenminste dat is wat het minst belangrijke is. De aandacht gaat naar de individuele gebeurtenissen, naar wat er gezegd is in dialoog en in voice-over.

Wizzard zei:

'De tand des tijds' is nu net een van die dingen die géén invloed zouden mogen hebben op zulke klassiekers. De acteerprestaties van De Niro zijn gewéldig, en zelfs al weet je quasi niets van de hele Vietnamoorlog en de politieke heisa errond (wat me al zou verbazen), dan voel je toch gewoon de trauma's die Travis Bickle met zich meesleurt? Akkoord, de film heeft een trager ritme dan we nu meestal gewoon zijn, maar dat maakt de film toch niet 'gedateerd'? Dan zouden ettelijke arthouse-films (zoals de films van Gus Van Sant of Ken Loach) gewoon 'out' zijn volgens deze redenering..

Klik om te vergroten...

Taxi Driver is qua tijdsituering gedateerd, maar als werk totaal nog niet... want dat is wat hij gemeen heeft met Van Sant of Loach. Zij maken maatschappelijk kritische werken die met welke tijdsgeest dan ook nog altijd relevant blijven. Want neem nu Elephant of Kes, dat zijn nu eens echt geen ontspannende films, maar een (actuele) indruk laten ze zeker wel na.

Archaos zei:

Taxi Driver liet me ook een beetje op m'n honger zitten.

Das ook een beetje het probleem met wat oudere films die in hun tijd tot de absolute top behoorden, maar ondertussen vele malen overtroffen zijn.

Klik om te vergroten...

Die honger is wel bij velen terug te vinden, om het feit dat het niet gestild moest worden...
Maar wat Taxi Driver een klassieker en een topper maakt, is de onmiskenbare stijl die Europese films zo inherent is. En dat voor een Amerikaan! Dat was dus ongezien, een trage, onvoorspelbare, sociopolitieke prent die niet voor de massa was.

Boddah zei:

Ik vind trouwens dat Paths of Glory net ook opvalt omdat hij quasi niet verouderd is. Hij toont werkelijk het leven aan het front in WWI, met al de miserie die er bij komt zien. Ik zou niet weten hoe men dit in een nieuwe, moderne film anders zou kunnen maken.

Klik om te vergroten...

Dat vond ik nu net niet. K vond het nogal 'walk in the park'. (behalve de aanval natuurlijk) Nuja de klemtoon lag ook meer bij de rechtzaak, persoonlijke ambities van de staff vs de kleine soldaat die maar bevelen moet opvolgen maar films als Gallipoli, Stalingrad en Das boot (akkoord, andere oorlog die laatste 2) tonen wel aan hoe je dat verstikkende, het steeds op je hoede zijn, dat uitzichtloze van een (loopgraven-)oorlog beter kunt weergeven. Vooral Gallipoli doet het op dat vlak zeer goed. Laatste scènes: weten dat je gaat sterven, dat de aanval volkomen nutteloos is en toch uit die loopgraven stormen... alleen daarom al een memomerabele film!

Goemi zei:

Je mag al reikhalzend beginnen uit kijken naar Choke met Sam Rockwell, van dezelfde auteur als Fight Club nml. Chuck Palahniuk.

Klik om te vergroten...

Waarover ging Choke weeral? Ik heb hem gelezen, maar kan er effie niet opkomen waarover die ging. Ik kan trouwens niet echt meer zeggen waarover eender welk van zijn boeken ging, lol, en ik heb ze zowat allemaal gelezen.

is Fight Club de moeite om te lezen eigenlijk? het boek dan. Film vind ik ongelooflijk goed

Chuck Palahniuk is altijd de moeite om te lezen. Enfin, toch als zijn stijl je ligt. Mij lag hij en ik ben dan ook in een behoorlijk tempo door al zijn boeken gegaan (soit, toch alle boeken die een maat ervan had liggen, wat ze toen allemaal waren, denk ik... ...oh, en behalve Fight Club omdat ik de film té goed vind en niet wil vergelijken met het boek). Ik kan wel aanraden ze in't Engels te lezen, niet dat ik er al een vertaalde versie van gelezen heb, maar ik kan goed aannemen dat het één en ander lost in translation zal geraken...

Anal_Amoebe zei:

Waarover ging Choke weeral? Ik heb hem gelezen, maar kan er effie niet opkomen waarover die ging. Ik kan trouwens niet echt meer zeggen waarover eender welk van zijn boeken ging, lol, en ik heb ze zowat allemaal gelezen.

Klik om te vergroten...

Choke gaat over een sexverslaafde (Sam Rockwell). Van de meest denigrerende vormen tot just casual sex maar hij loopt er altijd mee in zijn hoofd. Daarnaast gaat het verhaal vooral over zijn relatie met zijn moeder en haar vrouwelijke dokter waar hij een crush op heeft. Omdat zijn moeder Alzheimer heeft, is hij de enige verantwoordelijke voor haar. Dus om geld bij te verdienen om zijn moeder te onderhouden, vindt hij een ingenieus plan uit om in restaurants zich te verslikken en te stikken in het eten. De eigenaars van die restaurants voelen zich dan schuldig en geven hem dan een vergoeding om hun goede naam niet te verliezen.

Juist ja... Thanks. Kan niet geloven dat ik daar allemaal al zoveel van ben vergeten. Als ik nog door al mijn Star Wars boeken heen ben, kan ik misschien die Palahniuks nog eens len/zen. Heel veel weet ik er pricies toch al niet meer van, lol...

Anal_Amoebe zei:

Juist ja... Thanks. Kan niet geloven dat ik daar allemaal al zoveel van ben vergeten. Als ik nog door al mijn Star Wars boeken heen ben, kan ik misschien die Palahniuks nog eens len/zen. Heel veel weet ik er pricies toch al niet meer van, lol...

Klik om te vergroten...

Sorry voor offtopic
Maar zijn de star wars boeken de moeite?
heb eens een tijdje ervoor gestaan in de winkel en dan toch maar besloten van ze niet mee te nemen.

o.a. gezien de laatst tijd:

Lars and the Real Girl
Een heel mooie, vreemde én grappige film. Lars (Ryan Gosling) is een erg teruggetrokken en stille gast. Hij woont in de garage van het huis van zijn overleden ouders, waarin zijn broer en diens vrouw wonen. Ondanks hun pogingen om Lars uit zijn schulp te halen, blijft hij erg teruggetrokken. Totdat hij op een dag voor hun deur staat met de boodschap dat hij een meisje heeft ontmoet. Groot is de verbazing als blijkt dat het om een opblaaspop gaat

Heel goed geacteerd van Gosling en een mooie film over eenzaamheid en verdriet. Gelukkig nog zo verpakt met een goede dosis originele situatie humor dat het niet te zwaar wordt.

Best wel een aanrader.

8/10

Mr. Magorium's Wonder Emporium
Nog wel een leuke familiefilm met Natalie Portman en Dustin Hoffman die zich zichtbaar hebben geamuseerd met deze film.

7/10

Rambo 4
De enige memorabele scenes zijn natuurlijk het grote slachtfestijn op het einde. Voor de rest weinig soeps, Stallone zit meer voor zich uit te staren dan wat anders.

6/10

Dan in Real Life
Romantische komedie met Steve Carell en Juliette Binoche. De film lijdt aan het typische romantische komedie-syndroom: begint grappig maar tegen het einde toe wordt het één groot melig gezeik.

Jammer eigenlijk, want hij heeft zijn momenten.

6/10

ugh zei:

Sorry voor offtopic
Maar zijn de star wars boeken de moeite?
heb eens een tijdje ervoor gestaan in de winkel en dan toch maar besloten van ze niet mee te nemen.

Klik om te vergroten...

Die van het expanded universe? Ja, ik vind van wel. Zeker de eerste zijn verslavend: de Thrawn trilogie van Timothy Zahn en de Jedi Academy trilogie van Kevin J. Anderson zijn heel goed geschreven.